Opinions

De film heeft inderdaad nog wel een redelijk popcorn gehalte, maar daar is ook alles mee gezegd.

Niets aan deze film was goed, enkel slecht tot matig. Dus vandaar een welverdiende 2*

Bijzonder saaie film met een nagenoeg leeg verhaal en vlakke acteurs die dit tot een lange zit hebben gemaakt. Vooral Berry valt erg tegen en weet zich als 'ster' niet te onderscheiden tussen de andere acteurs en hierdoor een verschil kan maken. De meeste beelden van de haaien zijn authentiek, wat overigens een pluspunt is, maar maakt het dan ook weer voorspelbaar en saai. Soms heb je eerder het idee naar een documentaire te kijken dan na een Jaws kloon. Het verhaal is zeer karig en met de personages krijg je totaal geen band waardoor het me een zorg zou zijn wanneer een van aangevallen zou worden. En dat terwijl er toch tijd genoeg lijkt te zijn om wat meer van de personages te laten zien.

De actie die het bevat is wel aardig maar meer te danken aan de machtige haaien. Voor de rest een film om snel te vergeten.

2*

Het onmogelijke blijkt inderdaad onmogelijk gebleken, een epos verfilmen in 90 minuten.

Wie de boeken heeft gelezen kan deze beter links laten liggen om zo ergernis te besparen. Het casten van Elba en de veel te grote rol van Jake zorgen dat het op papier al gedoemd om te mislukken is. Heb je de boeken niet gelezen ook dan merk je dat er veel meer achter alles zit en dat dit een project is geweest om de verkeerde redenen.

Ongelofelijk.

Door de tegenvallende reactie een meevaller gebleken want zo slecht is deze film zeker niet. Typisch een verstand op nul film die het niet van het hoogstaande verhaal en daverend acteerwerk moet hebben. Het is allemaal vrij matig maar het oogt grafisch best wel oke en een aantal sterke shots (zoals de verlaten straten en het marine schip) zorgen wel voor de desolate sfeer die geprobeerd wordt om te creëren. Wat ook scheelt is dat de hoofdrol gespeeld wordt door iemand die wel weet wat acteren is (Emile Hirsch) want de rest moet dit duidelijk nog leren. Het verhaal mag dan ook wat zwak zijn en een aantal 'o ja natuurlijk' oproepen, maar stel je je verwachtingen wat bij dan is deze film best te doen.

2,5*

Een van de meer redelijke Carell films die niet alleen bol staat van de te flauwe grappen.

De combinatie Carell/Fey vond ik behoorlijk goed en Fey houdt zich qua komedie goed stand door een aantal malen verrassend hilarisch uit de hoek te komen.

Voor het verhaal hoef je film absoluut niet te kijken maar het spel tussen die 2 heeft wel iets. Het voelt ongedwongen, ze hebben er lol in en proberen er samen wat leuks van te maken. Ook Wahlberg weet er een leuke rol van te maken en zorgt zonder zijn t-shirt voor hilarische scenes.

Ik verwachtte niet veel maar kreeg toch iets meer. Redelijk vermaak en een aantal leuke grappen, maar verder vrij standaard en toch vaak te flauw.

2.5*

Een behoorlijk sterke film die zowel intens als 'lachwekkend' te noemen is.

Tot aan de wraakactie is het een zenuwslopende kijkervaring doordat er eerst op langzame wijze een onheilspellende hillbilly-sfeer wordt gecreëerd, waarna zorgvuldig de spanning wordt opgebouwd tot de welbekende scenes. Die scenes zijn, zeker voor die tijd kan ik me voorstellen, niet de meest prettige om naar te kijken. Erg sterk is vooral dat het niet bij die ene keer blijft en ze haar later staan op te wachten. Dit geeft maakt het allemaal nog even schokkender dan het al is.

Ook al zijn de acteerprestaties van sommige niet al te best te noemen en af en toe van lachwekkende niveau, toch stoorde ik me er niet al te veel aan. Wel vind ik het erg jammer dat het 2e deel van de film een stuk minder sterk is en ontbrak het aan spanning en geloofwaardigheid. Hierin was inderdaad de bad scène het best.

De film komt er mee weg omdat het als geheel spannend en sfeervol is.

3,5*

Een sterke maar harde film met veel opgekropte woede en verbale en fysieke agressie.

De eerste minuten zetten direct de toon van de film, wat rauw en direct is. Je maakt direct kennis met de Sang-hoon die laat zien met veel emoties te zitten en op dat moment maar één manier kent deze te uiten. In de meeste films met dit onderwerp wordt geweld niet geschuwd, maar deze film doet daar nog een klein schepje bovenop. Vooral het schelden is opvallend veel wat na een tijdje best irritant begon te worden.

Verrassend is het verhaal niet maar het drukke camerawerk en expliciete geweld houden de film boeiend en interessant tot het eind. Vooral de sobere shots van de vervallen buurten en de ellende van de verschillende personages maken dit geen vrolijke film, maar dat hoeft ook niet. Het is rauw en recht voor z'n raap en daar hou ik wel van.

3,5*

Wat een vervelende film.

Naast het traag en onsamenhangend uitgewerkte verhaal en de zeer matig spelende cast, is het vooral het camerawerk en kleurgebruik wat deze film geen pretje maakt om te kijken. Nagenoeg iedere poging om een mysterieuze sfeer neer te zetten mislukt en maken deze 'vage' shots/scenes het alleen maar erger in plaats van beter.

Ondanks de niet al te hoge verwachtingen een flinke teleurstelling. Lekker links laten liggen deze.

2*

Een aantal jaren terug gezien en toen als zeer matig bestempeld. Nu nog maar eens bekeken en ik moet mijn mening wat bijstellen, want dit is toch wel een behoorlijke debuut van de 2 jonge filmmakers.

De film mixt op een sterke wijze mysterie en komedie met een vleugje horror zonder dat één ervan de overhand heeft. Vooral het (samen)spel en de one-liners van Wise en Shaye zorgen voor hilarische scenes met een raar sfeertje. Gelukkig is de humor gedoseerd en subtiel waardoor dit geen afbreuk aan spanning doet, die tot het mysterieuze eind aanwezig is.

Deze 2e kijkbeurt heeft me laten inzien dat dit een zeer vermakelijke film. Aanrader!

3,5*

Redelijke horror die ondanks de goeie effecten en het redelijk camerawerk toch te lang(zaam) is om tot het eind te boeien.

Het concept van zombies in Afrika is een keer wat anders en ik moet zeggen dat de setting een ander soort spanning geeft. Tot halverwege zorgde dat voor een interessante film waarbij vooral de make-up opvallend goed gedaan is. Aan bloed, gore en afgehakte ledematen geen gebrek. Helaas gebeurd er volgens te weinig en zijn de dialogen tussen Brian en Daniel verre van interessant om boeiend te blijven. Het verhaal van Brian's zoontje voegt niets toe en zorgt mede voor het nogal slechte einde.

Op zich had de film mogelijkheden maar wordt daar te weinig mee gedaan.

3*

Pff wat een teleurstelling.

Waar het verhaal voor een vermakelijke film lijkt te gaan zorgen is in werkelijkheid niet meer dan een redelijk begin en een handje vol komische scenes. Het scheelt dat de 2 hoofdrolspelers nog enigszins over acteerkwaliteiten beschikken omdat de rest volgens mij nog nooit een camera van dichtbij hebben gezien. Op een aantal na (Cheese en McDinkle) zijn het oninteressante en zelfs irritante (secretaresse) karakters die het tegenvallende cliché verhaal niet kunnen redden. Grootste gemis is enige vorm van sfeer die door gebruik van een soundtrack of effecten een stuk beter was geweest. Duidelijk is dat het budget niet al te ruim is omdat de effecten en camerawerk op een negatieve manier soms erg goedkoop aandoen. Het is op zich een leuk idee maar gaandeweg wordt er jammer genoeg steeds minder met het zombie-aspect gedaan en daalt de film af naar een bedenkelijk niveau met steeds slechter wordende grappen en een verre van verrassend happyeind.

Lekker links laten liggen deze wat mij betreft.

2*

Redelijke komedie die los van een aantal aardige scenes, van clichés aan elkaar hangt.

De film is een exacte kopie van de gelijknamige film uit 2007, met als enig verschil dat de personages donker van huidskleur zijn. Voor de rollen hebben ze gelukkig wel de moeite genomen om een aantal komische acteurs als Martin Lawrence, Chris Rock en Danny Glover te vragen. Dinklage als liliputter en James Marsden spelen beide ook een prima rol.

Een simpel verhaal met een grote dosis absurde en komische situaties zorgen dat dit een gemakkelijk weg te kijken film is. Niet alles is even leuk en het eind is behoorlijk vermoeid maar op zich nog net te doen.

2,5*

Prachtige film die ondanks zijn voorspelbaarheid nergens saai is. Dat is met name te danken aan de charismatische Bronson die het opneemt tegen de goed gecastte Lee Marvin, die samen voor een mooie en spannende tocht door de bergen zorgen. De bijrollen zijn soms wat knullig maar doet nergens afbreuk aan het geheel. De mooi geschoten omgeving draagt toe aan de spanning en beleving van de achtervolging die ook nog wat geslaagde dialogen tussen de 2 oude rotten bevat.

Diepgang en karakterontwikkelingen hoef je met deze film niet te verwachten maar ben je op zoek naar een luchtig en zeer vermakelijk avonturenfilm dan is deze zeker aan te raden.

3,5*

En afgezaagd is het.

Waar het eerste deel nog zeer wist te vermaken met Statham in de hoofdrol, is het met Goss nu huilen met de pet op. Maar gelukkig voor Goss is hij niet de enige oorzaak is waarom deze film maar een schim is van zijn voorganger.

Zoals vaker het geval is, is dit de 'voorganger' van het eerste deel. Met andere woorden, er wordt geprobeerd om het ontstaan van Death Races te vertellen. Op wonderbaarlijke wijze weet Reiné hier bijna 1 uur van zijn film mee te vullen, met als gevolg dat de spectaculaire races (wat het vorige deel zo vermakelijk maakte) in rap tempo en zeer rommelig door de strot worden geduwd. Het idee dat het begon met gevechten is logisch maar o zo slecht uitgewerkt. Vooral omdat hiervoor zoveel tijd is uitgetrokken had daar veel meer mee gedaan kunnen worden.

Voor goed acteerwerk hoef je dit soort films sowieso niet te kijken, maar met name Goss was erg slecht. Om van Trejo maar niet te spreken, want zijn poging om een sympathieke gevangenen/pitspoes te spelen is gewoon lachwekkend en duidelijk niet voor hem weggelegd. Rhames speelt weer zijn typische rol en is zo goed als onzichtbaar in de film. De dames hadden denk ik maar 1 (fysieke) functie in het geheel en die is naar behoren uitgevoerd.

Waar je bij deze film wel op hoopt is strakke actie, stoere auto's en mooie kills. Deels is deze verwachting ook ingelost, want de film bevatte bijvoorbeeld een aantal mooie slow-motion shots die jammer genoeg te veel werden toegepast waardoor het leek of dit de tekortkomingen moest verhullen. De actie is zo snel/rommelig in beeld gebracht dat de auto's haast niet uit elkaar te houden waren en het er soms zelfs een beetje knullig uitzag. Alle ingrediënten zijn aanwezig maar toch was niet de lompe actie zoals ik had gehoopt.

Geen beste opvolger.

2*

Aardige thriller met een interessant verhaal, een sterke Mirren (weer) en redelijk wat spanning.

De opbouw tot het daadwerkelijk ontvoeren van Vogel is best goed gedaan en zorgt voor een redelijke spanningsboog. Jammer dat het camerawerk wat standaard is en hierdoor de scenes bij het station niet echt ijzingwekkend zijn, vooral wanneer het ook natuurlijk nogal voorspelbaar verkeerd gaat. Wat volgt is een aardige rol van Christensen die overtuigender is dan Worthington en Hinds bij elkaar. Beide acteurs laten weinig zien en vooral het over de top spel van Hinds zorgt ervoor dat het psychologische kat-en-muisspel maar van één kant komt en wat mij betreft dus uit blijft. Mirren zet een sterke en getergde rol neer om na een zwak middenstuk van zojuist genoemde persoonlijk voor een goed en bevredigend eind te zorgen.

3*

Wat een teleurstelling. Ik dacht mijn 1000ste stem met een aardige thriller te vieren maar niets was minder waar.

Alleen vanwege McGregor heb ik de film afgekeken want anders was me dat niet gelukt. Het verhaal is gewoon te voorspelbaar en vooral spanningsloos. Samen met de matige acteerprestatie van Jackman en Williams is dit een zwakke thriller met een nog zwakker en ongeloofwaardig eind. Met 20 miljoen cash door het park wandelen en dit vervolgens na een schietpartij achter te laten

De verwachting waren toch redelijk met deze namen. Helaas zijn ze (bij lange na) niet waargemaakt.

2*

Best aardige film waar ik wel heel wat meer van had verwacht. Alles oogt gewoon erg degelijk waardoor het grootste deel wel onderhoudend is maar kan niet zeggen dat het me ergens geraakt heeft, zowel de komische als de drama kant niet. Het komt me allemaal wat te geforceerd en te overdreven over, ondanks de serieuze maar luchtige rol van Clooney. Er worden verschillende zaken aangehaald Sid, schoonvader, relatie Matt en z'n kinderen waar te weinig mee gedaan is voor mijn gevoel. Ook het feit dat Brian Speer toevallig een zwager is van diegene aan wie ze het land willen verkopen maakte het geheel er niet krachtiger op. Het script is goed, de rollen prima en zeker een aantal sterke scènes op komisch en drama vlak maar als geheel niet zo overtuigend als ik gehoopt had.

3*

Aardige film die het zoals de meeste sequels lang niet haalt bij het origineel. Het verhaal is minimaal en voorspelbaar, maar het acteren was toch nog redelijk. De special effects waren best goed waardoor het op zich wel een vermakelijke film was.

2.5*

Aardige film die het vooral van de (cynische) grappen moest hebben. Het soort humor dat mij wel ligt.

Jammer genoeg, zoals vaak het geval is, staat de film ook weer bol van de clichés en zoetsappigheid. Waar het begin nog wel sterk en enigszins sinister begon met overigens een opvallend goede score, werd al snel daarna geprobeerd de gevoelige snaar te raken met de meisjes uit het weeshuis.

Vanaf dat moment is iedere stap er een die je van verre aan ziet komen en hebben we grappen over bijvoorbeeld het gevoeliger worden van Gru al veel vaker gezien. Op de een of andere manier werkte voor mij de combinatie 'stelen van de maan' en 'weeskinderen' niet waardoor het nogal rommelig oogt allemaal. Door de 2 totaal verschillende verhaallijnen was het blijkbaar lastig om tot een goed eind te komen, aangezien de leukste (stelen van de maan) ondergesneeuwd wordt door het verhaal van de weesmeisjes. Dit zorgt toch wel voor een overhaast en onbevredigend eind.

Ondanks dat de animatie wat gedateerd oogt is het geen straf om er naar te kijken. De verschillende bijrollen zijn leuk met als uitschieter Dr. Nevario en in zekere maten de Minions (die richting het eind wat te vaak in beeld kwamen).

Zoals gezegd vond ik, vooral in de eerste helft, de score een opvallend goede toevoeging bij een aantal scenes. Na het lezen van Hans Zimmer in de aftiteling werd ook wel duidelijk waarom.

In z'n geheel een matige film die beter had kunnen zijn. Alleen de eerste helft zorgt voor de nipte voldoende.

3*

Interessant verhaal en een uitstekende Dominic Cooper maar verder wat gewoontjes en hollywoodachtig uitgewerkt.

Het verhaal, de setting en de twee personages had een dijk van een film kunnen opleveren waarin het psychologische aspect voor ijzersterke scenes moest zorgen. Op een paar scenes na bleef dit jammer genoeg uit. Cooper speelt zeker erg overtuigend maar vooral eigenlijk als Uday die door hem als een regelrechte maniak wordt neergezet. Hij is vanwege zijn onvoorspelbaarheid ook het meeste boeiende van de film en zorgt voor een constante onderhuidse spanning. Latif vond ik niet echt sterk en een beetje geforceerd overkomen waardoor zijn verandering van personage niet echt overtuigend was. Het hele gedoe met Sarrab haalde door het hoge cliché gehalte een beetje de vaart eruit.

Zeker wel een aardige film en vooral door Cooper het kijken waard, maar niet zo krachtig en rauw als ik gehoopt had.

3*

Mijn verwachting waren enerzijds redelijk hoog vanwege de vergelijking met 28 Days Later en anderzijds laag vanwege Danny Dyer in de hoofdrol.

Inderdaad is de vergelijking voor de hand liggend maar is komt het qua sfeer bij lange na niet in de buurt. De verlate straten van Londen in combinatie met de soundtrack waren daarin toch een stuk indrukwekkende dan de shots die Devil's Playground ons voorschotelt.

Toch is het een vermakelijke film die een recht-toe-rechtaan verhaallijn kent en de welbekende rennende zombie-scenes bevat. De actie- en gorescenes zijn van redelijke kwaliteit en zijn zelfs de acteerprestaties nog wel oké te noemen. Dyer speelt een vlakke en minder irritante rol dan gewoonlijk en is Fairbrass nog best aardig als Cole.

Geen goede film maar wel aardig om een keer te zien. Krappe voldoende.

3*

Matig maar zeer stijlvolle kinderfilm met een boodschap.

Of je het nu eens bent met de boodschap of niet, de visuele uitwerking van het verhaal is leuk bedacht en prettig om naar te kijken. Het witte Amerikaans aandoende dorp zorgt voor een mooi contrast met de kleurrijke familie Trom. Dik en z'n familie worden aardig gespeeld en zorgt Thijs Romer voor de nodige humor. Voor de rest wordt er door jong en oud maar matig geacteerd en heeft men geprobeerd of zo veel mogelijk BN'ers een rol te geven wat de kwaliteit ook niet echt ten goede komt.

Het verhaal is duidelijk gericht op kinderen en doordrenkt met clichés waardoor het allemaal erg simpel blijft. Als een wat oudere kijker is het lastig om geboeid te blijven en vooral wanneer het eind mierzoet is.

Leuk voor jong en redelijk voor oud die deze film met een knipoog moeten zien. Ondanks dat voor mij geen voldoende.

2,5*

Een vermakelijke en onderhoudende Engelse film over de ontvoering van een jonge vrouw.

De film begint veel belovend met de leuk in beeld gebrachte en woordloze voorbereidingen. Wanneer de kidnappers bekend worden zakt het verhaal qua spanning iets in waarna de ene twist na de andere volgt. Het acteerwerk is redelijk goed waar met name Marsan met z'n kenmerkende uiterlijk eruit springt in z'n rol als achterdochtige en zenuwachtige ontvoerder.

Leuke film.

3,5*

Best aardige film die goed z'n best doet om er iets van te maken.

Vooral het acteerwerk is opvallend overtuigend en ook de manier van spanningsopbouw is noemenswaardig. Het verhaal wordt goed opgebouwd rondom het koffertje waardoor je steeds meer gaat afvragen wat daar nu precies in zit. De manier waarop de film eindigt is verrassend en voor mij erg bevredigend. Jammer dat het niveau niet de hele film vastgehouden kon worden en er toch wat mindere stukken in zaten waar de spanning ver te zoeken was.

Wat betreft genre is dit zeker geen horror met veel gore of veel CGI. Verwacht een zorgvuldig en mysterieus opgebouwde film die zeker geen topper is maar prima vermaakt mits je de juiste verwachtingen hebt.

3*

In een woord geniaal.

Van te voren acht je het onwaarschijnlijk dat dit concept gaat werken en voor je het weet is het alsof je er rondloopt en de gebouwen voor je ziet staan. Ik kan me wel goed voorstellen dat niet iedereen het op die manier ervaart.

Eigenlijk klopt nagenoeg alles aan de film. Het mysterieuze verhaal, de personages, de manier van vertellen, de plot-/karakterontwikkelingen en natuurlijk het fantastische eind.

Iedere rol wordt zeer overtuigend neergezet en gaf mij het idee dat het er ook echt zo aan toe zou gaan. Je voelt bij jezelf de haat en ongeloof tegenover de dorpelingen groeien waardoor het verhaal met onverwachte spanning richting het eind loopt om daar zeer bevredigend te eindigen.

Dit is typisch een film die op basis van het concept terecht hoog of laag scoort. Ligt je dit niet dan zal het een lange zit zijn en vraag je je af waar je net naar gekeken hebt. Zie je de stad Dogville in z'n geuren en kleuren wel voor je dan zul je de film daardoor ook op z'n waarde schatten.

Ik hoor in ieder geval bij die laatsten.

4* dik verdiend

Zeer teleurstellende kinderthriller die de welbekende clichés veel te serieus neemt.

Het sterke begin voorspelde nog wat redelijks, vooral wanneer Del Toro de producent blijkt te zijn. Tel daar acteurs als Pearce en in mindere mate Holmes bij op en de verwachtingen zijn licht gestegen. Helaas wordt al snel duidelijk dat dit een film is die je eigenlijk wilt afzetten, vooral wanneer die kinderachtige wezens hun entree maken. Vanaf dat moment zakt de film in als een kaartenhuis en kan alleen een fantastisch slot zo'n film nog enigszins redden. Maar ook dat bleek ijdele hoop te zijn.

Overigens een mooie setting en wat aardige shots maar voor de rest snel vergeten.

2*

Niet zo heel slecht als sommigen beweren hier, maar veel verder dan matig kom ik dan ook weer niet.

Het begint nog redelijk goed en is er zelfs enige spanning te bespeuren. Wanneer ze het huis betreden daalt al snel het niveau en wordt in de verschillende vertrekken pijnlijk duidelijk hoe slecht sommige acteurs zijn. Het verhaal wordt gaandeweg alsmaar onduidelijker en onlogischer zodat deze uitgebreid toegelicht moet worden door de acteurs. Redelijk positief ben ik over de effecten die soms niet onaardig waren.

Geen beste film met slechte acteurs, erg matig verhaal en redelijke (schrik)effecten.

2*

Mooie verfilming van deze iconische band en met de rol van zijn leven voor Kilmer.

De manier waarop Kilmer in de huid van Morrison weet te kruipen is soms gewoonweg beangstigend. Vooral qua uiterlijk zoveel gelijkenis dat dit echt de film naar een hoger niveau brengt. Dit samen met de uitstekende registratie van de concerten en Morrison's geestelijke gesteldheid ondersteunt door de prachtige Doors-nummers en je hebt een kloppend geheel. Stone geeft op deze wijze een boeiend kijk op het intrigerende en destructieve korte leven van Morrisson. Wel hier en daar wat overdreven sentiment en misschien iets aan de lange kant maar ook voor niet-liefhebber een aanrader.

3,5*

Bijzonder vermakelijke film die laat zien hoe een zombiefilm hoort te zijn, simpel maar effectief.

De lange maar interessante opbouw is perfect voor het spektakel wat daarop volgt vol humor en gore die in de juiste verhoudingen naar de kijker wordt geslingerd. Prima en niet te overdreven rollen van de dames en de heren die de film luchtig maar overtuigend maken zonder al te veel domme acties.

Erg leuk en een dikke aanrader.

3,5*

Best vermakelijke film met een verhaal vol welbekende clichés en de te verwachten twists maar met een Daniel Craig die de film prima weet te dragen. Verwacht ook vooral geen duistere setting of personages die het tot een thriller maken want veel meer dan wat suspense heeft de film niet te bieden. De rollen van Weisz en Watts zijn mager en lijken meer vanuit marketing perspectief gecast te zijn. Het verhaal kent zeker wat leuke momenten maar weet (en probeert) nergens vernieuwd te zijn waardoor deze dertien-in-een-dozijn film door Craig met name een voldoende weet binnen te halen.

3*

Behoorlijk tegenvallende komedie/roadmovie met de toch wel komische Downey Jr. en in iets mindere mate Galifinakis.

Waar het duo op papier garant lijkt te staan voor een hilarische film, zijn ze in deze film niet meer dan een persiflage van hunzelf. Downey als een driftig en opgefokte zakenman die wel van vechten houdt en drugs niet schuwt. Galifinakis is dan natuurlijk de tegenhanger als de hippie/acteur met sterallures.

Dit zorgt voor op zich goed uitgewerkte maar zo voorspelbare scenes, dat het bij mij niet meer dan hier en daar een glimlach opleverde. De actiescènes daarentegen waren om te huilen en met stip het dieptepunt van de film. Samen met de bijrol van Jamie Foxx één van de overbodigheden van deze film.

Er zijn wel degelijk wat pluspunten op te noemen, zoals een aantal prachtige geschoten beelden van oa. de Grand Canyon. Opvallend was ook de score die een aantal mooie nummers bevatte van bijv. Pink Floyd, Neil Young en Ice Cube.

De pluspunten hebben er voor gezorgd dat ik de film afgekeken heb want het is verre van goed en gewoon niet grappig. En aangezien dat de insteek van de film is daarom een onvoldoende.

2,5*