Opinions

Prima film met een onderhoudend verhaal, goeie effecten en aardige rollen.

Maar dit had meer dan een prima film kunnen zijn wanneer het tempo wat hoger had gelegen en met name Curtis (Shannon) zich niet zo irritant langzaam had voortbewogen. Dit past totaal niet bij zijn rol als iemand die voortdurend met angst leeft. Daarnaast is de rol van Chastain (Samantha) ook goed maar reageert ze voor mij veel te mak op alle extreme acties van Curtis. De film is redelijk voorspelbaar maar dat stoort ook nergens, maar dit soort handelingen maken het voor mij niet echt realistisch.

Gelukkig is er ook genoeg positiefs te noemen zoals de degelijke manier waarop het verhaal zich in combinatie met de mooie en effectieve beelden ontvouwt tot een spannend geheel. Vooral de dromen zijn een hoogtepunt in de film en zorgen dat het ondanks de redelijk lange speelduur en het lage tempo nergens echt inzakt.

Goed zeker, maar had wel een stuk meer ingezeten nog.

3,5*

Leuke film met mooie animaties, scherp humor en grappige sidekicks die ook zeker een volwassene zal vermaken. Erg jammer dat er (zoveel) scenes met zang in zitten want daar hou ik absoluut niet van en haalde het tempo uit de film.

In veel animaties hebben de sidekicks een behoorlijke toegevoegde waarde wat betreft het humorgehalte, maar in deze film nemen het paard Maximus en de kameleon bijna de hoofdrol voor hun rekening. Erg gevatte humor en veel komische en vooral mooi geanimeerde scenes tussen mens en dier.

Ondanks dat het een sprookje is en van Disney, zitten er toch een aantal volwassen scenes in zoals het ophangen en neersteken van Flynn. Dit geeft voor de oudere kijker wat diepgang aan het geheel, wat ik wel kon waarderen. Voor de rest uiteraard geen verrassingen in het verhaal, waar de film zelf ook van bewust is en daar enigszins ook de draak mee steekt.

Verrassend leuke film, op het zingen na dan, die me aan het lachen heeft gekregen.

3*

Matige thriller/horror die zijn momenten heeft maar over het algemeen toch te knullig en amateuristisch oogt om wat spannends neer te zetten.

Het idee is leuk met een goede setting en een aantal geslaagde effecten. Helaas zorgt het niveau van de acteurs en de dialogen voor afbreuk aan de scenes wat toch jammer is, aangezien het verder nog best vermakelijk is allemaal.

Het begint goed maar al snel zakt het geheel naar een bedenkelijk niveau.

2,5*

Meer dan prima portret van de autistische Grandin dat mede door Claire Danes nergens saai of te sentimenteel wordt.

Het is vooral Danes die dit tot een (h)eerlijke film maakt die op de juiste momenten weet te ontroeren, verbazen of gewoon laat glimlachen door haar perfecte spel. Juist het feit dat ze je soms lichtelijk geïrriteerd laat worden geeft aan dat ze het doet op ingetogen maar realistische wijze een autist neerzet die naast als persoon juist daarin ook duidelijk veranderd gedurende de film. Wat de film qua tempo ook erg goed doet is de visualisatie steeds van haar gedachten. Naast dat het inzicht en interessant is geeft is het gewoon ook een zeer prettige afwisseling van de 'normale' beelden. Kortom een hele mooie film die je op verschillende manieren zal/kan raken.

4*

Langzame film die door Holbrook gedragen wordt als de nukkige oude man die het door zijn zoon verhuurde land komt opeisen.

Geen topper maar Holbrook zet een sympathieke en ontroerende rol neer waardoor deze film de moeite waard is om te gaan zien.

3*

Mooie ingetogen coming-of-age film die ondanks de vele clichés maar door de prima rol van oa. Harris gemakkelijk wegkijkt.

Films als deze zijn natuurlijk vaker en vooral ook krachtiger gedaan. Het gemis aan een 'punch' is gedurende de film merkbaar en blijft het nogal oppervlakkig en voorspelbaar. Toch wordt het sentiment nergens te ver doorgedraafd dat het opvalt en vervelend wordt. Alles blijft binnen de (platgetreden) perken en dat is voor mij ook gelijk de grootste zwakte van de film. Waarschijnlijk is de doelgroep van dezelfde leeftijd als de personages en heeft men bewust voor deze brave aanpak gekozen.

Neemt niet weg dat het als geheel een fijne film is die doet wat je verwacht ondersteund door stuk voor stuk goeie rollen.

3,5*

Op zichzelf staand een prima horror maar valt als remake helaas door de mand.

Het is vooral de sfeer die ontbreekt in deze film. Gelukkig zijn de audio- en visuele effecten best redelijk waardoor dat samen met het algemene verhaal wel voor een vermakelijk geheel zorgt. Verhaaltechnisch klopt het soms wel van geen kant en zijn niet alle acteurs om over naar huis te schrijven, een slechte film is dit zeker niet. Voor diegene die het origineel gezien hebben zullen daar af en toe naar terug willen grijpen want die is nog steeds, vooral voor die tijd, op alle vlakken beter dan deze film.

Ondanks dat Van Heijningen er zijn eigen draai aan probeert te geven is het gewoon lastig om niet de vergelijking te maken maar het is toch nog wel aardige geworden.

3*

Op alle fronten een behoorlijke tegenvaller. Vooral wat betreft effecten en vermaak stelt Thor behoorlijk teleur.

Waar zijn personages zich uitstekend leent om stoere actiescènes van episch formaat op het scherm te toveren, blijft dit enigszins achterwegen. Natuurlijk zijn er een paar aardige scenes maar vooral de beelden in en rond Asgard vond ik eerder lelijk dan indrukwekkend. Zelfs de sterrencast kan er geen onderhoudend film van maken en wordt er duidelijk op de automatisch piloot geacteerd. Alleen de goed gecastte Hemsworth doet het redelijk als een overtuigende Thor.

Jammer, een gemiste kans en nu weer de zoveelste mislukte verfilming van een comicbook personage.

2,5*

Redelijk uitgewerkte mysterie/thriller die bijna tot het eind weet te onderhouden.

De film wordt enigszins van een stille dood gered door de acteurs die het geheel naar een kijkbaar niveau weten te tillen. De meeste acteurs doen hun best met Gooding Jr en McDonough als uitschieters. Het idee is aardig maar had beter en uitgewerkt kunnen worden. Sommige scenes ogen wat knullig en hier en daar valt nog wel een plothole te bespeuren. Jammer dat het eind nogal ongeloofwaardig wordt en de clichés zich opstapelen.

Hecht je daar allemaal niet te veel waarden aan dan is dit geen onaardige film.

2,5*

Inderdaad goed spel van de jeugdige acteurs maar echt bijzonder vond ik de film zeker niet. Het gemis van plot is er niet maar hier en daar wat diepgang had het verhaal voor mij interessanter gemaakt waardoor het bij vlagen meer als een registratie overkomt dan een film. Dat is uiteraard een compliment voor het natuurlijke spel maar niet echt wat ik ervan verwacht had. Daarnaast verloopt alles nogal voorspelbaar en is het met name Héran in de rol van Laure/Mikaël die naast sterk gespeeld ook mooi in beeld gebracht wordt. De manier waarop hij/zij in stilte probeert om te gaan met de situatie zorgt voor wat mooie scènes maar als geheel te simpel.

***

Wat een ongelofelijke teleurstelling. En dan te weten dat deze film in een zin genoemd wordt met de Golden Globes.

Enig pluspunt zijn de mooi geschoten beelden van Parijs en vooral Venetie. Hier houdt het wat mij betref qua positiviteit op. Misschien dat het eind nog een klein pluspuntje oplevert, maar dat was het dan ook wel.

Allereerst is het verhaal ongelofelijk saai en kun je gerust even iets anders gaan doen zonder ook maar iets te missen. Het hele gedoe met CIA, Interpol, undercoveragenten en de (deels Russische)gangsters kon me geen moment boeien, omdat volgens mij de insteek van film meer de relatie tussen Elise en Frank is geweest. Dit had op zich iets kunnen worden ware het niet dat men Depp voor de rol van Frank heeft gecast. Ik moet zeggen lang niet zo'n miscast in een film gezien te hebben. Totaal ongeloofwaardig en eerder knullig met z'n supersmoker en in z'n pyjama al rennend over de Venetiaanse daken. Soms had ik het idee naar een halve slapstickfilm te kijken, want zo goed vond ik Depp. Jolie speelt zoals vaak een femme fatale van weinig woorden en veel zelfvertrouwen. Op zich geschikt voor de rol maar totaal geen match met Depp.

Het moge duidelijk zijn dat ik niet erg gecharmeerd ben van The Tourist, wat ik jammer vind aangezien von Donnersmarck met z'n vorige film toch zeker wel heeft laten zien iets in z'n mars te hebben.

2* welverdiend

Ondanks alle lovende reacties stond ik niet te springen om het derde deel van Toy Story te bekijken. Natuurlijk vanwege het vooroordeel dat het een met name op kinderen gerichte film is.

Achteraf ben ik toch blij dat ik deze gezien heb, want wat een sterk staaltje animatie laat Pixar weer zien. Ze weten als geen ander iedere stukje CGI tot leven te brengen en zoveel aandacht aan details te schenken dat je soms bijna vergeet dat je naar een animatie zit te kijken. Iedere emotie wordt feilloos op het 'gezicht' van een willekeurig karakter getoverd, of het nu een trein, telefoon of pannenkoek is.

Wel vond ik dat de film wat langzaam opgang kwam en het tot halverwege nogal vlak en saai was. Pas vanaf het moment dat ze in het kinderdagverblijf terechtkomen komt de vaart erin en wordt je overdonderd met de ene na de prachtige animatie. Ook de grappen zijn subtiel en leuk bedacht, ondanks dat het soms wat clichés zijn. Wat Toy Story zo goed maakt is hoe het levenloze voorwerpen (om het zo maar even te noemen) tot leven brengt en je met tranen in je ogen naar de relatie tussen een mens en hetzelfde voorwerp laat kijken.

Een erg goed 3e deel die ondanks het stroeve begin toch 4 zeer verdiende sterren krijgt.

Bay heeft zich duidelijk niets aangetrokken van het kritiek op zijn 2e Transformers-film en doet er nog een flinke schep bovenop.

Waar het vorige deel al negatief geroemd werd om zijn oneindig lijkende actiescènes, wordt in deze film al snel duidelijk dat dit meer van hetzelfde is met de nadruk op meer. Waar het begin nog hoopvol is met interessante complottheorieën en duistere locaties (de Maan en Tsjernobyl) daalt het niveau vanaf het moment dat LaBeouf zijn intreden doet snel weer naar zijn bekende niveau.

Na de eerste 2 delen ook in de bios gezien te hebben wist ik wel wat me te wachten stond en ben ik met die instelling ook gaan kijken. De effecten zijn van een ongekend hoog niveau en Bay tovert de ene na de spectaculaire scene op het witte doek waarbij je (ook in 3D) alleen nog maar met de mond vol tanden laat staan. Probleem is wederom, en ook al door een aantal aangegeven hier, dat het gewoon veel en veel te veel van het goede is en z'n magie snel verliest. Als kijker wordt je verrast, verwend en vervolgens zo overdondert dat het averechts werkt.

Door al het audiovisuele geweld vergeet je haast het verhaal dat goed begint maar weer uitmondt in een opstapeling van clichés dat dat er ook al snel niet meer toe doet. Gelukkig bevat de film een aantal goeie bijrollen in de vorm van McDormand, Malkovich en Jeong die het niveau wat omhoogtillen. Huntington-Whiteley als vervangster van Fox is wat mij betreft geen beste keus en doet duidelijk alleen om haar uiterlijk mee. Voor dom kijken krijgt ze overigen wel een dikke 10.

Eigenlijk kan ik nog wel even doorgaan maar het meeste is al gezegd. Prachtige (3D)effecten en een aardige opbouw is wat me als positief is bijgebleven. Voor de rest een overkill in alles.

2,5*

Een tegenvaller na uiterst vermakelijke eerste deel.

De stunts zijn soms leuk bedacht maar ver over de top met ook een hoog 'groen scherm' gehalte wat in sommige scenes erg goed zichtbaar is.

Statham speelt de uiteraard stoere rol van Frank en weet het leuk te brengen. De overige personages waren ronduit saai en slecht geacteerd.

Al met al een aardige film die iets te veel van het goeie is en alleen Statham maakt het nog leuk om naar te kijken. Voor de rest was het niet echt goed.

2,5*

Oef wat een slappe film is dit. Ongelofelijk dat een gerenommeerd regisseur als Schumacher samen met zulke topacteurs het voor elkaar krijgt zo'n draak te creëren.

Spanningsloos, vol clichés en vooral acteren zonder bezieling is wat Trespass haast tot een straf maakt om af te kijken. Zelfs met een speelduur van nog geen 90 minuten. Een verhaal vol met gaten dat zoveel twists kent dat je, ook mede door de rommelige montage, het overzicht compleet verliest van wie nu achter wie aan zit.

Alles aan de film is doorsnee, duizend keer beter gedaan en vooral nergens uniek. Ik heb geen moment of scene gehad die me aansprak omdat deze mooi, stoer, spannend of wat dan ook was. Enige positieve was wel dat het eind niet te langgerekt werd waardoor ik snel naar m'n bed kon.

Op zich geen slechte film maar met een regisseur en cast als dit mag je wel een heel stuk meer verwachten. Snel vergeten wat mij betreft.

2*

Redelijk sterke film met een Farrell die wel eens een van z'n beste rollen ooit speelt. Eerlijk gezegd zegt dat wel meer over hem dan over zijn rol helaas. Wat betreft acteerprestaties vond ik Lee er met kop en schouder bovenuit steken in zijn magnifieke (glans)bijrol. Wat is het toch een genot om naar die man te kijken.

Het verhaal is op zich niets nieuws en werkt langzaam naar z'n onthullende eind. De tussenkomst van Elena's opa is inderdaad een vreemde wending in het verhaal en maakt het als geheel wat minder sterk vind ik. Ik had gehoopt Mark nog wat meer met z'n trauma's te zien worstelen en te zien hoe Farrell daarmee omgegaan zou zijn. Nu kiest Tanovic helaas voor een snelle en vooral vreemde oplossing. Het eind is gelukkig wel bevredigend en aardig uitgewerkt.

Wat de film boven het gemiddelde doet uitstijgen zijn de mooie beelden. Die geven de film toch wat meerwaarde nog en zeker wel een aanrader.

3,5*

Matige film met enkel een leuke rol van Robertson die er voor zorgde dat ik hem ook afgekeken heb.

Op zich biedt het idee van 'Truth' or 'Dare' wel mogelijkheden tot wat (onderlinge) spanning. Er wordt geprobeerd om die typische highschool rivaliteit tussen de meisjes te laten zien maar dit is mager uitgewerkt. Ik had wat meer felheid/valsheid verwacht in hun acties, nu is het allemaal erg vrolijk en blij.

Het feit dat de meeste personages niet erg best geacteerd worden helpt niet mee om de spanning er in te houden.

Blijkbaar richt de film zich op een jeugdige doelgroep en qua leeftijd gelijk zijn aan de personages. Ik kon me er in ieder geval niet echt mee vermaken.

2,5*

Redelijk vermakelijk Noors docu-/avonturenfilm over een trollenjager met een dikke vette knipoog.

Wat betreft originaliteit scoort de film op voorhand al goed. Waar de titel haast een sprookjesverhaal voorspelt bevat de film enkele scenes die je een kruising Cloverfield/BWP kunt noemen. De climax van die scenes eindigen in deze film alleen in een glimlach in plaats van verbijstering. De trollen zijn mooi vormgegeven maar gewoonweg lachwekkend waardoor iedere poging tot spanning vakkundig om zeep geholpen wordt. Ook al is dit de bedoeling van de maker, toch is het iedere keer bijna jammer dat zo'n scenes met een anti-climax eindigt aangezien je toch stiekem hoopt op iets spannends of schokkends.

Om die reden een beetje gemengde gevoelens na het zien van deze film. De komische insteek was duidelijk maar niet overtuigend genoeg om ook daadwerkelijk grappig te zijn, het hangt mij te veel tussen wel serieus / niet serieus.

Voor nu 3*

Hooggespannen verwachtingen die helaas niet waargemaakt worden.

Ondanks dat het een sfeervol geschoten film is met prima acteerwerk en behoorlijk verhaal, verwachtte ik meer dan de geroemde gebr. Coen. Vooral het gebrek aan absurde momenten en personages waar ze zo bekend om staan is een groot gemis en maken True Grit niet meer dan een zeer behoorlijke western.

Naast de prima rollen van Steinfeld en Bridges die samen voor wat mooie dialogen zorgen, doet Damon het redelijk ondanks dat hij mijn inziens niet in de film thuis hoort. Daarvoor straalt hij toch iets te veel Hollywood voor uit. Het klein rolletje van Brolin is overigens ook erg leuk.

Wat betreft verhaal is het allemaal nogal rechtlijnig en mist het wow-scenes die de film naar een hoger niveau tillen. Het is erg mooi allemaal maar niets nieuws of verbluffend. Ook mist de film een goede eind als TGTBATU en had was het gedeelte na het 'hoogtepunt' overbodig.

Gemengde gevoelens na het kijken. Enerzijds zie je aan alles dat kwaliteit aanwezig is maar komt het er net niet uit. Zeker goed maar niet geweldige film waar ik op gehoopt heb.

3,5*

Nu eindelijk gezien en heb erg genoten van deze originele film.

Denk persoonlijk niet dat deze film en of Carrey grappig probeert te zijn. Al de 'grappen' hebben een bepaalde cynische ondertoon waardoor het juist de wil van Truman om weg te gaan verduidelijkt.

Gelukkig viel het bekkengetrek van Carrey mee en was hij serieus te nemen in zijn rol.

Vooral door het idee en het sterke einde een memorabele film voor mij.

4*

Redelijk geslaagd handycam-mysterie dat ondanks het bijna uitgemolken concept aardig vermaakt.

Het trage begin komt niet echt authentiek over maar dwaalt gelukkig niet te ver van het verhaal af zodat er toch nog van opbouw spraken is. Wanneer men vervolgens in de tunnels belandt is het camerawerk goed te volgen zonder al overdreven schokkerig te zijn en zorgt het voor een goeie spanning. Door een behoorlijke introductie van de personages en hun onderlinge relaties vooraf zijn ze goed uit elkaar te houden en geeft het een mogelijkheid tot inleving. Het redelijke acteerwerk zonder overdreven geschreeuw en domme acties geeft de film extra realisme.

Erg jammer zijn de tussentijdse interviews die na het betreden van de tunnels van mij wel achterwegen gelaten hadden gemogen. Je weet daardoor precies wie er wel of niet overleeft en zorgt dat je steeds opnieuw in de film moet komen. Ondanks dat lukt dat toch regelmatig met wat sterke scenes en vooral door hetgeen wat hun achtervolgt niet te laten zien. Toch een gemiste kans om de film een stuk spannende te maken en vooral te houden.

Zeker geen onaardige film die voor de nodige schrikmomenten zal zorgen. Maar hier had veel meer ingezeten.

3*

Redelijke goede film met een interessant verhaal. Het acteerwerk is, met name van Mikkelsen, goed en overtuigend. De film mag dan wel behoorlijk voorspelbaar zijn, nergens wordt het echt saai en vervelend.

Prima Duits tussendoortje.

3*

Peter Mullan (en zeker ook Olivia Colman) op z'n best in deze deprimerend en sobere film over de strubbelingen van twee tegengestelde personen om om te gaan met hun problemen.

Mullan weet als geen ander op een ingetogen manier pijn te laten zien. Het introverte houdt niet altijd even lang stand wat leidt tot een aantal flinke uitbarstingen met alle gevolgen van dien. Considine laat je in zijn debuutfilm kennis maken met de wereld van Joseph die in zijn grauwe bestaan alleen maar uit tegenslagen lijkt te bestaan totdat hij de vriendelijk Hannah tegenkomt. Troosteloze straten en dito pubs geven het nog een extra lading waardoor voor lachen in deze film geen plek lijkt. Op zich geen onbekende formule voor Engelse filmmakers en verhaaltechnisch ook weinig verrassingen maar de neergezette sfeer en ijzersterke rollen maken dit tot een aanrader!

4*