Opinions

Wat een fijne series zijn dit toch. Ik vind de 'nieuwe' Sherlock serie echt te gek, maar deze traditionele vertelling van de verhalen mag er ook zeker wezen. Daar waar ik The Return af en toe wat minder goed vond dan The Adventures, simpelweg doordat ik de verhalen van bepaalde afleveringen wat minder vond, daar zijn dit gewoon weer zes ijzersterke en ontzettend boeiende afleveringen. Jeremy Brett ís gewoon Sherlock Holmes; daar is wat mij betreft geen discussie over mogelijk. Zijn uitmuntende prestatie tilt het niveau echt omhoog. Verder valt ook de aankleding van de serie, waar vermoedelijk veel tijd en aandacht aan besteed is, in positieve zin op. De mysteries worden daarnaast op intrigerende en dikwijls spannende wijze in beeld gebracht. De series stralen anno 2017 nog steeds kwaliteit uit en ik kan eenieder die fan is van de BBC-serie aanraden deze klassiekers eens een kans te geven.

4*

Dit was in mijn kindertijd, samen met Het Sinterklaasjournaal, toch wel echt dé Sinterklaas serie. Wat er tegenwoordig ook allemaal om het kinderfeest te doen is; de Pieten van de Club waren helden in mijn klas op de basisschool.

Dit tweede seizoen stelt overigens nog niet veel voor. Drie Pieten hebben de boot gemist en proberen hun weg terug te vinden naar Sinterklaas. Het is een lange reis, maar zonder al te veel obstakels. Van spanning was dus nooit echt sprake, maar toch bleef dit seizoen amusant vanwege de geslaagde humor en de leuke vertolkingen. Daarnaast heeft het ook wel wat dat dit een rustig avontuur is zonder schmierende slechteriken. Later werd de serie naar mijn mening wel leuker.

3*

Inderdaad een puike serie! Alles lijkt te kloppen. De kostuums en grime, de score van Hans Zimmer en Rupert-Gregson Williams en de prachtige camerabeelden getuigen van vakmanschap, maar uiteindelijk is het met name het uitmuntende acteerwerk dat echt indruk maakt. John Lithgow als Winston Churchill en Vanessa Kirby als Princess Margaret waren mijn favorieten, maar in feite laat de rest van de cast ook nergens een steekje vallen en zet iedereen dus een gedenkwaardige performance neer. De conflicten die worden aangehaald zijn stuk voor stuk interessant en het is fascinerend om te zien hoe sterk de relaties van alle personages met betrekking tot Queen Elizabeth worden uitgewerkt. Ik kijk reikhalzend uit naar de seizoenen die nog gaan komen!

4,5*

The Crown blijft een van mijn favoriete dramaseries, maar dit derde seizoen haalt naar mijn mening niet helemaal het niveau van de twee voorgaande seizoenen. Olivia Colman weet Claire Foy prima op te volgen als Queen Elizabeth en Josh O'Connor is werkelijk 'spot on' als prins Charles, maar de rest van de cast stelde me eerlijk gezegd wat teleur. Philip was een van de leukere personages in de eerste twee seizoenen, maar is hier eigenlijk een vrij vervelende mopperpot. Ook prinses Margaret heeft een compleet andere uitstraling. Prima dat de nieuwe acteurs niet hun voorgangers imiteren en er hun eigen draai aan geven, maar als ik eerlijk ben vond ik Matt Smith en Vanessa Kirby wel wat meer kleur aan hun personages geven dan Tobias Menzies en Helena Bonham Carter.

Ergens is het natuurlijk wel zo dat de personages nu in een andere fase van hun leven zitten. Sowieso zou het oneerlijk zijn om alles aan de acteurs te wijten, want dit seizoen is ook qua inhoud gewoon een stuk minder interessant. Zo nu en dan springt er eens een aflevering uit (met name 'Aberfan' en 'Tywysog Cymru' zijn lichtpuntjes), maar verder is de eerste helft niet heel bijzonder. De laatste drie afleveringen maken dan wel weer veel goed en zorgen er ook voor dat ik toch weer uitkijk naar het vierde seizoen. Ik ben heel benieuwd hoe ze Diana en Thatcher gaan aanpakken.

Ik klink misschien wat negatiever dan ik daadwerkelijk ben. The Crown straalt nog altijd veel klasse uit en ik heb vertrouwen in het vervolg, maar ik vond dit wel beduidend het minste seizoen tot nu toe. Bovendien vind ik het een gemiste kans dat er geen aflevering aan The Troubles (en dan de Bloody Sunday in het bijzonder) gewijd is.

3,5*

De eerste twee seizoenen van The Crown vond ik weergaloos. We werden getrakteerd op fantastische sets en uitmuntend acteerwerk. Al sinds het eerste seizoen vraag ik me af hoe ze uiteindelijk Margaret Thatcher en Lady Diana zouden gaan verwerken in de serie, dus je kan wel zeggen dat ik reikhalzend uitkeek naar dit vierde seizoen.

Seizoen 3 vond ik het minste seizoen tot nu toe. Het stak wat bleekjes af bij de voorgangers en er zaten wat gemiste kansen in. Seizoen 4 gaat nog steeds gebukt onder een deel van de kritiek die ik daar had, en haalt wat mij betreft ook niet het niveau van de eerst twee seizoenen, maar is toch wel weer een stuk beter. Het scheelt dat de hoge verwachtingen bij de twee prominente nieuwkomers worden ingelost. Zowel Gillian Anderson als Emma Corrin doen het uitstekend. Het zijn - net als het geval was bij John Lithgow's vertolking van Churchill - geen letterlijke lookalikes, maar ze geven wel een weergave die strookt met echte beelden van Thatcher en Diana. Overigens mag ook Olivia Colman niet ongenoemd blijven. Daar waar ik de eerste afleveringen van het vorig seizoen nog wat moest wennen aan haar ís ze hier gewoon de koningin. De bij vlagen ijzingwekkende scènes tussen haar en Anderson zijn fantastisch en behoren tot de hoogtepunten van de serie. Ook Josh O'Connor valt opnieuw in positieve zin op. Tobias Menzies en Helena Bonham Carter blijven mij helaas wat nietszeggend. Philip is echt een saaie mopperpot geworden.

De serie was eind vorig jaar vooral veel in het nieuws omdat er zogenaamd onwaarheden in zouden zitten. Dat lijkt mij niet meer dan logisch. We hebben te maken met een fictieve serie in plaats van een documentaire. Zelf als je het koningshuis erbij zou betrekken zou je waarschijnlijk nog niet de volledige waarheid te zien krijgen. Ik moet wel zeggen dat ik (eigenlijk voor het eerst bij deze serie) merkte dat het inderdaad soms wat te dik bovenop ligt. Dan duid ik met name op de scènes tussen Diana en Charles. We zullen nooit precies weten wat er onderling gezegd is, maar met name Charles wordt hier wel echt neergezet als een slechterik. In diverse docu's wordt dat beeld ook wel min of meer bevestigd, dus ik wil het niet gelijk onterecht noemen, maar het schuurt soms een beetje tegen een stereotype aan.

Waar of niet waar: seizoen 4 van The Crown is weer volop genieten. Qua aankleding (sets, kostuums, grime) straalt de serie nog steeds veel klasse uit en de afleveringen zijn ook weer een stuk interessanter dan het vorig seizoen. Aflevering 5, waar de focus weer even wordt teruggebracht naar de koningin, springt er ook in positieve zin uit. Jammer dat het weer erop zit voor de eerstkomende tijd, maar ik blijf wel met een tevreden gevoel wachten op het volgende seizoen.

4*

Inderdaad het minste seizoen tot nu toe, hoewel hij nog wel op dezelfde score uitkomt als seizoen 3. De cast is wat wisselvallig qua gelijkenis met hun personages (met name Dominic West is na Josh O'Connor wel even behoorlijk wennen), maar toch presteert vrijwel iedereen weer zeer degelijk. Ik heb er langer over gedaan om het seizoen uit te zitten, dus ik kan niet zeggen dat ik alles even interessant vond. Zodra de scheiding tussen Diana en Charles definitieve vormen begint aan te nemen - in de laatste afleveringen - wordt het wel weer een stuk interessanter. Het niveau van de eerste twee seizoenen wordt wat mij betreft niet meer gehaald, maar het blijft een goede serie die qua aankleding nog steeds staat als een huis.

3,5*

Een begin maken aan deze serie was een gokje. Ik had zelfs de score niet van tevoren gecheckt, maar ik had wel het een en ander in een blad voorbij zien komen en mijn interesse was gewekt. Jammer dus toen ik erachter kwam dat de serie veelal afgekraakt wordt en dat een tweede seizoen zelfs onzeker is.

Ik gaf zelf hierboven aan ook nog niet meteen in het begin overtuigd te zijn, maar naarmate het seizoen vorderde, slaagde de serie er steeds meer in om mijn aandacht vast te houden. Nu scheelt het misschien dat ik niet al de nodige films en series over King Arthur en Camelot verslonden heb, waardoor ik mij niet zo stoorde aan het feit dat Cursed een eigen draai geeft aan die mythe. Dit is vooral een fantasierijke serie en dat moet wel een beetje je ding zijn als je hieraan wil beginnen. Pas later in het seizoen komt de focus wat meer op politiek te liggen, maar daar slaat de serie (gelukkig) niet in door.

Eén van de sterkste punten vind ik zelfs dat de serie zo overzichtelijk blijft. De focus ligt op diverse (groepen) personages, maar eigenlijk zit daar niks tussen dat oninteressant of irrelevant blijkt. Nimue, Arthur, Merlin, The Weeping Monk... Het zijn eigenlijk stuk voor stuk fijne personages die ook goed neergezet worden. Zelfs een karikaturaal personage als Uther, met betrekkelijk weinig screentime, komt vrij goed uit de verf. Als ik dan al iets moet noemen dat mij tegenviel, dan was het de CGI. Met name enkele wezens zien er écht te matig uit voor een serie uit 2020. Het werkte zelfs afleidend. Wat ik dan wel weer positief vond waren die geanimeerde overgangen tussendoor, die in dezelfde stijl zijn als de eveneens mooie intro.

Ik heb zelfs helemaal niet het gevoel dat de serie nog op gang moet komen in het tweede seizoen; iets dat ik bij veel series wél heb. Er gebeurt genoeg en tegen de tiende aflevering voelt dit als een volwaardige serie. Je waant je daadwerkelijk in een andere wereld en ik vind het knap dat dit nu al bereikt is. Dat de serie meermaals vergeleken wordt met Game of Thrones vind ik onterecht. In het plot zijn er wellicht wat gelijkenissen (geen felbegeerde Iron Throne dit keer maar een magisch zwaard), maar dat heb je al gauw bij dergelijke fantasy series. Qua stijl verschillen de series ook veel te veel. Ik zou dit eerder aanbevelen aan liefhebbers van bijvoorbeeld Once Upon a Time.

Wat mij betreft mag seizoen 2 er zeker komen! Ik denk dat hier nog veel uit gehaald kan worden. Dit eerste seizoen vond ik in ieder geval veelbelovend.

Ruime 3,5*