Animal Kingdom (2010)

Ik werd volledig omvergeblazen door deze misdaadfilm en zat elke minuut aan de buis gekluisterd. Of eigenlijk is het geen misdaadfilm maar een film over een misdaadfamilie. Of eigenlijk geen film over een misdaadfamilie maar een film over het enige lid van de familie die geen misdadiger is maar die wel in de ellende wordt gestort door zijn misdadige familie. Een bloedstollende tragedie met een onverwachte verlossing.

“It's a crazy fucking world.” Rauwe Australische misdaadfilm. Animal Kingdom bouwt de onderhuidse spanning rustig op, en iedereen die een Scarface reïncarnatie verwacht zal van een koude kermis thuiskomen. Sfeervol, rustig, en met sommige explosies van geweld, Animal Kingdom laat zien dat de politie en de criminelen vooral om elkaar heen draaien, en het laat zien dat er één groot grijs gebeid is. Van rechtvaardiging of een happy end is hier geen sprake (zie de manier waarop Joel Edgerton wordt vermoord). De fantastische laatste scènes laten zien dat geweld iedereen opslokt, en de omhelzing tussen Frecheville en Weaver voelt dan ook aan als een ijskoude douche.

Trage film waarbij mijn pindakaas versie vooral opvalt door de enorme onrealistische dynamiek tussen dialoog en de muziek. Mijn wens dat de kopieën mij zelf de kans geven door meersporentechniek de boel beter in balans te brengen zal wel niet vervuld worden. De muziek had makkelijk 15 dB minder gekund. De film komt niet echt op gang hoewel het plot daar best mogelijkheden voor geeft. Misschien ben ik in een te ongeduldige bui, na 35 minuten afgehaakt mede omdat er matig geacteerd wordt. De Australiërs kunnen best een goede film maken, dit was niet my cup of tea.