Opinions

Stijl en sfeer in deze horrorfilm over een landeigenaar die een vloek over zichzelf en zijn familie afroept wanneer hij een zigeunerkamp wreed uitroeit. Dat laatste is trouwens ook de beste scène uit de hele film. Vanop afstand gefilmd is dit een sterk georchestreerd tafereel waarin je heel wat verschillende acties ziet. Daarna wordt The Cursed een duistere horrorfilm waarin de bewoners van het landgoed visioenen krijgen, verdwijnen of verscheurd worden. De patholoog refereert ook naar het beest van Gevaudan waarin zijn vrouw en dochter werden gedood maar chronologisch is dit niet correct want deze feiten vonden 100 jaar eerder plaats dan de gebeurtenissen in de film. Niet alles is even sterk en de film kent nogal wat goofs, maar de cinematografie is echt enorm mooi en geeft daarmee een solide indruk.

Betere thriller dan ik verwachtte. Niet heel origineel : beetje Hitcher, beetje Buried (maar dan bovengronds) en je hebt Curve. Maar de suspense is er vaak wel en dat is meer waar ik op hoopte. De beheerste regie stuurt de film in de goede richting, en ook de twee hoofdacteurs en dan met name Hough geven een waardevolle prestatie en dat voor 2 TV-acteurs. De scène met de vloed waarin Mallory bevrijd wordt was erg goed in beeld gebracht. Verdient het wel om meer gezien te worden.

Conceptueel. Nu nog een verhaal ervoor en erna verzinnen om deze scène een plaats te geven... Heeft zeker potentieel in een SF of horrorfilm. Als op zichzelf staande scène zit hier wel wat in vind ik. Dit zwart gat waaruit enge geluiden klinken. Brr.

De sterrencast trok me naar deze film, die me totaal niet bekend was. Malkovich, Thornton, Hemsworth, Palmer, Dern... dit moest wel iets bijzonders zijn. Cut Bank is geen ontgoochelende film, en doet als plattelandsdorp-thriller in Montana, meer dan eens aan Fargo denken. Vreemde dorpsfiguren, verschillende moorden, verborgen waarheden. De ingrediënten zijn goed gekozen, de soep smaakt daarentegen wat minder. Beetje een bij het haar getrokken verhaal toch wel met dat pakketje waar Derby Milton achter zit , waar ik me wat aan ergerde.

Best even vergeten dat dit een "thriller" is, want de moordzaak is maar van zijdelings belang. Was soms wat vervelend door de vele dialoog maar een cultfilm mag het gerust genoemd worden, omwille van complexe personages in de vorm van een driehoeksverhouding, maar ook van de vreemde voorgeschiedenis rond de productie. Dit is blijkbaar een film die de studio liever niet had gemaakt.

Cutter is een kreupele veteraan die aan de drank zit, en heel koleriek kan zijn als iets hem dwars ligt. Richard Bone is zijn vriend die hem steun biedt in zijn moeilijke situatie en daartussen een vrouw, Mo, die vervreemd is geraakt van Cutter (haar man) nadat de oorlogshandicap hem heeft veranderd. Vooral Heard speelt zijn rol goed als de verbitterde veteraan met zijn complottheorie, maar Cutter's Way is een film die ondanks het een passieproject is, niet veel indruk weet te maken en teleurstellend afloopt.

Onbegrijpelijk die lage cijfers.

Pirates of the Carribean is zelfs op vele vlakken schatplichtig aan Cutthroat Island, want hoewel het acteerwerk inderdaad wat tegenvalt (Langella is Geoffrey Rush niet) en Geena Davis wat miscast aanvoelt, is dit naar stilering en vormgeving toe een erg knappe piratenfilm, met veel sfeervolle shots. Want uiteindelijk zit bijna alles uit PotC reeds in deze wat oudere film. De gelijkenissen tussen beide films springen meteen in het oog. Terwijl we hier met een lekker ouderwetse schattenjacht te maken hebben met klassieke swashbuckler elementen, voegde Pirates een hoop fantasy toe. In ieder geval vond ik het twee uur leuk vermaak. Ideaal op warme zomeravonden.

Natali, regisseur van "Cube", verrast me opnieuw met deze futuristische bedrijfsthriller. Het is hem vooral te doen rond identiteitswissels en vuile manipuleerspelletjes. Natali pepert de film naar een hoger niveau door vaak de omgeving onzichtbaar te houden voor ons oog en steriele ruimtes met felle kleuren op te vullen. Dat eerste is een truc, die vaak in dat soort films gebruikt wordt ("The Game" bvb), en versterkt de dreigingen van buitenaf. Nu en dan laat hij wel een glimp zien van die mensen die hem in de gaten houden.

De eerste 30 minuten waren wat futloos, weinig veelbelovend, en het was dan ook even doorbijten. Daarna werd het gelukkig alsmaar spannender, hoewel het volledige plot voor mij iets te ver gezocht is.

Stelt niet veel voor, om maar niet te zeggen niks. Deze horrorkomedie stond op het programma van het laatste BIFFF festival en klonk door zijn pulpy inhoud nog aanlokkelijk. Nee dus : het is amateurisme op alle vlak en de keuze om komisch proberen te doen was een verkeerde. Met zo'n onderwerp verwachtte ik eerder een echte ranzige horrorfilm. Van de special FX keek ik ook niet bepaald op. Voor de korte speelduur zaten er veel vevelende momenten in.