Opinions

zozo, die hakt er wel in!

ik heb de film 3 dagen terug gekeken.

Tabu gaat, net als sunrise, nosferatu en Tartuffe over twee geliefden waar een kwade derde persoon de relatie probeert te breken. In dit geval is die kwade kracht "Tabu": Things or places which are tapu must be left alone, and may not be approached or interfered with. In some cases, they should not even be spoken of. -wikipedia

Reri, de vrouwelijke hoofdpersoon word door een oude man, de personificatie van tabu, als tabu verklaart. Helaas voor Matahi die verliefd is op Reri. ze denken te kunnen vluchten voor deze tabu door de boot naar een naastgelegen dorp te nemen. Dit dorp is minder ouderwets in haar gewoontes, het is stadser. (een tweede verwijzing naar Sunrise) De twee leren kunnen het goed vinden op het stadse eiland. Maar schijn bedriegt: Reri lijkt de tabu niet van haar af te kunnen zetten en Mahati komt in de problemen door het kapitalisme van de stadse omgeving... HOE ZAL HET AFLOPEN????

Tabu is een typische Murnau film. Niet alleen qua thema's, maar ook qua camera werk. Murnau weet door middel van compositie, lichtgebruik en montage een grote meerwaarde te creeeren in het redelijk simpele verhaal.

Naast het verhaal richt heteerste deel van de film zich ook op de exotische leefwijze van de eiland bewoners. (Ik kan me zo niet precies herrineren welk land iets Polynesisch ofzo. ) Dit doet hij door uitgebreid de rituelen en activiteiten te laten zien. dit maakt het eerste deel erg luchtig en vrolijk om naar te kijken. In het tweede gaat het verhaal de diepte in en word de film een stuk spannender en intenser om naar te kijken.

Aanrader dus!

een aanrader voor liefhebber van Murnau en stille film!

Een film die best een OK concept heeft. Door de tenenkrommende dialogen en de immense hoeveelheid ondoordachte zaken alsnog erg kut. Zeg maar, echt genant ondoordacht.

Mooie film, vooral door het tijdsbeeld en het acteerwerk. Niet zo magistraal als sommigen hier de film vinden. Want eerlijk: is dat telefoongesprek nou ècht zo pijnlijk dat je het niet kunt aanzien of is het een gekunsteld trucje dat slim overkomt als je het weet?

De film zit bol met dit soort inside grapjes (bruistablet, draaiende camera). Toen ik filmstudent was, was ik erg ontvankelijk voor dat soort feitjes, terwijl ik ze nu wat in de weg vind staan voor de film. Maar goed, dat zegt meer over de canonisering van de film (en mijzelf). Nog steeds kijkt de film heerlijk weg.

Erg goede film. ?

Ik verwachtte hier weinig van en het viel alsnog tegen. Onnodig moeilijkdoennerij waarbij zelfs de personages de brui geven aan het uitleggen. Vreemd genoeg bestaat de film alsnog grotendeels aan expositie! Het idee om omgekeerd in tijd te reizen is zo shit uitgewerkt dat het eigenlijk direct de drang weghaalt om de boel te ontrafelen. Ja want vuur wordt ijs en alles gaat verkeerd om enzo. Kan iemand me uitleggen wat er gebeurt als iemand dan een scheet laat? Of een boterham eet? Dáár gaat het al mis. Ook een gigantische facepalm toen onze held (had hij eigenlijk een naam?) Liever een vrouw redde die hij amper kende dan WO3 te voorkomen!!!! Vanaf dat moment was voor mij duidelijk dat investeren in plot geen vruchten meer afwerpt . Ik heb me verveeld en had ergens halverwege de film simpelweg geen interesse meer om de boel te volgen. Van het plot had ik niet veel verwacht maar ook de actie scenes ware saai en warrig. Vechtscenes waarin zoveel geknipt wordt dat ik volgens mij geen enkele volledige vuistslag gezien heb. Ook de eindbattle was compleet onvolgbaar ondanks dat Nolan iedereen een lintje had gegeven om de tijdsrichting aan te geven hahahaha. Ik heb amper een vijand gezien en keek vooral naar vooruit en achteruit explosies en instortende gebouwen achteruit afgespeeld. Ik zou je eerlijk gezegd amper kunnen vertellen tegen wie ze nou aan het vechten waren... de soundtrack vond ik wel erg cool, maar daar is ook al het positieve wel mee gezegd. Zielloze film

Een erg pijnlijke film om naar te kijken. Het is zowel niet spannend als niet grappig. Vooral de 'humor' maakte het genant om naar te kijken. Heel erg puberaal allemaal. Daar komt bij dat het einde zo ontzettend traag is en dat elke grap nog een paar keer herhaald wordt dat de film compleet tot stilstand komt: haha opa laat een hamer vallen. En nog een keer. En nog een keer. En nog een keer. En nog een keer. En ondertussen alleen maar gekrijs. Ook ondertussen: dansende idiots die woordspelingen en oneliners schreeuwen. Je verwacht allang niet meer dat die hamer nog wat voorstelt. Hopper maakt eigenlijk ook maar 1 goede grap, daarna herhaalt hij die grap alleen maar. Niemand houdt ook maar eventjes zijn mond: er MOET overal een oneliner of tussengepropt grapje inzitten. Heel geforceeerd en ADHD allemaal. Des te vreemder dat opeens de aftiteling begint zonder dat ik het idee had dat ik naar een einde keek, volgens mij waren er nog mensen in gevecht en stond er een ontploffing op scherp. whatever, ik was blij dat de film af was...

Saaie nette film die je een dag later vergeten bent. Typisch oscar voer wegens de 'gewaagde' onderwerpen die allemaal erg karig uitgewerkt zijn en vooral niemand tegen de schenen schoppen. Ook het acteerwerk is soms matig: rockwell is nogal 1dimensionaal en ook McDormand is eigenlijk een film lang alleen maar boos aan het kijken. Ik vraag me af wie er over een jaar nog iets hiervan herinnert.

Ieeeeuuuw! Dit is een heel erg nare film! De film opent nog als absurd slecht geacteerde b-film, duidende op een fijne kijk ervaring, maar later blijkt dit een soort porno te zijn die als doel heeft mensen niet op te winden: seksscenes worden geintroduceerd door OEVERLOOS LANGE dialogen over zaken waar je niet bepaald een erectie van kunt krijgen. De porn in kwestie wordt uitgevoerd door mensen die je niet naakt hoopt te zien. De acteurs zien eruit alsof ze het zelf allemaal voor het eerst doen en geen idee hebben wat ze er van moeten vinden. Dit maakt deze film tot waarschijnlijk de meest ongemakkelijke kijkervaring die ik ooit heb gezien 50 plussers met komkommers in den flamoes, mannen die hun eigen en andermans behaarde anus in close-up uhhhh.. dingessen, en een blowjob scene laat elke poging tot romantiek/erotiek of pure geilheid uit terwijl dit de meest conventionele scene lijkt te zijn: HOE MOEILIJK IS HET OM EEN BLOWJOB TE FILMEN! mijn god! elke keer dat er seks aan zit te komen deed dacht ik: nee, asjeblieft niet meer vieze mensen die vies zijn. Na zulke scenes denk je dan weer: nee niet nog meer tergende dialogen.

Naast porno schijnt er ook nog een plot in te zitten, maar dit moet je vooral zien als ellenlange shots van mensen die dialogen of monologen afsteken. Het was voor mij onwaarschijnlijk moeilijk om te volgen waar het over ging, aangezien de acteurs de tekst uitspreken alsof het ze geen kloot interesseert. en de term cinematografie is hier in het geheel niet op van toepassing. Dat alles is gefilmt met een camera die filmt alsof hij zelf ook niet verkracht is.

pluspunt was dan wel dat na deze film alle andere films er fcking mooi en goed uitzien.

Ondanks waarschijnlijk niemand de film kent wil ik m alsnog niet in mijn kast een plaatsje geven, strakt is er 1 iemand die m wel kent. Ik zou me minder schamen met een 13-in-een-dozijn pornofilm, ongeacht het subgenre. Ik heb me werkelijk nog nooit zoveel plaatsvervangende schaamte gehad.

Slechtse film ooit.

Een tergend slechte docu die op miraculeuze wijze prijzen heeft weten te winnen. Wie een jaar lang uit zijn raam filmt en hiermee op de proppen komt heeft bovenal een weinig innoverend jaar gehad. Er komen (op russische politie na) zo goed als geen dingen voor die niet gewoon dagelijks op straat te bezichtigen zijn. Ik raad fans van deze docu dan ook aan om uit het raam te kijken voor een uncut 3d versie van deze docu.

Wat hier de humor van is (of een andere emotie), is mij een compleet raadsel. Wie hierom moet lachen op straat zou al snel worden uitgemaakt voor iemand die ze niet helemaal op een rijtje heeft, en terecht. Er gebeurd niets in deze docu wat ook maar enigszins iets is om over naar huis te schrijven. De abstracte schilderijen en het mechanischc ballet uit de omschrijving heb ik ook niet kunnen vinden. Onder het motto als-je-maar-lang-genoeg-kijkt kan ik zo nog wel een paar "poetische" plaatjes noemen. Waarschijnlijk de slechtste film/docu die ik ooit gezien heb.

Pretentieus ten top. Ik kan me helaas niet van de gedachte afzetten dat de enige reden om deze film openlijk voor boeiend uit te maken is dat je graag elitair wil overkomen op je gesprekspartner of dat je een totaal gebrek aan stimulering hebt gehad in je leven. (nee ik zoek geen ruzie, maar dit zit me erg diep)

Voor liefhebbers van Andy Warhol's Sleep

owkeeeej.. Zoiets heb ik nog nooit gezien. Ik kende wat dingetjes van Miike als over the top gore, maar dit gaat echt te ver. Ik heb me suf gelachen om de humor en het is ook heel erg nice gefilmd en gemonteerd, maar er zaten toch wat scenes in die echt net iets te ver gingen.

echt pure wansmaak. Zou me niks verbazen als degene die dit heeft verzonnen in een gesticht zit.

De grote vraag van mij was: welke debiel gaat dit soort shit nou financieren en welke acteur wil bekend worden met een film als deze? Toch is de film wel goed blijven hangen en zaten er veel goeie grappen in, en een erg leuke soundtrack, maar etisch is het toch wat onverantwoord (heheheh nooit gedacht dat ik principieel een film slecht zou vinden)..Wat een dillema. Voorlopig nog geen stem.

Opvallend serieus. Ik had meer een slasher achtig iets verwacht. Dat neemt niet weg dat ik het een intense film vond. Het begint met een aantal brute kills maar verandert qua toon naar een serieuzere thriller. Lekker grauw allemaal. Ook interessante muziekkeuzes. Ik heb me er goed mee vermaakt. Wie de complete aftiteling volgt komt tot de conclusie dat dit NIET waargebeurd is.

Dit oogt bijna als een stomme film! Al het geluid is gedubt en er is niet eens geprobeerd om de boel synchroon te krijgen. Daarom lijkt het soms of mensen telepatisch praten. De monoloog van de killer is hilarisch: with their pink gates of flesh! Hahaha hoe verzin je het. De soundtrack bestaat ook grotendeels uit doffe muziek de me sterk aan stomme films deed denken. Met hier en daar geloopte sixties soul. Geloopt omdat het tettenfestijn maar doorgaat en doorgaat. Qua compositie komt het vaak over als een experimentele stomme film met tilted angles en frontale close ups. Het merendeel van de film bestaat uit tieten en konten kijken, de kills gebeuren zo offscreen dat je soms 2x moet nadenken of er uberhaubt wel wat is gebeurt. Ook hoe de man zijn vrouw betrapt: hij loopt op een trap, close up van zijn gezicht, close up van 2 vrijende mensen. Dat was het. Nergens blijkt dat de mensen ook daad werkelijk bij elkaar in de buurt zijn. Moeilijk om hier een mening over te hebben want het is allemaal ontzettend verwarrend en traag. Maar hier en daaroogt het erg artsy. Ik heb gefascineerd zitten kijken, maar mijn vrouw was binnen 10 minuten al klaar met deze onzin. Het merendeel is vooral goedkoop.. hoe beoordeel je zoiets nou?

Voor een slasher best origineel (voor een slasher dus wel). De poppen zijn een erg gaaf en je herkent de hand van de regisseur en producent van puppetmaster aan die insteek. De lage bodycount en weinig gore wordt gecompenseerd met sfeervolle scenes met de paspoppen. Ergens mist de film wat mysterie omdat je meteen weet wie de killer is maar er alsnog wordt gedaan alsof er sprake is van een twist. Ook het oeverloze gelul van de badguy maakt m minder spannend hoe verder het verhaal vordert. En de soundtrack die door sommigen hier aLs positief wordt ervaren vond ik zelf eigen veel te nadrukkelijk en generiek. Neemt niet weg dat dit toch een spannende en originele film is die me goed heeft vermaakt.

De enige Transformers film die ik heb gezien. Omdat ja, je moet toch weten hoe de reputatie en de naam (Bay) nou precies werken. En dit is toch something else, dat moet gezegd worden. Het script is zo'n gigantische rommel dat ik zou zeggen dat de continuïteitfouten hier als stijlmiddel worden ingezet. Datzelfde geldt ook voor personages, die ook allemaal niet helemaal lijken te snappen wat de situatie nou precies is, er worden meer misplaatste dan zinnige opmerkingen gemaakt. Dat levert een ronduit verwarrende film op waarin nauwelijks duidelijk wordt wat nou precies de spanningscurve zou moeten zijn ware het niet dat de soundtrack zo bombastisch is dat die je wel een gevoel opdringt ongeacht wat je nou precies ziet. Tel daar de bij vlagen afzichtelijke CGI bij op (zowel in design als in uitvoering), en dan is het lachen geblazen, behalve om de grappen uit de film, die opvallend genoeg dan weer niet grappig zijn. Er gaat eigenlijk in elke scene wel wat mis, en de explosies zijn een soort duct tape die de boel dan bij elkaar moeten houden. Er valt een boek te schrijven over wat er allemaal niet klopt in deze film en dat domineert helaas toch wel het popcorn vermaak.... Jammer.

een leuk drieluik waarvan het eerste deel wellicht wat beroerde verwachtingen schept voor de volgende twee episodes: het eerste deel is, naast niet spannend, ook niet echt bijzonder geschoten. Pas bij het tweede deel gaat de film echt van start in een prachtige set waarin een dracula-achtig wezen de boel komt terroriseren. Bava's prachtige cameragebruik, de indrukwekkende sets stelen vooral de show, aangezien het nergens echt origineel wordt.

Het derde deel is tenslotte de topper. Het deed me wat aan argento's inferno denken in termen van kleurgebruik (volgens mij was Bava dan ook special effects man of iets in die richting voor die film). Plottechnisch wederom nogal simpel. De hele film is dan ook niet echt de moeite waard als je op zoek bent naar een spannend verhaal. Het is dan wel weer de moeite waard als je zoekt naar spannende en mooie gotische beelden. Na het derde verhaal komt tenslotte nog een epiloog die je doet glimlachen, mocht je wat down zijn geworden van al die horror.

Wanproduct van een film. Ik heb hem gisteren tijdens de sneak gezien, en kijkende naar de stemmen die achteraf gegeven werden was ik niet de enige die er zo over dacht, dus een aquired taste is zacht uitgedrukt.

Het plot is flinterdun: het culinaire aspect reikt niet verder dan dat er in veel scenes een bord eten staat. De locaties rijken niet verder dan dat iemand zegt waar ze zijn: weinig landschappen voor een film die over een trip gaat. Verder zijn Steve en Rob vooral bezig met hunzelf. Ze praten over van alles en nog wat, maar voeren nergens een gesprek van betekenis. Het zijn wat slappe verhalen, met een bord duur eten erbij en wat-zijn-we-oud-maar-hip een mini Cooper. De film maakt de gesprekken totaal betekenisloos omdat ze 2 uur doorgaan en er verder geen echt lijn in het verhaal zit; 10 minuten in de film doen de heren hetzelfde als in de laatste scene, zij het met wat ander matig uitgewerkt gezelschap.

Erg persoonlijk is dat ik veel grappen de eerste keer al niet leuk vond (vooral gekke stemmetjes opzetten, puberaal indruk op anderen proberen te maken, weinig adempauzes en heel veel elkaar proberen te overtroeven in gekke stemmetjes nadoen). Maar extra pijnlijk wordt dit omdat dezelfde grappen PER SCENE herhaald worden, net als de muziek, en de cinematografie. De film is een grote herhaling waar je na 15 minuten eigenlijk alles al gezien/hoort hebt.

Ja Rob, hartstikke leuk om op een feestje Pacino na te doen, maar daar ga je geen scene, laat staan een hele film mee vullen. Harstikke goed van je Steve dat je 5 Bafta's hebt gewonnen en Owen Wilson kent, maar ga daar een of ander chickie mee scoren op een feest in plaats een bioscooppubliek proberen te imponeren.

Zou je willen wegzwijmelen bij het idee dat jij met Steve en Rob op vakantie gaat, dan is dit een leuke film, anders totaal niet.

Dit was veel vermakelijker dan verwacht. Ik heb de eureka box, dus op naar deel 2 en de docu, maar ik snap wel dat iemand hierop wil meeliften. het is voor een breed publiek maar toch soort van eigenzinnig. De fx zijn gewoon erg cool. Cheesy, maar cool. Het plot vond ik erg kinderlijk avontuurlijk op een leuke manier. De familie potter is een grappig stel bij elkaar en de overige bewoners van het appartement zijn goed gecast en niet te nadrukkelijke typetjes. Tenminste, ze nemen niet te veel sceentime daarvoor, wat me wel aanstaat. Ook zit de vaart er lekker in. Iets wat een bij dit soort films nog wel eens het kijkgenot kan slopen. Eigenlijk kan ik er weinig negatiefs over kwijt. Sure, het zal geen originaliteitsprijs winnen en het budget is laag, maar daarbinnen vind ik het allemaal goed en speels uitgewerkt. Het neemt zichzelf niet te serieus maar het wordt ook geen genante mislukte grappen stapeling. Nu op naar de film die alles met het woord troll erin waarde heeft doen verliezen: troll 2!

Haha erg grappig. Memorabele personages zoals mentaal beperkte opa Seth, lokaal acteerkanon gielgud, en manicmom zorgen voor een onvergetelijke film vol papiermaché goblins die uit zijn op vegetarisch eten. Maakt zijn reputatie soort van waar. Tenminste, so bad its good. Tja, wat is slecht? Ik heb me echt heel goed vermaakt bij deze film dus mijn definitie van slecht is het niet, maar het is wel een geval apart. Er zitten ook gewoon rake grappen in, waardoor het moeilijk is om aan te nemen dat alles serieus bedoeld is (popcornscene, ontsnappingsscene met de bloempot). Goed, de docu zal hopelijk een nieuw licht laten schijnen op de film. Ik vind het in ieder geval een aanrader: hoge fun factor, weinig dode momenten.

hmmm, niet echt zo laaiend als de rest hier. Het is een ok film, maar ook niet meer dan dat. Een western op zn tijd vind ik wel lekker en deze film levert wel alles wat je verwacht van een western: zweet, hitte, lange tocht, grauwe mannen etc etc. Jeff Bridges is daarnaast helemaal in topvorm.

Maar de film mist voor mij toch wel originaliteit (nee, niet omdat het een remake is). Het is op wat grappige kleine dingetjes na, gewoon een western die niet echt ergens vernieuwd/origineel is: weinig mooie western cinematografie, niet echt boeiende shootouts (alhoewel wel anders dan ze zou verwachten). Sterker nog, als Bridges niet meedeed had de film waarschijnlijk een onvoldoende van me gekregen.

de humor is een aangename toevoeging, maar ook weer niet zo grappig dat het de film naar een nieuw niveau tilt. Daarnaast is de film een raamvertelling. Waarom daarvoor gekozen is ontgaat mij compleet: de voice over en vooral de epiloog voegden niet echt wat toe voor mij. Zonder was de film beduidend sterker geweest.

Maar wie ben ik? Ik snap de hele deal rondom de Coens dan ook niet zo goed. Al hun films blijven bij mij niet zo lang hangen( op Lebowski na). Tis zijn allemaal gewoon ok films, maar ook niet meer dan dat. True Grit past in dat opzicht prima in het rijtje.