Log

Oudgedienden van de televisieserie komen samen voor het jaarlijkse openingsfeestje van het studentencorps Mercurius. Deze serie is mij onbekend en daardoor krijg je als kijker een snelle intro van de personages ( De Ruyter, Wagtmans, Nina, Noordzij en Beeksma ) zonder dat je daar enig beeld over hebt. Wagtmans (Manuel Broekman) woont samen met zijn vriendin Marie-Claire (Hanna Verboom) met wie hij een adoptiekind heeft. Deze verhaallijn is verwaarloosbaar want het gaat eigenlijk niet zozeer om Wagtmans, maar om het avontuur van Elias (Daniel Cornelissen) die een oogje heeft op zijn hockeymeisje Lieve (Evita Rozenberg). Maar door toeval leert Lieve Wagtmans kennen en wordt de droom van Elias uiteen gespat. Elias weet de meeste sympathie op te wekken bij de kijker en speelt zijn rol degelijk. Daarnaast heb je ook Irene (Judith Noyons) die hem probeert te troosten en ook wel een oogje op hem heeft. Op een bepaald moment gaat ze ook hem ook verleiden waarbij ze uit de kleren gaat. Het leuke van de film is wel dat het op een niet al te expliciete manier interessante materie aan de kaak wordt gesteld. Er is een balans tussen feesten en verantwoordelijkheden nemen. Is het feestje over als je stopt met studeren? Het karakter van Hanna Verboom houdt hierover een steekhoudende speech aan het einde van de film. Uiteraard zijn de gecreëerde actiescènes met de politie wat erover, maar dat mag de pret niet drukken. Conclusie : als leek in de film binnen gestapt en onbekend met de serie, maar toch voldoende vermakelijk. 6/10

De muziek van Fleetwood Mac is sowieso voor heel wat mensen aanstekelijk, maar ook de weg die deze groep in al die jaren heeft bewandeld is zonder meer boeiend. Fleetwood Mac was headliner op Werchter Boutique 2019 op zaterdag 8 juni, waar ze een historische show gaven met Mick Fleetwood, Stevie Nicks, John McVie, Christine McVie, Mike Campbell en Neil Finn. Dit concert heb ik nog live kunnen meepikken en blijft in het geheugen gegrift als een memorabel concert. Deze documentaire laat veel beeldmateriaal en muziek zien gecombineerd met lief en leed rond de muziekband. Helaas geen getuigenissen van de leden zelf. 7/10

Net zoals bij zijn voorganger wil ik de recensie van deel 1 gedeeltelijk overnemen want dat is wel belangrijk en meteen ook de kracht van de film. Sisu heeft eigenlijk geen vertaling en betekent ergens geloof in hebben, ook al lijkt het totaal kansloos. En zo moet je de film ook bekijken want er komen heel wat scènes op de kijker af die je natuurlijk niet serieus kunt nemen. Hier is het gevoel van over the top misschien wel nog meer aanwezig, maar dan komischer uitgewerkt. Uiteraard heel wat bloederige scènes waarbij de actiescènes toch een dosis originele ideeën bezitten. Hoe kan je ervoor zorgen dat het hout van je huis overal mee zal gaan ? Geweldig 7/10

Intrigerende rampenfilm gebaseerd op de bosbranden 2018 in Butty County, Californië. De film heeft een goede opbouw met niet alleen aandacht voor de schoolbuschauffeur, maar ook voor al de andere mensen die instaan om de brand te sussen en levens te redden. Daarbij een goede cast en knappe beelden die een realistisch beeld geven over deze ramp. Misschien iets te lang uitgesponnen met zijn 130 minuten. 7,5/10

Leuk opgebouwd verhaal naar min of meer waargebeurde feiten rond een Duitse familie die de maatschappij de rug keert en zit vestigde op de prachtige Galapagoseilanden. Goed acteerwerk waaronder heel wat bekende gezichten. Ana De Armas speelt haar rol als barones overtuigend, Brühl en Sweeney ook degelijk en het koppel Kirby en Law zijn gewoon top in hun rollen. Blijf ook even kijken tijdens de aftiteling want dan zie je oude beelden van de echte personages en wat er uiteindelijk nog van gekomen is. Best interessant. 7,5/10

Sophie Turner ( Games of Thrones ) spat van het scherm in een aardig opgebouwd verhaal dat weliswaar weinig spanning biedt, maar wel een verrassende ontknoping heeft. Het verhaal is voorspelbaar, maar de uitwerking naar het einde toe zie je niet aankomen. Vrij abrupt en meedogenloos. 6,5/10

Oké, dit is zo'n film die je vergeet, maar eigenlijk best vermakelijk is dankzij de twee hoofdrolspelers Dakota en Brittany. En natuurlijk het varkentje niet vergeten. Blijkbaar dus een rewatch ! 6/10

Blijkbaar chapter 1 over het hoofd gezien, in verwarring met Strangers van 2008. Maar een paar jaar later was daar ook een tweede deel van. Even ontgaan. Nu hoogstwaarschijnlijk weinig gemist want chapter 1 lijkt volgens de recensies heel veel op het originele en anderzijds kun je als kijker ook meteen goed volgen zonder deel 1 te zien. Deze chapter 2 weet wel voldoende te vermaken dankzij de verschillende locaties ( ziekenhuis, bos, andere huizen ), de vele actievolle ontsnappingspogingen in combinatie met goed camerawerk en opvallend prima acteerwerk van de hoofdrolspeelster Madelaine Petsch die in dit genre toch weet uit te pakken door haar overtuigende gevoelens in benarde situaties. Uiteraard niks nieuws en veel hetzelfde, maar toch wel vermakelijk. Het slot geeft wel een onbevredigend gevoel omdat er nog een vervolg komt. 6/10

Meer een documentaire over de oorsprong en doel van zijn songs die betrekking hebben op verzet tegen onrecht, Amerikaanse presidenten, de klimaatsverandering, zijn gehandicapte kinderen met daarbij zijn overleden vrouw en milieuverontreinigingen. Interessant om te volgen, maar de muziek had meer aandacht mogen hebben in deze documentaire. Meestal vrij kort van uitvoeringen. 6/10

vote posted

Origineel gegeven voor een horrorfilm die ondanks de korte duur toch wat lang aanvoelt omdat je geen band krijgt met de personages die bewust niet echt herkenbaar worden gemaakt in de film en dat alles draait vanuit het perspectief van de hond. Uiteraard is dat ook de kracht van de film, maar tegelijkertijd werkt dat na een tijdje ook tegen omdat veel scènes in herhaling vallen van krakende deuren, rare geluiden en nare schaduwen. De regisseur weet de sterke zintuigen van een hond goed neer te zetten gezien Indy rare dingen opmerkt in en rond het huis van zijn baas, maar in werkelijkheid wordt Indy geconfronteerd dat zijn baas aan kanker lijdt en dat Pietje de Dood hem komt halen. En inderdaad, een hond kan dit zowaar aanvoelen. Onze hond was ook een troost in moeilijke dagen, maar helaas heeft ze een half jaar geleden plotseling in haar slaap afscheid moeten nemen van haar baasjes. 6/10

Snap sommige reacties hier niet. Dit is toch gewoon een degelijke harde actiefilm met een paar sterke bloederige momenten. Oké, het verhaal is simpel, maar de cast en de stijlvolle geregisseerde actiescènes zorgen voor voldoende entertainment. 6,5/10

Giallo en Argento's films weten mij vaak wel te interesseren door het gebruik van de typische kenmerken van dit soort films. Ook hier in deze giallo van Argento komen de meeste kenmerken wel tot hun recht zoals een paar goede kills, aandacht voor sfeer, soundtrack, naakt en aankleding. Opmerkelijk is dat dit verhaal van Argento op zich weet te beklijven gezien de opening en het thema rond blindheid. Helaas doet Argento er te weinig mee door de inbreng van een kind waardoor vooral de spanningskracht daalt en ook dat de uitwerking van een moordenaar die het voorzien heeft op een blinde dame niet tot zijn recht laat komen. Hier zat duidelijk meer in. De dochter van Argento doet ook weer mee als Rita die werkt voor een organisatie die blinden helpt. Troeven zijn dus vooral een sterke soundtrack en twee knappe effectieve kills. Best vermakelijk, maar gezien het concept lagen de verwachtingen wel hoger. 6/10

Je kunt Leslie Nielsen natuurlijk niet vervangen in The Naked Gun, ook al doet Liam Neeson wel zijn best. Maar Neeson link je automatisch naar zijn typische rollen als wreker die de held uithangt tegenover de maffia, moordenaars en dieven. De eerste helft valt nog wat mee, ook al zijn de grappen soms erg flauw. Maar soms zijn ze zo flauw dat deze toch grappig worden. De tweede helft komt nog meer belachelijk over waardoor de meeste scènes niet meer komisch werken. Pluspunt voor Neeson en Anderson is dat ze beide elkaar gevonden hebben op gebied van de liefde. 5/10

Yep, ik blijf fan Het is alweer genieten van een fantastische gecreëerde wereld vol met kolossale kleurrijke beelden en fantasievolle wezens. En inderdaad het is meer van hetzelfde zoals in het vorige deel, maar toch heerst er een gevoel van bevrediging dankzij de aanwezigheid van Varang, de bad woman van dienst. Zij zorgt vooral in de eerste helft voor een donker getint sfeertje. Ook qua actiescènes lijkt deze film het vorige deel te overtreffen.
De climax en de uitwerking op het einde toont wel veel gelijkenissen met het tweede deel en laat misschien wel een klein onbevredigend gevoel achter. Daarentegen is het net goed dat je als kijker in het ongewisse blijft voor eventueel deel 4. Er is genoeg drama in de wereld, dus dit soort entertainment kan ik wel af en toe appreciëren.
9/10 Overigens de film in 3D gezien.

Qua decors, kostuums en aankleding zit het allemaal wel goed, maar het duurt wel even voordat je als kijker in het verhaal komt. Wat komedie betreft weet de film niet echt te scoren en de fratsen van The Grinch zelf zijn na een tijd zeer vermoeiend gezien het tempo en de drukte van het karakter zelf. 5/10

Interessante kijk op de Formule 1, zeker als je deze sport niet zo volgt krijg je een goed beeld dat het niet alleen draait om racen en stuurvaardigheid. Andere elementen bepalen ook het verloop zoals uiteraard de technologie, maar ook racetactieken, weersomstandigheden, samenwerking binnen het team, de snelle handelingen tijdens de pitstops en psychologische spelletjes. Daarbij worden de racen goed in beeld gebracht wat ook wel positief werkt voor de film. Maar daar houdt het ook wel op want qua verhaal en spanningskracht weet de film evenwel niet te overtuigen. Het hele verhaal wordt zonder enige verrassingen gebracht naar een zeer voorspelbaar slot dat wat onbevredigend overkomt. Een beetje melig. Pluspuntje is wel de intro met de legendarische song van Led Zeppelin ' Whole Lotta Love ' . Blijft een prachtig nummer ! 6/10

Minder dan het eerste deel gezien dat de film meer een herhaling is en zich nog meer richt op over the top scènes.
Nog steeds wel vermakelijk, maar een film die niet blijft hangen. 6/10