Opinions

Cabin in the Woods is een aardige film die de eerste 2/3 deel nergens echt in uitblinkt en vooral heel veel zaken van andere films over neemt. Het eerste gedeelte van de film raakt alle cliche's die je maar kunt bedenken zonder ook maar ergens vernieuwend of ironisch te zijn: het is gewoon in alle opzichten een shitty horrorfilm, met een aantal goed geplaatste grappen. De scene's van de control room lijken eerst een leuke meta-twist te zijn a lá Rubber (2010), maar ook hier wordt qua originaliteit veel meer binnen de lijntjes gekleurd. Daarnaast neemt het de spanning weg uit het "horror verhaal". Dat neemt niet weg dat er een paar goede grappen voorbij komen en de vaart er goed in zit. het tweede gedeelte knalt de film volledig over de top uit elkaar en vanaf dat moment wordt de film een stuk leuker om naar te kijken.

Call of Cthulhu ja. Eerste punt is dat ik het verhaal niet kende voordat ik deze film zag. Lovecraft ken ik eigenlijk alleen van Re-animator (leuke film, maar dat terzijde).

Het idee om een "all new silent" te maken kan natuurlijk niet anders dan geprezen worden. Het brengt echter nogal wat met zich mee. De oude silents zijn gemaakt met alle technologische ontwikkelingen uit die tijd. Daarnaast was de stijl destijds hip en waren regels over film niet zo grondig in ieders hoofd gestampt als nu.

Een nieuwe silent daarintegen wordt gemaakt door de huidige technologie behoorlijk te beperken. Beperken hoeft op zicht niet slecht te zijn (dogma films bijv). Ook hier levert het een aantal creatieve vondsten op. Het is jammer dat je meteen kan zien dat het hier niet om een authentieke silent gaat: de belichting is veel te helder, de nagemaakte krasjes zijn een matige gimmick en ook de acteurs lijken enigszins moeite te hebben met de stijl. Het is niet een en al slecht, maar het is gewoon erg zichtbaar een namaak-van. het komt een beetje geforceerd over.

Daarnaast is er de stijl. De makers hebben duidelijk veel Duitse cinema gekeken. Dat levert mooie decors op en gekantelde camera's. 1 belangrijk aspect waar niet op gelet is, is de snelheid en de gemiddelde shotlengte. Dat klinkt een beetje nerd, maar het zorgde er voor de hele film geen rustpunten bevat: een compilatie van 3 nachten dromen heeft een screentime van minder dan 1 minuut. Er was bijna geen ruimte voor opbouw van sfeer omdat de beelden als een sneltrein over het scherm kletteren. Dat is duidelijk iets wat getuigt van de tijd van nu. Het komt niet helemaal uit de verf, aangezien de stijl voor de rest helemaal top is. Een dik contrast. Het verhaal bevat daarnaast veel flashbacks, die voor mij, als niet-locraft-kenner een nogal hectisch verhaal opleveren.

Hoe dan ook een aangename film. Het doet helaas afbreuk dat het een namaak product is. Maar volgens mijn principe "elk principe is er 1 te veel". Is dat niet iets om veel waarde aan te hechten!

P.s. fijne lengte trouwens: 47 minuten. filmpje dat je snel effe kunt opzetten en fijn wegkijkt.

Suf. Iemands account wordt gehackt. De account loopt door alsof er niks aan de hand is. Dat was het. Wat bizar is, is de verontwaardiging van Alice als ze ziet wat er op haar account staat, terwijl ze zelf precies dat soort shit opnam. Voor de buitenwereld veranderd er bijna niks. Ook de stappen die ze neemt om hulp te krijgen zijn facepalm-waardig. Het was voor mij dan ook meer een boontje komt om zijn loontje dan dat het erg is voor Alice. De film is eerser irritant dan spannend. De eindeloze plingpling geluidjes maken het allemaal nog vervelender.

toch te emotioneel ongeladen om een blijvende indruk achter te laten, een nogal emotieloze holle film naar mijn idee. Veel gepraat, maar ik verwacht dat mensen die een affaire met elkaar hebben toch iets meer affectie naar elkaar tonen, een al dan niet gemeende glimlach, fysiek contact, het zit er allemaal niet in en de twee komen niet verder dan gedistancieerde gesprekken met elkaar voeren waar beide niet echt interesse in hebben. Het perspectief valt, zoals Knisper aangeeft, bij het moment dat beide elkaars en eigen onzekerheden uistpreken, maar als kijker had ik zoiets al zien aankomen, anders had ik wel wat meer liefde gezien in een film die draait om een affaire.

Een classic. Bevat die vuige sfeer die alleen italianen kunnen maken. Vind ik leuk. Ik heb de Shameless bluray gezien waar wat animal cruelty uit is geknipt - Niet alles. Ik hoef de complete uncut versie niet perse te zien. Ik denk dat ik dit een mooie tussenoplossing vind. Het plot is een soort uitgeklede cannibal holocaust en soms ligt het er wel erg dik bovenop dat het gejat is. Geen probleem voor mij, je kijkt dit soort films niet voor het plot... wat ben ik blij dat dit soort films nog te kijken zijn, want het blijft genieten met die italotrash films. Flikker op met je cinematografie, acteerwerk en inhoud.

Leuke film. De sfeer zit er goed in en combs is leuk om naar te kijken. Ik had wel wat meer smerigheid verwacht. De film is wat dat betreft wat tam, maar dat doet geen afbreuk aangezien de film gewoon solid is.

Wat een prutfilm. Het is eerst een grappige found footage film, maar na ongeveer 1/4 van de film lijkt het alsof de makers dachten: kak, het was een found footage film. De meest debiele manieren van filmen worden aangehaald: iemand gaat in zijn volste woede een lange dialoog filmen, een romantisch setje leek het een goed idee om elkaar de hele tijd een camera in elkaars gezicht te schuiven, overal was net een cameraman bij, en de telekinetische krachten worden grotendeel gebruikt om craneshots te maken. Het is werkelijk bijzonder om te zien door wat voor bochten men zich wringt om het found footage concept aan te houden.De reden voor deze stijlvorm wordt trouwens nooit uitgelegd, en tegen het einde van de film worden er ook maar nieuwsbeelden, en willekeurige beveiligingscamera's aan toegevoegd. Waarom? Ik heb geen idee.

fans van Marvel films vinden dit vast te gek, want superpowerfantasies en pubers. Helaas zijn de SFX wel een stuk slechter hier. Ook hier een vreemde keuze van de makers om de effecten alsnog zo nadrukkelijk in beeld te brengen, wetende dat ze er niet al te best uit zien: je kunt ook gewoon suggestief zijn, of je film van een grappige knipoog voorzien, maar nee: de film neemt zichzelf bloedserieus en plaats de SFX in volledig in beeld.

Mocht je op zoek zijn naar een science fiction film, dan ben je hier aan het verkeerde adres. Science is ver te zoeken en denkvoer levert dit ook allemaal niet op... Een film waaraan ik me stom heb ge-ergerd.

De laatste film die ik voor het vak filmgeschiedenis heb gekeken, en met afstand de slechtste. Elke film die van Spielberg zie valt me echt tegen: de status van Spielberg lijkt voornamelijk gebasseert op marketing en politiek, want de filmische waarde van dit soort ongeinspireerde projecten ontgaat mij.

Het verhaal is, tja, matig: een beetje een rotzooitje met een encounter en vervolgens heeeeel weinig verteld in heeeeel veel tijd. maar de film is voornamelijk echt TERGEND saai. De film behandeld de kijker als bejaarde door de kijker momentjes rust te gunnen, net zoals mijn oma dat nodig heeft na een slok lauwe koffie. Daarnaast was er weinig om van bij te komen of om over na te denken. Wat mensen toch zien in dat "sterke acteerwerk" is mij, net als bij de complete cast van Jaws, een raadsel. Het is allemaal ok maar echt niet meer dan dat. Maar niemand lijkt goed gecast hier. Wat doet Truffaut hier in godsnaam?

De effecten waren slecht in de zin dat ze mij totaal onberoerd lieten, ze waren visueel gezien niet slecht, maar gewoon niet interessant. En dan dat einde.... blijkt opeens dat het ruimteschip een tuba aan boord heeft die ruiten doet barsten. Nou, laat ik zeggen dat ik geschokt ben van het feit dat er mensen zijn die dit in hun top 10 hebben gezet.

Het hele sci-fi genre spreekt me wel aan; ik hou wel van wat denkvoer zoals Stalker, 2001, Metropolis, Primer, maar ook daar ontbrak het bij deze film aan. veel verder dan "goh, hoe zouden de aliens eruit zien?" kwam ik toch echt niet (en als ze uiteindelijk in beeld zijn ontbreekt ook een beetje het woooow-effect). Maar goed, dat lok je ook wel een beetje uit als je een mysterieus en interessant voorval als telepathie al niet beter weet te verbeelden dan tekeningen en een berg rotzooi. Sci-fi werd in 1902 al beter uitgevoerd in Molies' Le voyage dans la lune. Dat is toch wel een treurige constatering.

Ik raad mensen dan ook aan om na de 1e encounter, eigenlijk de enige scene die mij kon bekoren, de film uit te zetten. Ik heb mij voorgenomen om überhaubt geen Spielberg meer te kijken omdat ik meer van film dan van marketing hou.

Ja, dit is wel leuk hoor. Contamination blinkt uit in dialoog. De opening van de film zet meteen de toon met een groep wetenschappers die stug hardop blijven zeggen wat ze doen:

>i see a door.

>yes

(Maakt deur open)

Die lijn zet zich de hele film door waardoor de wijze waarop de good guys achter de waarheid komen onnavolgbaar is. Tel daar de leuke effecten en een coole soundtrack bij op en je hebt een win. Beetje saai middenstuk, daarom toch geen absolute topper. Maar zeker eentjendie ik nog een keer ga kijken.

Volgens mij kan je dit bijna als een remake zien. Zowat elke scene uit het origineel komt hier in een bepaalde vorm ook weer in terug, meestal meer over de top dan in deel 1. Erg leuk, vooral de full body tourette karate scenes!! Het acteerwerk is wel redelijk ruk. Hoewel iedereen over de top acteert komt niet iedereen er mee weg. al met al een prima actiefilm.

Wederom een fijne universal klassieker. Gelukkig heb ik er nog 3 te gaan.

Creature from the Black Lagoon blinkt voornamelijk uit in zijn setting (vergeleken met Wolfman, Frankenstein en Bride of Frankenstein). Veel locatie filmwerk zorgt voor een prachtig oord overdag, met onheilspellende nachten. Je waant jezelf effe lekker in een ander oord door de prachtige plaatjes, aangevuld met een breed scala aan exotische aap/vogel geluiden. Ook de onderwaterscene's zijn tiptop. Ze zijn opvallend scherp en strak gefilmd, wat ik van tevoren eigenlijk niet had durven denken.

Het acteerwerk is as usual: karig. Maar dat mag de pret niet drukken qua fijne typetjes. Kaptein scheer-me-niet, een prachtige Julie Adams en een duo i-know-best-scientists. Het monster is natuurlijk de showmaker, ondanks iedereen al weet hoe hij eruit ziet. Een erg fijn, gedetailleerd costuum, dat op vreemde wijze toch ergens wel eng is. (Alhoewel je je niet druk hoeft te maken voor een slapeloze nacht natuurlijk)

Gooi daarbij ook nog is overdramatische muziek op repeat en je hebt een erg aangenaam klassiekertje.

Mijn god wat een shitfilm! Laat je niet misleiden: dit is geen horror. Dit is een homevideo waarin 2 mannen een film denken te maken. Dikke kans dat jij en een goeie vriend(in) dit beter kunnen. Het is genant om te zien hoe hier de schijn van film wordt opgehouden terwijl er werkelijk geen moment geloofwaardigheid is. Het acteerwerk is zo shit dat het soms moeilijk te zien is wat er bedoeld wordt. Zo vraagt aaron op een gegeven moment aan de telefoon: Am I in danger? Tja moeilijk te zeggen. Plottechnich wel, maar gevoelsmatig zou ik nee zeggen.

Vooral de totaal NIET creepy Joseph is pijnlijk om naar te kijken... erg fascinerend hoe iets met deze erbarmelijke kwaliteit toch door netflix opgepikt wordt.

Wat een bagger.

3 verhalen die als een strip aan elkaar zouden moeten hangen. Helaas werkt het allemaal echt bar slecht. Het begint al met de wijze waarop de kijker aangesproken wordt: letterlijk als een kind. Het zet de toon van een aflevering kippevel. Na een echt spuuglelijk geanimeerde raamvertelling start verhaal 1. Een dodelijk saaie vertelling over 2 bejaarden. Ze worden overvallen door 3 overvallers die niet zouden misstaan in een Ernest of Police Academy film. Hoe dat afloopt maakt eigenlijk al niet eens meer uit. Ode aan der golem lees ik? Meer een pisstraal naar der Golem. Verhaal 2 is met niks-speciaals ver uit het leukst. Een paar jongeren durven hun vlot niet meer af omdat er smurrienin het water drijft. 1 jongen betast nog even een meisje in haar slaap, en uiteindelijk biedt dit verhaal wat leuke gore en een einde waar je op hoopt. Meer lelijke animatie waarop je wederom als kind aangesproken wordt. Verhaal 3 volgt: nu met een werkelijk verontrustend gebrek aan inzicht van iedereen die iets met het plot te maken heeft. De hoofdpersoon praat de hele tijd in zichzelf omdat geen idee, he moet wat om dit verhaaltje nog wat te rekken. Net als de compleet nodeloze intro die ook nergens thematisch terugkeert.Na een aanrijding met een lifter rijdt mevrouw door. Veel mensen stoppen, vullen een scene hiermee waarna ze allemaal nooit meer terugkomen in het verhaal. En de liftrr spookt de bestuurder na door tot in den treure dezelfde oneliner te maken die de 1e keer al mis ging. Thanks for the ride. Welke ride? Waarom? Nog meer lelijke animatie. Einde. Wat een aanfluiting.

de rimbam om deze film ontgaat me. Simpelweg een niet enge horror. Ik vond het meer een morbide drama, maar ook als drama faalde de film bij mij: het is gewoon niet heel erg spannend gebracht.

De dvd-hoes is dan ook ronduit misleidend met teksten als:

"A Stunning debut...A must see for horror fans"

"recently voted by shivers magazine one of the best horror film in the history of cinema"

En dan een plaatje van een blonde dame met de cronos-device op. Op de dvd staat een interview waarin Del Toro aangeeft dat de film de vampirische relatie tussen mexico en de VS laat zien.

Maar de werkelijkheid is: geen blonde dame in de film (sowieso geen dames van tussen de 12 en 65, mocht je dat bezwaarlijk vinden) en zeer weinig horror. Zo weinig zelfs, dat dit in mijn ogen meer als surrealistisch drama overkomt. De vampirische relatie tussen mexico en de vs, of een andere vorm van maatschappelijke kritiek zal wel zo goed in de film verstopt zitten dat ik m heb gemist (ondanks ik van te voren wist dat het erin zat). Een film die niet echt zal blijven hangen bij mij. Shivers Magazine bewijst hiermee op voorhand een kutblad te zijn (een googlesearch bevestigd dit).

Wat overbleef voor mij was een zeer matige film. Ok om uit te kijken, maar ook echt niet meer dan dat.

Een erg trage en nergens originele film. Eerst dacht ik dat het om een mystery /mindfck achtig iets ging, maar uiteindelijk bleek het verhaal gewoon heel brak te zijn en kwam daar de meeste verwarring vandaan. Het is juist vooral géén film om lang over na te denken. Ook vond ik de film een uur te lang duren. Er is gewoon te weinig verhaal. Cinematografisch zoals je verwacht van een dure hollywood film, geen uitblinker.... Helaas een misser...

Don Wilson is echt een shitty acteur 1e klas. Verder zit de vaart er goed in bij deze film, wat ook wel nodig is. Acteerwerk is overwegend slecht met bizar genoeg de hoofdrolspeler voorop. Plot gaat nergens over, maar er zijn ontploffingen shootouts en fights, dus het heeft zn doel bereikt. Leuk om dit soort ongein is gezien te hebben.