Opinions

Geinig filmpje, met een typisch soort malle Britse humor. De rollen zijn erg leuk gecast, vooral Emily Blunt steelt de show wel met haar verschijning. Tot zover niet zoveel aan de hand, alleen de rek is er na een uur wel uit, vooral wat betreft onderlinge verhoudingen. Het borduurt telkens voor op dezelfde soort dynamiek tussen de hoofdrolspelers, en dat gaat, hoewel ze het leuk acteren, toch wel vrij snel vervelen.

Rupert Grint voelt wat aan als een buitenbeentje in het geheel. Hij is duidelijk alleen gecast omdat hij geknipt is voor de rol, die in het verlengde ligt van de onhandige komische rol die hij speelt in de Harry Potter-reeks.

De humor en de personages redden de film, verhaal was wat minder interessant wat mij betreft. Regelmatig ook leuke soundtrack trouwens.

nipte 3,5*

Oeh, Paul Dano en Zoe Kazan. Leuk dat ze samenwerken, en de films die ze doen en uitkiezen vind ik meestal wel bijzonder of leuk.

Deze moest ik dus zien. Helaas had ik van deze twee wel iets specialers verwacht. Ik heb dit thema ook al redelijk vaak gezien, ook als setting in de 50's of 60's. Dat soort films is meestal best prima te kijken, zo ook deze, maar heel veel nieuws of echt boeiends vond ik het niet brengen. Op zich is het wel aardig dat we dingen vooral zien vanuit de ogen van Joe, maar dat voegt ook weer niet bijzonder veel toe omdat hij een toeschouwer is net als wijzelf en daarbij ook een redelijk suf personage (zelden een puber gezien die zo braaf is).

Daarnaast vraag ik me sterk af waarom Jake Gyllenhaal gecast is. Ik vind hem niet geloofwaardig als vader in een film als dit. Een wat meer 'bland' persoon had hier toch een stuk beter gepast.

De stijl is verzorgd, het camerawerk valt soms op in positieve zin en de setting is aardig, maar ook een film die me zeker niet lang zal bijblijven.

3*

Erg leuk en creatief gedaan. Het voelt wat vreemd om zo'n korte (kinder)animatie 4* te geven (als je het vergelijkt met andere films die 4* verdienen), maar toch verdient dat het wel door de manier waarop dit gemaakt is. Het zit allemaal erg creatief in elkaar, zowel wat de animatie betreft als het verhaaltje zelf (en de liedjes). Eigenlijk is het grootste minpunt nog wel Winnie the Pooh zelf, die toch eigenlijk maar een heel vervelend personage is.

4*

Voor mij niet heel erg jeugdsentiment, hoewel ik hem als kind wel heb gezien. Vond het toen volgens mij al niet heel leuk en ook niet heel eng.

Nu vond ik er nog steeds niet superveel aan. De rol van Anjelica Huston als de Grand High Witch is natuurlijk wel oke, en ook de muisjes zijn schattig om te zien, maar dat is eigenlijk het enige wat ik nog de moeite waard vond. Een nogal vervelende en vaak smerige kinderavonturenfilm.

Doe mij het boek maar (ook al heb ik die ook al in geen eeuwigheid gelezen). Dat het jongetje in de film geen muis blijft vond ik ook maar een teleurstelling.

2,5*

Eindelijk deze klassieker ook eens gekeken. Vooral leuk om te zien hoe een oudere film een verhaal als dit aanpakt.

De decors en kostuums zijn prima in orde. De meeste effecten ook wel. Eigenlijk vond ik de mooiste scene nog wel die twister in sepia. Mooi sfeertje was dat. Andere dingen bleven misschien weer wat achter, maar ik vind het wat flauw om daar al te kritisch over te doen.

Hoewel Judy Garland niet heel veel meer te doen krijgt dan wat bang zijn, weeklagen en zich verwonderen over wat er allemaal gebeurt, vind ik wel dat je kan zien dat ze veel talent heeft.

Wat wel jammer was is dat het de film nogal ontbreekt aan sterke liedjes. Over the Rainbow is eigenlijk het enige nummer dat overbekend geworden is, maar voor de rest blijft de film teveel hangen in repetitieve vrolijke deuntjes en tralala. Jammer is dat, want als het een iets sterkere musical was geweest had ik hem nog wel wat beter gevonden.

Nu krijgt hij een nipte 3,5*

Ik heb het veel vaker gezegd; nog nooit heb ik een film van drie uur gezien die zijn lengte kon rechtvaardigen. Ik denk dat Titanic nog het meeste in de buurt kwam.

En ook deze film - al heb ik een aantal keer gelezen dat hij de volle speelduur leuk blijft - weet het wat mij betreft niet waar te maken. Na 2,5 uur hadden we het er zo erg mee gehad dat we 'm vandaag pas hebben afgekeken. En dat is iets wat ik zelden tot nooit doe.

Maar goed, de lengte is vrijwel het enige minpunt. Voor de rest is het een sprankelend, humoristisch, vlot en gelikt geheel. Het moet gezegd dat Leonardo DiCaprio de rol van zijn leven speelt. Jammer dat de Oscar aan zijn neus voorbij is gegaan, want wat mij betreft heeft hij hem dik verdiend. Drie uur lang weet hij met een geweldige energie alle facetten van zijn rol perfect over te brengen. Uitzinnigheid, woede, humor, overtuigingskracht. Ik denk dat hij, na de dood van Philip Seymour Hoffman, de plek heeft ingenomen van mijn favoriete nog levende acteur.

Maar jammer dus, dat een film die geweldig had kunnen zijn toch in zijn eigen staart bijt doordat het minstens een half uur te lang doorgaat. Plus dat dat half uur wat mij betreft ook wat rommelig en afgeraffeld uitgewerkt is, waardoor het uiteindelijk toch eindigt in een lichte anti-climax.

4*

Wist niet dat het om een echt bestaande moordenaar ging (en dat zelfs de datingshow echt gebeurd is) daar kwam ik pas op het einde achter. Weet niet of dat de film voor mij beter of impactvoller maakt, denk dat het niet zoveel uitmaakt.

Het is best een aardig filmpje, maar echt bijzonder ook weer niet. Het feit dat vrouwen altijd gevaar lopen door mannen ligt er enigszins dik bovenop maar is ook wel aardig uitgewerkt en soms spannend (de scène op de parkeerplaats is heel sterk) en boosmakend.

Aardig regiedebuut van Anna Kendrick, hoewel ik haar als actrice nooit zo goed trek.

Slechte pruik trouwens, van de moordenaar.

Kleine 3,5*

Mja, zo op het eerste gezicht wel een aardige film, met Coney Island en de jaren '50 als decor en wat aardige acteurs, maar het plot is al vrij snel niet interessant meer omdat je al snel ziet waar het heengaat en dan wordt het toch nog een aardig taaie zit zonder al te veel boeiende scènes.

Het kleur- en lichtgebruik wil sfeervol zijn maar is veel te onsubtiel en slordig gebruikt en hoewel Kate Winslet heel aardig acteert is haar rol wel vrij irritant. Juno Temple is wel een prettige verschijning die elke scène waar ze in zit op weet te fleuren.

Heb het al vaker gezegd de laatste jaren; de laatste stuiptrekkingen van Woody Allen in de filmwereld zijn niet al te best meer. Mist toch behoorlijk de scherpte van weleer en is alleen nog maar een herhaling van zetten.

2,5*, maar dan ben ik nog behoorlijk gul.

Een must voor elke Woody Allen-fan. Heb de lange versie gezien, en hoewel het laatste uur wat minder interessant is (omdat ik persoonlijk minder heb met zijn nieuwere films) alsnog zeker het bekijken waard.

Het is alles bij elkaar wel meer een overzicht dan echt een documentaire die dingen uitdiept of uitlicht of boven water haalt, maar als je nog niet al te bekend bent met Allens werk en levensloop voegt het zeker iets toe.

4*

De mooie intro, onder de passende begeleiding van Isolated System van Muse, belooft een iets minder mainstreame film dan we uiteindelijk voorgeschoteld krijgen. Niet echt erg, het is nog steeds vermakelijk genoeg, ook al kon zelfs ik, als zombie/horror/actie-leek de gelijkenissen met sommige andere films niet negeren. Hij lijkt in het begin, met bijvoorbeeld die scène in het trappenhuis, vooral erg op 28 Days Later.

Echt heel erg spannend is de film niet, dat is pas het laatste half uur in het ziekenhuis. Erg sterk stuk wat mij betreft, omdat de chaos dan ineens plaatsmaakt voor een steriele omgeving en dormant zombies. De rest is spectaculair genoeg, en vaak tof om te zien, hoewel het verhaaltechnisch hier en daar rammelt. Niet alleen door toevalligheden die gewoon te ver gaan (goh, ze crashen bijna precies op de plaats waar ze moeten zijn), maar ook door de wat matig uitgewerkte stukjes waarin Brad een beetje van hot naar her reist.

Verder toch wel een heel degelijke film zijn genre. Vooral de niet-aflatende stroom van honderden zombies is indrukwekkend om te zien.

3,5* - 4*

Iemand raadde me aan om deze film met zo min mogelijk voorkennis te gaan kijken, wat ik vervolgens heb gedaan. Ik wist helemaal niks van de film.

Omdat je niet weet waar het heengaat is het eerste stuk nog erg boeiend, en hoop je op een schrijnend en interessant verhaal over de relatie tussen Lance en Kyle en het hoe en waarom van zijn perversie. Maar helaas neemt het vanaf zijn dood maar een aparte wending.
Heel de boodschap of bedoeling komt niet erg sterk over. De zoon wordt gezien als een held en raakt een hoop mensen omdat de vader goed kan schrijven, om het even kort samen te vatten. Maar dat is niet echt grappig, niet echt ontroerend en het heeft nergens echt een actuele of maatschappelijke boodschap, in ieder geval geen geslaagde. Uiteindelijk is heel de film niet geslaagd als komedie noch drama. Tel daar een aantal irritante factoren bij op, zoals de verschrikkelijke soundtrack, die heel erg in your face is en geen enkele ruimte laat voor subtiliteit, de vrij irrelevante rol van zijn irritante vriendin en rare dingen zoals het liedje met Kyle als geest en je houdt een niet erg sterk geheel over. Er valt af en toe wat te lachen, maar daar is ook alles mee gezegd.

Alleen Robin Williams verdient voor mij punten, ik was teleurgesteld toen ik zag dat het een film met hem ging worden, want als komiek vind ik hem niet te harden, maar deze rol speelt hij erg innemend. Het acteerwerk van die Andrew was overigens afschuwelijk, hadden ze niet iemand kunnen vinden die niet alleen droog de tekst opratelde?

Nee, een erg apart uitgangspunt, te onduidelijk uitgewerkt, waardoor de kijker niet meer weet wat het ermee aanmoet. Meer dan licht vermakelijk wil het niet worden.

6/10, magere 3*

Leuk om te kijken, maar de top 50 die gevormd is is echt te arbitrair om daadwerkelijk waarde te hebben. Zegt al genoeg dat Nederland ergens in de top 10 staat, terwijl wij toch behoorlijk veel slecht voedsel (lees: veel suiker, vet en bewerkt voedsel, hoewel nog niet zo erg als in Amerika) in de schappen hebben liggen.

Maar desalniettemin leuk om te kijken, hoewel het wellicht beter tot zijn recht was gekomen als een serie van meerdere afleveringen. Zit namelijk best veel interessant potentieel in met al die uitstapjes naar de eetcultuur van verschillende landen, maar als korte documentaire is het te afgeraffeld.

Het is er weer een hoor, een ouderwetse Disney/(Pixar) die erin slaagt om

"op z'n Toy Story's'' een wereld te scheppen. Hebben we toch alweer een tijdje niet gezien. Pixar tussen haakjes, omdat het wel apart is dat deze film meer Pixareske is dan Pixar de laatste tijd zelf is, getuige het bijvoorbeeld zeer matige Brave. Maar goed, de scheiding tussen de twee zal ook wel steeds meer vervagen.

Een uiterst creatieve film die het echt van zijn vondsten moet hebben. Nu is de gameswereld natuurlijk ook een vrij onuitputtelijke bron van grapjes en creatieve invalshoeken, waar dan ook naar hartelust gebruik van gemaakt is.

Het is wel jammer dat ik zelf nooit zo'n spelletjesspeler geweest ben, en dus helaas een hele hoop bekende karakters langs me heen gingen.

Afgezien daarvan heb ik er wel erg van genoten, hoewel de focus misschien wat teveel verlegd werd naar Vanellope en het racen, en het soms leek alsof het plot wat teveel uit het oog verloren werd.

Leuke rol van Jane Lynch ook, ik denk dat alle Glee-fans hier de vergelijking met Sue Sylvester niet over het hoofd hebben kunnen zien.

Wel een vrij slechte soundtrack trouwens. Een hitje van Rihanna uit 2006 dat kan natuurlijk niet hè.

4*, die misschien in de toekomst nog wel net een 4,5* kan worden, maar dat moet de herkijkwaarde uitwijzen.