Opinions

Ja, ik vond dit ook een sterke thriller en ben het met de meeste recensies oneens. Niet de meest originele film, dat wel, maar wel één die de spanning er de hele lengte in weet te houden. Wist me ook lelijk te misleiden met de vreemde buren van David en Emily waardoor ik dacht dat Charlie misschien de geest van hun overleden dochtertje kon zijn... en dat niet alleen. Eigenlijk had ik geen idee met welke ontknoping de film zou afkomen. De acteurs spelen geweldig. De Niro geeft minder intensiteit aan zijn personage dan anders en zet geen tweede Jack Torrance neer maar veel moeite moet hij niet doen om overtuigend te zijn. Elizabeth Shue blijft een lekkere vrouw... dit moest ik ook even kwijt
Goede Halloween film ook want ondanks de afwezigheid van gore en scares is het een film die voor een onheilspellende spanning zorgt.

Goedkoop straight-to-video amusement. Alleen al het idee dat mensen misvormde embryo's verzamelen... Hideous is een morbide nimmer angstaanjagende horrorkomedie. Maar wat is dit acteerwerk slecht. De slijmerige rondlummelende embryo's zie je nooit in volle belichting, waarschijnlijk om de amateurische animatie van die poppen te verbergen. Als kersje op deze smakeloze taart krijg je Jacqueline Lovell te zien, met blote tieten en een gorillamasker op in de sneeuw... één van de enige leuke dingen. Het is een slechte film, met enkele komische momenten.

Dit is 80s cultuur ten top, van de man die de videoclip van Michael Jackson's "Beat It" regisseerde. Ik had moeite om Cryer als eind twintiger te zien die onderduikt in een middelbare school, al had ik hem in het begin niet herkend met baard. Met zijn eeuwige babyface kon hij niet overtuigen. Gish ziet er opnieuw lekker fruitig uit als de date die iedereen wel had zien zitten. Een knullig en onbeduidend misdaadplotje, schoolse humor, obscure eighties nummertjes, een kleine portie dromerige romantiek en tot slot de zorgeloze attitude uit die tijd om het helemaal af te werken. Stelt allemaal niet veel voor maar kijkt erg lekker weg.

Middelmatig. Er zweeft heel wat mysterie over de film over de identiteit van die vreemdeling. Het mysterie doezelde de actie weg : het volledige circus rond die drie bandieten deed er verder nog weinig toe.

De laatste zinnen boden toch wel een bevredigend antwoord over de identiteit van de man, wetend dat die dwerg zonet een graftombe maakte voor marshal Duncan.. die zoals eerder in de film gezegd, een anonieme tombe was. Dat een andere acteur hem uitbeeldde in die flashbacks was denk ik bedoeld om de kijker vooralsnog te doen twijfelen. Een beetje een goedkope truc eigenlijk. .

Los hiervan blijft het een trage wraakwestern met een pijnlijk tekort aan interessante wendingen en verrassingen. Er gebeurt veel, en niks tegelijkertijd. Wellicht wilde Eastwood meer op psychologische spanningen inspelen, maar dat lukte niet bij mij, omdat ik tot het einde bleef geloven dat er nog een diepere motivatie onder de oppervlakte zat (de gehoopte twist die er nooit kwam). Ik lees heel wat over surrealisme maar als dat er was, dan heb ik er niks van gemerkt

De marketing luidt als volgt : maak een Indiana Jones achtige avonturenfilm en je hebt een massa volk die erop afkomt, hoe goedkoop de productiekosten en acteurs ook zijn. In het geval van High Road to China was dat helemaal waar. Je kan amper geloven dat dit een kassucces was, maar dat was ook één van de allereerste Indy klonen en avonturenfilms waren terug aan de orde. Verder is hier niet veel exotisch aan : alles is gefilmd in Turkije en ex Joegoslavië, en de arabieren zijn geschminkte blanken. Daar heb ik trouwens nog meer een hekel aan dan Nazi's die Engels spreken. Ik kan me voorstellen dat vele bioscoopgangers zich genaaid voelden toen ze terug uit de film kwamen. Toch geef ik er een 3* aan want mopperpotje Eve Tozer blijkt een waardige sidekick voor veteraan en vliegenier O Malley, gespeeld door "Magnum". Het simpele verhaaltje waarbij een rijke Britse haar vader gaat opzoeken in het verre oosten is bovendien nog redelijk onderhoudend, al had wat meer intrige en een echte bad guy de film zeker veel goeds gedaan.

Niet de beste piratenfilm die er te vinden is, en ook wat eentonig daar bijna alles zich op een boot afspeelt. Met Quinn als piratenkapitein met sentimenten. Niet zoveel actie, te simplistische personages en ook weinig exotische beelden waardoor de film de sfeer misloopt. Dankzij Quinn en Coburn geen straf om uit te zitten maar het is toch kantje boordje.

Ook ik stel me de vraag of de makers verwachtten dat deze vreemde mix van fantasy en 80s cheese op visueel vlak zou werken. Want het lijkt me meer een toevalstreffer. Een eigen (videoclip) stijl heeft Highlander soms wel. Verder zijn de dialogen lamentabel en Lambert is uiteraard geen cent waard (net als in de meeste andere van zijn films). Sean Connery laat ook niet echt een grote indruk na als de Spaanse leermeester al zijn de haggis dialogen wel grappig, wetende dat Connery een rasechte Schot is.

De bad guy kon nog eens genietbaar zijn in enkele foute scènes waaronder één in een kerk en zijn uiterlijk was dan weer eerder grappig, met de paperclips die zijn nekwond toehouden bij gebrek aan beter. Op het einde werd hij te clownesk en begon ook hij tegen te vallen. In zijn geheel is Highlander een rommeltje van van alles en nog wat. Soms vermakelijk, meestal ergernis opwekkend... Dit betekent net een 2,5* voor mij.

There can be only one: why Highlander will live forever - telegraph.co.uk

Director's Cut.

Deze film is een "mess". Over het concept rond onsterfelijkheid en sterfelijkheid gingen de auteurs de mist in en wisten ook niet meer hoe ze het allemaal moesten uitleggen. De verrijzenis van Ramirez (Connery) kan ik zelfs niet uitleggen. En plots wordt de middeleeuwer McLeod een gerenommeerde wetenschapper en eco-warrior die een schild tegen de UV straling helpt ontwikkelen. Waw! Alleen hadden ze toen niet eens een switch voorzien om het schild terug af te leggen Ik zou nog een hele lijst met onzin kunnen opsommen maar oordeel vooral zelf.

Dit eclectische stoofpotje van science-fiction, actie, fantasy is een totale mislukking. De eerste film was al niet best maar dit sloeg alles. Bovendien heeft de film ook geen enkele stijl of sfeer die visueel aanslaat. Doe er nog een non-acteur als Lambert (die zo zijn best doet met zijn piepend stemmetje) erbij en inderdaad... je hebt een verdomd slechte film.

Bonnie and Clyde kwamen op een gruwelijke manier aan hun einde op een stoffig landweggetje. De film vertelt over de twee geharde Texas Rangers die hen in de val hebben gelokt. Voorafgaand reden beiden honderden, zoniet duizenden kilometers door de staten Texas en Oklahoma, want het misdadigerskoppel verplaatste zich voortdurend en waren moeilijk te klissen. Een vreemd feit waar de film bij stilstaat is die aanbidding van Bonnie & Clyde door de bevolking. De crisis van die jaren had een serieuze kloof geschapen tussen de mensen en een regering die ze niet meer vertrouwden. Criminelen worden helden. Helden worden gehaat.

Ranger Frank Hamer deed deze opdracht niet voor zijn plezier; de man was dit soort operaties duidelijk moe en met de tijd begreep hij intussen dat de mensen die hij neerschiet ook de zoons of dochters zijn van iemand. Maar ja, there are people you don't deal with. Manos arribas!

Verder wil ik de prachtige en ijzersterke regie van Hancock prijzen. Echt een mooie road movie om naar te kijken met een sfeervol Texas en wederom is niet de norse ernstig kijkende Costner maar de iets socialere Harrelson de baas. Prima film!

Een gevangenis-nachtmerrie waarin verzet gesmoord wordt in geweld, geweld leidt tot nieuw verzet en gevangenen en soldaten lijnrecht tegenover elkaar komen te staan. Dit psychologisch drama toont dat de drang om anderen te domineren soms absurde proporties aanneemt die niks meer met discipline en het vormen van goede soldaten heeft te maken. Vooral Andrews is inderdaad ijzersterk maar de film kent nog sterke scènes zoals Jacko die halfnaakt bij de commandant binnenstormt. . De film blijft continu boeiend; er wordt flink wat geroepen en geschreeuwd. Het einde is bijzonder duister, echt nachtmerrie-achtig.

Wat mij betreft een wat afgezaagd "American Dream" verhaal uit de pen van Trumps running mate. Maar misschien was het de bedoeling om ons te herinneren dat de droom nog niet dood is en je met de nodige inzet toch nog ver kunt raken in het leven, ongeacht vanuit welke achtergrond je komt. Hoeveel american dreams statistisch gerealiseerd worden zullen we maar in het midden laten. Lijkt me toch eerder uitzondering dan regel maar de film zal nu en dan nog wel eens opgevist worden als propaganda door de Trumpisten neem ik aan.

Het is natuurlijk wel een mooi verhaal omdat Vance met weinig bagage en kansen aan zijn carrière begint en revanche neemt op zijn roots. Kansarme mensen hebben vaak de nodige levenswijsheid omdat ze uit hun eigen fouten geleerd hebben en hebben hem een zetje in de goede richting gegeven om te voorkomen dat hij dezelfde fouten maakt. Dat wordt erg opvallend getoond met die algebra toets en de harde opvoeding door oma .. Vergis u niet, het is ook een hulde aan zijn roots en geen verwijt, en hij verloochent nooit waar hij vandaan komt en drukt zijn liefde uit voor zijn naasten.

Vooral Amy Adams acteerde top in deze film. Ze kan er wat van hoor. Glenn Close werd hier bijna onherkenbaar gemake-upt als oude afgeleefde grootmoeder en is evenzeer een natuurkracht op het scherm . Meer tegenvallend waren Basso en Bennett, die broer en zus spelen maar twee acteurs zijn met weinig charisma.

Eén van de grootste vooroorloogse rampen, bijzonder omdat de ramp extensief gefilmd werd net bij het landen van de zeppelin in Lakehurst in de buurt van NYC. Om de film te peperen haalt men hier een sabotage-theorie aan tegen het Nazi regime, maar dat is nooit hard gemaakt geweest door gebrek aan bewijzen. Jammer dat de ramp zelf plots in zwart-wit werd gefilmd met een hoop footage ertussen. Dit vond ik geen al te beste manier van brengen. Anders zijn er flink wat spectaculaire beelden van de zeppelin te zien; één van de meer spectaculaire scènes is wanneer enkele monteurs een scheur in het zeil moeten dichten. . Beetje thriller-achtig met de zoektocht naar de saboteur, maar als rampenfilm was dit niet echt een topper. Een kijkbeurt waardig meer niet.

Bij aanvang dacht ik door de animatiekeuze dat het een karikatuur zou worden van het Taliban regime, maar na afloop vond ik het best een sterke anti-talibanfilm, waarin de honger naar meer openbare vrijheid van een deel van de bevolking geknecht wordt door de wetten van de sharia. Alle droefenis van een samenleving komt naar voor : verbod op muziek, steniging, corrupte rechtspraak, de boerka dracht, waardoor vrouwen er meer uitzien als wandelende PMD zakken. De aquarel animatie is sober maar toch doorspekt met gevoel.

Een film die sterk door de Westerse bril bekeken wordt (islam wordt hier alleen maar in de negatieve zin benaderd), maar je mag niet vergeten dat er in werkelijkheid ook veel moslims en moslima's trots zijn of zouden zijn om in een door de sharia gedomineerde maatschappij te leven. Het is maar hoe je het bekijkt.

Prima drama. Het waargebeurde verhaal gebaseerd op het dagboek van de mentaal zieke dochter van Victor Hugo, die obsessief verliefd is op een Britse soldaat, en hem tot in Halifax achtervolgt onder een schuilnaam. De soldaat zelf is echter totaal niet meer in haar geïnteresseerd maar Adele brengt de man schade toe met haar waanideeën en bijhorend gedrag. Zo stuurt ze een vals bericht van hun huwelijk de wereld in . Ik kende dit verhaal niet maar de theatrale rol van Adjani, die toen pas negentien was, is bloedstollend en Truffaut is een regisseur die passionele liefdes met talent in beeld kan zetten.

Heel goed. Begint nochtans standaard met de smalltown sfeer, het gelukkige gezinnetje waarbij het koppel een spannend sexleven heeft en omringd is door liefhebbende kinderen. Zo beginnen duizenden films. Maar achter de brave huisvader schuilt een roofdier. Dat wordt duidelijk wanneer hij twee criminelen neerknalt met groot gemak en een held wordt. Kort daarna komen enkele gure types hem een bezoekje brengen.
De titel van deze film vond ik altijd al raadselachtig en heeft betrekking op de oerinsticten die ons overhalen om geweld te gebruiken : om onze naasten te beschermen, om onszelf te beschermen en om te overleven. Niet echt spectaculaire kennis eigenlijk maar Cronenberg maakt er een onderhoudende thriller van.

Als MGM zo'n films blijven produceren, verwondert het me niet dat ze het faillissement tegemoet gaan. Er valt niet veel te vertellen hierover, behalve dat de auteurs hun ideeën uit betere films haalden zoals Joy Ride, Stuck... Het duurt eerst 50 minuten voor de film uit de startblokken schiet, en voor de overige tijd hebben de auteurs nogal dwaze ideeën bijeen gescharreld om de film toch maar vooruit te krijgen. ( dat die psychopaat terug naar zijn vrouw gaat met Mary vooraan op de bumper . Het idee was goed, de invulling is droevig om aan te zien.

De film deed me soms denken aan Collateral. Alleen gaat het er amateuristisch aan toe, met een vreemd plot en soms situaties zonder enige aanleiding (de hit list zelf, achtervolgingsscène bvb). Gooding Jr is de bekendste naam uit de casting, maar verwacht geen grandioze rol. Hij speelt kleurloos. Film zweeft qua stijl ergens tussen TV-film en bioscoopfilm en kijkt vlot weg. Inderdaad matige film.

Niet veel soeps. De film duurt gewoon veel te lang en komt pas in de laatste 20-25 minuten van de grond. Ook de warrige structuur waarbij voortdurend gesprongen wordt tussen Amerika en Marseille, en de prekerige toon over de gevolgen van drugs, komen de film niet ten goede. Met Billy Dee Williams in de hoofdrol, die even zou doorbreken als Lando Calrissian in Star Wars : The Empire Strikes Back.

Road kills

Blijft een stevige thriller. Jim Halsey beleeft een ware nachtmerrie wanneer hij een uiterst gevaarlijke lifter meeneemt (memorabele schurkenrol van Rutger Hauer). De film vliegt er onmiddellijk in en houdt een hels tempo aan tot het einde. Aan actie, geweld, halsbrekende stunts en spanning geen gebrek. Het is absurd dat Hauer overal en op ieder moment opduikt, en de lifter mist ook een motivatie om te doen wat hij doet. Eigenlijk slaat dit nergens op maar dat is wel waar de film op teert. Het wordt nergens echt bloederig; ik heb de remake met Sean Bean niet gezien maar ik meen gelezen te hebben dat deze film een met bloed opgepimpte versie is.

PS : Vergelijk de poster hierboven eens met de poster van It Follows....

Rommelig is wel het woord.
Een projectje medegeproduceerd door house dj Steve Aoki. De enige reden dat ik dit heb opgezocht was omdat de regie van de hand van Yarovesky was, die me aangenaam verraste met Brightburn. Bij deze ligt het experimenteel gehalte hier een serieus stuk hoger. Zo wordt het hele verhaal verteld als een opeenvolging van chaotische herinneringen waarbij alles aan elkaar gepuzzeld moet worden. Een vliegtuigcrash bevrijdt een virus dat iedereen die ermee in aanraking komt, mentaal verbindt met elkaar. . Het is eigenlijk een beetje een moderne variant op Invasion of the Bodysnatchers. Dit gezegd vond ik het een erg tamme horror met (te)veel van hetzelfde, maar met knappe makeup effecten en kleurrijke visuals die het bizarre verhaal krachtdadig ondersteunen. Net een 2,5*

Zwaarmoedige thriller/drama over de verdwijning van een vrouw op een wegparking. Haar toekomstige man, die net eventjes weg was, probeert haar terug te vinden. Daarna volgt een verdere ontwikkeling die de Amerikaanse filmindustrie niet zou aandurven. Want er wordt ver van de platgetreden paden afgeweken en de film gaat niet voor crowdpleasen. De man ontdekt dat zijn vrouw een verborgen bestaan had en met hem onder een gestolen identiteit leefde.

Deze detectivefilm is heel traag, gelaagd en complex, maar ook pakkend en origineel. Vereist bijzonder veel van de aandacht, want flashbacks worden niet aangegeven en er zijn heel wat details om te verwerken. Plots moet je begrijpen dat je naar gebeurtenissen in het verleden zit te kijken, en elk puzzelstukje heeft een plaats. Dit maakt dat de film zeker in de eerste helft, niet zo makkelijk te volgen is. Wie doorzet, zal beloond worden met een vrij schokkende afloop. Met een goed gevoel kom je hier niet uit. Ergens tussen 3 en 3,5*.

Vind het ook overrated, al vind ik dat mijn voorganger wat overdrijft. Het was weer eens een werk van visuele pracht, dat staat buiten kijf. Hoe mooi de beelden van Middle Earth ook waren, hoe verrassingsloos en leeg de inhoud overkwam. We doen het LOTR nummertje nog eens over maar met andere personages : Frodo wordt Bilbo, Aragorn wordt Thorin en Gimli wordt Balin. De trollen en orks zijn ook weer van de partij, maar hoe het verhaal ook draait of keert, je weet toch al vooraf dat ze de gevaren zullen overleven. En vooral op het einde vroeg ik me af waarom die reuze-adelaars hen niet onmiddellijk tot de ingang van de eenzame berg bracht . Dat zou hen de moeite van het reizen over de grond bespaard hebben. Geen slechte film, maar een 4* kan ik net niet lospeuteren want het verlies aan inhoudelijke kwaliteit laat zich te sterk voelen.

De cirkel is rond. Deze grensverleggende reeks zal voor altijd zijn sporen nalaten op de filmwereld tot in de volgende generaties. Ik vond deze laatste Hobbit film één van de minste; daar waar je in de LOTR films meeleefde met Sam en Frodo en Gollum ook een heel eigen plaats kreeg, zijn er hier niet echt personages waar je je kon aan binden. Bilbo heeft niet zoveel om handen in dit deel en is meer een toeschouwer van alles wat er gebeurt dan een held. Thorin Eikenschild was dan misschien nog het meest tot de verbeelding sprekend. De FX is opnieuw adembenemend. Of het nu de verwoesting van Meerstad is door de draak, de oorlog aan de voet van de Eenzame Berg of het duel met Azog, het ziet er piekfijn uit en er valt niks te klagen. De laatste scène sluit ook naadloos aan bij het begin van de LOTR trilogie. En pfff, er wordt nogal wat gezeurd dat de draak na tien minuten dood is maar snap totaal niet welke andere rol die anders nog gehad zou moeten hebben in deze film.

Unexpected Journey : 3,5*
Desolation of Smaug : 4*
Battle of the Five Armies : 3;5*

Een stuk beter dan Unexpected Journey. Jackson bereikt hier opnieuw bijna het niveau van de LOTR reeks. Een grote min in deze reeks is de aanwezigheid van minder goed acteerwerk. De combinatie acteurs in LOTR was gewoon veel beter. Richard Armitage kan niet aan Viggo Mortensen tippen, en hetzelfde geldt voor Martin Freeman vs Elijah Wood.
Eerste film waarin ook Gollum afwezig is, maar waarin de ring wel een grotere rol gaat spelen .

Vooral de aanval van de spinnen in het Demsterwoud en uiteraard de draak Smaug waren echt goed gedaan. Sterke (en dure) staaltjes CGI. Ook de wildwater-achtervolging in wijnvaten was de moeite maar de technische lat lag hier iets te hoog waardoor de scène niet foutloos is (de onnatuurlijke bewegingen van de orks wanneer ze gedood worden). Dat de aartsvijand Sauron terug zou opduiken was ook niet echt een verrassing van formaat. The Desolation of Smaug zal de fans van Tolkien zeker meer aanspreken. De film schiet eindelijk uit de startblokken en op het einde verlang je naar meer.

Clochard neemt recht in handen

Betere exploitation film dan Machete, dat kun je wel stellen. Machete was te braaf, Hobo zorgt voor alles wat voornoemde film mist : splatter, een hoop keihard geweld (met de nadruk op 'een hoop') en aanstootgevende humor die moreel volledig uit de bocht gaat ( die pedofiele kerstman ). En verrassing : jaren '80-90 actiefilmheld Rutger Hauer in de hoofdrol. Dat was precies een eeuwigheid geleden dat hij nog eens ergens een hoofdrol kreeg. De film heeft ook behoorlijk wat stijl, met de oververzadigde kleuren zoals felrood en felblauw; verhaal stelt niet zoveel voor. De mexicaan uit Machete is gewoon vervangen door een dakloze. Het geweld deed me vaak aan die Japanse manga-tekenfilms denken zoals Hokuto No Ken, waar ook daar een stel barbaren onschuldige burgers op de wreedste manieren aanpakken. Geslaagde opdracht van Eisener.

Heftige thriller. Vooral omdat ik eerst dacht dat het een Thomas Crown-achtige heistfilm zou worden. Dat draaide helemaal anders uit. Ik heb momenteel nog even enkele twijfels rond de waterdichtheid van het verhaal. Het lijkt soms allemaal wat ver gezocht. Die uitleg op het einde over hoe Roger Brown het voor elkaar kreeg om de problemen van zich af te schuiven overtuigde me niet helemaal . Verder vond ik alles piekfijn in orde. Ik was vakkundig op het verkeerde been gezet en zag van geen kanten waar dit naartoe leidde. Het nanotechnologie-verhaaltje met die gel klonk ook al erg hmmm . Een uitstekende thriller met enkele intense scènes

Bruut en goor. Hokuto no Ken maakt zijn reputatie als één van de bruutste animes ooit best waar wat mij betreft. Destijds zonden ze een gecensureerde TV reeks daarvan uit die fel bekritizeerd werd door ouderlijke verenigingen. De film is volledig ongecensureerd, met exploderende lichamen en ziekmakend geweld alom. Veel is hier super-belachelijk : overgespierde mannen die wolkenkrabbers neerhalen met een vuistslag of vijanden die wel vijf meter groot lijken. De overdrijving is niet weg te denken en het moet vooral sterk tegen heel sterk tegen nog sterker zijn. Wie heeft de grootste piemel? Mmh, ok, zal misschien wel Kenshiro zijn.

Toch heeft deze post-apocalyptische "Mad Max-meets-martial arts" wereld een rauwe energie die wel even blijft hangen, mede door de tragiek van Kenshiro die zijn geliefde wil bevrijden uit de klauwen van zijn vijand Shin. Ander minpunt in deze film zijn soms de beelden van vage kwaliteit die tussen de meer zuivere gemonteerd zijn waardoor je naar een anime zit te kijken van een TV reeks die tot een film samengeplakt Is. TV-reeks was vele malen beter.

Gemiddelde kinderhorror die de jongsten nachtmerries zou kunnen bezorgen. Vooral de clown was eng. Verder typisch "face your fears" plot met enkele schrikmomenten, goedkope special effects en veel te veel van hetzelfde. Er mocht wel een extra verrassing of originele wending in zitten. De mysterieuze sfeer van het begin werd niet tot het einde volgehouden en eens je weet wat de verklaring voor dit alles is, valt de interesse volledig weg. De meerwaarde van de 3D ontgaat me volledig.

Vond hem eigenlijk zo slecht niet. Ooit in de bios gezien destijds: na films als Total Recall en Starship Troopers verwachtte ik hier wel veel van. Verhoevens visie op de onzichtbare man is eigenlijk een beetje een gemiste kans geworden maar echt tegenvallen deed het ook niet. Het is belangrijk om te onderstrepen dat Sebastian Caine aan grootheidswaanzin lijdt vanaf het begin. Wanneer hij zelf onzichtbaar wordt is het de machtswellustige Caine die het overneemt. Zijn woede keert zich vooral tot zijn ex-vriendinnetje, die een andere vriend heeft, iets wat hij niet kan verkroppen. De complexe special effects zien er net als toen, nog steeds verbluffend uit, vooral wanneer Caine "verdwijnt"... echt mooi gedaan en tot op vandaag ongeëvenaard... ik was opnieuw vol bewondering aan het kijken. Alleen jammer dat Hollow Man op het einde toe aanvoelt als een goedkope slasher. Verhoeven heeft het allemaal vrij simplistisch gemaakt en zijn eigen kicks erin verwerkt (seksuele fantasieën, geweld), maar het kon makkelijk nog beter.

Over het volgende was verhoeven fout.

Verhoeven did not actually intend to show the rape, claiming "a woman being raped by an invisible man would look silly and that's the last thing we'd want to do. [...]

In The Entity uit 1981 werd een vrouw ook door iets onzichtbaars verkracht... en het zag er allesbehalve silly uit kan ik je zeggen.

Je zou verwachten dat je met zo'n goede trailer en enkele grote namen een fantastisch filmmoment tegemoet gaat. Niks is minder waar. Het is een rommelige film met van de pot gerukte dialoog, karikaturale personages en een pijnlijk gebrek aan samenhang, spanning en thrills. Wat mij betreft geen aanrader.