Opinions

Meesterlijk regiedebuut van Tarantino, waarin zijn liefde voor films duidelijk naar voren komt in de meesterlijke dialogen die zeer vloeiend en natuurlijk verlopen, een groepje topacteurs en een simpel concept waar hij werkelijk alles uit weet te persen om de film interessant te maken. Het gebruik van groovy muziek is meesterlijk zoals we dat inmiddels van Tarantino gewend zijn. Klassieke scènes zoals de discussie over serveersters in Amerika en de scène met Michael Madsen en de agent geven de film ook een meerwaarde waarmee het een eervol plekje verdiend in de lijst van beste films van de jaren negentig. Sowieso zie ik graag nog Michael Madsen terug in zijn betere dagen, toen hij nog daadwerkelijk stoer was en het niet hoefde te forceren. Het was bijna pijnlijk om hem te zien in Sin City, gelukkig in een kleine rol. In Kill Bill heeft Tarantino er goed aan gedaan om hem als afgeschreven loser af te beelden, want dat is hij in feite ook tegenwoordig.

Een 4.5 voor deze misdaadklassieker.

Ik vond deze film echt gruwelijk slecht, en dan ben ik nooit echt streng voor films. Zelfs The Grudge vond ik nog het bekijken waard, maar dit is echt troep. Jaspertje 3 hier boven mij zegt het al, de meeste typisch-slachtvoer-jongeren leggen in het begin al het loodje. Er is geen sprake van spanning of zelfs ook maar een beetje creatieve slachtpartijen, het is simpelweg hak-en-weg. Oké, er is er een die wel op een amusante manier het loodje legt, helemaal aan het begin, maar daar houdt het op. De twist aan het einde die de film nog een beetje originaliteit moest meegeven, was een grote anti-climax. Op zich vind ik het een hele prestatie om een anti-climax in een film te stoppen waarbij spanning en verwachtingen totaal ontbreken. blijf ver weg van deze film, kijk gewoon naar de hoes (poster) en bedenk dan dat die 100 maal interessanter is dan alles wat je in deze film te zien krijgt. Het is alsof de hoes bij een totaal andere film hoort.

Prachtige, stijlvolle misdaadthriller met indrukwekkend acteerwerk (hoe kan het ook anders met acteurs als Tom Hanks en Paul Newman) en een mooi tijdsbeeld van de jaren dertig. De muziek en aankleding ondersteunden het tijdsbeeld dan ook heel erg, en zorgden voor een goede en voor het verhaal effectieve sfeer. Ik was heel erg onder de indruk van het verhaal over een vader en zoon die op de vlucht slaan voor de maffiabaas waar hij voor werkte, maar uiteindelijk besluiten om hun lot in eigen hand te nemen en terug te slaan. Het spel tussen Michael Sr. en Jr. is erg mooi, het laat zien dat ze ondanks het beperkte contact dat ze voorheen hadden toch respect en liefde voor elkaar hebben, en op die manier ook prima samen kunnen werken om wraak te nemen op de degene die hun familie heeft vermoord. Waar de film met vlag en wimpel slaagt op vrijwel alle fronten, is het verhaal na het eerste half uur helaas té voorspelbaar om echte spanning op te wekken. Dat is toch jammer, maar het geheel blijft toch boeiend dankzij eerder genoemde punten.

4.0