Opinions

Om zijn liefde voor Gojira-films te bekrachtigen heeft Del Toro er zelf ook maar een gemaakt. Met een budget van bijna 200 miljoen dollar. De actiescenes zijn fresh en crispy, dat mag natuurlijk ook wel voor dat geld. Maar dat is meteen ook de enige reden dat je deze film wilt kijken, want letterlijk alle andere aspecten zijn van een abominabel niveau. Nu stel ik dat dit in weze altijd al het geval was met Gojira films, dus wat dat betreft is de film helemaal in stijl: acteerwerk op Power Rangers niveau, inclusief licht gehandicapt peppi&kokkie duo voor de komische noot. Het plot, voor zover aanwezig, gaat beyond suspense of disbelief waarin de ene plothole de andere verbergt. Gooi er een bombastische wegwerpsoundtrack overheen, drapeer het geheel af met veel kleuren en alle Hollywood clichés zoals een forceerd liefdesverhaal, timers, een moraalverhogende monoloog, en een happy end en je bent er weer.

Het is dus eigenlijk gewoon een Gojira-film geworden in plaats van een ode aan de Gojira-films. Op het grote budget na pas deze perfect bij de andere Gojira-films, al moet gezegd worden dat dit wel een van de mindere is omdat het hoge budget de creativiteit duidelijk belemmerd heeft; de monsters zijn eigenlijk gewoon minder extravagante uitgaven van oudere films; in grijstinten, en alles is heel erg HD computerwerk, waardoor het hele concept best wel wat charme verliest.

Ik zou voor een oude Gojira gaan, óf een betere CGI spektakelfilm,.

Een film die erg aandoet als een Miyazaki. Sommige scenes zijn letterlijk terug te vinden in latere miyazaki's zoals Totoro en Ponyo.

Takahata ken ik alleen van Grave of the Fireflies, ik zou niet weten in wat voor mate hij vergelijkbaar is met zijn andere werk (Grave of the Fireflies lijtk er iig voor geen ene meter op.)

De film kijkt erg fijn weg, hoewel de animaties inderdaad behoorlijk karig zijn tov Miyazaki's latere werk. Ik kon me er niet echt aan ergeren. De personages zijn namelijk heerlijk simpel en naief en de tune is inderdaad een sterk staaltje brainwashing, op een goede manier. Het script gaat eigenlijk nergens over maar dat stoort nergens wegens de algehele fijne sfeer van de film: iedereen heeft het eigenlijk naar zijn/haar zin en dat kabbelt zo'n 70 minuten door.

Ik dacht: lekker een matig horror-filmpje kijken, het hoeft allemaal niet zo hoogstaand te zijn, want meisje op de bank en beetje uitbrakken. Ik heb nog ff gedoublecheckt om ik wel bij de juiste film zat hier op MM, want ik heb echt praktisch geen een lovend woord over deze film. De CGI is lelijk, het plot lachwekkend en daarnaast een gatenkaas. En als klap op de vuurpijl is expositie de enige vorm van plot progressie. Karakterontwikkeling en motivatie is non-existent, en de design is samengeraapt en nergens origineel. de man van de montage lijkt het script niet gelezen te hebben en ook geen kennis te hebben van spatiale indeling.

Ik zal dit geen B-film noemen omdat de B-film beduidend leuker is dan dit. Ook niet zo-slecht-dat-het-leuk-is, maar gewoon tergend om naar te kijken. 1*

mooie film met een heerlijk dromerige feel. Fijn authentieke acteurs, maar daar zit ook een van de flaws van de film: Het emo-vriendinnetje van Alex kan niet, maar dan ook ECHT NIET acteren, tot op een niveau dat elke scene waar ze in speelde de film onderuit haalt. Ik heb me dan ook afgevraagd of haar rol niet een favor was naar het iemand (wellicht dochter van geldschieter, iets in die geest). Ook de sfeerbeelden vond ik af en toe iets te bij elkaar geraapt overkomen. Het zijn mooie beelden en ze doen hun werk wel, maar toch had het allemaal iets meer aansluiting met elkaar kunnen hebben. Het merendeel werkt wel, maar toch, er had meer in gezeten. Het lijkt dus allemaal net iets te houtje touwtje ten opzichte van Elephant die verhaaltechnisch veel strakker in elkaar zit en daarom gevoelsmatig veel meer impact heeft. Het einde was ook erg onbevredigend, niet op een hier-moet-ik-even-ver-nadenken-manier of erg trieste afloop, maar meer omdat de film gewoon opeens stopt zonder dat ik het gevoel had dat er nog een soort van emotionele richting aan zit.

Toch, overwegend is het een goede film door het heerlijke tempo, mooie camerawerk en de bijzondere vertelling.

Een erg fijne docu die je meeneemt in een langzaam voorspelbaar en romatisch frans leven. Het is een heerlijk rustige film die nergens vernieuwend is (behalve misschien over de oudheid van Paul's materiaal hehehe). Behoorlijk karig gefilmd, maar het werkt perfect bij de sobere verhaallijn.

Allemaal erg klein en fijn. Enige nadeel was de regisseur (?) die af en toe in beeld kwam met bar weinig toevoegingen aan de film. Hij haalde de magie er een beetje vanaf.

Wat een film zeg! Na Walkabout, the Man who fell to earth en Don't look now moest Roeg's debuut er ook maar is van komen. En wat een debuut is het!

De film knal letterlijk uit elkaar van de verwijzingen naar andere films. Zo komt een set van Caligari opeens voorbij. De gangster lijkt sprekend op Marcello Mastroianni (op haarkleur na). Boeken van Burroughs komen langs.

Daarnaast herkende ik nieuwere films die hier weer naar verwezen. Zoals de dialogen die later in Snatch hun retour zouden maken. En een bepaald accentje (kan niet precies uitleggen wat) wat lijkt op de actiefilms van een dikke 10 jaar later.

Het leuke is dat al deze verwijzingen niet als gimmick, maar meer als stijl gebruikt lijken te worden (denk pop art). Daarnaast komt ook ongeveer elk filmformaat langs, wat een beetje doet denken aan Natural Born Killers, maar dan meer naturel. De montage van deze film is Eisenstein waardig. Het geluid (muziek, maar ook effecten en dialoog) is belachelijk nice gedaan. En dan heb ik het verhaal nog niet eens genoemd! Leuk dat het verhaal echt een omslag kent die ik, ondanks dat het overal gewoon beschreven staat, niet zag aankomen (wanneer komt mick jagger nou!?). Top film.

Samen met Walkabout het beste van Roeg tot nu toe!

Wat is dit nou? Nog geen berichten hier?? Pfff. Dit is een classic wat-gebeurt-hier-nou trash film. Verschillende exploitatie toestanden worden aaneengeregen zonder coherent verhaal of logica. Het plot is dus moeilijk te volgen en veel zaken missen een doel, zoals de modeshow waarmee de film start. Dat zorgt voor een mooie midnight movie: er valt veel te lachen en becommentarieren tijdens het kijken en de film roept fascinatie op: hoe ontstaat zo'n pastiche van onzin en waarom kijk ik hier naar? Erg leuk dus. Ik vermoed door de extra's op de dvd dat dit veel weg heeft van een jess franco film (trailers van zijn films). Daar heb ik er te weinig van gezien om een stelling in te nemen. Hier kan ik onmogelijk een hoog cijfer aan geven, daarvoor mist de film een spanningsboog. Toch is het ook leuk vermaak, mits je met gelijkgezinden kijkt...

Ja die heb ik ook! Geweldige box. Phantom of the Opera is ook een leuke film. Het verbaasde me dat hij in technicolor was, ik ging uit van z/w. Dat was dus sowieso al een voordeel. De horror is inderdaad ver te zoeken hoewel de film wel zijn spannende momenten heeft (de kroonluchter!). Ik ben ook geen operafan, maar ik had niet zoveel moeite met de operazang die nogal naddrukkelijk aanwezig is, op een paar onnatuurlijk hoge uithalen van de dame in nood na. Ik snap dat dat voor een aantal mensen een dooddoener kan zijn. Die mensen raad ik dan ook maar aan om de Chaney versie uit 1925 te kijken, die ook niet verkeerd is. Ik vond deze wat aangenamer qua tempo en sets. Het spook kan dan weer niet ge-evenaard worden, maarja, Chaney he...

Lijpe film. Behoorlijk artsy, en ik snap de term pretentieus ook wel... Maar zelf vond ik het allemaal behoorlijk goed uitpakken. De film kijkt weg als een drugswaas waarin niet duidelijk is wie wat waar. De visuals zijn erg lekker in combinatie met de soundtrack.

Het acteerwerk was ok: we hebben het hier over een gast die de hele film vd kaart rondloopt, dus erg veel diepgang zit er niet in, maar het doet wel wat het moet doen dus je kan er moeilijk over klagen.

Een beetje op de gok gekocht na het lezen van alle reacties hier. Ik moet zeggen, dat was een goede koop!

Leuke film. Ik had meer slasher/horror verwacht dan dat het eigenlijk is. Echt horror-spannend wordt het amper. De film bevat dan weer wel een gezellige dosis humor en daarnaast is de film erg verzorgd: de sets zien er goed uit en acteurs doen het relatief goed: ze weten te vermaken. De films uit de filmmarathon zijn erg leuk en veruit het meest memorabele aan deze film. De kills zijn een beetje flauw, maar nemen ook relatief weinig ruimte en aandacht in beslag. De film stort helaas in elkaar op het moment dat de killer eindeloze monologen en one-liners maakt. Er wordt van alles uitgelegd, maar het is gewoon niet zo boeiend als het filmfestival zelf en duurt te lang. Who cares wat het motief is, als het maar leuk uitgewerkt is.

Al met al een erg vermakelijke en grappige film.

PLOT:
Mentaal gehandicapten belanden zonder aanleiding op een planeet waar computeranimaties in de jungle leven. Danny Trejo gaat dood. Iedereen besluit te jagen op elkaar. De mentaal gehandicapten omvatten elk een etnische variant van een terrorist. American Pseudo-intellectual-musscle-man wint. De film begint opnieuw.
EINDE PLOT


Dit klinkt trouwens beter dan het was.

Toch wel een van de minste slashers die ik heb gezien. De editting is erg vreemd: sommige scene overgangen zijn wat onduidelijk, waardoor de film spanning verliest. Het gebruik van de stock footage vond ik wel grappig, het zet de juiste toon. Helaas bestaat de film voor een groot deel uit scenes die nergens naartoe gaan, of veeeeeel te lang uitgesponnen zijn. Daarnaast zijn alle personages echt compleet 1-dimensionaal uitgevoerd, dat zou geen probleem zijn, ware het niet dat de bodycount erg laag is en je een hele film tegen die mutsen aan zit te kijken terwijl ze ongelooflijk saaie gesprekken voeren die maar door en door gaan.Hier en daar een leuke kill, en een grappig einde kunnen de boel niet helemaal redden, maar wel een beetje.

Lelijke film met zeer matig acteetwerk: gekke accenten en houterige dialogen. Leuk dat de film er hier en daar echt als de game uitziet, inclusief de slechte CGI. Verder is alles goudgeel gemaakt wat de visuele aantrekkelijkheid ook niet echt ten goede komt. Ook irriteerde ik me mateloos aan Gemma Arterton die eruit zag als een barbie maar waar je als kijker maar mee 'opgezadeld zit'. Tot slot de actiescenes: veel te snel gemonteerd: eigenlijk zie je niet zo veel maar hoor je schreeuwende mensen en bombastische muziek. Nee, ver onder de maat

Een prima film van Disney die nergens een echte klassieker wordt maar desalniettemin vermaakt.

Qua animatiefilms kijk ik eigenlijk bijna alleen maar gibli films. Ik merkte hier echt dat het characterdesign en de dialogen van Disney toch wel redelijk brak zijn. Waar bijvoorbeeld Ponyo oprechte emoties laat zien is The Princess behoorlijk statisch: het moet grappig zielig gelukkig etc zijn, maar dit pakte allemaal maar half uit door de net iets te cartoneske benadering (denk: zielig = veel bombastische muziek, humor is erg dik aangezet). Alle personages worden nooit echt meer dan typetjes. wat dat betreft loopt Disney nog steeds mijlenver achter op Gibli. De muziek en de animatiesequenties daarbij zijn dan weer een aangename verassing met verschillende animatiestijlen die er allemaal gewoon goed gelikt uitzien. De voodoo-scene deed me wat denken aan de Pink Elephant scene uit Dumbo, waarvoor mijn credits.

Een leuke film, maar geen echte topper.

Prooi is een grappige en vlotte film. Zoals vaker in dit genre, lees ik bij recensies dat veel mensen kennelijk niet begrijpen dat dit bedoeld is als cheesy camp film. Zelf vind ik het erg grappig dat iemand een film kijkt over een killer leeuw in Amsterdam en vervolgens tot de heldere ingeving komt dat het ongeloofwaardig is. Ook de link met Hollywood films die sommigen maken is een grap op zich, want Hollywood zou per definitie nooit zo'n film kunnen maken. Daar zijn ze veel te preuts, serieus, en te snel voor op hun teentjes getrapt. Het acteerwerk vond ik de film ten goede komen en het flauwe script heeft veel humor waardoor ik de hele film met eeb glimlach op mijn gezicht heb gekeken. Hoogtepunt was de achtervolging-per-rolstoel-op-rupsbanden. Het Neerlandse aan de film vond ik ook verfrissend: de down-to-earth wijze van spreken, sarcasme, en simpele dingen zoals de albert heijn, de thuisbezorg service en de boerderij. Net als Sint een leuke film.

Dit is het type film dat je opzet omdat Netflix het aanbiedt, niet persé omdat je de film zelf wilt zien. Ik hoopte daarom op wat flauw vermaakt, niet een meesterwerk ofzo. Alsnog valt de film tegen. Er komen hier en daar wat leuke ideeen voorbij, maar uiteindelijk verzandt het allemaal in flauwe piew piew actiescenes en lachwekkende slowmo's. Plottechnisch moet je hier niks van verwachten ook, het is leuk concept compleet shit en ondoordacht uitgewerkt. Personages zijn overwegend vervelend, en de film laat precies niet zien waar je op hoopt door elke wetteloze actie uit te beelden als pistoolschot of messteek. Suf.