Opinions

Gelukkig terug naar de roots van de eerste film waar het verhaal gewoon draait om een doorgedraaide killer die in zijn jeugdjaren een seksueel trauma heeft opgelopen door een familielid en nu zijn zinnen heeft gezet op een groep meiden die een pyjamaparty organiseren. Ja, het lijkt soms wel een herhaling van de eerste film qua opzet zoals de meidengroep die gestalkt worden door geile jongens, een nerd die het adresboekje van één van dames had gevonden, , de rare overbuur en uiteraard het geweldige moordwapen de drilboor. De killer is in deze trilogie overigens telkens iemand anders en is vrij gemakkelijk te raden na een tijdje. Trouwens in de tweede helft maakt hij zich ook snel bekend en valt hij de dames in het huis aan met zijn drilboor. Vlot tempo en er valt heel wat te beleven. Beetje bloot en heel wat kills passeren waarbij de eerste en de moord met een koopbord de leukste zijn. Natuurlijk ook kritiekpunten zoals de dames die soms er gewoon bij staan en niks doen, maar daarentegen is het wel positief dat ze soms ook bij elkaar blijven of samenwerken om de één of de andere te redden. Al is de hoofdpersoon die de party thuis houdt redelijk passief in vele scènes, behalve in de slotscène waar ze alle remmen los laat. 6/10

Wederom een leuke slasher die geen minuut weet te vervelen. De film heeft een strak tempo met heel wat kills en bloot. De killer heeft geen masker of wat dan ook om op te vallen, maar echt storend werkt dit niet. Zijn grote drilboor doet wel de rest Een troef van het verhaal is het nieuwe buurmeisje dat geleidelijk aan tot besef komt dat er iets niet in de haak is in het huis tegenover haar waar de pyjamaparty plaats heeft. De spanning wordt op die manier voortdurend opgebouwd naar de climax. Ook bepaalde scènes zijn geslaagd te noemen zoals de scènes met de vuilnisbakken, de pizzaboy, het lijk in de koelkast, de bloederige confrontatie aan het zwembad en de achtervolging in de gymzaal. Heerlijk fout allemaal. 7/10

Mooie fantasievolle film die bol staat van avontuur en knappe beelden. Daarbij overtuigende rollen en een heerlijke dromerige sfeer die de film weet op te wekken bij de kijker. Kortom prima entertainment voor een warme, gezellige kerstavond. 7/10

Bizar filmpje met een op zijn minst uitgedrukt een weird hoofdpersonage (Matt Lucas) dat geleidelijk aan sympathie wint bij de kijker, ook al lijkt het dat hij een moord heeft gepleegd. Daarbij passeren heel wat aparte personages zoals Peter Stormare als Mr. Olivetti, Johnny Knoxville als Tommy Balls, Dolph Lundgren als Dr. Sage Mennox, James Marsden als Bernard Franklin, James Caan als Mr. Allspice en Billy Crystal als Burt Walnut. Heel wat bekenden overigens. Ook niet te vergeten de altijd aardige en overtuigende Juno Temple. Telkens weet ze toch iets van een rol wat van te maken. Het verhaal blijft voldoende boeiend tot het einde met meer oog voor dramatiek dan het komische aspect. De verschillende karakters maken hier eigenlijk de film, want het verhaal zelf stelt uiteindelijk niet al te veel voor. Beetje jammer, zeker gezien de makke uitwerking naar het einde toe. 6,5/10

Prima horrorfilm die de tijd neemt voor een degelijke opbouw met aandacht voor een evenwichtige balans wat spanning en jump scares betreft. In tegenstelling tot sommige users hier vond ik nu net geen overdosis gebruik van schrikeffecten. Het gegeven is misschien niet echt origineel, maar het idee van de glimlach in combinatie met leuke waanbeelden en het uitzicht van het kwade mag er wel wezen. De hoofdrolspeelster speelt haar rol overtuigend.

Van begin tot het einde weet de film te boeien en heeft een paar spannende scènes in petto voor de kijker. 8/10

Smaken verschillen nu eenmaal want mijn beleving is toch redelijk positief. Dat de film minder sterk zou zijn dan het het eerste deel stond eigenlijk al in de sterren geschreven want het origineel gegeven is weg. Je weet als kijker wat je kan verwachten wat de spanningskracht sowieso al zal verminderen. Maar toch zijn er heel wat positieve punten in de film aanwezig. Om te beginnen ligt de focus vooral op de beleving en de wereld rondom het hoofdpersonage in een glamourwereld en niet zozeer constant op de kwade identiteit. Deze is wel voortdurend aanwezig, maar de focus ligt ook op het hoofdpersonage wat betreft de glamour, de druk, gebruik van drugs en constante begeleiding van haar moeder. Goed opgebouwd en vooral prima gespeeld door Naomi Scott. Ook de locaties, de knappe beelden en het camerawerk zijn pluspunten. Er is constant een naargeestige sfeer aanwezig in de film. Het monster wordt naar het einde toe ook prima in beeld gebracht. Er zitten ook heel wat gore scènes in de film en ook een paar zeer effectieve creepy scènes. Hoe meer ik nu over de film schrijf, hoe meer de film in waardering lijkt te stijgen. Maar het overwegend gebruik van fantasie en werkelijkheid is er wat teveel aan. Vooral in het laatste half uur krijg je daardoor wel een paar verrassingen, maar het werkt niet helemaal. Vooral wanneer ze toch besluit neemt om zich te laten opnemen door een vreemde man die het idee heeft om haar in te slapen en kort nadien terug levend te brengen. Het slot zelf is wel goed en eigenlijk niet verrassend want dit zie je toch ook van ver komen gezien de bedoeling van de kwade identiteit. 7,5/10

Eerste stem en eerste recensie weet ze precies goed uit te kiezen. Man, man wat was me dat ?

Gooi een pornoster en wat goedkope effecten in de film en het publiek zal het wel smaken. Verkeerd gedacht want humor en horror zijn zo goed als volledig afwezig. Het verhaal is één geleuter. Blijft alleen Veronica Ricci als Snake Woman over, alleen jammer dat ze zo pover wordt voorgesteld. Men had dit toch wel heel wat beter kunnen voorstellen, nu komt het echt amateuristisch en belachelijk over. De mooie poster is dus niet wat je te zien krijgt. 1/10

Regisseur Wayne Crawfords speelt zelf mee als kapitein Jake die samen met zijn passagiers langs Snake Island passeren en daar even een korte stop moeten doen. Helaas moeten ze door onvoorzienbare omstandigheden daar ook een nacht verblijven. Snake Island bestaat blijkbaar echt, maar er zijn natuurlijk ook heel wat andere dieren op het eiland aanwezig wat zorgt voor een paar mooie beelden. Slangen genoeg om in beeld te brengen, maar het voelde vaak wat nep aan. Soms had je de indruk dat bepaalde scènes nadien nog bewerkt werden. Het verhaal sleept zich ook wat voort met ellenlange dialogen en veel beelden van slangen die net te laat of niet gingen toeslaan. Het komt pas op gang als de gasten zich net als op een resort voelen en zich begeven aan drank en sommigen open staan voor een sensuele dans. Beetje naakt is dan aan de orde. Maar spannend wordt het op geen enkel moment. De gasten worden door het feestje uit elkaar gedreven wat perfect past voor de slangen. De climax komt wat belachelijk over. Echt slecht is het nu ook weer niet, maar de film komt wel heel traag op gang met tal van slangen die in het eerste gedeelte eigenlijk niet toeslaan, maar naderhand met zoveel zijn dat je je afvraagt waar waren ze in het eerste gedeelte. 4/10

Vanaf de eerste minuten weet je al dat dit niet veel goeds kan worden. Toch kan dit soort films soms wel entertainen, maar deze helaas niet. De slang is veel te nep, te overdreven en de effecten zijn gewoon zwak. Dat de slang meer koppen had, was wel leuk. Het verhaal biedt geen spanning en de kills zijn zwak, al zijn sommigen wel grappig. De slotscène waar de slechterik volledig onder handen wordt genomen door de slang is wel komisch. 1/10

De intro met Virginia Cunningham (Olivia de Havilland ) op het bankje is zonder meer veelbelovend en sterk. Zijn de stemmetjes echt of doet ze alsof ? Ook daarna blijft het eerste gedeelte van de film beklijvend door de verschillende plaatsen in de psychiatrische kliniek die door hun nummer een betekenis hebben en niet te vergeten door de cast zelf die hier overtuigende rollen spelen. Vooral Olivia de Havilland weet de kijker mee te voeren in haar trauma's en de negatieve behandelingen die ze ervaart in de psychiatrie. Je kunt je er iets bij voorstellen dat het voor veel mensen in die tijd een lijdensweg was en dat de meeste mensen, ook al waren ze misschien te genezen, totaal geen perspectief meer hadden om er ooit uit te geraken. En dan spreken we nog niet van bepaalde onmenselijke behandelingen. Uiteindelijk wordt voor Virginia Cunningham alles duidelijk in het fraaie shot van de zogenaamde slangenkuil. Toch weet het tweede gedeelte iets minder te boeien door een te lange zoektocht naar de invulling van haar trauma's die uiteindelijk ook niet wisten te imponeren. 7/10

Als je spreekt over een film die de tijd niet heeft doorstaan, kan je deze aan het lijstje toevoegen.

De synopsis is nochtans wel leuk over een wetenschapper die heel wat slangen in zijn laboratorium heeft om een serum van het slangengif te kunnen maken om zo zijn zeer zieke vrouw te helpen. Helaas sterft ze tijdens de geboorte van hun dochter waarbij de constante inspuitingen van het slangengif zijn tol eist. Niet alleen de dood van de vrouw, maar ook dat de dochter een slangenvrouw wordt waarbij ze telkens van mens naar slang kan veranderen. Deze veranderingen worden heel sober voorgesteld, gewoon een mens dan opeens een slang of omgekeerd. Het grote minpunt van deze film is toch wel de vele saaie scènes en geleuter van de verschillende personages. 4/10

Zeer saai concept waarbij hallucinaties en pijnlijke thuiservaringen ( lijkt mij vrij duidelijk dat het hoofdpersonage misbruikt wordt door haar vader) de basis vormen voor deze film.
De hallucinaties en het handelen van de personages wisten mij niet te boeien. Nochtans zitten er hier of daar een paar leuke shots in. Maar meer ook niet. Het verhaal is tergend traag opgebouwd en heeft niks bijzonders te melden. 3/10

Ach...met deze feestdagen best wel een aardige kerstfilm met een aangename cast. Natuurlijk is de inhoud zoeterig uitgewerkt, maar de film heeft toch een interessante boodschap over journalisten en privacy. 5/10

Wat was me dat ? De plot is een combinatie van fantasie vermengd met sciencefiction dat totaal niet te begrijpen valt. Je wordt meteen ondergedompeld in een lange achtervolging tussen een zombie en Iren Levy met aandacht voor kitscherige bossen op de achtergrond. Nadia Lanfranconi speelt de sneeuwkoningin die sporadisch even in beeld komt. Ook worden er voortdurend tijdsprongen gemaakt van een bepaalde tijd tijdens de middeleeuwen met een tijd uit de toekomst die zeer onduidelijk wordt weergegeven. De scènes uit het toekomstbeeld zijn ergerlijk en vooral saai. Er valt niks te beleven, zelfs op gebied van naakte dames stelt het weinig voor. Als kijker krijg je alleen maar een glimp te zien.

Somber griezelverhaal die het bekende thema van het sprookje een andere invalshoek geeft. Het verhaal wordt leuk weergegeven door de sfeervolle beelden en de cast is prima op dreef. 6/10

Het eerste gedeelte van de film is chaotisch en gaat van de hak op de tak waarbij heel wat personages vlug passeren. Ook is er weinig aandacht voor karakteruitwerkingen van de hoofdpersonages. Toch weet de film voldoende interessant te blijven door het mysterie, de cast en het prachtige sneeuwlandschap. Ook de aankondiging van de kills door de seriemoordenaar door middel van een sneeuwpop is leuk bedacht. Het gevoel dat de film meer potentie heeft dan de uitwerking is helaas zeker aanwezig. 6/10

Mwah, vond het eerste gedeelte niet zo vervelend en kwam bij mij alvast niet echt saai over. De finale tart alle verbeelding : slijmerig over the top met vette knipoogjes. Wie bedenkt zoiets Wel jammer dat er niet echt een climax komt en wat abrupt eindigt. 6,5/10

Star Wars marathon

Na de eerste trilogie komen we meer te weten over Han Solo. Deze film heb ik ongeveer twee jaar geleden in de bioscoop gezien en wist me wel te entertainen. Nu dus een rewatch, maar echt onder de indruk ben ik wel niet. De bioscoopervaring zal zeker meespelen, maar ik krijg wel het gevoel dat dit toch wel de mindere is in het geheel van Star Wars. Zeker nu dat Star Wars I en II mij meer weten te imponeren dan toen ze in de bioscoop uitkwamen. Score blijft wel op 7.

Een degelijke thriller met wat elementen van Hitchcock die wisselvallig van uitvoering zijn. Bijvoorbeeld het gebruik van de telescoop en het voyeurisme zijn weer sterke troeven. Ook het camerawerk verdient lof want de indeling en de stijl van het appartement krijgt de nodige aandacht en tegelijkertijd door de opbouw wordt de spanning daardoor verhoogd. De telefoon krijgt ook vaak de aandacht en het rinkelen zorgt voor een dreigende spanningssfeer. Anderzijds de scène waarin Lauren Hutton zich verstopt onder een trottoirrooster is op zich wel een sterke scène op gebied van spanning, maar ergens ook wel een beetje hilarisch qua uitvoering. Lauren Hutton speelt eigenlijk de rest van de cast zo goed als weg. Zij bepaalt alle aandacht. De stalker is niet zo aanwezig in de film, het gaat meer om het angstgevoel van de hoofdrolspeelster. Zo zorgen de scènes met het telefoongerinkel voor meer dreiging dan de stalker. Er zitten ook wel wat plotgaten of toevalligheden in de film ( bv onderlinge telefoonnummers bij date Paul en Leigh die ze niet geven en toch even nadien bij elkaar ....trouwens waar was die opeens toen hij vertrok na de date ? , één iemand die alle toegang heeft op die appartementen en dat is natuurlijk die stalker waar ze alle info van een bedrijf krijgen ..van privacy gesproken). Toch wel genoten van dit minder bekend werkje van regisseur John Carpenter. 7/10

Mijn eerste Herschell Gordon Lewis denk ik... Nu denk ik wel dat dit sowieso niet zo goed begin is om met deze te starten. Vond het verhaal niet echt boeiend om te volgen. Toch wisten de rariteiten mijn aandacht bij de film vast te houden. Weinig gore overigens. De heks was eigenlijk het leukste personage om te volgen. Neen, dit is in ieder geval niet mijn ding. 4/10

Het beste fragment was de scène met de musicerende apen in het circus. Let ook op de Nederlandse affiches die bij het circus ophangen. De film zelf is zeer flauw en eigenlijk een blamage op het originele want hier wordt het icoon King Kong toch wel erg belachelijk gemaakt. Natuurlijk de titel zegt al genoeg, maar je verwacht toch wel wat positieve elementen en buiten het leuke fragment met die musicerende apen is er weinig te beleven. Zo stellen de actiescènes hier niks voor en wordt alles in een komische noot verpakt. Ook de cast weet weinig te boeien en de locaties zien er toch maar matig uit. De film duurt gelukkig maar 70 minuten en dan zie je de zoon van Kong pas na ongeveer 45 minuten. Dat eerste stuk is zelfs verwaarloosbaar en saai qua opzet. De film geeft mij althans de indruk van een B-film in een light-versie. En dat einde met die aardbeving en het slot met de aap, hoe belachelijk was dat uitgewerkt.

Score : 3/10

Tja, wat moeten we hiervan nu denken ? Een zeer merkwaardige gewelddadige misdaadfilm die gezien het verloop een heel andere benadering heeft dan de meeste Aziatische wraakfilms rond het thema maffia. Het ziet er allemaal heel troosteloos uit, wat ook geldt voor het acteerwerk. De regisseur speelt ook de hoofdrol. De vergeldingen zijn bloederig, kort en krachtig. Toch weet de film geen spanning te creëren omdat je als kijker geen binding krijgt met de personages en dat sommige vergeldingen wel heel droog worden voorgesteld. Het middenstuk maakt plaats voor wat humor wanneer het team zich verborgen houdt bij een klein huisje aan zee. De gangsters vervelen zich en spelen allerlei rare spelletjes. Ook bepaalde momenten zoals zich wassen als het regent en de gaten in de grond zorgen voor een kleine glimlach. Gezien de troosteloosheid kent de film wel een passend einde. Aya Kokumai speelt Miyuki die ook even naakt te zien is. En dat is niet mis het koppeltje wat je te zien krijgt. 5/10

Zo....wat lage scores hier ja, we zijn het allemaal beu en het heeft een sentimenteel sfeertje, maar het is dan ook een romantisch verhaal gebracht met een actueel tintje dat gecombineerd wordt met wat fantasierijke doemscenario's. Natuurlijk kun je de film op pijnpuntjes pakken, maar heel ver gezocht lijkt het dan ook niet indien je mee gaat in die doemscenario's. Wie had in begin gedacht dat de covid pandemie zo lang zou duren ? In ieder geval wordt het verhaal best spannend gebracht en is de nare sfeer zeker aanwezig. Dat de rijken of egoïsten hier voordeel weten uit te halen, vind ik ook niet ver gezocht. Hun plannetjes en machtsmisbruik zouden zomaar kunnen. Peter Stormare als vroegere vuilnisman die immuun lijkt te zijn voor dit virus is geweldig als pure egoïst die alle macht weet te misbruiken. Demi Moore (Piper) en Bradley Whitford (William) zijn goed gecast als het rijke koppel met dubbele agenda's. De twee hoofdpersonages K.J. Apa en Sofia Carson weten ook wel te overtuigen als verliefd koppel. En Alexandra Daddario als May weet ook de aandacht te trekken, in bijzonder de opmerkelijke sexy covid dansscène met de rijke William. Demi Moore begint ook oud te worden. Voor mij een geslaagd filmpje dat voldoende weet te vermaken ondanks de steeds vermoeiende gedachte rond covid. Sciencefiction is het al lang niet meer want wie had gedacht dat onze maatschappij zo broos zou lijken. 7/10

Leuke trashfilm vol onzin met de typische elementen zoals kleurrijke personages, nude, belachelijke fantasie (vooral op het einde) , houterige gevechten, ...en toch weet het voldoende te vermaken. Goed is iets anders, maar oké je weet van te voren wat je kunt verwachten. 5/10

Degelijke giallo , weliswaar een wat brave uitwerking want de gore is erg matig. Het verhaaltje komt traag op gang, maar weet na verloop wel meer te boeien door de intriges, de leuke cast en de vele plotwendingen. Dat laatste is typisch voor dit genre en vaak vergezocht, maar hier kan je bij bepaalde verrassende wendingen het nog enigszins kaderen en kan je bepaalde handelingen van de personages min of meer aannemen. Zo weet je pas naar het einde van de film waarom die dochter zich zo gemakkelijk laat verleiden en naakt voor de camera wil poseren. De rol van de dochter wordt neergezet door Jenny Tamburi die een leuk snoetje heeft. Toch weet Rosalba Neri meer op te vallen door haar duistere rol en haar présence. Silvano Tranquilli als Marco weet ook zijn rol goed in te vullen. Voorspelbaar is het allerminst, want er gebeurt teveel. Hoe de intriges zich verhouden tot elkaar zijn goed en ook enigszins verrassend te noemen. Maar de regisseur heeft daarna nog een leuk slot in petto voor de kijker. 6/10

Ondanks de weinige kills weet deze late giallo qua verhaal wel te boeien. Het verhaal blijft een tijdje mysterieus want zowel de killer als het motief is niet onmiddellijk te raden. Leuk is ook het gegeven dat het hoofdpersonage Bob Crane (Tom Schanley) samen met Jessica ( Nicola Perring) een tweeling vormen waarbij Bob nare dingen die bij Jessica gebeuren kan aanvoelen, ook al is hij in Amerika en werkt zij als model in Italië. Op een dag voelt hij aan dat zijn zus echt in gevaar is en zelfs misschien vermoord is. Samen met inspecteur Donald Pleasence probeert hij te onderzoeken wat er met zijn zus gebeurd is. Bob komt in contact met de modellenwereld en het decadent leventje dat sommigen leiden dat draait om seks, macht en blijkbaar diamanten. Maar niets is wat het lijkt. De mooie Nicola Perring is een aparte verschijning en laat in begin van de film ook haar mooie borsten zien. Maria McDonald, Catherine Noyes en Anna Galiena zijn ook naakt te zien, maar Perring is toch het toppertje onder deze vrouwen. Van Renée Simonsen is weinig van te zien. Een opvallende scène is een catwalk van de modellen op de muziek van Murry Head met het bekende liedje One Night in Bangkok, een song die nu nog altijd leuk is. De slotscène is best spannend en heeft een bevredigend einde. 7/10

De langdurige opbouw is op zich niet echt storend, maar hier werkte dit toch wel irritant. Het wandelen en waarnemingen meten in het metrostation bleef maar duren zonder dat er echt iets staat te gebeuren.

Dit werkt eentonigheid in de hand en spannend is het allerminst. Flauwe film ! 3/10

Hoe meningen toch zo haaks kunnen staan. Ik vond nu net niet dat deze film als een nachtkaars uitging want het heeft geen typisch cliché einde en de regisseur durft zelf voor geen positief slot te gaan. Uiteraard allemaal met een korreltje zout te nemen, maar de film weet de kijker wel voldoende te entertainen. Prachtige openingsscène met die indrukwekkende beelden van de plastic oceaan met een bloederig gevolg. Ook de beelden in de ondergrondse catacomben in Parijs zijn mooi gefilmd, al is de CGI niet altijd geslaagd. En die slotscène met al die zwemmers in de Seine was een echt bloedbad met een verrassende climax als gevolg. De verwijzingen naar het klimaat en milieu stoorde niet en zet je toch tot nadenken, ook al is het gegeven hier over the top. 6,5/10

Dit is pas de tweede film die ik zie met Mary Pickford en ook deze weet mij te boeien. Eigenlijk ben ik wel onder de indruk gezien de tijd dat de film gemaakt is. De sobere setting van het huisje met de moerasgebieden op de achtergrond dat later in het verhaal nog een heel belangrijk item wordt, is een fantastische locatie. Gustav von Seyffertitz speelt een zeer overtuigende slechterik en al die kinderen weten hun rol wel degelijk te brengen. De scènes in de moerasgebieden zijn prima gefilmd en weten zowaar enige spanning te brengen. De ontsnapping met de boot kwam wel minder goed over en de slotscène was aan de melige kant, maar ach...dat zal ook wel met de tijdsgeest te maken hebben. 7/10

Bizarre, originele thriller waarbij de twist een fameus horrorgegeven heeft en het slot een naar gevoel weet te creëren. Goed acteerwerk en een dikke duim voor de geduldige opbouw en niet voor de hand liggende uitwerking van het verhaal. 7/10