Opinions

Wat een absurde maar prachtige film van 3 verhalen vol humor en tragedie.

Ieder verhaal begint met een rustige en gecontroleerd opbouw om vervolgens steeds verder in goede zin te ontsporen. De goede score en verschillende cameratechnieken maken het een genot om naar te kijken. Ook de cast is erg goed en vooral overtuigend met als uitschieters Bremner in het beste van de 3 verhalen.

Het sterke aan The Acid House is dat ieder verhaal iets interessants heeft, of dit nu het verhaal is of de karakters die lekker overdreven en (anti-)sympathiek zijn. Dit samen met de vlieg, de baby en God krijg je een uiterst vermakelijke film die waarschijnlijk niet iedereen zal bekoren.

Mij in ieder geval wel.

4*

Een mooi ingetogen en goed geacteerd drama die ondanks een aantal missers toch behoorlijk weet te overtuigen.

Vooral het redelijk neutraal acteren zorgt voor een geloofwaardig verhaal dat jammer genoeg door wat mindere scenes (ruzie met ziekenhuismedewerker en vooral het hele gedoe met die medicijnen) en wat fouten het niet ouder worden van verschillende personages na verloop van jaren onnodig minder krachtig wordt. Verhaaltechnisch zitten er geen verrassingen in en worden clichés niet geschuwd zonder dat het storend is.

Ondanks wat minpunten toch zeker een goeie film die weet te boeien en op z'n tijd te ontroeren.

3,5*

Erg vermakelijke manier om stripheld Kuifje en consorten naar het witte doek te toveren. Vooral de manier waarop de personages in de wonderschone wereld tot leven zijn gebracht is tegelijkertijd apart als vertrouwend. Het is in het begin even wennen aan de visuele stijl maar al snel waan je je in de verschillende werelden tussen de boeven, dieren en wat zo niet meer. Het verhaal is simpel, de grappen gepast en de actie in overvloed. Soms lijkt het er wel op dat men te veel in een scene heeft willen stoppen waardoor het behoorlijk hectisch kan zijn en ik soms te weinig tijd had om echt van de beelden te kunnen genieten. De personages zijn sterk gecast en doen het, met name Haddock, ook erg goed. Ik ben dan wel geen echte Kuifje kenner maar ik kan me voorstellen dat de doorgewinterde liefhebber best tevreden met dit resultaat kan zijn.

Prima film die soms wat uit de bocht dreigt te vliegen maar door het leuke avontuur en de erg mooie beelden meer dan het kijken waard is!

3,5*

Verrassende aardige film met een niet alledaags plot dat aan het eind ruimte voor discussie laat.

Zowel Ricci als Neeson spelen een goede rol, terwijl Long zoals eerder gezegd een nietszeggende rol neerzet.

Gelukkig is dit geen film met schrikmomenten die je van mijlen ziet aankomen, maar meer een constant aanwezige spanning.

Al met al een prettige verrassing die het kijken waard is.

3,5*

Erg vermakelijke film met een opbouw waar ik geen problemen mee had. Leuke onderhoudende karakters en humor die samen opbouwen naar het onvermijdelijke. In rampenstad wordt vervolgens al snel duidelijk dat er een redelijk budget achter de film schuilt en overstijgt het hiermee de gemiddelde SyFy rampenfilm.

Zoals verwacht geen kwaliteitsfilm maar vermakelijk zeker weten.

3*

Na een aantal jaren een herziening gedaan en volgens mij heb ik de eerste keer met de ogen dicht gekeken.

Want wat is deze film toch een genot om naar te kijken. Het is haast onvoorstelbaar dat dit werkelijk meer dan 30 jaar geleden is gecreëerd, aangezien de gemiddelde hedendaagse sci-fi film hierbij niet in de buurt komt. Dat is vooral te danken aan de belichting en natuurlijk de mooie langzame shots die de kunstwerken van H.R. Giger perfect in beeld weten te brengen. De sfeer die hierdoor wordt gecreëerd is erg onheilspellend en beklemmend. Bijvoorbeeld de scenes van het ontdekken/verkennen van het buitenaards ruimteschip zijn prachtig geschoten en geven je werkelijk het gevoel op een andere planeet te zijn. Misschien wel het sterkste punt van de film is de prachtig uitwerkte plot met oog voor detail en de tijd nemen om de kijker van genoeg informatie te voorzien zonder daarbij saai te worden.

Daarnaast zijn mooie plaatjes leuk maar maken nog geen meesterwerk. Daarom is Alien ook meer dan dat en sluit het acteerwerk bijvoorbeeld naadloos aan op de situaties en zijn de acteurs goed gecast. Vooral uiteraard Ripley maar ook Ash en Hurt maken het een (leef)situatie die in te beelden valt. De Nostromo ziet er op in sommige scenes uit als een appartement van een paar vriend. Lekker rommelig en overal wordt er gegeten en gerookt alsof ze er ook al maanden zitten. Dat soort details maken de film intrigerend en boeiend om te blijven volgen, ondanks dat het tempo laag ligt.

Alien is terecht een klassieker van de bovenste plank te noemen.

4*

Doorsnee en voorspelbaar thriller/drama die mijn verwachtingen niet waard kon maken.

Gosseling behoort inmiddels tot mijn favoriete acteurs en ook Dunst ken zo haar rollen, toch deed de combinatie mij niet genoeg om te overtuigen. Het blijft allemaal wat oppervlakkig met hier en daar wat uithalen. Van onderhuidse en oplopende spanning is helaas weinig spraken en zijn de thriller aspecten nogal cliché als bijvoorbeeld het vermoorden van de hond.

Vanaf het moment dat David onderduikt en zich als vrouw voordoet krijgt het verhaal nog een redelijk interessante wending en is het einde wel bevredigend, maar weet het de film niet van een onvoldoende te redden.

Hier had zeker meer ingezeten.

2.5*

Nog steeds een leuke film die dat vooral is door de klik tussen jongens. Daarnaast blijft het leuk om de vele hedendaagse BN'ers op soms amateuristische wijze kleine rolletjes te zien vervullen.

Een goed prima verhaal met een goede balans tussen humor en drama maken dit nog steeds tot een vermakelijke film. Ondanks dat het na iedere kijkbeurt wel wat minder wordt.

3*

Aardig idee met in het begin wat mooie shots. Voor de rest is het een lange aanloop naar een paar minuten 'spanning' en is dit verre van een horror.

Ik had moeite deze af te kijken en ben daar jammer genoeg niet voor beloont.

2,5*

Inderdaad een erg geslaagde en goed opgebouwde thriller met horrorelementen.

Eigenlijk klopt alles aan deze film. Erg mooi geschoten, sfeervolle score en meer dan prima geacteerd door met name Jade Dornfeld. Daarnaast bevat het de juiste hoeveelheden aan spanning, gore, drama en een beetje humor om het tot een verrassend vermakelijk geheel te maken. Vooral het sterke camerawerk zorgt voor een lekkere duistere, deprimerende en haast sinistere sfeer die langzaam opgebouwd wordt vanuit een in eerste instantie onschuldig lijkende relatie tussen 2 vriendinnen. Ondanks dat het niet allemaal even goede acteurs zijn zorgen de sterke dialogen ervoor dat het nergens ondermaats wordt. Niet alle karakters zijn even interessant maar passen perfect in de duistere wereld waar Alyce zich in bevindt.

Aanrader! (en zeker geen B-film )

3.5*

Doordat ik met de juiste verwachtingen deze film ben gaan kijken, kan ik hem (daardoor) ook erg waarderen. Met genoeg waarschuwingen vooraf was dat ook het enige wat ik kon doen.

De film is langzaam, stijlvol en geraffineerd. Het voelt als er over ieder shot 10x is nagedacht en geprobeerd is om de dialogen tot het minimum te beperken om zo de beelden z'n werk te laten doen. Corbijn laat hiermee zien dat hij met ook de camera overweg kan.

Clooney is geknipt voor zijn rol en speelt overtuigend. Hij weet de langzame scenes toch wat vaart te geven waardoor het niet traag en vervelend wordt. De relatie met Placido is een voorspelbaar zij-plot maar geen straf om te aanschouwen. Reuten speelt haar rol koel, mysterieus en degelijk.

Erg sterke film met vooral mooie, ingetogen beelden en goed spel. In zijn geheel beter dan verwacht.

3,5*

Redelijk aangrijpend portret over een jongen in een verscheurd gezin. Goede film maar leunt misschien iets te veel op de acteerprestaties van de jongen.

Het is schrijnend om te zien hoe 2 ouders ruzie maken met elkaar vechten in het bijzijn van de kinderen, en bovendien deze in hun woede ook totaal vergeten. Door middel van een knuffel of een dagje pretpark probeert men hun schuldgevoel af te kopen bij de kinderen. De ouders zijn dan wel stereotype neergezet. De vader is erg temperamentvol en vooral gefrustreerd vanwege de hele situatie en de bijkomende geldproblemen, de moeder is overspelig en kan haar beloftes uiteraard niet waarmaken door hen te verlaten. Dit alles zorgt voor een paar sterke scenes die binnen de perken van het sentiment blijven zodat het als geheel wel geloofwaardig blijft.

Een triest verhaal dat met goed spel krachtig gemaakt is.

3,5*

Hilarische film vol met absurde en extreme flauwe grappen, die je enigszins moeten liggen om de film te kunnen waarderen.

Dat de acteurs er zin in hebben is duidelijk, want het voelt aan alsof veel is geïmproviseerd en men op dat moment een nog betere variant van een grap te binnen schiet. Veel grappen zijn erg overdreven en daar hou ik wel van. Vooral de mimiek van Ferrell en natuurlijk Carell is weergaloos en zonder ook maar iets te zeggen goed voor een lach. Met name Carell heeft bij mij met z'n absurde one-liners en flauwe acties voor heel wat lachgeweld gezorgd.

Ferrell en Carell zijn duidelijk de smaakmakers van de film, maar worden prima ondersteunt door sidekicks als Rudd en Koechner. Daarnaast speelt een legio aan acteurs een gastrol zoals Jack Black, Ben Stiller, Tim Robins en Danny Trejo. Erg leuk om ze allemaal even voorbij te zien komen.

Het verhaal stelt niet veel voor maar is lekker uitgewerkt met hier en daar wat leuke shots en prima muziek.

Een zeer geslaagde komedie die er vol gas voor gaat en er zo een heerlijk avondje lachen van heeft weten te maken.

4*

Erg tegenvallende film die te braaf is om spannend te worden, want met enkel mooie beelden/dames alleen kom je er niet.

Het verhaal kent geen verrassingen en blijft lekker veilig en oppervlakkig. Het is dat Heard nog enigszins geloofwaardig overkomt, want de rest van de cast maakt er een potje van. Zonder haar was het niveau zeker tot neiging-tot-afzetten gedaald. Tel daarbij de, zoals Zinema hierboven al geeft, vele plotholes op (wie laat zijn of haar vriend alleen achter in een land/omgeving als dat), waardoor er van spanning totaal geen sprake is.

Gelukkig zijn er wel wat mooie shots van het Argentijnse landschap en de verwoeste stad.

Daarvoor 2*

Verrassend sterk drama met een simpel verhaal maar erg mooi geschoten en zo niet beter geacteerd. De prachtige beelden van de Rocky Mountains geven het dorpje Angel Crest al een desolaat karakter, de inwoners laten ook merken dat veel zaken onderling geregeld worden. Het kwijtraken van Nate door Ethan (Thomas Dekker) zorgt er voor dat het hele dorp onder spanning komt te staan en vooral de relaties tussen hem en Cindy (Lynn Collins) in een stroomversnelling raakt en ze beide een eigen manier hebben om met het verlies om te gaan. Van beide erg sterk en overtuigend gespeeld naast ook een even goeie bijrol van Mira Sorvino.

Het magere verhaal wordt verrassend gemakkelijk gecompenseerd door een stel goeie acteurs en mooi camerawerk. Aanrader!

3,5*

De film begint sterk en geeft een goede indruk van de criminele familie en hoe Joshua daarin terecht komt. Vooral de rol van zijn oma en oom (the pope) zijn overtuigend en gestoord gespeeld. Helaas is de rol van Pearce vrij minimaal en verschijnt hij ook pas halverwege de film. Het zwakste aan de film is denk ik het plot, wat vrij rechtlijnig is, geen verrassingen kent en halverwege wat inzakt. De rode draad, het vermoorden van de broers en de daarop volgende wraakactie had wat sterker en met wat meer spanning uitgewerkt kunnen worden. Het einde is bevredigend maar tegelijkertijd ook voorspelbaar.

In z'n totaliteit prettig om z'n niet Hollywood-uitstraling en een aantal goeie rollen, maar niet sterk en rauw genoeg om echt te kunnen overtuigen.

3*

Boeiend concept, mooi en sfeervol geschoten maar verder niet waarop ik gehoopt had.

Het idee van een alternatieve aarde biedt op papier al genoeg om over na te denken. Cahil weet dit gegeven visueel gezien ook een bijpassende sfeer te geven die aanvoelt als onzeker en gelaten. Veel is onduidelijk en daar laat hij het voor mij liggen door zich te focussen op de relatie tussen Rhoda en John.

Ondanks dat Brit Marling een fantastische en een op haar lijf geschreven rol speelt is het verhaal van schuldgevoel, contact zoeken, verwikkeld raken in een soort van relatie met als gevolg dat uiteraard de waarheid toch naar buiten komt al vaker en overtuigender gedaan. Om die reden vond ik dat niet zo interessant, des te meer wilde ik weten hoe Aarde 1 met het gegeven van een tweede aarde omgaat maar daar wordt voor mij te weinig aandacht aan geschonken want daar was ik nu juist zo nieuwsgierig naar in deze film.

De sfeer die deze film uitademt is toch zeker wel een vreemde in positieve zin. Prachtige shots worden afgewisseld met boeiend camerawerk die mij nu al laten uitkijken naar het volgende project van Cahill. Het is het verhaal en de beelden van Another Earth die me tot vandaag nog steeds aan het denken zet maar de film in z'n geheel vond ik minder dan gehoopt.

Toch 3,5*

Wat een film.

Dankzij de recensie van Rephlex is voor mij het verhaal nu ook een stuk duidelijker geworden. Als je de motivaties achter de vele symbolen weet (of denk te weten) kun je de film meer waarderen.

Wat mij vooral intrigeerde is de bijna surrealistische sfeer die door de beelden en muziek wordt neergezet. Echt prachtig gewoon.

Door een bepaalde sfeer blijft kan bij mij een film een tijdje blijven hangen, en Antichrist doet dit zeer zeker...

3.5*

Toevallig tijdens het zappen tegenaan gelopen en achteraf blij toe.

Leuke film met goed acteerwerk en lekker scherpe dialogen overgoten met cynisme. Woody Allen zet weer een typische praatgrage semi filosoof neer die zegt wat hij denkt en hierdoor de film zijn humor geeft. Biggs, die ik eigenlijk alleen maar als irritante oversekste sukkel ken, verraste me door in een redelijk serieuze rol geloofwaardig over te komen. Ricci was goed en ook DeVito speelt een rol die op z'n lijf geschreven is.

Zeker niet Allen's beste maar zeker erg vermakelijk. De poster hier is inderdaad niet representatief en doet de film geen eer aan.

3*

Een redelijk sterke film die je op beklemmende wijze een zwarte dag uit het leven van Krister laat meemaken.

Als kijker volg je Krister op de huid wat je getuigen maakt van al zijn handelingen en emoties. In het begin is het even wennen aan het camerawerk maar al snel heb je het gevoel 'stiekem mee' te kijken. Deze manier zorgt er wel voor dat het soms wat minder boeiend is en soms spannender omdat je iets net niet ziet.

Een film die zeker niet iedereen zal aanspreken maar mij tot het eind heeft weten te boeien.

3,5*

Best aardige thriller die wat traag van start gaat en het niet van de actie moet hebben.

Waar deze film het vooral van moet hebben is het mysterie die rondom deze Apollo 18 vlucht wordt gecreëerd en de mooie, sfeervolle effecten die een de maan tot een geïsoleerde en geheimzinnige locatie maken.

Erg jammer dat het vrij lang duurt alvorens er daadwerkelijk iets gebeurd, aangezien je na een half wel aan de situatie bent gewend en je toe bent aan de volgende fase. Dit haalt nogal het tempo en vooral een beetje de interesse uit de film, ondanks dat er in het laatste gedeelte nog wel het een en ander gebeurd om het zeker niet tot iets ondermaats te laten degraderen.

Interessant en fascinerend plot dat met een betere uitwerking veel spannender had kunnen zijn.

Nu 3*

Met deze totaal andere insteek laat Raimi zien over voldoende fantasie en creativiteit te beschikken om wederom een vermakelijke film te maken.

Na een horror en een horrorkomedie gaat Bruce nu de avontuurlijke kant op door als soort middeleeuwse Indiana Jones een weg terug naar zijn eigen tijd te vinden. Van echte horror is geen sprake meer en viert vooral de slapstick-humor hoogtij. Kenmerkend is de flauwe maar doordachte humor, sterke one-liners/dialogen en natuurlijk visueel weer een feest om naar te kijken. Vooral het enthousiasme wat de cast uitstraalt werkt erg aanstekelijk.

Wederom een erg creatief en vermakelijk, maar als onderdeel van de trilogie voor mij de minste. Ik heb wat minder met de middeleeuwse setting en het avontuurlijke karakter van deze film.

3,5*

Bijzonder leuke en vlotte film dat een simpel verhaal op stijlvolle wijze weet uit te werken.

Geen overdreven decors maar een typische Engelse buurt en dito flat bevolkt wordt door een groep stereotype personages. Veel flauwe Engelse humor die op net tijd afgewisseld wordt met actie en zo het tempo lekker hoog houdt. Vooral visueel gezien zit de film goed in elkaar met prima effecten en sfeervolle belichting en geslaagd camerawerk. De jonge acteurs doen het redelijk tot matig en de rol van Frost is helaas te verwaarlozen.

Geen film die je bij blijft maar leuk om een keer gezien te hebben.

3*

Door z'n ingetogenheid een erg sterke film die knap alle clichés mijdt.

Op mooie wijze wordt het leven van 2 jongens op een kostschool getoond, waarbij vooral de jonge acteurs een stempel op de film weten te drukken. Zonder overdreven sentiment zetten ze een geloofwaardige vriendschap neer die gaandeweg steeds hechter en vooral oprechter wordt.

Met name het besef van de personages, en met name van de 2 jongens, dat er op dat moment een verschil in 'mens' bestaat is mooi getoond. Het proces van pure onschuld tot het in bescherming nemen van elkaar (in tegenstelling tot een aantal volwassenen) zorgt voor een aantal sterke scenes waarbij je als kijker niet meer dan hulpeloos kunt toekijken.

De film begon wat traag maar maakte dat al snel meer dan goed. Erg goed acteerwerk, mooie settings en een verhaal dat zonder overdreven sentiment wordt verteld maken dit voor mij een onverwachte verrassing.

3,5*

Ondanks de redelijk positieve berichten hier vond ik dit toch wel een zeer ondermaatse horror.

De goedkope uitstraling en het slechte acteerwerk van de meesten zorgde bij mij voor geen enkel moment van spanning. Makkelijke schrikeffecten en domme personages die zelfs niet eens vermakelijk zijn. Gelukkig dat Robert Patrick nog een goeie rol neerzet om de film, ondanks de korte speelduur, op het nippertje uit te kunnen kijken.

Flinke tegenvaller.

2*