Opinions

Dit vind ik de minst goede Shyamalan tot nu toe. De beklemmende thrillersfeer uit The Sixth Sense, Signs en The Village is hier veel minder aanwezig, dit is meer een psychologisch drama. Het verhaal loopt redelijk traag en wordt wat te lang uitgesponnen en het einde is wel heel vergezocht. De regie daarentegen is wel weer uitstekend, evenals de acteerprestaties. Maar het gevoel dat ik had bij de andere Shyamalan-films, van 'Wauw! Dit is absoluut een topfilm!' heb ik hier niet meteen. Slecht is Unbreakable niet, maar ik had er meer van verwacht.

Schitterende western die anders is dan de andere grote westerns. Hier draait het niet om lukraak in het rond schietende en oneliners tappende John Waynes, maar om de oude revolverlegenden van weleer die tot het besef komen dat wat ze vroeger gedaan hebben, best wel fout was. De film zit dus vol moraal, maar die ligt er niet vingerdik bovenop, en dat is er juist het goede aan. Voorts spelen Eastwood, Freeman, Hackman en Woolvett enorm goed en is de regie ook schitterend gedaan. Het verhaal is niet heel erg vet, maar is enorm goed in beeld gebracht. Prachtige sets, prachtige landschappen, prachtige muziek ook, ... Alleen vond ik het personage van Richard Harris een beetje overbodig. Zijn inbreng in het verhaal is maar miniem. Als oude revolverheld wiens legende ontkracht wordt, had hij toch wat meer inbreng mogen krijgen.

Voorts gewoon een schitterende western, badend in een donkere, maar toch nostalgische sfeer. Niets meer op aan te merken.

Schitterende misdaadfilm.

Om te beginnen is de sfeer van het door en door corrupte Chicago in de jaren '30 al meesterlijk. Die straten, die auto's, die mannen met hun veel te lange jassen en hun hoeden, ... Echt prachtig in beeld gebracht, met veel oog voor detail, maar ook enorm vlot, met uitstekend camerawerk.

Ook het verhaal is heel goed. Je zit meteen vanaf het eerste moment in die verbeten strijd tussen de Untouchables en de al even 'untouchable' Al Capone, mede dankzij de schitterende vertolkingen van Costner, De Niro, Smith, Garcia en natuurlijk Connery. Dat accent!

Sommige scènes zijn wel wat over the top (bij de Canadese grens ) en daarmee eigenlijk enorm grappig en zelfs western-achtig. Dat maakt de film eigenlijk veel luchtiger dan ik verwacht had. Ook de oneliners hier en daar (bv. helemaal op het einde) zijn echt héérlijk.

En dan is er ook nog veel actie (de legendarische trappenscène!) en mooie muziek van Morricone. En dat allemaal magistraal geregisseerd door Brian De Palma. Echt een schitterende film. Ik heb twee uur lang genoten met volle teugen. Zo'n films moesten er meer zijn.

Eindelijk dan toch maar eens deze zogenaamde 'beste whodunit aller tijden' gekeken. Na een halfuur gezien te hebben, was ik echt teleurgesteld. Weeral zo'n hoog gewaardeerde film waar ik geen bal aan vind, dacht ik. Een traag en enorm warrig verhaal, een oppervlakkige cast (die om de vijf botten shit en fuck en cocksucker zegt, gewoon omdat dat zo hoort in een coole misdaadfilm) en geen halve gram spanning. Het sleepte mij echt niet mee, het kon me echt niet boeien.

Maar na een tijd begon de film opeens hard te beteren. De cast acteerde alsmaar beter en beter en beter, het verhaal werd bakken spannender en meeslepender. De finale op het schip is gewoonweg fantastisch goed gedaan en de uiteindelijke ontknoping is subliem gevonden en ook subliem in beeld gebracht: je krijgt de oplossing niet op een presenteerblaadje, je moet het in feite zelf uitzoeken. En nadat de film gedaan was ben ik nog een halfuur bezig geweest met alle puzzelstukjes op de juiste plaats te schuiven, waarna ik toch nog tot de conclusie kwam dat dit echt wel een damn goede film is. Voor herziening vatbaar!