Opinions

Een cast vol met grote namen is geen garantie voor een leuke film. Big Wedding is daar wel het pijnlijke voorbeeld van. Keaton, Saradon en De Niro zijn nergens leuk en het scenario loopt voor geen meter. Ook de jongere acteurs kunnen weinig toevoegen aan deze ellende. De mannen ogen erg nichterig en zelfs Amanda Seyfried was nog nooit zo tuttig.

Bijzonder zwak.

Nietszeggende film die het vooral moet hebben van Elizabeth Banks en een paar leuke grapjes maar dat was het dan ook wel. Het scenario is te suf voor woorden en Eckhart en Alba overtuigen voor geen meter.

Matig

Aardige documentaire over de hoogte en dieptepunten uit de carrière van Ozzy Osbourne. Sharon en zijn drie kinderen komen voorbij en uiteraard komt The Prince of Darkness zelf ook uitgebreid aan het woord. Voor de fans is het een groot feest der herkenning en Ozzy komt aaibaar en sympathiek uit de verf.

Enig kritiekpunt is dat de reünie met Black Sabbath nauwelijks aan bod komt en de figuur Ozzy wel erg geromantiseerd wordt. De man heeft extreem onsympathieke kanten, die zeker niet onbesproken blijven maar voor mijn smaak dragen ze in deze documentaire teveel bij aan zijn legendarische status.

Voor mensen die daar meer over willen weten kan ik de biografieën van Ozzy zelf en zijn vrouw Sharon van harte aanbevelen.

I Am Ozzy - Ozzy Osbourne en Chris Ayres (2009) - BoekMeter.nl

Extreme: My Autobiography - Sharon Osbourne (2006) - BoekMeter.nl

Birds of Prey kan worden weggezet als de grote Margot Robbie show. Ze heeft de film zelf geproduceerd en kruipt weer in de huid van het iconische antiheldin Harley Quinn.

De film geeft precies wat je ervan mag verwachten. Een psychotische en ondeugende Harley Quinn die wordt neergezet in een film die letterlijk alle kanten op vliegt. Ik moest af en toe terug denken aan de oude Batman serie met Adam West maar toch waren er genoeg ruwe randjes en scherpe komische noten die deze film behoorlijk genietbaar maakte

In contrast met de Batman films van Nolan of Suicide Squad (Film, 2016) - MovieMeter.nl vond ik dit werkje toch een stuk origineler en creatiever. Natuurlijk valt er een hoop aan te merken op het scenario en zijn lang niet alle acteerprestaties even overtuigend maar dit beviel me een stuk beter dan de zoveelste inwisselbare Marvel film.

Leuke cultfilm, die na het waardeloze Catwoman (Film, 2004) - MovieMeter.nl laat zien dat er ook interessante films worden gemaakt over vrouwelijke antihelden.

Heel leuk en sympathiek filmpje. Er is veel chemie tussen Celentano en Mutti.

Boven gemiddeld

Erg coole en vermakkelijke film. Het meeste is ontzettend fout maar voor de verandering stoorde mij dat totaal niet. De hele film heb ik zitten kijken met een grijns op mijn gezicht mezelf telkens weer afvragend of deze film nog stommer kon worden en jawel hoor elke keer was er weer een overtreffende trap.

Positief vond ik de acteerprestaties. De drie dames zetten leuke relativerende rollen neer en presteren een aantal erg indrukwekkende dingen. De spagaat van Erin Cummings tijdens een gevecht vond ik bijvoorbeeld fantastatich. Maar ook de mooie Julia Voth was zeer overtuigend als de sexy stoeipoes. De enige die bij mij wat over de schreef ging was Olivia. Haar rol was op zich best cool maar begon op een gegeven moment te vervelen en dat is dan toch een klein smetje op deze film.

Maar anyway dit is exploitation zoals die hoort te zijn en ik hoop in de toekomst meer van Julia Voth te zien.

Erg goed.

Hele aardige film die het vooral moet hebben van het realistische acteerspel. Het komt allemaal wat traag op gang maar als de film dan begint te lopen ga je toch steeds meer meeleven met de personages. Het is allemaal goed gedaan maar doordat hier en daar wat clichés niet worden vermeden houdt de film toch geen blijvende indruk. En voordat ik het vergeet. Gemma Ward is een verdomd mooie meid.

En wat ik mij ook nog afvraag waarom heet deze film eigenlijk Black Balloon?

Erg matige thriller die nog best sfeervol begint en een aantal mooie locaties heeft. Na het aardige eerste half uur gaat het allemaal keihard bergafwaarts. Het scenario wordt steeds gekunstelder, het acteren steeds slechter en het einde is gewoon een ramp.

De enige die uiteindelijk nog een kleine voldoende haald is Piper Perabo.

Teleurstellende thriller.

Donkere film met behoorlijk goed acteerwerk. Vooral Bean zet een erg goede rol neer. De bijdrage uit Nederland valt ook in positieve zin op maar het scenario is niet geweldig en de toon van de film is ook niet altijd even prettig. Het eerder genoemde Wichfinder Genaral beviel mij beter.

Redelijk

Heerlijke Ricci en Jackson levert een redelijke prestatie. Jusin is om te janken en het scenario heeft een storende moraal waardoor ik de film geen hoge beoordeling kan geven.

Hele aardige Australische thriller die lange tijd best pakkend blijft maar uiteindelijk te weinig te bieden heeft. De langdradige dialogen zijn hier vooral debet aan. Neemt niet weg dat het een verfrissende genrefilm is.

Best Redelijk.

Vervelende film met irritante personages en een gegeven dat weinig om het lijf heeft. Alleen de acteerprestaties steken boven de middelmaat uit.

Doorsnee

Een licht biografische film van Nicolas Winding Refn over een videotheek eigenaar die alles weet van de films die hij verhuurt maar moeite heeft om aansluiting te vinden bij de rest van de wereld. Deze rol wordt uitstekend gespeeld door een sympathieke Mads Mikkelsen. Zijn dagelijkse beslommeringen en vooral de onhandige dialogen zijn soms erg sterk gedaan. Daarnaast is zijn opbloeiende liefde voor een snackbarmedewerkster bijzonder aandoenlijk in beeld gebracht.

Leuk detail is dat deze rol wordt gespeeld door Liv Corfixen die sinds 2007 getrouwd is met de regisseur. Hierdoor krijgt het allemaal iets authentieks en bekruipt regelmatig het gevoel dat de regisseur zijn liefdesgeschiedenis herbeleeft.

In schril contrast met het liefdesverhaal staat de andere verhaallijn die vooral gebaseerd is op onderhuidse spanning en waarbij je dan als kijker zit te wachten tot het uiteindelijk allemaal mis gaat.

In vergelijking met zijn andere zwartgallige films laat Refn zich hier af en toe van zijn gevoelige kant zien en dat misstaat hem niet. In mijn beleving is het verrassend en verfrissend en maakt deze film zeker het aanzien waard. Het andere verhaal is ook niet slecht maar daarmee doet Refn wat hij eigenlijk altijd doet.

Dankzij de uitstekende acteerprestaties en een aantal aangename verassingen neig ik toch naar een goede beoordeling.

Boven Gemiddeld.

De film is heel sfeervol en vooral het acteerwerk is uitstekend maar het scenario en dialogen boeien te weinig om echt te overtuigen.

Redelijk

Hele prettige feelgood film die voor een sportgeraleerte fim verassend orgineel uit de hoek komt. Het acteerwerk is over de hele linie prima en vooral Bullock weet te overtuigen. Enig kritiekpunt is dat de film iets te lang duurt.

Boven gemiddeld.

Toen ik aan deze film begon hield ik mijn hart vast. Het boek had veel indruk op mij gemaakt en het leek me eigenlijk niet te doen om dit te verfilmen.

Blindness begint nogal slap. Waar de roman je gelijk bij de kladde grijpt en je genadeloos mee sleurt in een nieuwe wereld is de start hier nogal timide en maakt weinig indruk. Het is allemaal te traag en de personages komen niet goed genoeg uit de verf.

Het middenstuk van de film begint aanvankelijk ook erg slap. De belangrijke dingen worden wel aangestipt maar echt uitgewerkt wordt het nergens waardoor de indruk ontstaat dat je eigenlijk nergens na zit te kijken.

Pas als Gael Garcia Bernal als de koning van Gang 3 verschijnt krijgt de film een beetje de sfeer van de roman. Bernal lijkt bovendien ook de eerste acteur die wat ruimte krijgt om iets van zijn rol te maken en dat doet hij dan ook met verve. Plots is de beklemmende sfeer van de roman wel aanwezig en komen de bedoelingen van de auteur duidelijk uit de verf.

Het laatste half uur is ook volledig conform de roman en voor het eerst maken de beelden wat indruk. Het vervelende wit wordt minder en het parabel karakter van de roman komt hier duidelijk terug. Hoogtepunt was voor mij de scéne in de kerk en de scéne met de hond.

Over het geheel genomen is het goed dat de roman vrij strak is gevolgd maar eerlijk gezegd maakt deze film lang niet zoveel indruk. Alles had veel intenser en beklemmender gemogen. Een paar scénes in de film hebben dit echter wel en daarom geef ik deze film toch nog een voldoende. Maar de regisseur heeft hier niet het onderste uit de kan gehaald. De acteurs krijgen te weinig ruimte en de boodschap van Saramago komt niet genoeg uit de verf. Daarnaast is de film wat te traag en zijn de beelden het eerste anderhalf uur nauwelijks de moeite waard. Toch is wel duidelijk zichtbaar dat deze film met liefde voor het werk van Saramago is gemaakt en daarvoor hulde. Maar alles bijelkaar maakt het te weinig indruk en kan ik niet anders zeggen dan dat er meer in had gezeten.

Hele aardige thriller die het moet hebben van de mooie en goed acterende Madeleine Stowe. De plot is best interessant. Vooral de gezichtsperspectieven van een herstellende blinde zijn overtuigend neergezet. Hier en daar deed de film denken aan Wait until Dark (1967) maar dan allemaal wat minder spannend.

De troeven van de film blijven echter Stowe en ook Quinn die samen een sterke chemie hebben en er daardoor voor zorgen dat de film het kijken waard blijft.

Boven gemiddeld.

Erg zwakke film. Rachel Leigh Cook is een schatje maar dit blijft een prul van een film. Niets is leuk, interessant of de moeite waard.

Slecht

Voor mij is dit een lastig te beoordelen film. Aan de ene kant kan ik niet ontkennen dat de film me wel vermaakt heeft en dat de speelduur voorbij is gevlogen maar aan de andere is dit vooral ook een hele rare film.

Er zit inderdaad iets in van Deliverance of van mijn part Last House on The Left maar het wordt tegelijkertijd met een meligheid gebracht die kenmerkend is voor een soft pornofilm uit de jaren 70.

De belachelijke muziek versterkt dat gevoel nog eens extra.

Waarschijnlijk is dit een standaard werkje in het exploitation genre en ik snap wel dat dit werkt, maar het is toch een vreemde combinatie als je goedkope flauwe meligheid, redelijk veel naakt en geweld samen brengt in een film. Spannend wordt het overigens nergens maar onderhoudend blijft het gelukkig wel.

In het genre zijn er vast films die veel verder gaan, een hoger budget hebben en ook gewoon beter zijn maar zo ontzettend slecht was deze film nu ook weer niet. Laten we zeggen voor de liefhebber van het genre vast een culthit.

Gemiddeld

P.s. Nu te zien op AMC

Vooraf had ik iets verwacht in de traditie van Uwe Boll maar deze Blood Red Sky was toch iets meer dan een portie horrorpulp.

Naast de horrorelementen hadden we hier te maken met een gevoelig en ook mooi drama over een moeder-zoon relatie. Karakters worden uitgediept en daarnaast is er nog genoeg gezelligheid met vampiers. Het acteerwerk is ok, het verhaal is ok, de muziek erg sfeervol en er wordt zelfs toegewerkt naar een climax. Helaas duurt het wat lang voordat het zover is maar dat is typisch een euvel van de huidige filmindustrie.

Neemt niet weg dat onze oosterburen best trots mogen zijn op dit sfeervol horrorwerkje dat hier en daar aangenaam weet te verassen. Geen meesterwerk maar het is wel een horrorfilm met karakter die meer te bieden heeft dan de zoveelste verfilming van een klassieker.

Boven gemiddeld.

Prima misdaadfilm die het vooral moet hebben van het uitstekende acteerwerk. Vooral Clive Owen is erg sterk. Maar ook alle bijrollen zijn prima bezet. Enig punt van kritiek is dat de film aan de lange kant is.

Boven gemiddeld.

Het eerste half uur wordt best goed gebracht. De opbouw is verzorgt en het acteerwerk is niet vervelend. Het tweede deel van de film is een stukje minder. Creativiteit en spanning ontbreken volledig en de personages weten steeds minder te boeien. Het enige verassende is de kleine bijrol van Eric Roberts.

Middelmatig

Mooi geacteerde mumble core film die het moet hebben van de melancholische sfeer. Alles komt oprecht en naturel over. Elke scene lijkt relevant en laat zien hoe mooi de wereld kan zijn als je iemand om je heen hebt die je begrijpt. De chemie tussen de twee hoofdpersonen oogt authentiek en dat is knap gedaan.

In het laatste half uur wordt het allemaal net wat te geforceerd en helaas gaat dit ten koste van de sfeer en de geloofwaardigheid. Uiteindelijk herpakt de film zich en blijft het mooie gevoel hangen. Sfeervolle beelden, mooie muziek en empathisch acteerwerk.

Een bijzondere ervaring die nu te zien is op Netflix

Goed

Sfeervolle Belgische film met meer dan uitstekend acteerwerk. Enig nadeel is dat dit scenaio wel door en door bekend is. De uitwerking van deze film is echter erg sterk en dat maakt dit werkje een van de betere in zijn soort.

Goed

Och voor de aaibaarheidsfactor van de slangen en de zelfspot toch nog wat puntjes.

Verder is dit best wel slecht. De monsterfilms uit de vorige eeuw zijn in ieder geval beter.

Geen geweldige film maar zeker niet zo slecht als vaak wordt gesuggereerd. De film moet het vooral hebben van de sterke cast die het ook nog eens behoorlijk goed doet. Ja, zelfs Madonna speelt hier best ok en ook de vele erotische scenes zijn overtuigend.

Het enige waar ik een beetje buikpijn van krijg is het scenario maar eerlijk is eerlijk ik heb wel geboeid zitten kijken en heb me geen moment verveeld.

Gemiddeld.

Vooraf had ik me hier niet veel van voorgesteld en je ziet dan vaak dat een film erg meevalt. Helaas was dat hier niet het geval. Het acteerwerk was op zich best ok en je kan ook zien dat de film kundig gemaakt is maar het scenario was werkelijk om te janken.

Alles hangt aanelkaar van onwaarschijnlijkheden en het leek net of het scenario nog niet af was toen ze begonnen met het opnemen van de film.

Op zich is het jammer want met deze acteurs had er veel meer ingezeten dan het rommelig en oppervlakkig zootje wat het uiteindelijk geworden is.

Een Apocalyptische Mumblecore film dat is de eerste omschrijving die me te binnen schiet als ik Bokeh zou moeten omschrijven. De omschrijving is dan ook meteen het interessantste aan de film. Verder is het niet meer dan wat dramatisch gedoe en gezwets over de zin van het leven.

De reden dat er nog een redelijke score uitkomt is omdat de beelden van IJsland werkelijk prachtig zijn en ook veelvuldig worden ingezet. Voor mij gaf dat toch een beetje ontspanning of laten we zeggen een vakantie gevoel. Dat er tussendoor ook nog sprake was van een scenario was eigenlijk minder relevant. De acteurs doen hun best maar dat helpt niet als het verhaal letterlijk niets te bieden heeft.

Mooie beelden en veel gebakken lucht.

Matig

Heb inmiddels teveel van dit soort films gezien waardoor ik er een beetje op uitgekeken ben maar dit Boltje is toch wel heel leuk. Verder is het allemaal netjes gedaan zit het filmpje vol met leuke en schattige momenten en heb je er een leuke avond aan en dat is het belangrijkste.

Een indrukwekkende cast is helaas geen garantie voor een goede film. Heather Graham, Christopher Lee en vooral Amanda Seyfried (mijn favoriete actrice) zijn natuurlijk pluspunten maar het scenario is wel erg leeg en nietszeggend waardoor de verveling en irritatie op een gegeven moment toe gaat slaan. De enige reden dat ik het einde heb gehaald is de aanwezigheid van Amanda Seyfried.

Matig.