Opinions

Misschien wel de eerste serie sinds The 100 die ik weer in hoger tempo aan het bekijken ben. De laatste tijd merk ik vooral dat ik bij series moeilijk door het eerste seizoen heen kom of het zelfs opgeef. Echt 'verslaafd' is alweer een behoorlijke tijd geleden en zover zou ik ook nog niet willen gaan bij The Walking Dead, maar seizoen 1 is wel veelbelovend.

Voornaamste is dat de personages wel interessant zijn. Rick is een fijn hoofdpersonage en ook de rest van de groep legt een mooie basis. Ze blijven allemaal nog wat oppervlakkig, maar ik ben zeer benieuwd hoe ze zich in de volgende seizoenen gaan ontwikkelen. Ik zie genoeg potentie. Er zitten in ieder geval nog geen overduidelijk storende personages tussen. Natuurlijk zitten er altijd een paar raddraaiers bij, maar die heb je nodig om de boel op gang te krijgen. Qua acteerwerk heb ik ook nog niks te klagen.

Als ik dan al een minpunt moet noemen zijn het enkele opvallende onwaarschijnlijkheden. De voornaamste vond ik nog wel dat Rick, die eindelijk na alle ellende zijn gezin teruggevonden heeft, besluit ze een dag later weer te verlaten. Ik snap dat men wil laten zien dat Rick erg nobel is, maar het kwam eerder een beetje komisch over. In de laatste aflevering leek de logica een beetje weg. Op het moment dat Rick toch op redelijk luidruchtige toon probeert het overheidsgebouw binnen te komen, komen er langzaam eens een stuk of twee zombies kijken... en dat terwijl het hele terrein er vol mee ligt. In eerdere afleveringen komen ze al opdraven als er iemand langsloopt. Noem het muggenziften, maar het viel wel op.

Al met al - enkele schoonheidsfoutjes daargelaten - vond ik het een sterk begin. Nog niet hoogstaand, maar in ieder geval boeiend genoeg om deze serie even vast te houden.

3,5*

Nu drie seizoenen van deze hitserie achter de rug. De verwachtingen waren hoog.

Net als bij seizoen 1 en 2 kan ik ook na afloop van dit seizoen nog niet concluderen dat ik zwaar onder de indruk ben. Dat geeft in principe niet, want ik vind het wel amusant genoeg om te blijven volgen. Persoonlijk had ik niet verwacht dat de serie zo'n hoog soap-gehalte zou hebben, maar het valt haast niet te ontkennen. We blijven soms ellendig lang in hetzelfde hangen, maar uiteindelijk weet de serie wel altijd met een of andere twist te komen waardoor je weer rechtop gaat zitten. De locaties Woodbury en de gevangenis bieden ook wat meer mogelijkheden dan die boerderij uit het vorige seizoen.

Deze krijgt hetzelfde cijfer als de vorige twee seizoenen (qua niveau vind ik het immers tamelijk constant), hoewel ik dit denk ik wel het beste seizoen tot nu toe vond. Vrijwel iedereen krijgt genoeg te doen (behalve T-Dog en dat hadden de makers kennelijk zelf ook door...) en een aantal belangrijke personages leggen het loodje. Met name Andrea vond ik wel jammer eerlijk gezegd, maar wel goed dat de serie dergelijke keuzes durft te maken.

3,5*

De serie begint mij langzaam kwijt te raken. Ondanks dat ik het druk heb, heb ik dit seizoen in een belachelijk laag tempo uitgekeken. Zeker gezien The Walking Dead momenteel nog altijd de 'hoofdserie' is die ik op het moment volg op Netflix, valt het tegen hoe weinig urgentie ik voel om de serie uit te zitten.

Twee zaken beginnen me tegen te staan. De eerste is dat er fillerafleveringen tussen zitten. Ik begrijp enerzijds dat die nodig zijn om de personages ruimte te geven zich te laten ontwikkelen, maar ik blijf wel eens aan het einde van een aflevering met een onbevredigend gevoel zitten. Het tweede punt, en dat is eigenlijk nog veel vervelender, is dat de serie steeds meer een herhaling van zetten begint te worden. Daar waar er in het begin nog enige dreiging uitging van de zombies beginnen ook zij nu steeds meer beeldvulling te worden en de groep krijgt ook steeds weer opnieuw met een nieuwe groep soortgelijke vijanden te maken. Wordt het slecht gebracht? Nee, absoluut niet, maar ik kan me niet aan het gevoel onttrekken dat ik dit al eens eerder gezien heb. Negan lijkt een beetje een Governor XXL te moeten worden als het op bruutheid aankomt... Ja, er gaat dreiging van hem uit in die laatste aflevering. Dat zeker. Maar dat ik er nou echt warm voor loop...

Ik blijf de serie nog wel even aankijken hoor. Sowieso ben ik niet iemand die nog gauw met een serie stopt als ik er eenmaal aan begonnen ben, maar ik hoop wel dat er iets gaat gebeuren waardoor er een nieuwe wending aan het verhaal en de personages gegeven wordt. Ik ben me ervan bewust dat een dergelijke wens riskant is (deze kan immers ook negatief uitpakken), maar de serie kan wat mij betreft wel een oppepper gebruiken op het moment.

3*

Wat is dit traag geworden, zeg... De eerste aflevering is al absoluut niet mijn ding. Ik weet dat daar veel lovende berichten over te vinden zijn, maar dergelijke 'torture porn' is gewoon niet aan mij besteed. Vervolgens moet je een heel seizoen lang toekijken hoe Negan en zijn club oppermachtig zijn. De zombies zijn inmiddels echt decor geworden en ik vraag me oprecht af waarom dit nog The Walking Dead heet.

Ik vind Negan ook helemaal niet zo'n leuk personage eigenlijk. Veel ellenlange monologen en interessantdoenerij. Hij vind het geen enkel probleem om naar volstrekte willekeur mensen morsdood te slaan, terwijl hij iemand als Carl, die ongevraagd zijn terrein op wandelt en drie van zijn mannen afslacht, vrijuit laat gaan. Ik vind het daarnaast ontzettend ongeloofwaardig dat hij gewoon zijn gang kan blijven gaan. Door zijn oeverloze gezwets staat Negan gewoon heel vaak niet op te letten, waardoor Rick en andere personages hem al tig keer om zeep hadden kunnen helpen. Waarom het niet gebeurt? Geen idee, maar ik vond het tamelijk frustrerend en op den duur wordt het gewoon smakeloos om naar dat intimidatiespel te kijken.

Waarom kijk ik nog? Puur en alleen omdat ik met het merendeel van de personages vertrouwd ben geraakt en ik benieuwd ben hoe het hen verder vergaan. Daarnaast ben ik ook wel benieuwd hoe dit hele circus (en dan duid ik dus op het conflict met de Saviors) nu eens ten einde gaat komen. Hoe lang ik het nog volhoud weet ik niet. Misschien leeft de serie over een tijdje zowaar weer op, maar door het ellenlange tempo waarmee ik dit seizoen bekeken heb, kan ik hier in ieder geval geen voldoende meer voor geven.

2*

Ik begin optimistisch aan seizoen 9, omdat de serie nu eindelijk de kans krijgt om een andere weg in te slaan. Seizoen 8 was toch vooral weer, net als seizoen 7, een hoop geploeter. Ik snap ergens dat de fans Negan een charmante slechterik vinden, maar ik blijf erbij dat het personage veel te veel wordt uitgebuit. Het is te belachelijk voor woorden dat hij nog leeft. De constante strijd tussen de Saviors en Ricks mensen gaat maar door. Telkens wanneer er een climax lijkt te komen, trapt de serie eigenhandig op de rem en worden we weer terug in de startblokken geplaatst. Meermaals krijg je het gevoel voor niks te zitten kijken.

Het mag daarnaast gezegd worden dat er ook verscheidene personages ronduit vervelend worden. Buiten enkele Saviors, wiens individuele namen ik nooit zal gaan onthouden, denk ik ook aan een Eugene. Dat personage is nooit mijn favoriet geweest, maar het is nu ook echt ronduit irritant.

Traag. Dat is echt het woord dat bij me opkomt. Het is dat ik de serie in één ruk kan kijken op Netflix, want als ik iedere week op een nieuwe aflevering zou moeten wachten, was ik waarschijnlijk nooit zo ver geraakt als nu. Nogmaals: ik begin optimistisch aan het nieuwe seizoen. Ik hoop oprecht dat ze de kans aangrijpen en meer terug naar hun roots keren. Anders gezegd: dat ze nog eens goed naar de titel van hun serie kijken.

2*

Nou, het heeft even geduurd, maar ik heb ook eindelijk The Walking Dead volledig uitgezien.

Laat ik even voorop stellen dat ik nooit een échte fan geweest ben. Met de eerste seizoenen, die door sommigen vaak als briljant bestempeld werden, had ik soms ook moeite. Veel speelde zich af op één locatie per seizoen, waardoor ik het ook daar soms wat langdradig begon te vinden. Gelukkig waren de personages en wendingen echter leuk of interessant genoeg om er in ieder geval voor te zorgen dat ik moeiteloos bleef kijken.

Dat veranderde vanaf seizoen 7. Het gedoe met Negan en de Saviors duurde mij echt véél te lang. Je zat twee seizoenen lang naar een beetje touwtrekken te kijken en ik begon echt af te haken. Als seizoen 9 op die voet was verder gegaan, kan ik vrijwel garanderen dat ik was gestopt. De serie had ook als voordeel dat ik het via streaming gekeken heb. Had ik telkens iedere week (en tussen de seizoenen door) op een nieuwe aflevering moeten wachten, dan betwijfel ik ook of ik het zo lang had volgehouden.

Vanaf seizoen 9 vond ik het weer wat interessanter worden en ik vind de laatste twee seizoenen dan ook de beste sinds het zesde seizoen. Is het allemaal geweldig? Welnee, de serie blijft grotendeels een herhaling van zetten. Telkens stuit de groep hoofdpersonages op een nieuwe groep en het mondt altijd uit in een strijd tussen de twee. Ook hier ligt het tempo nog steeds niet altijd even hoog en de onwaarschijnlijkheden zijn soms onbedoeld komisch, maar ik waardeer het wel dat de walkers in ieder geval weer meer een dreiging zijn gaan vormen. Tijdens de 'Negan seizoenen' waren ze soms letterlijk beeldvulling. De toevoeging van Commonwealth werkt op zich wel, omdat er toch nét voor een iets andere invalshoek gekozen wordt, en bepaalde personages, waaronder Negan, krijgen best een mooie arc. Daar staat echter een personage als Eugene tegenover, die ik nog altijd bij vlagen behoorlijk vervelend vind.

Jammer dat de slotaflevering de boel (mijns inziens) veel te vlotjes afrondt en vooral bezig lijkt met iedereen in de startblokken te zetten voor de spin-offs die hieruit voort moeten komen. Ik vind dat zonde, want zo voelt deze serie na 10 ellenlange seizoenen eigenlijk nog steeds niet af. Ik zal niet zeggen dat ik geen enkele spin-off ooit een kans zal geven als het op mijn pad komt, maar voorlopig ben ik wel even klaar hiermee. Ik ben allang blij dat de serie in ieder geval weer wist te vermaken tijdens deze laatste twee seizoenen. Daarmee hebben ze zich naar mijn mening - tegen mijn verwachtingen in - weten te herpakken, maar ik denk dat het ook wel goed is zo.

3*

Misschien wel leuk om te vermelden dat dit een van de eerste series is waar ik interesse in kreeg puur en alleen door TvMeter. De combinatie van western en sciencefiction leek mij interessant en de hoge beoordelingen zijn natuurlijk altijd mooi meegenomen.

Ik heb hier over het algemeen met plezier heen gekeken, maar ik had er uiteindelijk toch wel iets meer van verwacht. Dan bedoel ik met name dat ik erop gerekend had dat de serie een iets constanter niveau zou weten vast te houden. Het gaat nu een beetje alle kanten op. Soms vind ik de uitwerking van het concept echt fascinerend, terwijl ik andere momenten 'wakker' schrik en me realiseer dat ik ettelijke seconden ben afgedwaald. Dat is ergens wel een beetje jammer, want dat betekent dat wanneer ik een nieuwe aflevering van Westworld opzet het nog maar telkens de vraag is in hoeverre ik ervan ga genieten. Er zijn afleveringen waarbij ik tijdens de credits een beetje beduusd bleef zitten, maar ook afleveringen waarbij ik er tegen het einde ook wel klaar mee was.

Hoe meer we richting het einde van het seizoen gaan, hoe beter het wordt. Uiteindelijk zit je er als kijker immers toch op te wachten dat de hosts het heft in eigen handen gaan nemen. Zelf zat ik er ook op te wachten dat Logan en William zouden komen vast te zitten in het park, maar er werd toch voor een andere koers gekozen. Wat ik in ieder geval erg kan waarderen aan de serie is dat het erg mysterieus is. Natuurlijk is het altijd maar de vraag of ze dergelijke vraagstukken in latere seizoenen op bevredigende wijze kunnen 'afsluiten' (niet alles hoeft natuurlijk expliciet beantwoord te worden), maar tijdens dit eerste seizoen werkt het in ieder geval wel. Ook gaaf dat er enkele onverwachte plottwists inzitten. Bernard die niet alleen een host maar ook Arnold blijkt te zijn was al gaaf, maar het feit dat William en The Man in Black één en dezelfde persoon zijn zag ik al helemaal niet aankomen. Super gedaan! Tevens zijn de vertolkingen van een hoog niveau. Anthony Hopkins en Ed Harris weten waar ze mee bezig zijn, maar het is ook genieten van Thandie Newton, Jeffrey Wright, Rodrigo Santoro en Jimmi Simpson. Allemaal goed, maar ik was nog het meest onder de indruk van Evan Rachel Wood. Ik vond haar zeer geloofwaardig en Dolores is een fijn personage.

Visueel is de serie ook dik in orde en de onwaarschijnlijke combinatie van de twee genres werkt uitstekend. Toch is dit eerste seizoen van Westworld vooral heel veel introductie en opbouw en dat is lang niet altijd even interessant. Dan zou je na de seizoensfinale zeggen dat de serie nu écht gaat beginnen, maar ik word enigszins ontmoedigd door alle negatieve kritieken die seizoen 2 zo te zien ontvangen heeft. Het zal mij er niet van weerhouden om dat seizoen ergens dit jaar alsnog te gaan bekijken, maar het zou zonde zijn als deze overwegend goede start volledig in het water valt.

3,5*