Opinions

Na Braindead waren mijn verwachtingen van deze film behoorlijk hoog. Prachtig hoe Jackson met een minimaal budget, een berg creativiteit en vooral veel plezier zijn ideeën weet te verwezenlijken. Eigenlijk is Bad Taste wat dat betreft niet anders, alleen minder absurd en met (iets) minder gore.

Ook deze film van Jackson moet je weer met het idee gaan kijken dat alles mogelijk en niets te gek is. Vooral het lage budget moet je in je achterhoofd houden en vooral proberen er niet aan te storen, alleen dan kun je de film ervaren zoals deze bedoelt is.

Ondanks al dit vind ik dat de film erg langzaam op gang komt en veel lange/saaie dialogen bevat. Pas halverwege komt de vaart er in en krijg ik het absurde vermaak waarop ik gehoopt had.

Ik waardeer erg de inventiviteit en het 'niets is te gek'-mentaliteit dat Jackson heeft, maar Bad Taste kon me niet van begin tot het eind boeien zoals Braindead kon.

Misschien dat een herziening dit nog zal tegenspreken.

Voor nu 3*

Een film die traag en niet bepaald grappig begint maar zich gaandeweg toch nog het niveau van een redelijke komedie weet te behalen.

Het verhaal is nogal standaard maar bevat een paar leuke scenes/dialogen waardoor dat niet heel erg is. Richting het eind volgen de absurde situaties elkaar snel op en is er, op een aantal clichés na, weinig spraken meer van een standaard verhaal. Zelf het luchtige 'drama' aspect werkt wel en is gelukkig niet het uitgangspunt geweest. Nagenoeg de meeste bijrollen zijn allemaal aardig gekozen en bevatten gelukkig geen vervelende personages die een stempel op de film drukken.

Leuke film voor tussendoor. Beter dan verwacht zelfs.

3*

Saaie en over-patriottische actie film vol met misplaatst sentiment, matig acteerwerk en slechte effecten.

Vooral het camerawerk (wat zogenaamd realisme moet brengen) is erg vervelend. In de actiescènes was het op z'n plaats geweest en zou het een toegevoegde waarde hebben, maar vanaf de eerste seconde wordt je vermoeid met overdreven schudden en inzoomen van het beeld. Terwijl het verhaal best voor een vermakelijke avond had kunnen zorgen, ligt de nadruk zo overduidelijk op het positief in beeld brengen van de militairen dat je haast overweegt om je op te geven.

Van acteren is weinig sprake, op de verplichte scenes tussen de actie door dan. Eckhart was de beste van het stel, wat met bijrollen van oa. Rodriguez niet zo heel lastig is. Nog een grote tegenvaller waren de effecten en de actiescènes, die nog niet in de schaduw mogen staan van bijv. Independence Day terwijl die al dik 15 jaar oud is inmiddels. Erg rommelig en totaal zonder enige beleid wordt er maar een beetje van zich af geschoten en zijn die keren dat er aliens in beeld komen haast lachwekkend. Tot op het eind moet er gewacht worden op wat shots van episch formaat waar deze film zich zo goed voor leent, maar helaas te laat om het enigszins goed te maken nog.

Flinke tegenvaller, ondanks dat de verwachtingen nul waren en de popcorn smaakte.

2*

Er zijn slechte film, nog slechtere films, dan even een tijdje niets en dan heb je Battle of Los Angeles.

Geregeld heb ik op de 'info-knop' gedrukt om mezelf ervan te verzekeren dat dit echt een film uit 2011 is. Want ik weet zeker dat er legio films uit de jaren '70 zijn met hetzelfde, zo niet betere, niveau van effecten dan hier wordt getoond. Werkelijk alles is duidelijk op het scherm geprojecteerd en wordt er zelfs uit de wapens niet echt geschoten. Doe daar een zeer mager verhaal bij (een piloot uit 1942?) en een aantal van straat geplukte acteurs bij en je hebt gegarandeerd een film die je ook niet lachend wilt uitzitten.

De meeste SyFy-films zijn leuk omdat ze slecht zijn. Deze is absoluut niet leuk.

1*

Interessant concept maar nogal vlak uitgewerkt, ondanks de goeie rol van Gibson.

Wat in het begin nog voor een lach zorgt slaat langzaam om in een vorm van medelijden. Gibson zorgt dat de film niet doorslaat naar een verkapte zwarte komedie maar zijn aandoening (zoveel mogelijk) als een serieus probleem probeert te brengen. Jammer dat er te veel sentiment aan te pas komt en het verhaal toch wat mak is uitgewerkt om echt indruk te kunnen maken. Moet zeggen dat Gibson hier wel een voortreffelijke rol neer zet die hem haast op het lijf lijkt geschreven. Door hem wordt een matig uitgewerkt maar veel belovend concept toch nog een aardige film.

3*

Mooie kleine maar licht deprimerende film met een interessant verhaal en uitstekende acteurs.

Het oogt soms wat traag maar door zijn montage is het toch een alles behalve saaie film die vooral door Plummer en McGregor kleur gegeven wordt. Het verhaal is een mengeling van lichte humor en redelijk drama waarin pas richting het einde (en dankzij Andy) wat hoop uit te putten valt. De relatie tussen Oliver en Anna is wat oppervlakkig en spat niet direct van het scherm af maar voelt wel realistisch aan. Interessanter is toch duidelijk de relatie tussen Oliver en z'n vader die voortreffelijk door Plummer gespeeld wordt. Ook de bijrollen van Andy (Visnjic) en Georgia (Keller) zijn een erg goeie aanvulling. Visueel ziet het er verzorgd uit met grauwe shots en leuke vlotte montage waardoor het geen compleet trieste boel wordt.

Prima film! 3,5*

Prima film die op eigenzinnige en nogal deprimerende wijze de wereld en denkwijze van 2 vrienden laat zien.

Het is belangrijk dat je geen actiefilm verwacht met stoere auto's en dito karakters omdat deze indruk wel enigszins wordt gewekt met de poster en genreaanduiding. Wat je vervolgens wel krijgt is een mooi gefilmd en naturel geacteerd drama die soms wat naargeestig aandoet. De sfeer die wordt neergezet door Glodell als regisseur is alsof ieder moment de wereld vergaan kan. Vooral Aiden (Wiseman) straalt in z'n rol iets uit waardoor je je ongemakkelijk gaat voelen.

Eigenlijk blijft het voortdurend onduidelijk waar de film nu heengaat en hoe deze zal eindigen, ondanks de flashbacks tussendoor. Dit maakt het wel samen met het lage tempo toch soms wat minder interessant, vooral in het begin.

Neemt niet weg dat het over het algemeen een boeiende film is die op een verrassend wijze een niet alledaags plot uitwerkt.

3,5*

Bedroevend slechte horror die duidelijk zijn best heeft gedaan er niets origineels van te maken.

Een fatsoenlijk verhaal hoef je bij dit soort films vaak niet te verwachten. Toch is het idee is op zich redelijk maar wordt het allemaal veel te slap en zonder enige gore uitgewerkt waardoor van horror niet bepaald spraken is. Bijna 2 uur lang wordt er spanningsloos naar een climax toegewerkt die door z'n voorspelbaarheid het tegenovergesteld effect heeft. Zelfs de extra scenes na de aftiteling kunnen daar geen verandering in brengen. Doe daar een verzameling minder getalenteerde acteurs en actrice bij en je krijgt een horror die ik met pijn en moeite heb afgekeken.

Nee, geen beste film.

2*

Goed geslaagde feel-good met een leuke score, sterke rollen en vermakelijk tot het eind.

Dit soort films staan stijf van de clichés maar Billy Elliot weet ze op dergelijke manier te brengen dat het nergens storend wordt. Vaak precies genoeg sentiment om niet te zoet te worden en niet te veel drama om het luchtig te houden. Dit ondersteunt door een aanstekelijk score maakt het een plezier om te kijken. Daarnaast zet vooral Jamie Bell een goeie en sympathieke rol neer en zorgt hij samen met z'n vader en z'n broer voor een lach en een traan.

Prima film!

3,5*

Scott levert met Black Rain weer een typisch donker en groezelige film af en samen met Douglas in de hoofdrol 2 uur lang voor keiharde misdaad zorgt. Het lekkere jaren '80 sfeertje met de foute muziek en dito kleren zorgen samen met de verschillende perfect gekozen decors voor een prachtige aankleding. Vooral de scenes in Japan zijn tegelijkertijd kil als kleurrijk en stralen dat ongure uit dat je verwacht in deze film.

De actie is prima in orde en zitten er een aantal geslaagde scenes tussen. Garcia speelt een sterke bijrol en zijn het de japanners die de film bij tijd een beetje knullig doen overkomen. Het hele gedoe van de Yakuza is een nogal mager uitgewerkt en had ik wel wat meer van willen zien in plaatst van alleen de wraakactie met de nogal voorspelbare afloop.

Vooral camera technisch een erg sterke film met mooie beelden en belichting die een duistere stempel op deze film drukken. Onderhoudend verhaal en een goeie Douglas maken dit tot een geslaagd geheel.

3,5*

Er is al veel gezegd en geschreven over deze nieuwe film van Aronofsky. En in de meeste berichten/recensies kan ik me goed vinden, want dit is toch één van de betere films van de laatste tijd.

Zeer overtuigend geacteerd door met name Portman. Ryder is goed, Cassell valt me wat tegen en Kunis vind ik een kleine miscast. Ook al duurt de aanloop wat lang, de transformatie van Nina is fenomenaal met schitterende haast surrealistisch aanvoelende scenes en eindigend in een fantastische en vooral bevredigende climax.

Ook al had hier misschien meer ingezeten, Black Swan is gewoon een hele sterke film die iedereen met de verwachting van een saaie film over ballet zal verbazen en versteld laten staan.

Een hele dikke aanrader!

4*

Aardige film maar niets bijzonders. Snap ook eerlijk gezegd niet waarom Bullock hier een Oscar voor heeft gekregen.

Het waargebeurde verhaal wordt op deze manier zo overdreven neergezet dat het glazuur je bijna van de tanden springt. Je verwacht ieder moment een twist in het verhaal, maar alles blijft maar voor de wind gaan dat het ongeloofwaardig wordt.

De film is wel onderhoudend en blijft de 2 uur wel boeien, maar komt mij over als een middelmatige film.

3*

Aardig verteld rise-and-fall verhaal dat eerder leuk is dan realistisch.

Alles klopt aan de film en juist dat doet afbreuk aan het realisme en vooral kracht. Daarnaast wordt de wereld van de (hard)drugs wel erg braaf en rooskleurig weergegeven in tegenstelling tot menig andere film over dit onderwerp (bijv. Scarface). Het is wel de vraag of het werkelijk zo gewelddadig is maar ik gok van wel.

Depp is een prima acteur die in sommige scenes als een charismatische drugdealer overkomt maar een beetje dat meedogenloze mist wat bij zo'n karakter hoort. Cruz was gewoonweg vervelend en wat mij betreft een miscast, zelfs voor een kleine rol als 'liefje van'. Eigenlijk vond ik alle overige rollen goed gespeeld en prettig naar te kijken.

Het camerawerk, de muziek, de locaties en de aankleding, alles ziet er verzorgd uit en dragen bij aan een relaxte jaren '70 sfeer. De filmt kabbelt een beetje voort zo met hier en daar wat drama maar echt spannend of aangrijpend wordt het niet. Ik mis dat de film je in George's zijn wereld meesleurt en daarin alle facetten met hoogte- en dieptepunten laat beleven en voelen. Nu is het nogal oppervlakkig, braaf en richting het eind wat te sentimenteel.

Blow is verre van de geniale film waarop ik op gehoopt heb maar het kijken zeker waard.

3,5*

Prima film met een goed verhaal, sterk camerawerk en Travolta in een aardige rol.

De intro is gelijk al een sterk begin van de film waarmee de toon voor de rest wordt gezet. Travolta, die ik normaal gesproken niet heel erg hoog in aanzien heb, doet het goed als geluidsman van b-films. Zijn voorkomen past in de sfeervolle wereld die De Palma met het boeiende camerawerk en belichting neer weet te zetten. Samen met het onderhoudende verhaal heeft deze film me, ondanks wat vervelende bijrollen en knullige scenes, weten te verassen met een voortdurende spanning en een geslaagd eind.

3,5*

Mijn verwachtingen waren met acteurs als Gosling en Williams behoorlijk hoog gespannen. Gelukkig stellen beiden me niet teleurgesteld door samen voor een aangrijpend drama te trakteren en op een realistische manier de eens zo mooie relatie tussen Cindy en Dean laat zien.

Grootste pluspunt van de film is dat het nergens te dramatisch of te sentimenteel wordt en hierdoor zeer overtuigend en geloofwaardige overkomt. Ook al zitten er wat mindere scenes tussen en zijn sommige acties wat vreemd of vergezocht, de chemie tussen de twee is aanwezig en dat zie je. Toch heeft de film me als geheel niet helemaal weten te raken zoals ik gehoopt had. Daarvoor is het verhaal misschien toch iets te rommelig en blijft er tijdens en na het eind te veel onbeantwoord.

Het schakelen tussen verleden en heden maakt het verhaal wat boeiend en houdt het tempo er in. Samen met de mooie settings (Future room ) en de goede muziek wordt er een prima sfeer neergezet.

Sterke film die nog meer had kunnen zijn. Gosling en Williams zorgen ervoor dat dit een aanrader is.

3,5*

Wat een teleurstellend vervolg op het eigenlijk niet te evenaren origineel.

De film zit vol met slechte grappen, matig acteren (met die mexicaan als dieptepunt en Connolly als hoogtepunt) en herhalingen van deel 1.

Er wordt te veel geprobeerd om er wederom een stoere film van te maken, wat door het bovengenoemde totaal mislukt. Wel zijn er een aantal vermakelijke scenes aanwezig waardoor je de film wel uit zit maar dat maakt het zeker geen waardige opvolger.

Spijtig dat er ook nog een 3e deel komt....

2.5*

Erg goeie film ondanks de lange zit (uncut). Film blijft tot het trieste eind boeiend door het ongelofelijke gevoel wat gecreeerd wordt en natuurlijk het spannende verhaal.

Na lange tijd in huis te hebben eindelijk gekeken en heb nu spijt dit niet eerder gedaan te hebben. Pracht film.

4*

Het plot is vermakelijk maar de hoeveelheid ongeloofwaardigheden en het eind doen de film de das om. Dorff is prima gecast voor de film en laat zien zelf een film te kunnen dragen aangezien dat met zo'n verhaal wel behoorlijk van belang is. De redelijke opbouw zorgt tot halverwege de film voor genoeg spanning (tip, als je de plot nog niet gelezen hebt doe dit dan ook niet) maar jammer genoeg wordt er dan te snel te veel weggegeven waardoor het beklemmende er vanaf gaat en het wachten op de finale is. Het eind lijkt een bevredigende te worden maar de laatste twist verpest dat helaas.

Geen verkeerde film maar had nog stuk beter kunnen zijn. Best een kleine aanrader.

2,5*

Tegenvallend vervolg die gelukkig op dezelfde voet verder gaat als deel 1 maar zich daarin niet weet te onderscheiden.

Veel komt overeen tussen de 2 delen en daardoor kan ik deze wat minder waarderen dan zijn geslaagd voorganger. Een kleine verandering in het experiment van West, een andere locatie en natuurlijk een nieuwe vriendin zorgen wel opnieuw voor een gestoorde film met een aantal memorabele scènes. De grappen zijn nog steeds niet altijd even geslaagd en de one-liners wat minder aanwezig maar niet minder leuk. Jeffrey Combs is nog steeds de held van de film naast de sukkelige Cain (Abbott) en zorgt persoonlijk voor de beste scènes.

3*

Mooi brits misdaaddrama over een ambitieuze gangster en een serveerster opzoek naar liefde en geluk.

Het in het karakteristieke Brighton afspelende verhaal is boeiend uitgewerkt en zorgt met verschillende wendingen dat het nergens saai wordt. Sterke rollen van Riley, Mirren en vooral Riseborough die als Rose een aandoenlijk personage speelt die blind van naïviteit steeds meer voor Pinkie valt terwijl hij in ieder op zicht niets met haar te maken wil hebben. Dit alles resulteert in een fantastisch eind die mij de film een extra 0.5* doet geven.

Geslaagde en in mijn ogen zeker geen standaard misdaadfilm met drama, actie en een vleugje zwarte humor.

3,5*

Deze film wordt na iedere kijkbeurt slechter. Vooral Slater laat zien dat hij qua actiefilms een belabberd acteur is, aangezien hij in 'He was a quiet man' een heel stuk sterker speelt. De actiescenes zijn nog wel redelijk te noemen maar het blijft vooral een simpele film die het niet van het verhaal moet hebben maar vooral van de one-liners van Travolta.

I say goddamn what a rush!

De 2,5* blijft daarom nog wel staan.

Behoorlijk vermakelijke film over het uit de hand lopen van een ontgroening, waarna de problemen zich alsmaar lijken op te stapelen.

De film is lekker kort met wat leuke maar voorspelbaar twists die lichtelijk naar het ongeloofwaardige neigen. Maar de film is vooral vermakelijk, spannend met een hoog tempo en kijkt lekker weg.

Niets hoogstaande, door een aantal redelijk geacteerd en leuk voor tussendoor.

3,5*

Als je het vergelijkt met het origineel een flinke tegenvaller, heb je die niet gezien dan is het een redelijk gespeeld verhaal.

Juist de emoties en de band tussen de beide broers en de broer met de 'ex-vrouw' is wat het origineel zo ijzersterk maakt. Vooral het spel tussen de Gyllenhaal en Portman is zwak en niet overtuigend genoeg.

Wel ben ik aangenaam verrast door Maguire die vanaf het moment dat hij in Afghanistan zit erg goed speelt en zijn rol als getraumatiseerde soldaat zeer goed neerzet. Dit omdat hij er in het begin van de film er nogal jong en braaf uitzag en ik hem eigenlijk niet geschikt voor die rol vond.

Het is zeker een onderhoudende film die helaas niet kan tippen aan het Deense origineel, maar de rollen worden aardig vertolkt en het verhaal is aangrijpend genoeg om er geen onvoldoende voor te geven.

3*

Nu dan eindelijk deze cultklassieker gezien en viel me zeker niet tegen.

McQueen is magistraal als de ingetogen en uiterst stoere Frank Bullit die in z'n leren jasje en Ford Mustang de straten van San Francisco domineert. Graag had ik Duvall in een wat grotere rol gezien dan nu, wat eigenlijk niet eens noemenswaardig is. Het verhaal is misschien wat doorsnee, oppervlakkig en rechtlijnig maar stoort totaal niet. De sfeer maakt veel goed en vooral de goede actiescènes, met als hoogtepunt natuurlijk de klassieke achtervolging, maken dit tot een prima misdaadfilm.

Ik kan niet zeggen dat dit nu een ijzersterke film is, maar vermakelijk zeker weten. McQueen maakt het memorabel.

3,5*

Visueel gezien een prachtige film die jammer genoeg inhoudelijk nogal mager is om de te lange speelduur te blijven boeien.

Wat Bunraku voor mij vooral mist is iets stoers. Waarschijnlijk zal de cast daar de oorzaak van zijn, aangezien ik Hartnett, Harrolson en Perlman nu niet als het prototype bad-guy zie. Vooral de eerst genoemde doet goed zijn best maar wist mij niet te overtuigen. Wat dat wel deed is de visuele kant die mij ondanks het matige verhaal erg lang heeft weten te boeien. Moshe probeert een eigenzinnige film neer te zetten maar slaagt daar helaas niet helemaal in.

Flinke tegenvaller na de veelal lovende berichten hier.

3*

Leuke film die me positief verrast heeft.

Op voorhand ben ik geen liefhebber van de middeleeuwen. Daarnaast verwachte ik met Pegg een te flauwe film maar het bleef gelukkig allemaal binnen de perken. Het duo Pegg en Serkis werkt behoorlijk goed en vooral Serkis zet een aardige rol neer, net als vrijwel de meeste bijrollen. Het verhaal is goed bedacht en biedt mogelijkheid voor wat komische scenes en leuke vondsten. Minpunt vond ik het romantische uitstapje van Burke wat verplicht overkomen en enigszins overbodig.

Burke and Hare is een degelijke en goed verzorgde komedie die wel redelijk voorspelbaar is maar nergens verveeld.

3*

Dankzij de licht positieve berichten hier ben ik met enige verwachtingen aan deze film begonnen.

Het plot was inderdaad leuk en vooral 'een keer wat anders' en het acteerwerk van de hoofdrolspeelster is best aardig, maar dan is het meest positieve aan de film wel gezegd. Verder is het erg voorspelbaar en duurt het te lang voordat er iets gebeurd en had men die autistische jongen er wel uit kunnen laten aangezien hij eigenlijk geen rol speelt. Wanneer het eindelijk spannend lijkt te gaan worden, zie je steeds alleen shots van een langs wandelende tijger en een aantal slechte cgi scenes. Op zich is het wel knap dat men met het gegeven 2 personen opgesloten in een huis met een tijger bijna 1 uur kunnen vullen zonder dat het echt heel erg saai wordt. Maar ook dit kan de film niet aan een voldoende helpen waardoor het alleen door het plot nog enigszins memorabel is.

2,5*