Opinions

Vreemde film die op zich niet verkeerd begint maar richting het eind naar een bedenkelijk niveau afzakt.

Doordat er te weinig mysterie wordt gecreëerd voelt de film als erg traag aan en hoopte ik steeds dat er iets gebeurde wat mijn interesse zou wekken. Het verhaal is niet echt ingewikkeld maar zorgt alleen voor vraagtekens omdat lachwekkend uitgewerkte script lastig serieus te nemen valt. Rebecca Spence speelt nog wel een aardige rol om het nog enigszins de moeite waard te maken, in tegenstelling tot een aantal irritante rollen zoals Abby. Wat redelijk open begint en je als kijker nog verschillende richting op kunt gaan, slaat al snel om in een mislukte poging diepgang te bieden. Misschien dat het zonder de kastanje beter was geweest.

2*

Erg leuke film die op een hilarische en stijlvolle manier een redelijk serieus onderwerp weet aan te snijden zonder hier te diep op door te gaan.

Stone zet wederom een sterke en vooral cynische rol neer, bijgestaan door een aantal voortreffelijke bijrollen van oa. Thomas Haden Church en Stanley Tucci. Vooral het camerawerk en de vlotte montage zorgen ervoor dat de film een frisse uitstraling krijgt en nergens saai wordt.

De meeste cliché highschoolkarakter worden gebruikt maar op een dergelijke manier vertolkt dat het zowel grappig als geloofwaardig is, zonder over de top te gaan. Het wordt dan af en toe wel wat voorspelbaar en zie je het eind al van verre aankomen.

Easy A heeft me verrast met zijn frisse aanpak en vooral Stone maakt dit tot een erg leuke film met genoeg te lachen.

Aanrader!

3,5*

Afgezaagd en over sentimenteel drama met een voorspelbaar en geromantiseerd verhaal over een volwassen man die een relatie met een meisje krijgt.

Er wordt aardig geacteerd en zeker Sarsgaard speelt zoals meestal een goede rol. Mulliganis ook zeker niet verkeerd maar deed te veel haar best waardoor het over de top op mij overkwam. Daarentegen zijn de bijrollen van oa. Jenny's vader en haar lerares een stuk overtuigender.

Waar ik het meeste problemen mee had zijn de (liefdes)scenes tussen David en Jenny, waar ik eerder met een bepaalde walging (misschien wat overdreven) naar keek. De onmogelijke liefde wordt wel leuk geromantiseerd in beeld gebracht, maar ik zag alleen maar een volwassen man met een meisje in bed liggen. Het is in verschillende scenes overduidelijk te zien dat ze nog maar een meisje is en dat benadrukte nog meer mijn mening over de relatie. Ook het feit dat er weinig mensen in de film, vooral de ouders, er echt een problemen van maakten verbaasde me. Of ben ik nu de enige die zo over hun relatie denkt?

Hoe dan ook, ik vind het een film die me een onprettig gevoel gaf terwijl dit waarschijnlijk niet de bedoeling was. Het verhaal is verder niets nieuws en de rollen goed gespeeld.

2,5*

Een interessant plot dat op rommelige wijze en met matig acteerwerk erg teleurstellend is.

Na het lezen van het boek krijg je de indruk dat hier best een spannende film van te maken is. Grootste uitdaging zou zijn om de vele personages voor de kijker, door middel van een (kleine) degelijke introductie, uit elkaar te houden. Het gebrek daaraan zorgt dat het een rommelig en onsamenhangend geheel wordt waar de namen je om de oren vliegen. Zelfs een cast bestaande uit de beste acteurs en actrices van eigen bodem is geen garantie voor een goeie film. Wat betreft acteren zijn er geen verrassingen en speelt een ieder zijn rol zoals opgedragen. Weinig geïnspireerde en vooral erg vlak.

Gelukkig biedt de film visueel gezien nog wat aardige shots en een paar mooie setting om toch nog enigszins het kijken waard te maken.

Teleurstellend.

2*

Nu dan eindelijke deze toegankelijke klassieker van Lynch gezien, en het is wederom een wonderschoon klein pareltje.

Zoals eerder gezegd heeft de film wat betreft sfeer wat weg van Eraserhead, zoals het duistere stadjes, de vreemde mensen en vooral de kenmerkende industriële geluiden. Lynch weet aan een ontroerend verhaal toch weer een donker randje mee te geven zonder dat je je sympathie verliest voor zowel Merrick als Treves. Natuurlijk zet Hopkins een pracht rol neer als arts/mens in dubio, maar is het Hurt die de show steelt. Zijn spel zorgt voor wat onroerende momenten, zoals de scenes met Mrs. Teves en Merrick en niet vergeten het magistrale eind.

Het enige wat ik als minpunt heb ervaren zijn sommige lachwekkende (haast belachelijke) scenes van Merrick waarbij hij zichzelf eerder voor gek zet dan dat hij sympathie opwekt.

Dit weegt niet op tegen het positieve waardoor het voor mij een memorabele film zal blijven, die je zal ontroeren, verbazen en tot het prachtige eind blijft boeien.

Misschien dat een herziening mijn enige bezwaar zal wegnemen, voor nu dik verdiende 3.5*

Niet echt een spannende film maar toch wel onderhoudend tot het eind. Het budget speelt duidelijk parte waardoor het qua verhaal nogal rammelt en het niveau van de acteurs soms wel van een bedenkelijk niveau is. Neemt niet weg dat het een film is die gemakkelijk wegkijkt en waarbij je je ook niet al te veel aan de cliches en plotgaten moet storen. Het idee is overigens wel vermakelijk en voor feit dat het enkel in een lift afspeelt is de uitwerking niet verkeerd maar met een beter budget had hier nog wel wat aardigs mee gedaan kunnen worden.

2,5*

Ondanks een liefhebber te zijn van Ferrell was dit toch wel beduidend één van z'n mindere rollen.

Toch weet hij er met z'n absurde humor wel een stempel op te drukken waardoor het bij vlagen nog wel amusant kan zijn. Regelmatig is hij over het randje van irritant en biedt het verhaal net iets te weinig om dit te compenseren. Samen met Caan voelt het een beetje als een verplicht nummer aan waardoor het zelfs tussen al het bagger aan kerstfilms dat er in deze tijden wordt uitgezonden niet echt weet op te vallen. Erg matig.

2,5*

Matige komedie met een paar leuke grappen maar vaak erg flauw en clichematig.

Het concept is leuk bedacht en Cook en Shepard spelen hierin een aardig rol. De verschillende sidekicks zijn daarentegen nogal gemaakt en voorspelbaar. Alleen Ramirez (Napoleon Dynamite) was bij vlagen wel grappig. Tsja en waarom Simpson een rol had moge duidelijk zijn, jammer dat ze tekst had. Voor de rest simpel vermaak dat jammer genoeg eindigd in een groot clichefestijn.

2,5

Best aardige film die een interessant en mysterieus gegeven bijna de gehele speelduur goed weet uit te werken. Vooral de manier waarop lang gewacht wordt om iets van de toedracht los te laten is goed te noemen. Waar menig film al na een kwartier de kijker alles voorkauwt, laat Heller je lang gissen zonder vervelend of saai te worden. Het zijn dan wel geen acteurs van de bovenste plank maar doordat de spanning en mysterie overheerst valt dat nergens op en blijf je als kijker in de ban van het huisje. Erg jammer is dan eigenlijk dat gedeelte met de oorlog omdat dit net te veel over de top was om en afbreuk aan de mysterie deed. Het uiteindelijke einde vond ik dan wel weer passen en geslaagd.

Aardig klein filmpje.

3*

Wat een beleving is dit. Andere woorden heb ik er ook niet voor.

Voor films als deze heeft het bijna geen zin om er wat betreft ervaring iets over te schrijven. Je kunt daar maar op één manier achter komen en dat is door gewoon te kijken.

Natuurlijk kun je zeggen dat het een film als geen anders is, het op visueel gebied ronduit overweldigend en fascinerend is en dat zeker niet iedereen er gecharmeerd van zal zijn.

Ik heb er lang naar uit gekeken en ondanks dat mijn verwachtingen hoog waren ben ik niet teleurgesteld en zelfs verrast door de impact die de film achterlaat.

Er zijn genoeg redenen op te noemen om Enter the Void te kijken en ook vast een aantal om het niet te doen, maar voor liefhebbers is dit verplichte kost.

Nu deze snel op blu-ray aanschaffen en aan een herziening onderwerpen.

Voor nu 4*

Flinke tegenvaller na het lezen van toch wel wat positieve berichten hier.

Het grootste probleem is het gebrek aan spanning wat veroorzaakt wordt door een rammelend verhaal en gebrek aan een degelijke opbouw. Voeg daar een teleurstellend zwak eind aan toe en je houdt geen beste film meer over. Het scheelt dat Zegers, McHattie en in iets mindere mate Bostick een vermakelijke rol neerzetten waardoor het wel het afkijken waard is. Erg jammer dat een aardig verhaal zo inspiratieloos uitgewerkt wordt met als dieptepunt een eind waarin eerst alles tot in detail wordt uitgelegd en daar vervolgens niets meegedaan wordt. Zelfs de twists konden er niet voor zorgen dat dit een film is die bij zal blijven. Zeker niet slecht maar voldoende ook niet.

2,5*

Ongelofelijk realistische film die van begin tot het eind boeit en je langzaam onderdeel van de klas maakt.

Na een korte introductie van de school en de leraren belandt je al snel in de klas van François en wordt op subtiel wijze de onderlinge verhouding duidelijk gemaakt. Wat begint als één groep veranderd geleidelijk naar individuen met stuk voor stuk een eigen achtergrond.

Het meeste wonderbaarlijke aan deze film zijn de acteerprestaties van de Francois en leerlingen als en groep en individueel. Na een uur bedacht ik me dat ik al die tijd naar een willekeurige klas heb gekeken en ik me geen seconde verveeld heb. Het oogt zo natuurlijk dat je haast vergeet dat het een film is en geen documentaire.

Op een aantal wat minder interessante scenes na is dit een voortreffelijke film die een eerlijk beeld geeft hoe leerlingen en leraren met elkaar een schooljaar beleven.

Aanrader.

4*

Prachtige film dat naast het rechtlijnige maar boeiende en spannende verhaal, vooral qua beeld en geluid erg opvalt.

Gallo speelt op sterke wijze een ontsnapte gevangene die uit handen van het leger probeert te blijven en hierdoor zowel fysiek als mentaal de nodige uitdagingen krijgt te verwerken. Opvallend is dat zijn rol geen tekst heeft en hij het dus puur van zijn acteerprestaties moet hebben. Je kunt dit als een voordeel zien maar in dit geval hoort het bij het personages en weet hij deze zeer overtuigend neer te zetten. Vooral dat hij steeds moet doden om te overleven terwijl hij dat niet wil werd geloofwaardig neergezet waardoor je haast sympathie voor hem krijgt.

Het begin zet al direct de toon voor de rest van de film. Door subtiel gebruik van camerastandpunten (eerst, tweede en derde perspectief) zie je bijvoorbeeld de actie vooral van bovenaf en zit bij Gallo de camera praktisch op de huid. Dit levert een aantal fraaie scenes op die mede ondersteunt door de goede effecten en muziek (scene met de zwarte auto) ook erg sfeervol zijn. Opvallend is overigens ook het aantal dieren die in de film voorkomen en ook zorgvuldig in beeld gebracht worden. Met als hoogtepunt de scenes met het de eland en de roedel honden.

De speelduur is kort maar precies lang genoeg om voor mij althans interessant te blijven. De film eindigt voorspelbaar maar passend. Geen overdreven sentiment of spektakel maar sober en grauw net zoals de rest.

Voor mij een verrassend sterke film en één van de betere van de laatste tijd.

4*

Nogal een tegenvaller. Fraai ziet het er zeker uit met een mooie setting en geslaagde CGI, maar waar ik een probleem mee had was het tempo en het feit dat er eigenlijk niet veel gebeurd. De verschillende zijverhalen zoals het creeren van een robotkind en het terugwinnen van zijn geliefde zijn nogal inspiratieloos uitgewerkt. Vooral het feit dat zo gemakkelijk de vrouw van zijn broer kan afpakken is nogal vreemd. Aan de robots zelf wordt helaas maar weinig aandacht besteed waardoor de verwachte magische momenten uitbleven. De cast doet het wel aardig al vond ik Eva bij vlagen wel behoorlijk irritant en had ik zo moeite om in te leven. Het eind oogt nogal snel en gemakkelijk en wist ondanks het sentiment mij niet te raken.

Eva was een film waar ik echt zin in had maar met veel moeite heb uitgekeken. Het idee is mooi waar de uitwerking te traag en ongeloofwaardig om betoverend te worden.

3*

Zeer geslaagd 2e variant op Ash in een hutje met een bandrecorder.

De nadruk ligt vooral op de absurde horrorhumor waar ik in het begin even aan moest wennen omdat ik nog met de vorige film in mijn hoofd zat. Vervolgens is het genieten geblazen van hetzelfde verbluffende camerawerk, fantastische sfeer en vooral veel creativiteit. Troef Campbell speelt de pannen van het dak en laat zich weer eens gecontroleerd gaan door nog overtuigender te zijn dan in de vorige film.

Evil Dead 2 is in de eerste minuten een kopie van deel 1 en neemt vervolgens een aanloop naar een dik uur met veel humor, een beetje sentiment maar vooral legio aan vermakelijke scenes.

Iets anders maar net zo goed.

4*

Wat een heerlijke film is dit. Nu dan eindelijk gezien en bijna spijt dit niet eerder gedaan te hebben.

Op geniale wijze wordt een simpele setting en dito verhaal omgetoverd tot een hel op aarde vol prachtige uitgewerkte shots, doordachte one-liners en natuurlijk een fenomenale Bruce Campbell.

Vooral de manier en de variatie van filmen spreekt mij erg aan waardoor het visueel gezien al een genot is om naar te kijken. Een ander hoogtepunt is Campbell die perfect gecast is en van af het eerste momenten in beeld al de aandacht naar zich toe weet te trekken. Raimi weet daar optimaal gebruik van te maken wat resulteert in een reeks van prachtige shots.

Dit zijn nog maar 2 sterke aspecten van Evil Dead. Als geheel klopt de film gewoon en als je beseft dat dit 1981 is met een minimaal budget dan kun je alleen maar diep respect hebben voor wat Raimi hier neergezet heeft.

4* en op naar de volgende delen.

Leuk idee maar met name door de slechte acteurs ondermaats uitgewerkt. Het einde was goed maar te laat om de film een voldoende te geven.

Jammer, aangezien het veelbelovend leek.

2.5*

Een prachtige hommage aan de Street Art beweging maar bovenal natuurlijk een fantastische stunt.

Deze docufilm bestaat mijn inziens uit 2 delen, enerzijds wordt er een boeiend kijkje in de underground wereld van de graffiti genomen waarbij er de meest prachtige en vooral creatieve kunstwerken de revue passeren. Vervolgens wordt de focus steeds meer op Thierry gelegd met richting het eind natuurlijk de verfilming van zijn hype-stunt. Op deze manier wordt zowel de kijker als Thierry met behulp van een aantal bekende namen uit de scene geïntroduceerd met het Street Art fenomeen.

Er wordt goed afgewisseld met interviews, archiefmateriaal met voice-over en natuurlijk de 'live' beelden wat voor een lekker tempo zorgt. De goeie recensies hier zijn niet onterecht want dit is een erg vermakelijke docufilm met een boodschap.

Aanrader!

4*

Redelijke film die de aandacht vooral door het gevangenis-gedeelte erbij weet te houden. Dit in tegenstelling tot het begin dat erg matig is en totaal irrelevant voor het verhaal is. Ook het einde is ondermaats uitgewerkt en laat de film in enkele minuten (voorspelbaar) eindigen.

De acteerprestaties van Brody zijn best goed maar het is vooral Whitaker die eruit springt door een goede rol als gefrustreerde interim-bewaarder neer te zetten.

Matig maar vermakelijk..

3*

Sorry, maar wat is die Fraser toch een draak van een acteur. Mede door hem is dit een trage en inspiratieloze film geworden. Tel daar het hoge suiker(spiegel)gehalte bij op en dan weet je zeker dat je moeite krijgt om je ogen open te houden.

Zoals gezegd zorgt Ford nog wat oplevingen hier en daar, waardoor ik op een 2* kom.