Opinions

Gave film met verhalen van verschillende regisseurs die op een bepaalde manier overlappen om samen 1 geheel te vormen.

Het is vooral de diversiteit van de afzonderlijke delen die dit zo'n geslaagde film maken. Veel genres worden aangesneden en soms minder maar vaak op geslaagde wijze uitgewerkt. Het varieert van erg sfeervol naar beklemmend spannend tot komisch en mysterieus. In principe zou er voor iedere soort horrorliefhebber wel iets tussen moeten zitten. Kwalitatief doen ze niet veel onder van elkaar maar zitten er wel een paar tussen die iets beter geslaagd zijn. Het eerste deel heb ik nog niet gezien maar ik ben er nu erg benieuwd naar geworden.

Aanrader! 3,5*

Ondanks dat de film minder rauw was dan dat ik gehoopt had, is dit toch wel een hele sterke film.

De spanning is na de beelden en de muziek in het begin van de film, al direct voelbaar. Ook tijdens de film voelt het aan als of het ieder moment uit de hand kan lopen, wat vooral wordt veroorzaakt door de opgefokte

Vinz, die door Cassel formidabel wordt neergezet. De meest interessant rol vind ik die van Hubert, die op het oog rustig lijkt en confrontaties uit de weg gaat. Door zijn onvoorspelbaarheid wordt de spanning nog wat meer opgebouwd om zo aan het zeer goed eind tot een hoogtepunt te komen.

De keuze om in zwart/wit te filmen is goed uitgepakt en benadrukt nog meer de grauwe sfeer en het uitzichtloze van de achterbuurten, de film leent zich hier perfect voor.

Ik verwachtte een film met meer geweld vanwege het thema en de personages, maar ben eigenlijk aangenaam verrast door het ontbreken daarvan. Juist het gevoel dat iedereen op het randje van het geweld leeft wordt erg goed overgebracht. Door de rechtlijnige en langzame vertelling worden tijdig afgewisseld met de verschillende wendingen, zodat het nergens langdradig wordt.

Sterke film.

4*

Gewoon een lekkere (g)rauwe horrorfilm die helaas halverwege aan kracht behoorlijk verliest en terugvalt in het 13-in-een-dozijn concept met gigantische plotholes, te veel rennende/krijsende mensen en slechte acteurs.

Wat betreft stijl en spanning niet te vergelijken met het vorige deel, maar Zombie heeft een aardige poging gedaan die slechts deels geslaagd is.

3*

Een mislukte poging om het sterke eerste deel te evenaren of zelf te overtreffen.

Meer dan een schaamteloze kopie is dit vervolg niet alleen dan (met uitzondering van Chow) niet grappig, slap cliché verhaal en een groep acteurs zonder chemie. De grappen zijn allemaal erg gemakkelijk, inspiratieloos en soms zelfs beschamend slecht dat je je afvraagt of het daadwerkelijk als grap bedoeld was. Alle hoofdrolspelers van het eerste deel doen hun trucje simpel gewoon nog een keer zonder te proberen ook maar een fractie te overtuigen. Galifianakis, die in het vorige deel nog erg geestig kon zijn wordt nu haast vervelend tegen de irritatiegrens aan. Positief is het camerawerk dat een aantal mooi geschoten plaatjes van Thailand laat zien, de soundtrack die in sommige scenes wel een meerwaarde heeft en de foto's in de end credits.

2

Verrassende film die het mindere verhaal prima weet te verhullen met goede acteurs, mooi camerawerk en een gave score.

De iets wat aparte uitstraling van de film spreekt me wel aan, ook al kan het soms nogal rommelig overkomen. Vooral de vele locaties maken het niet echt één geheel, terwijl ze op opzichzelfstaand erg sfeervol zijn. Vooral Ronan speelt naast Blanchett en Bana een prachtige rol, die tegelijkertijd fragiel als zelfverzekerd is. Ook de actiescènes zijn goed geslaagd en lekker rauw, met als hoogtepunt het tracking shot en de ontsnappingscènes ondersteund door de Chemical Brothers score.

Waarschijnlijk zal de combinatie van een kinderspion, skinheads en sprookjes niet iedereen bevallen maar ik vond de bonte verzameling behoorlijk amusant.

3,5*

Sterke maar soms wat langdradig derde deel in de Hannibal reeks. Nu dan eindelijk gezien en viel zeker niet tegen.

Het beste aan [Hannibal Rising[/i] is naast het casten van Ulliel, de mooie opbouw van het verhaal waar gedurende de film ook steeds op teruggevallen wordt. Deze rode draad geeft genoeg stof voor Lecter om er een over het algemeen interessant film van te maken met de nodige horror en spanning. Opvallend is de Ulliel die een angstaanjagend goeie rol neerzet die duidelijk op z'n lijf is geschreven. Zijn hele voorkomen, mimiek, bewegingen en uitspraken stralen een gevoelloosheid uit van iemand die niet meer te redden is.

Wat ik erg jammer vond is het personage Murasaki die voor een subplot zorgt dat afbreuk doet aan de rest van het verhaal. De zeer matig uitgewerkte poging tot een misplaatste romance voelde te geforceerd en haalde vooral de vaart uit de film. Daarnaast ging het voor mij ook allemaal wel wat te gemakkelijk allemaal maar maakte de manier waarop weer het een en ander goed.

Al met al positief verrast door dit derde deel. Sterk eerste helft en een fantastische Ulliel.

3*

Net als Kaas9 is het eerste wat in me op kwam 'Tja'.

Niet zo extreem gestoord als ik verwacht had na het lezen van een aantal berichten, maar niettemin spat de overvloed aan fantasie en creativiteit van het scherm. Vanaf moment 1 doet Obayashi waar hij zin in heeft en hij komt er gemakkelijk mee weg. Vol verwondering en bewondering heb ik 87 minuten lang naar ieder visuele (camera)truck gekeken die er op dat moment bestond en het verveelde geen moment. Ondanks dat het een bonte verzameling is en juist omdat er weinig herhaling zijn boeit de film wonder boven wonder.

Absurd, vreemd, geniaal of misschien gestoord, dit is inderdaad een film die je gewoon een keer gezien moet hebben.

4*

Een nogal ondergewaardeerde film als je het mij vraagt.

De film is geen top klasse maar heeft wel sterk z'n eigen karakter doordat er een bepaalde sfeer aanwezig is die moeilijk te beschrijven is maar gewoon anders is. Dat maakt het juiste extra jammer dat het verhaal op zo'n knullige manier uit de doeken wordt gedaan want verder is dit wel een onderhoudende film die mooi stijlvol camerawerk afwisselt met keiharde maar zeer verzorgde actiescènes die ook passen in het geheel. Richting het eind zit je als kijker toch met vraagtekens maar geeft Soderbergh je, tot op de laatste 5 minuten, nergens antwoord op je vragen waardoor het einde geen spanning kent. De cast bestaat nagenoeg uitsluitend uit a-acteurs die het prima doen naast de overtuigende Gina Carano als Mallory.

Zeker geen verkeerde spionage film die het vooral van de sfeer moet hebben en niet zo zeer het verhaal.

3*

Een wat mij betreft bijzonder overgewaardeerde film die op tamme wijze een typisch voorbeeld van rassendiscriminatie aan de kaak stelt. Op het onderwerp valt op voorhand natuurlijk weinig aan te merken en is het zonder een boek als basis al genoeg om een film te creëren waar je als kijker met ongeloof naar zult kijken. Zo zijn er een aantal films over deze kwestie specifiek in de staat Mississippi gemaakt en behoort deze tot de beduidend mindere.

De film ontbreekt durf om er een aangrijpend en niets verhullend drama van te maken waarbij nog meer de ware aard getoond wordt van de personages en de gevolgen van hun acties. Het ene na de andere cliché wordt voorgeschoteld waardoor van spanning nergens sprake is. Juist omdat de situaties zich maar blijven voordoen zou er in het broeierige Jackson toch een onderhuids spanning moeten groeien waar je u tegen zegt. In plaats daarvan worden er verschillen zijwegen en personages aangeboord die naast de vaart uit het verhaal halen ook weinig toe te voegen hebben.

Zoals vaker aangegeven zal deze film bij de Oscars zeker hoog scoren omdat het het een beladen onderwerp zeer toegankelijk en kant-en-klaar heeft gemaakt waarbij je niet moeite hoeft te doen om een mening te vormen of een kant te kiezen. Om die reden prima gedaan maar voor mij is deze keiharde en trieste geschiedenis toch iets te geromantiseren om indruk te maken. Gelukkig ziet de film er wel goedverzorgd uit en worden er een aantal sterke rollen vervuld door de dames.

Dat samen met het feit dat een dergelijke kwestie op deze manier weer een groot publiek krijgt hebben er voor gezorgd dat ik de bijna 2 en half uur heb kunnen uitzitten. Boeiend onderwerp maar deze manier van uitwerking is duidelijk niet aan mij besteedt.

2,5*

Licht tegenvallende komedie die eigenlijk geen komedie is.

Reeves vind ik een beetje een rare keus voor een dergelijk film. Op geen enkele manier komt hij komisch op mij over, zowel wat betreft tekst, bewegingen of mimiek niet. Caan laat daarentegen zien met gemak een vermakelijke personage neer te zetten en maakt de film voor mij nog het kijken waard. Want zonder hem gebeurd er maar verdomd weinig en zou je (het karakter van) Reeves haast een pak rammel geven om er zo wat leven in te krijgen.

Daarnaast helpen het verhaal en de 'twists' ook niet erg mee om er wat unieks van te maken. Voorspelbaar tot en met maar toch vermaakt nog wel, met dank aan Caan, Grier en een aantal aardige bijrollen.

Kleine voldoende.

3*

Behoorlijke tegenvaller van Eastwood, waarvan ik inmiddels wel het een en ander verwacht.

Het begin is mooi in beeld gebracht en ook direct een van de schaarse hoogtepunten. De film daalt vervolgens af naar een simpel drieluik van, met uitzondering van Damon, slecht geacteerde en erg voorspelbare verhalen. Vooral Marie en Marcus vond ik behoorlijk zwak in hun rol.

Voorafgaand aan de de film had ik gehoopt op een visueel en redelijk diepgaand drama die je op verbluffende wijze aan het denken zet over het hiernamaals. Nu is het niet meer dan 3 personen die op wonderbaarlijke (en voor mij erg ongeloofwaardige) wijze met elkaar in contact te komen om vervolgens met een emotieloos cliché van de bovenste plank te eindigen. Het wordt dan wel nergens echt saai en kijkt de film wel lekker weg, interessant is het allerminst want er gebeurd gewoon te weinig. Zelf de metroscène die leuk bedacht was maar je ook al zag aankomen kon daar geen verandering in brengen.

Jammer genoeg geen sterke film van Eastwood die hiermee zijn reputatie geen eer aan doet. Hopelijk is zijn volgende project van een hoger niveau.

2,5*

Standaard horror van het Sci Fi-channel niveau met op papier een aardig plot maar die alleen door zijn onnozelheid de moeite waard is om af te kijken.

Van de originaliteit moet deze film het duidelijk niet hebben want de decors en (schrik)effecten komen in tal van dit niveau films voor. Wat vooraf een leuke setting lijkt blijkt al snel een goedkoop nagebouwd decor die voor 0 sfeer zorgt. Doe daar een lading domme onervaren acteurs bij en je hebt weer een 13-in-een-dozijn horror die voor mij regelrecht naar de prullenbak in kan. Het is dat ik de verkeerde Hidden had opgezet en nooit een film afzet want anders was het na een half uur einde oefening geweest.

2*

Wederom een mislukte poging om een succesvol sequel te maken.

Ook al was het eerste deel niet bijzonder origineel, wat het zeker heeft is sfeer. En dat is precies wat schort aan dit 2e deel van de THHE remake. Het begint oogt nog hoopvol met een poging tot mysterie, maar al snel slaat dit om in een simpele hakfestijn waarbij de personages met de regelmaat van de klok in aanraking komen met het kwaad uit de heuvels.

De effecten en gore zijn nog wel aardig maar echt luguber wordt het niet. Omdat de personages zowel individueel als groep niet interessant zijn deed het me niet veel wanneer er met één van ze iets gebeurde. Dat maakte het vorige deel ook veel sterker omdat je daar wel een soort van band kreeg met ze.

Maar goed, geen beste film die maar net staat om een zeer regenachtige dag op te vullen.

2*

Redelijke slasher die alle vereiste ingrediënten bevat maar me als geheel niet kon overtuigen.

Het film aspect is wel een leuke insteek en biedt mogelijkheden om de film zelfs wat richting te geven. Alleen moet je dan ook over acteurs beschikken die dat idee ook tot iets goeds kunnen uitwerken. Helaas is dat niet het geval en zijn sommige scenes behoorlijk knullig, wat niet ten goede aan de spanning komt. Ik moet zeggen dat Babyface er behoorlijk freaky uitziet en sommige (mooie) shots dit nog even benadrukt.

Het grootste probleem is dat het een onsamenhangend geheel is en mislukt in de poging om het op papier interessante verhaal goed uit te werken.

Goed idee maar ondermaats uitgewerkt.

2,5*

Redelijk teleurstellend einde van een niet meer dan vermakelijke trilogie.

Na afloop van de film bleef ik met een 'was dit het nu' gevoel achter omdat het mij nergens wist te overdonderen en mee te sleuren. Waar deel 1 en 2 duidelijk nog z'n momenten kent wordt in dit laatste deel (uiteraard) met name de focus gelegd op de veldslag. En die kwam naar mijn mening niet uit de verf zoals bijv. die bij Helms Deep in LOTR:TTT waar het als geheel veel grootser en verzorgder oogde. De 1 op 1 gevechten zijn soms zelf een beetje klungelig en nogal inspiratieloos. Hierin helpt de HFR-techniek voor mij ook totaal niet vanwege de extreme scherpte en 'op de set' gevoel' dat er bij vele scenes vanaf druipt, persoonlijk vind ik het dan ook zeer spijtig dat PJ hiervoor heeft gekozen. De LOTR trilogie steekt hier door z'n eenvoud op dit vlak dan ook met kop en schouders ver bovenuit en is de balans tussen CGI en echte scenes veel beter.

De actiescènes worden dan wel prima afgewisseld met de obsessie van Thorin, Bard en z'n familie, Tauriel en Kili, Gandalf en natuurlijk Martin Freeman als de goed gecastte Bilbo Baggins. Feit blijft dat na 3 delen geen enkel personages me opviel, aansprak of wist te verrassen, het is vooral erg degelijk en braaf. De korte speelduur is dan ook vaak merkbaar omdat geprobeerd wordt een veldslag van 5 legers, diverse persoonlijke gevechten en de diverse (zij)plots in beeld te brengen en dat moet hoe dan ook te kosten gaan van iets.

Vermakelijk is dit laatste deel zeker maar kwalitatief is het niet waarop ik had gehoopt. Vooral omdat Jackson ons hiermee nog een (waarschijnlijk) laatste maal terug laat keren naar Middle Earth was een spetterend eind wel op z'n plek geweest.

3*

Lekkere non nonsens film met veel gore, weinig verhaal en vooral verknipte personages.

Ik ben dan wel geen groot fan van Hauer, in deze film weet hij een goede rol neer te zetten als een gefrustreerde killer met een hart. Als 'bad guy' weet hij zich ook hierin weer prima te redden en zorgt met z'n verweerde kop voor behoorlijke wat vermakelijke scenes. Wanneer het tempo zakt en er echte geacteerd moet worden dan vind ik hem wel een stuk minder overtuigend overkomen.

Waar ik wel een groot fan van ben zijn de broers die op prachtige wijze 2 sadistische moordenaars spelen en in een hedendaags A Clockwork Orange zeker niet zouden misstaan. Naast hun zijn er talloze personages die samen met het camerawerk en vooral het kleurgebruik voor een apart (haast futuristisch) sfeertje zorgen.

Zeker niet voor iedereen geschikt maar ik heb me er prima mee vermaakt!

3,5*

De vele goeie recensies maakten me erg nieuwsgierig naar deze Noorse thriller. De intro schept de veelbelovende verwachtingen van een mogelijke topper voor de liefhebbers van dit genre. Een sterke film is het zeker ik moet zeggen dat ik meer van had verwacht. Waarschijnlijk komt het, net zoals andere dit wellicht ook hadden, door de hoofdrolspelers. Vooral met Roger (Coster-Waldau) had ik nogal wat moeite om me in te leven. Hij ziet er nogal kil en op een bepaalde manier apart em ontoegankelijk uit waardoor ik er niet veel mee had. Pas richting het eind werd zijn personage ook wat interessanter en stoorde ik me er niet meer zo aan.

Daarentegen is de actie zeker geslaagd en prima in beeld gebracht. Alles moet wel behoorlijk in perspectief gezien worden want bij vlagen is het nogal ongeloofwaardig wat voor mij niet had gehoeven. Hierdoor vond ik het ook niet voortdurend spannend en zakt het af en toe wat in maar wordt er richting het eind weer gas gegeven om voor een geslaagd eind te zorgen.

Prima zeker, maar niet de topper waarop ik had gehoopt.

3,5*

Zoals al enigszins verwacht veel van hetzelfde, matig geanimeerd maar vooral overbodig.

Waar het eerste deel door z'n eigen stijl nog verrassend leuk was voegt dit vervolg 6 jaar na dato totaal niets toe. Dit vervolgverhaal is verre van origineel en ontbreekt een creatieve insteek. De karakters zijn allemaal exacte kopieën van het eerste deel en grappen daaruit worden zelf hergebruikt. Naast een aantal blijvend leuke (Twitchy, Big Bad Wolf) zitten er ook een aantal irritante rollen (Red Riding Hood, Hans & Grietje). Ook het 'intermezzo-personage' Japeth the Goat begon me na een tijdje op de zenuwen te werken wat juist niet de bedoeling zou moeten zijn.

Ook al bevat de film wel een aantal geslaagde grappen, het gevoel van overbodigheid en gemakkelijk scoren heeft de overhand. Jammer, hopelijk laten ze het bij deze poging.

2*

Erg flauw en ondermaats geanimeerde kinderfilm die snel vergeten zal worden vrees ik. Geen leuke personages en naar het einde toe een steeds irritanter wordende stem van Brand zorgen dat niveau niet bijster hoog is. Met name de rol van Marsden is eerder tenenkrommend dan komisch.

Zelf held Hasselhoff kan deze film niet redden.

2*

Redelijke comedy die een aantal leuke maar vooral ook behoorlijk wat flauwe en niet leuke grappen kent.

Vooral de penis-grappen kennen we inmiddels wel en zijn een ware dooddoener geworden. Gelukkig dat de 3 heren samen een goed stel zijn waardoor dit toch wel wat komische scenes oplevert. Aniston is haast onherkenbaar en speelt een verrassend aardig rolletje.

Zeker geen film die zal heugen als uitermate hilarisch maar op een goeie dag de liefhebber toch wel vermaken kan.

3*

Wat een tegenvaller, terwijl (uiteraard) de trailer wel een aardige film beloofde.

Het idee zou een leuke film kunnen opleveren, maar de uitwerking is dramatisch. De film zit vol met te flauwe grappen, slecht acteerwerk van Cusack (wat een verassing) en voorspelbare scenes.
Natuurlijk zijn er wel wat grappige scenes, maar het geheel is gewoon te flauw en voorspelbaar.

Wel leuk waren alle typische jaren 80 dingen Alf .

Maar goed, ook dan nog kom ik niet verder dan 2*

Wat een verfrissend leuke film is dit tussen al het Pixar geweld, die gelukkig een keer niet vol zit met domme grappen en de clichés tot het minimum probeert te beperken.

De animaties zijn anders dan we van Pixar zijn gewend (aangezien dat haast de standaard is te noemen) maar het ziet er prima uit en bij vlagen (het eind bijvoorbeeld) erg mooi en haast episch. De personages/gezichten vind ik er persoonlijk wat minder mooi uitzien, maar dat wordt met de grote verscheidenheid aan draken meer dan goed gemaakt.

Het verhaal is simpel en luchtig maar heeft toch wel paar volwassen uithalen zoals wanneer vader Stoick zijn zoon Hiccup niet meer als zijn zoon ziet en ook het feit dat hij zijn voet verliest. Dit maakt de film ook voor oudere kinderen interessant.

Mooie film die in positieve zin anders is dan anders en daarom een aanrader!

3,5

Een mooie mix tussen avontuur en inhoud met fraaie beelden en sterke acteurs.

Het 'domme film' aspect geeft de film zijn extra interessante dimensie aangezien het zonder dat mij niet wist te boeien over de gehele lengte. Nu vond ik al dat sommige scenes iets te lang gerekt werden of gewoon niet veel toevoegden aan het geheel. Visueel gezien ziet het er allemaal erg strak en gedetaillerd uit, zelf zo erg dat je regelmatig de stofdeeltjes door het licht ziet dwarrelen. Mooi is het zeker maar echt magisch werd het voor mij helaas niet want daarvoor deden de hoofdrollen mij te weinig. Kingsley is perfect gecast en doet het ook erg goed, Butterfield en Moretz zijn samen een leuk stel maar deden me niet veel eigenlijk. Ze komen me iets te wijs en phylosofisch over om geloofwaardig te zijn en ik me steeds meer aan ergerde richting het einde.

Gelukkig is er ook genoeg om blij van te worden zoals het sterke camerawerk, de mooie effecten en het sfeervolle Parijs dat hier en daar voor wat zeer aardige plaatjes zorgt. Kinderen en robots hebben in het verleden aangetoont een prima combinatie te zijn voor goedkoop sentiment maar Scorsese trapt daar gelukkig niet in maar weet daar van de andere kant ook niet iets gevoeligs neer te zetten. Het verhaal van de robot wordt wel mooi verweven met de ode aan Georges Méliès maar heeft minder invloed op het verhaal als de plot en poster doen vermoeden. Ondanks de redelijke lange zit, het ontbreken van de magie en wat mindere hoofdrollen is het toch duidelijk zichtbaar dat deze film met veel vakmanschap en liefde voor de film is gemaakt. Voor mij niet het meesterwerk dat me na enige tijd nog terug doet denken maar meer dan voldoende zeker.

3,5*

Een film met een interessant thema maar dat helaas knullig en oppervlakkig uitgewerkt is.

Vooral de acteurs maken dat het geheel nogal geforceerd overkomt en mist het overtuiging. Geen van de hoofdrolspelers lijken er helemaal voor te gaan waardoor het mij wat ongeloofwaardig overkwam.

Waar het thema zich uitstekend leent voor sterk drama mist deze film de kracht om de boodschap goed over te brengen.

2,5*