Opinions

Deze film waarvan ik elke week een deel bekeken heb moet het voor mij vooral hebben van de veldslagen en de grote brand in Moskou. Zeer knap allemaal en dat zonder special effects mag ik aannemen. Deze film moet voor Russische begrippen wel een kapitaal gekost hebben lijkt me zo. Op visueel vlak is deze film trouwens dik in orde en op het nogal saaie tweede deel na wist deze film mij verder ook genoeg te boeien. Dat moest ook wel, anders zou ik denk ik niet het geduld hebben kunnen opbrengen deze maar liefst 400 minuten durende film helemaal af te kijken. Daarom denk ik dat het gemiddelde van 3.80* voor deze film ook enigszins geflatteerd is, er van uitgaande dat filmkijkers die voortijdig er de brui aan geven hun stem achterwege laten.

4,0*

Gezien mijn grote belangstelling voor de Russische film kon een herziening van dit veelgeprezen debuut van Andrey Zvyagintsev niet uitblijven, En ja, ik vond hem nu na herziening toch een stuk beter als toe ik hem voor de eerste keer zag. Dat ligt hem vooral aan het feit dat ik destijds voor mij zelf niet de vraag heb gesteld waarom de vader die twaalf jaar weggebleven was. Dit keer heb ik die vraag wel gesteld en is mij dat inmiddels ook duidelijk geworden hoewel dat antwoord in deze film niet expliciet gegeven wordt. De regisseur laat dat duidelijk aan de kijkers over. De scène waarin de vader een kistje aan het opgraven is op dat eiland zegt mij dat de vader een crimineel verleden heeft en daarvoor 12 jaar in de gevangenis gezeten heeft. Dat blijkt volgens mij ook uit de liefdeloze wijze hoe hij met zijn twee zoons om gaat en dan na 12 jaar afwezigheid. Dan moet er bij je toch iets niet goed zitten, hoewel - dat las ik laatst - Russen nu eenmaal niet zo makkelijk met hun gevoelens te koop lopen. Een positief punt is wel dat de vader zijn jongste zoon - weliswaar onbedoeld - van zijn hoogtevrees heeft afgeholpen maar de prijs die hij daarvoor betaald heeft is daarentegen zeer hoog.
Al met al dus toch een zeer mooie film van Andrey Zvyagintsev die qua verhaal weliswaar beter is dan zijn tweede film "The Banishment" maar op visueel vlak toch absoluut niet bij die film in de buurt komt, alleen vanwege die briljante opening al.

4,0*

Van deze Franse controversiële regisseur afgelopen dagen drie films bekeken waarvan het debuut toch wel het meest gewaagd was, althans voor die tijd want de film kreeg een verschijningsverbod van maar liefst 23 jaar wegens enkele expliciete scènes. Wel enigszins begrijpelijk want sommige scènes logen er niet om wat betreft perversiteit. Neem die scène in het begin waar Alice zichzelf bevredigde met een theelepeltje en uiteraard de regenwormscène. Ja, je kunt van Catherine Breillat zeggen wat je wilt maar ze toont wel lef. Geen Hollywood preutsheid maar alles open en bloot zonder taboes. Dat is wat zij je voorschotelde. Het verhaal is van ondergeschikt belang, iets waar ik helemaal geen moeite mee had. Ik vond het een prima debuut en stukken beter dan Breillat's meer bekende film Romance die ik ondanks de vele naaktscènes vooral saai vond. Oh ja, die Alice (Charlotte Alexandra) met haar ondeugende blikken zag er best wel lekker uit .

3,5

In het jaar 1623 waarin dit verhaal zich afspeelde was Denemarken Luthers en in de Lutherse Kerk bestond het celibaat niet. Predikanten - zo werden de priesters in de Lutherse kerken genoemd, net zoals trouwens in de Protestantse Kerken in Nederland - mochten dus trouwen.

Over de film verder;
Deze film moet het voor mij hebben van het uitstekende camera- en acteerwerk. Voor de rest is het zware kost wat je in deze film voorgeschoteld krijgt. Het kan haast niet anders zijn dat Ingmar Bergman hier zijn inspiratie vandaan gehaald heeft voor zijn zwaarmoedige drama's. Met het verhaal heb ik net zoals bij "Ordet" nogal veel moeite. Bestond er in die tijd in Denemarken zoiets als heksenverbranding. Ik kan het mij moeilijk voorstellen. Ik dacht tenminste dat het toen in die tijd daar inmiddels was afgeschaft. Niettemin is het krachtige cinema wat ook Dreyer hier weer uit zijn hoed heeft getoverd maar echt vrolijk word je er niet bepaald van. Deze film acht ik daarom niet bepaald geschikt om te bekijken op een mooie en warme zomerdag.

3,5*

Net zoals Little Vera is dit weer echt zo'n typisch Russisch drama. Meppende vaders, bezopen meiden. Tja, ik heb het onderhand wel gehad met dit soort drama's. De films zoals die in de Sovjet Unie gemaakt werden mogen dan wel geen trouw beeld hebben gegeven van de werkelijkheid maar ik zie ze toch 100 keer liever dan dit soort troosteloze films die zeker geen reclame zijn voor het Rusland van na de ineenstorting van het eens zo grote Sovjet imperium.

2.0*

Tsjechische films hebben iets eigenaardigs. Structuur en verhaal is vaak ver te zoeken. Surrealisme voert de boventoon. Zo ook bij deze film. Kan zo in het rijtje van "Valerie a Týden Divů" (1970), "Spalovač Mrtvol" (1968) en het vrij recente "Obsluhoval Jsem Anglického Krále" (2006). Ik houd er wel van hoewel op visueel vlak ik deze film wel duidelijk de minste vind van het drietal. Deze film had daarom ook niet langer moeten duren.

3,0*

Niet helemaal geslaagd en dat ligt toch vooral aan die Vera wiens hysterische gedrag mij op een gegeven moment danig de keel begon uit de hangen. Over het acteren van die geflipte dokter was ik daarentegen veel meer te spreken. Die had voor mij wat meer in beeld mogen zijn. Het script vond ik eigenlijk ook nu niet bepaald bijzonder; ik vond het allemaal veel te rommelig. Deze komedie moest het voor mij daarom ook vooral hebben van enkele zeer geslaagde komische scènes, zoals die scène met de parade van de psychiatrische patiënten, die regelrecht uit een film van Roy Andersson leken te komen, de scène met die burgers die achter een varken aan zaten en ten slotte de scène met de kaartspelers en de kat.

3.0*

Niks mis met dit filmpje waarbij ik toch wel vaak aan El Laberinto del Fauno moest denken. Die film speelde zich af tegen de achtergrond van de Spaanse Burgeroorlog. Deze film met een uitstekend acterende Paola Lara (Estrella) in de hoofdrol speelde zich af tegen de achtergrond van de Mexicaanse drugsoorlog. Een strijd van de kinderen om te overleven dat was het eigenlijk voortdurend en dat werd allemaal zeer mooi in beeld gebracht. Horror daarentegen heb ik in deze film niet kunnen ontdekken. Voor mij was dit 100% fantasie waarbij het einde om in te lijsten was, zo mooi. Ik vond dit duistere sprookje zelfs nog mooier dan het door mij geciteerde El Laberinto.

4,0*

Godsdienstwaanzin en hekserij. Daar gaat het eigenlijk in dit best wel sfeervolle horrorfilmpje over die het voor mij vooral moest hebben van de laatste twintig minuten én het voortreffelijke spel van de zeker niet onaantrekkelijke Anya Taylor-Joy. Het oud-Engelse taaltje stoorde mij in het geheel niet, hoort ook gewoon in een film waarvan het verhaal zich in de 17e eeuw afspeelt. Wel blij dat ik over de ondertiteling beschikte in het oud Engels. Zonder subtitles was dit filmpje niet zo eenvoudig te volgen geweest.

3.5*