Opinions

Een beetje clich maar vooral lekker (g)rauw en to-the-point gevangenisfilm met genoeg sfeer en goed acteerwerk om te overtuigen.

De vergelijking met Un Prophet is inderdaad snel gemaakt en in grote lijnen komen deze ook aardig overeen. Beide volgen een nieuwe gevangene die probeert niet op te vallen en 'geaccepteerd' wil worden door de gevestigde orde. Ook al heeft 80% van de cast daar blijkbaar ook gezeten, zijn wel de meeste stereotype ex-gevangenen voor de film gebruikt. De verschillende personages spelen en zien eruit zoals je verwacht en ook het verhaal verloopt een beetje voorspelbaar (rise en fall). Ondanks dat is het eind weer erg sterk en wordt, naast de scene in het begin, nogmaals het harde en compromisloze leven in de bajes getoond. Dat samen met het eindshot en het prachtige gevonden jaren 80 geluid geven de film een passende afsluiter.

Het kijken zeker waard.

3,5*

Goed geslaagde verfilming van een bekend en voorspelbaar verhaal.

Er zijn talloze films die het verdriet van 2 ouders laat zien na het verlies van hun kind. Ieder gaat er op z'n eigen manier mee om wat resulteert in emotionele/agressieve uitspatting bij de een en onderdrukking bij de ander. Afzonderlijk wordt dit door Kidman en Eckhart goed en overtuigd vertolkt, als echtpaar vind ik ze wat minder bij elkaar passen. Ik mis daarin iets te veel de onderlinge (lichamelijke) spanning die de film wat meer diepgang had kunnen geven.

Gelukkig kiest Mitchell voor een neutrale aanpak zonder al te veel op het sentiment te spelen. Dit geeft een natuurlijk en geloofwaardig beeld, mede door het goede spel maar ook door de (zorgvuldig gekozen) langzame shots met aandacht voor detail. De film verloopt zoals verwacht en zonder verrassingen maar weet wel tot het eind te boeien. Het einde is tegelijkertijd wel een van de minpunten omdat na het perfecte moment net te lang doorgegaan wordt.

Al met al een mooie en sterk geacteerde film met een 'simpel' verhaal overtuigend uitgewerkt.

3,5*

Na de meeste van Lynch nu wel gezien te hebben is dit toch wel degene waar het minste een touw aan vast te knopen valt.

Of dit het predicaat film of kunst behoort te krijgen weet ik niet, maar eigenzinnig is het in ieder geval. Ik zal ook zeker geen poging doen om te begrijpen wat Lynch voor ogen gehad moet hebben toen hij dit bedacht. Het mooie hieraan is dat je denkt een verband in de 'dialogen' te zien waarna deze door een volgende uitspraak weer ontkracht wordt. Na enkele pogingen heb ik de moed opgegeven. Het is daarom ook lastig en haast zinloos om inhoudelijk iets over Rabbits te zeggen, iedereen zal er anders over denken.

Toch kent de film de typische onheilspellende sfeer van een Lynch film wat me er zo in aantrekt. Mensen in konijnenpakken, industriële geluiden (Elephant Man, Eraserhead)en natuurlijk de absurde scenes/dialogen. Het slaat nergens op maar toch is het iets.

Erg moeilijk te beoordelen.

3* voor nu.

Redelijk aangrijpend en indrukwekkend drama over de razzia en deportatie van Franse joden.

Dit soort films spreekt me meestal wel aan omdat ze vaak erg krachtig zijn door de waargebeurde feiten en het niet te vatten is hoe omvangrijk en deze zwarte historie eigenlijk is.

Jammer genoeg heeft deze film me niet kunnen grijpen en werd er te veel op het sentiment gespeeld met de verschillende kleine jongetjes en uiteraard het eind. De scenes met Hitler waren eerder lachwekkend en voegden niets toe aan het verhaal. Reno en Laurent zetten een aardige rol neer en vallen op tussen de wat mindere acteurs.

Het verhaal is helaas bekent en zit vol gruwelijkheden en ongekende haat tegen de joden, wat deze film goed weet over te brengen. Om die reden is dit zeker een film om gezien te hebben. Voor de rest een voldoende.

3*

Afgelopen vrijdag (een dag voor het drama in Oslo) en toen was het al een indrukwekkende film waar je niet anders dan met lede ogen kunt aanzien wat een individu met een verknipte kijk op de wereld kan aanrichten.

Boll laat in Rampage ijzersterk zien hoe de, in tegenstelling tot z'n vriend Evan, ingetogen ogende Bill zonder aankondiging een vernietigende plan ten uitvoeren brengt. Naarmate de film vordert neemt het realistische en vooral hectische camerawerk toe en kun je vervolgens alleen nog maar met verbazing gewelddadige scenes aanzien en denken hoe iemand tot zo iets in staat is. Brendan Fletcher zet een angstaanjagende goeie rol neer door Bill te laten veranderen van een 'gewone jongen' in een ijskoude moordenaar.

Erg indrukwekkende film over een belaadde en vooral actueel onderwerp. Vermaak is overigens het allerlaatste waar ik de film mee in verband breng.

3,5*

Aardige animatie die visueel gezien geen commentaar hoeft te verwachten anders dan erg goed.

Depp doet het goed als de stem van Rango maar verveelt een beetje richting het eind. Zijn typische stemgeluid kan mij niet een hele film boeien en begon het zelf wat te irriteren. De meeste grappen, vooral in het begin, zijn wel geslaagd maar vaak niet erg origineel. Ik bleef wachten op een grap die me zou bij blijven doordat ik van bank af zou rollen, maar zo ver kwam het nergens. Het simpele verhaal leent zich daar misschien ook niet voor en is dat de oorzaak voor de wat geijkte komedie.

Prachtige geanimeerd met veel details maar jammer genoeg nergens vernieuwd, ondanks dat er toch een aantal scenes tussen zaten die de film een andere wending leken te geven. Nu leuk om een keer gezien te hebben maar ik verwacht deze snel vergeten te zijn.

3*

Een aparte film die van alles wat is en me daarom niet echt wist te overtuigen.

Het verhaal is leuk en origineel bedacht maar net iets te braaf uitgewerkt. Ik mis vooral die typische zwartgallige Scandinavische humor wat deze film af had kunnen maken.

De diverse shots van het Finse landschap zijn dan wel prachtig en het sympathieke jochie speelt een goeie rol, echt speciaal wordt het jammer genoeg niet.

Mijn verwachtingen waren best hoog maar worden niet helemaal waargemaakt. Wel aardig om een keer gezien te hebben.

3*

Een aardig verhaal door een slechte hoofdrol (on)vakkundig om zeep geholpen.

Vanaf het eerste moment heb ik me afgevraagd wie er bij de casting van Ko Zandvliet aanwezig was. Op alle fronten en in alle scènes wordt hij door iedere tegenspeler van het scherm geacteerd door zo passieloos en futloos over te komen. Vooral zijn manier van spreken is erg monotoon ongeacht de scene. Abbey Hoes en bijvoorbeeld Mingus Dagelet waren erg fris en overtuigend naast de rot in het vak Sander de Heer. Het onderwerp is belangrijk en op een hedendaagse en originele manier gebracht. Op zich wel redelijk allemaal maar met name de hoofdrol heeft dit voor mij tot een vervelende kijkervaring gemaakt.

2*

Standaard Spielberg film met goeie effecten en een met sentiment doordrenkt verhaal.

Na al het Transformers geweld is het de beurt aan Spielberg om de robots te gebruiken voor een avontuur vol met slechte vaders, verloren zonen en vooral veel wijze levenslessen. Dat laatste wordt de kleine Max (Goyo) moeiteloos voor zijn rekening genomen en laat hij zijn familie en de rest van de wereld wel even zien hoe het allemaal in elkaar steekt. Jackman speelt een prima rol, de bijrollen worden ook goed vervuld maar wat heb ik me geïrriteerd aan dat joch. Het scheelde niet veel of het Spielberg-sentiment was naar de achtergrond verdreven hierdoor maar uiteraard waren er genoeg momenten aanwezig om je zakdoek tevoorschijn te toveren.

Aangezien je aardig kunt inschatten hoe het verhaal zal verlopen is het aan de stoere robots te danken dat de 127 minuten redelijk onderhoudend zijn. De kwaliteit van de CGI is hoog en vooral in HD een genot om naar te kijken en ook de soundtrack voegt bij sommige scènes wel wat toe. Jammer dat het camerawerk dan weer zo standaard is en er nagenoeg geen extra effecten zijn gebruikt om de gevechten wat boeiender te maken. Vooral omdat je uiteraard toch wel weet wie wanneer wint.

De film verloopt compleet volgens verwachting en bevat alle ingrediënten die je van een typische Spielberg productie kunt verwachten dus wat dat betreft ook geen verrassing, maar het heeft naast de fraaie beelden ook niets meer te bieden en duurt de film gewoon iets te lang.

Leuk maar ook niet meer dan dat.

3*

Waar de trailer hoge verwachtingen bij me schepte door over te komen als een actiefilm met een dikke knipoog, is het een grote teleurstelling gebleken.

Het grootste probleem met deze film is dat alles zo geforceerd overkomt. Waar zelfs Malkovich normaal gesproken een eigen draai aan z'n rol weet te geven lijkt alles zonder improvisatie gespeeld te zijn en zijn de grappen vooral flauw. Willis speelt op de automatische piloot en is zelfs nog minder grappig dan in Cop Out. Alleen Urban zet tussen de grootheden nog wel een rol neer die vermaakt.

Ondanks dat het verhaal in principe van ondergeschikt belang is het leuk bedacht maar wordt het nergens spannend of verrassend.

Wederom blijkt dat een sterrencast niet garant staat voor een leuke film. Geen aanrader wat mij betreft.

2,5*

Na de veelal slechte berichten toch een redelijke meevaller.

Waar de film het vooral van moet hebben is de sprookjesomgeving en de efteling-sfeer die het uitademt. Het verhaal is niet echt denderend (en overigens compleet anders dan de plotomschrijving hier) en de acteurs lijken zich wel in een toneelstuk te wanen. Visueel gezien is het dus nog best interessant en vond ik de wolf nog wel meevallen. In een sprookjescontext valt het geheel nog best mee en zorgen de acteurs en het net te nadrukkelijk aanwezige twilight-sentiment helaas voor de nipte onvoldoende.

2,5*

Prachtig en vooral deprimerend geschoten film over een vrouw met een missie.

Zonder enige voorinformatie wordt je in het leven van Jackie gegooid die als beveiligingsbeambte de troosteloze straten van Glasgow in het oog moet houden. Via de vele schermen komt ze in aanraking met iemand uit het verleden en raakt ze er door geobsedeerd. Haar zoektocht zorgt ervoor dat je als kijker onderdeel daarvan wordt en ja afvraagt wie en wat die persoon is. De rol van Jackie is ijzersterk gespeeld door Dickie die erg overtuigd als een vrouw die een oplossing ziet voor haar zichtbare verdriet.

Er wordt zorgvuldig naar een hoogtepunt toegewerkt om vervolgens op rustige en toch nog positieve wijze te eindigen.

De trieste sfeer die deze film in bijna alle opzichten uitstraalt is erg goed en realistisch gedaan. Geen aanrader voor een gezellig avondje film kijken.

3,5*

Verrassend geslaagde mix van satire, actie en drama.

De voornamelijke goeie rollen (Goodman, Leo), gewelddadige haast absurde scenes en vooral een groep gestoorde geesten maken dit tot een film met meerdere gezichten. De preek van Cooper in het begin is sterk in beeld gebracht en lijkt de perfecte opmaat tot een mooie climax (die achteraf helaas wat teleurstelt) die alles behalve saai is. Cooper speelt overigens ook een behoorlijk sterke rol als de geschifte predikant die je met z'n opvattingen het licht in z'n ogen niet gunt.

Het meest verontrustende van alles is dit soort radicale Christenen in combinatie met de hoeveelheid vuurkracht helaas bestaan in (met name) landen als Amerika. Gelukkig zorgt Goodman voor de perfecte hoeveelheid aan cynisme en satirische dialogen om de film voor mij tot zeer aangename verrassing te maken.

3,5*

Door de veelal goede berichten hier, ben ik met redelijk verwachtingen aan The Reef begonnen. Helaas zijn deze niet waargemaakt.

Natuurlijk is de verhaallijn van A tot Z bekent zodat je je daar niet druk om hoeft te maken. Nadeel is wel dat de focus dan meer op de acteurs, setting en de effecten komt te liggen waardoor dit toch van redelijke kwaliteit moet zijn om te kunnen overtuigen.

De acteurs lijken een overtuigende rol neer te kunnen zetten, maar vallen in het deel waar het er echt toe doet hopeloos door de mand. Waar de acteurs in Open Water (aangezien deze film daar zeker mee te vergelijken is) nog geloofwaardig het uitzichtloze en de waanzin van drenkeling zijn laten zien, laten deze acteurs het eruit zien als recreatief zwemmen. De effecten zijn daarentegen nog best goed en weten als enige wat spanning in de film te brengen.

Gelukkig is de speelduur perfect en zorgt het concept (als drenkeling omringd door een haai) op papier al voor menigeen al voor een ongemakkelijk gevoel.

Verder een redelijk film met matige acteurs.

2,5*

Tegenvallend drama dat te traag en deprimerend is om echt spannend te worden.

Naast het voor de hand liggende wordt er te weinig interessant met het gegeven van een herhalende dag gedaan. Vergelijkbaar met de film Limitless biedt het gegeven toch veel meer mogelijkheden dan een dronken worden en inbreken. Hierdoor vond ik het herhalen van de dagen steeds minder interessant worden en zorgt het voorspelbare eind voor een extra teleurstelling. Het prima acteerwerk zorgt dat het zeker geen straf is om te kijken maar kan de film niet tot een voldoende brengen.

2,5*

Juist het ontbreken van Exorcist taferelen maken dit tot een aangrijpende film.

Het drama wordt uitstekend gecombineerd met het horror-ingrediënt 'bezetenheid' en geeft daar weer een hele andere visie op door iemand vanuit een aandoening (zich) in dat hokje te plaatsen. De rol van Michaela wordt zeer goed en geloofwaardig neergezet door Sandra Hüller waarin ze naast probeert om te gaan met haar gemoedstoestand ook een eigen leven probeert te creëren zonder haar ouders. Pijnlijk is te zien hoe moeizaam haar dat vergaat terwijl ze geestelijk steeds meer in de problemen komt. Samen met de sterke rollen van haar vader en moeder zorgt dat voor voor een geslaagd en spannend eind.

Aanrader.

3,5*

Goede opbouw en redelijk geacteerd, maar mist door de clichés en grote voorspelbaarheid enige spanning.

Zowel Swank als Morgan vond ik verkeerd gekozen voor hun rol. Swank is , voor mij althans, geen lustobject terwijl men haar duidelijk wel zo wil profileren. En Morgan is mij te charismatisch om een extreem geobsedeerde mafkees te spelen, wat hij ondanks dat toch nog behoorlijk overtuigend doet.

Verrassingen kent de film niet, zowel qua verhaal als uitwerking. En daardoor is dit niet meer dan een standaardfilm die nergens doet wat het wil doen en dat is spannend zijn.

Voor liefhebbers van Swank zeker het kijken waard maar voor de rest geen aanrader.

2*

Aardige thriller die mysterieus genoeg is om ondanks het redelijke acteerwerk tot het bevredigende eind interessant te zijn.

Murphy kan ik altijd erg waarderen in zijn rollen omdat hij er toch vaak zijn eigen draai aan weet te geven. Deze film is voor mij een uitzondering omdat zijn rol als Martin erg vlak, braaf en haast saai is. Gelukkig nog een stuk beter dan tegenspeelster Newton die totaal niet in het plaatje past en duidelijk de zwakste schakel is. Bell is overtuigend maar weet de film ook niet iets beklemmends te geven waar het verhaal en de setting zich zo uitstekend voor leent. Doordat je als kijker maar mondjesmaat informatie krijgt heerst er wel voortdurend een bepaalde spanning die met het geslaagde einde een mooi hoogtepunt beleefd.

Zeker niet slecht maar hier had meer ingezeten.

3*

Een voortkabbelende film die het kijken waard is vanwege het acteerwerk. De film laat delen uit het leven van Claire wat op zich leuk gefilmd is maar waar gewoon erg weinig in gebeurd.

Het kabbelt allemaal een beetje voort en aan het eind vroeg ik me af waar ik nu eigenlijk naar gekeken heb. Leuk verpakt maar nogal inhoudsloos.

2,5*

Flinke tegenvaller deze Rio, ondanks de vele positieve geluiden.

Vooral het gebrek aan detail is wat mij tegen is gevallen. Na het zien van bijv. Rango mis je in deze film de explosie van kleuren en prachtige gedetailleerde vogels waar deze uitermate geschikt voor is. Het oog wat te kinderlijk en simpel allemaal waardoor het mij nergens heeft weten te imponeren. Gelet op de vele liedjes, dansjes en simpele grappen lijkt men kinderen als enige doelgroep gesteld te hebben en dat merk je aan alles.

Leuk voor (jonge) kinderen maar verder dan simpel en flauw kom ik niet.

2,5*

Zeer sfeervol thriller/drama die naast vaak uitstekend spelende Malkovich een erge goed rol van Scott kent.

Beide heren weten er samen een spannende, meeslepende en soms ook komische film van maken die op subtiele wijze het (persoonlijke) drama weet te combineren met actie en humor. Met name Malkovich weet weer een markant personage neer te zetten met genoeg oneliners om de film aantrekkelijk te houden. Vooral de scene in de trein is één van de hoogtepunten.

Het verhaal is dan wel redelijk rechtlijnig, het blijft tot het eind spannend en kent het een prima eind. Wel voorspelbaar maar zo uitgewerkt dat het binnen de sentimentele perken blijft.

Enig minpunt zijn toch wel de bijrollen van met name de dames die ik niet bijster overtuigend vond. Ook zijn de bad guys nogal stereotype en dom neergezet.

Maar uiteindelijk is dit gewoon een zeer sterke thriller die alles bevat om tot het eind te vermaken.

3,5*

Bijzonder mooi geanimeerd en een redelijk onderhoudend verhaal maar ook niet meer dan dat.

De evolutie van Ceasar voorspelt een climax die helaas uitblijft. De film blijft in alles netjes binnen de perken en laat de apen (juist ondanks alles) vredelievend zijn tegenover de mens, waar ik juist soms hoopte op een uitbarsting van woede en geweld. De duistere blik van Ceasar strookt niet echt met zijn handelingen en dat vond ik jammer.

Op zich is het verhaal nogal voorspelbaar en bevat het de welbekende clichés maar door het vlotte tempo en redelijke opbouw stoort dit nergens. Held van de film is duidelijk Serkis aangezien Franco niet echt kan overtuigen en de bijrollen verder enkel ter opvulling dienen.

Een op zich best vermakelijke film die los van de effecten mij te braaf en sentimenteel is om te kunnen overdonderen.

3*

Veel negatieve reacties hier dus mijn verwachtingen waren niet al te hoog gespannen. Toch ben ik aangenaam verrast door deze bij vlagen behoorlijk sterke thriller.

De film begint zonder te langdradig te zijn en te veel uit te wijden. Gewoon duidelijk, degelijk en zonder onnodige pogingen tot diepgang.

Vervolgens wordt op behoorlijk realistische wijze (complimenten voor de make-up overigens) diverse bezeten personen aan een uitdrijving onderworpen wat uiteraard de nodige schrikmomenten met zich meebrengt. Een sterk aspect van het verhaal is het feit dat Michael net als menig kijker zeer sceptisch is over bezetenheid en exorcisme in het algemeen. De manier waarop hij dat vervolgens acteert vond ik vaak wel behoorlijk slecht, vooral wanneer hij in een aantal redelijk heftige scenes reageert alsof het hem niets deed. Hopkins speelt een rol wat hem ligt en weet zonder al te veel moeite overtuigend en charismatisch te zijn.

Wat betreft verhaal en acteerwerk (Hopkins) zit het wel oké. Ook is er zeker sfeer aanwezig en zijn een aantal scenes mooi gefilmd. Jammer dat er dan toch erg veel clichés worden aangehaald en verschillende scenes net iets te ver door gaan om te overtuigen. De film zelf gaat mij ook net iets te lang door en was met een kwartiertje minder nog wat beter geweest.

Niet onaardig uiteindelijk.

3*

Ondanks de grote namen, mooie shots en het boeiend verhaal is dit toch wel een kleine teleurstelling. Als geheel klopt het allemaal wel maar is het mij te braaf en te sentimenteel. Dit komt natuurlijk door het jongetje maar ook door Hanks die meer de brave vader speelt dan de rauwe gangster.

Ondanks dat is het een onderhoudende film met goede rollen van Craig en Newman, die het maffia-gehalte nog redelijk op peil weten te houden. De beelden en muziek zijn goed en geven een prima jaren '30 gevoel. Het drama wordt redelijk goed afgewisseld met actie en een aantal komische scenes waardoor het nergens traag aanvoelt.

Ondanks de teleurstelling toch nog wel 3,5*

Ondanks dat de acteurs wat zwak ogen is dit toch een behoorlijk sfeervolle film.

Vooral de muziek en effecten zorgen samen met het aardig camerawerk voor een prima soms zelfs wat naargeestige sfeer. Doordat lang wordt gewacht met het onthullen van de containers is er genoeg tijd om de spanning op te bouwen en het zo interessant te houden. Ook al zijn de acteurs niet geweldig en zorgen ze voor hier en daar wat mindere scenes, echt slecht zijn zo ook niet en blijven de meeste domme acties gelukkig achterwegen. Van een echt verhaal is niet zo zeer sprake maar valt dit door de mysterieuze truck totaal niet op wil je gewoon weten wat daar nu in zit. De climax is dan wel niet zo heel erg bevredigend en had zeker sterker gekund, maar met de beperkte middelen is er toch wat aardig neergezet.

De meningen zijn hier nogal divers en ik sluit me bij de positievellingen aan.

3*

Mooie grauwe film die met de isolate shots en het goede acteerwerk een depressieve sfeer over weet te brengen op de kijker. Het is vooral een drama met wat thrillerelementen, verwacht dus geen film die bol staat van de spanning.

Doordat het tempo laag ligt en er niet zo heel veel gebeurd weet de film je net niet helemaal mee te sleuren.

Wellicht hadden de 'spannende scenes' wat beter opgebouwd moet worden zodat ze een groter contrast zouden zijn met de rest van de film.

De vader en zoon relatie die samen proberen te overleven is mooi in beeld gebracht en prima geacteerd. Vooral Viggo Mortensen is goed voor deze rol gecast. Charlize Theron heeft een klein rolletje maar weet deze toch overtuigend neer te zetten.

Goede film die door z'n sfeer blijft hangen. Het kijken waard naar mijn mening.

3.5*

Een film met een goeie opbouw van spanning en sfeer maar daar vervolgens te weinig mee doet om tot het eind te boeien, ondanks de prachtrol van Bill Moseley. Dat het verhaal mager is maakt in dit geval niet uit maar de hoeveelheid onwaarschijnlijkheden haalden voor mij de spanning uit de film. Daarnaast vond ik Page in het begin nog wel redelijk maar gaandeweg steeds irritanter worden wat ook niet bevorderlijk is voor het krijgen van sympathie. Mosely speelt zoals gezegd een rol die op z'n lijf geschreven is. Visueel gezien ziet het er verzorgd uit en zitten er een paar geslaagde scènes tussen zoals je ze mag verwachten in dergelijke films.

Best aardig maar ook niet meer dan dat.

3*

Redelijke film met soms flauwe en soms leuke humor, gegoten in een matig animatie jasje.

De visuele stijl oogt wat gedateerd maar kan ook als eigen worden gezien. Hoe dan ook moet deze film het niet van zijn gestyleerde beelden hebben. Humor is daarentegen voldoende aanwezig variërend van aardig tot zeer plat. De metalinvloeden zijn overigens wel erg leuk gedaan en geven de film een beetje een eigen karakter door niet te braaf te willen zijn. Van verhaal is niet echt spraken maar storend is dat nu ook weer niet. Veel flauwe humor, leuke filmreferenties en ook nog een aardige soundtrack zorgen voor een krappe voldoende.

3*

Fantastisch absurde thriller over een bezeten autoband, die je uiteraard met een hele vette knipoog moet bekijken. Een typisch geval van love it or hate it.

Aangezien ik hou van dit soort nergens opslaande films (die er visueel ook nog niet onaardig uit ziet) was dit een traktatie voor me. Ook al is de insteek van Dupieux overduidelijk om een film te maken die een nergens op slaat, heb ik me daar nergens aan gestoord. Daarvoor was ik te veel geboeid door de verschillende personages maar bovenal door de overigens mooi tot leven gebrachte killer-autoband.

Het is knap om bijna 90 minuten te kunnen vullen met een dergelijk plot, zonder echt saai te worden. Alle ingrediënten zoals humor, gore, spanning en een klein beetje naakt zijn in de goede hoeveelheden aanwezig om een goede thriller/horror neer te zetten. Zeker niet de beste in zijn soort maar wel een kijkervaring die mij in ieder geval nog wel even zal bijblijven.

4*

Een doorsnee verhaal op aparte haast surrealistische wijze verfilmd wat in combinatie met de goeie cast een sterke film oplevert.

Prachtige om de toekomstige sterren nog zo jong en onbevangen te zien spelen. Vooral Rourke zet een mooie duistere rol neer als de mysterieuze Motorcycle Boy die om onduidelijke redenen een hoog aanzien heeft bij de jeugd maar door de plaatselijke autoriteiten gehaat wordt. De zwart-wit-beelden in combinatie met veelvuldig gebruik van schaduwen en rookeffecten leveren mooie beelden op die in een Lynch film haast niet zouden misstaan. Sfeervol maar met een grimmig ondertoontje wat het dunne verhaal interessant maakt.

Wat betreft verhaal heb ik er niet zo veel mee maar met boeiende acteurs erg interessant uitgewerkt.

3,5*