Opinions

Een tijd gelden gezien, nu herbekeken na eerst het boek gelezen te hebben. En dit blijft een schitterende film.
Om te beginnen zijn heel wat ellenlange theologische discussies uit het boek overboord gegooid en wordt geconcentreerd op de whodunit, wat geen slechte beslissing is. De abdij baadt in een bijzondere sfeer: de prachtige sets zijn doordrongen van een duistere, grimmige atmosfeer. Verboden vertrekken, verborgen gangen, verboden en vergiftigde boeken, ... Allemaal meesterlijk in beeld gebracht. Ook de acteerprestaties zitten helemaal snor. Sean Connery speelt een rol die hem op het lijf geschreven is, niemand zou beter bultenaar Salvatore kunnen vertolken dan Ron Perlman en F. Murray Abraham is gewoon geboren voor dit soort van grijnzende slechterikenrollen.
Tot slot nog een pluim voor de prachtige landschappen en de schitterende muziek van James Horner. Jean-Jacques Annaud heeft van Umberto Eco's meesterwerk ook een meesterwerk gemaakt, maar dan volledig op zijn manier (boek en film verschillen redelijk wat van elkaar). Een schitterende film.

Ik had meer verwacht van een film met zo'n status. In de Verenigde Staten was deze destijds een enorm kassucces en hij wordt nog altijd aanzien als één van de beste komedies aller tijden. Dat is helaas wat teveel eer.

Animal House telt een groot aantal personages, maar zij lopen wat verloren in de film. Ik had verwacht dat je doorheen de film zou meegesleept worden door de nieuwkomers die we meteen in de eerste scène zien, dat we hen zouden volgen op hun wonderlijke tocht langsheen alle rare types van de school (waaronder John Belushi in een geniale rol als het vraatzuchtige, luie, opportunistische enfant terrible waarvan je denkt dat er nooit iets terecht zal komen). Maar van een verhaal is in deze film nauwelijks sprake, het is meer een sketchshow waarin helaas niet alle sketches van hetzelfde niveau zijn. Sommige scènes uit deze film hebben het collectieve geheugen gehaald (de 'foodfight', de toga-party, het kuchen van 'bullshit!'), maar die eindigen steevast in een anticlimax. Dat gedoe met het paard is dan weer wél erg grappig.

Het ontbreekt Animal House gewoon aan structuur, want ook de rivaliteit tussen de twee studentenverenigingen komt niet echt goed uit de verf, waardoor de climax niet helemaal tot z’n recht komt. Wat overblijft, is een weinig coherente opeenvolging van anekdotes en schelmenstreken, variërend van flauw tot best wel grappig, geplukt uit het bruisende studentenleven van Faber College, gekruid met heel veel muziek uit de jaren ’50 en ’60. Het sfeertje zorgt ervoor dat de film toch nog overeind blijft, maar aan het eind heb je niet het gevoel dat je echt deel hebt uitgemaakt van die guitige bende, en dat zou je toch verwachten wanneer de film eindigt met zo’n ‘hoe liep het nog met hen af’-beelden.

Geen slechte komedie, maar ook niet de hilarische cultklassieker waarop ik hoopte.

Schitterende film, met een uitstekend scenario (globaal doet het verhaal wat denken aan een Franse 'Zaak Alzheimer', maar dit is iets héél anders), echt prachtige beelden, er wordt ook uitstekend geacteerd, de muziek past echt bij de scènes, de spanning is ook in orde (niet té veel suspense, maar ook niet spanningsloos, het ideale gemiddelde), de vluchtscène is schitterend gemaakt (eigenlijk alle scènes zijn schitterend), ... Kortom, dit is echt een super film. Niet te vergelijken met die goedkope tv-whodunits die je elke avond op je scherm krijgt voorgeschoteld (Witse, Flikkers, Baantjer, ...). In deze film zijn de personages échte mensen en heb je aan het begin nog geen flauw idee wat er zal gebeuren en wie het zal gedaan hebben (wat ik bij voorgenoemde tv-series wél altijd had). Ook veel beter dan die Amerikaanse 'thrillers' van tegenwoordig. Guy, ik heb geen moment spijt gehad van de aankoop!

Deze film wordt overal omschreven als een steengoede horrorklassieker, dus moest ik hem toch eens zien (zeker toen ik las dat M. Night Shyamalan hier zijn inspiratie uit putte voor zijn schitterende film Signs). Bovendien is deze film gratis én legaal te downloaden, dus waar wachtte ik nog op?
Aan sfeer ontbreekt het deze film niet. De regie is schitterend gedaan. De grauwe, angstige sfeer van een hoop mensen die op de vlucht zijn voor een hoop levende lijken wordt uitstekend neergezet.
Night of the Living Dead wordt ook gezien als een vernieuwende film: daarvoor durfde niemand afkomen met echt schokkende scènes (zoals hier de scène waarin dat meisje haar moeder te lijf gaat met een schoffel, een scène die ook heel goed in beeld is gebracht).
Maar bij momenten komt de film een beetje oubollig en té amateuristisch over. De liefde voor het filmmaken druipt er van af (zag op de aftiteling dat Romero voor de nieuwsscènes beroep deed op de plaatselijke regionale tv), maar bij momenten is het toch een beetje té gebricoleerd. En dan de manier waarop die zombies lopen en schreeuwen...
Maar al bij al nog een goede, spannende en sfeervolle film. Terecht een klassieker.

Journalistiek was mijn eerste grote liefde. Nog voor mijn muze uit de middelbare school.

Dus is een film als Nightcrawler me eigenlijk op het lijf geschreven. Vaak moest ik terugdenken aan de bril-jánte VRT-reeks Niet voor publikatie, onbegrijpelijk genoeg de enige VRT-reeks die nooit herhaald is (maar wel op dvd verkrijgbaar!). Wat we in die reeks zagen, en ook in deze film, is in essentie een misdaadverhaal. Maar in tegenstelling tot de meeste misdaadverhalen bekijken we dit niet vanuit de ogen van de daders of van de politie, maar van een journalist. Een buitenstaander, een observator, die het niet doet voor de buit, noch voor gerechtigheid, maar voor het verslag, voor de beelden. Voor geld en voor roem. Een fascinerend uitgangspunt, dat hier perfect gestalte wordt gegeven door Jake Gyllenhaal. Zijn personage is een eersteklas bluffer, een amorele haai, en hij vertolkt dit zo schitterend dat hij de anderen overschaduwt. Tegelijk is dat jammer, want van de nevenpersonages komt alleen Rene Russo's zelfingenomen redactrice een beetje uit de verf. Rick, de rol van Riz Ahmed, is op zich al bijzonder kleurloos, en treedt nergens uit de schaduw van Gyllenhaal, de andere personages zijn er enkel om de juiste informatie op het juiste moment te verschaffen. Gelukkig is het film noir-achtige verhaal vol kronkelingen die iedere vorm van ethiek en deontologie in twijfel trekken ongelooflijk meeslepend, en wordt het nachtelijke L.A. fenomenaal in beeld gebracht. Als een plek waar je niet wil komen. Of juist wel, om uit te groeien tot een sterreporter.

Een erg rauwe, bikkelharde misdaadfilm die enorm spannende scènes bevat.

Helaas is de film ook énorm traag, waardoor hij me niet de hele tijd kon boeien. Spijtig, want het verhaal is heel goed, de beelden schitterend, de acteurs spelen uitstekend en het gebrek aan muziek werkt voor één keer eens wél. Die stiltes gaven een beetje een naargeestige, bijna angstaanjagende indruk, nog luguberder, nog duisterder.

Een goede film dus, maar er had wat mij betreft een klein beetje meer vaart mogen inzitten.

Voor het grootste deel van de film wordt braaf Het Grote Thrillerhandboek van ene Alfred H. gevolgd: een beklemmende omgeving, een donkere sfeer, verschillende personages die allemaal verdacht kunnen zijn en een vrouw die aan haar eigen verstand gaat twijfelen. We hebben het allemaal al eens gezien (op een trein, weliswaar), maar dat wil niet zeggen dat deze film niet spannend, sfeervol en meeslepend is. Enkel de climax is nogal flauw en wat er daarna volgt ook. Okee, dit is maar een tv-film, maar iets meer ambitie mag wel (tenslotte was de eerste film van ene Steven S. ook 'maar' een tv-film).

Cary Grant is geweldig op dreef, Eva Marie Saint speelt haar rol fantastisch (die dialogen in de restauratiewagon!) en de beroemde scène die ik al honderden keren had gezien voor ik deze film zag is formidabel in beeld gebracht, maar voor de rest valt North by Northwest me echt tegen, met zijn stortvloed aan té geforceerde, overingewikkelde, voorspelbare en ongeloofwaardige plotlijnen. Hitchcock stelt me hier dus voor het eerst echt teleur, door meer een pre-James Bond af te leveren dan een meeslepend en sterk opgebouwd mysterie als Rear Window of The Lady Vanishes.

Een zeer bizarre, nachtmerrieachtige, maar uiterst sfeervolle thriller. Het verhaal is echt héél vreemd, maar prachtig in beeld gebracht. De rare muziek en achtergrondgeluiden, de gedachtesprongen, de krioelende insecten, de vele donkere dromen, ... Kortom, een bizarre maar sublieme film.

Blijkbaar is de DVD slecht verkrijgbaar, ik heb hem gevonden in de bib van Mechelen (de beste vondst die ik daar ooit gedaan heb!). Een film die je gezien moet hebben.