Opinions

Die versie heb ik gekocht en ik ben er wel redelijk tevreden mee. Ik ben in eerste instantie erg tevreden dat deze film in Nederland wordt uitgebracht. Living Colour krijgt daar sowieso al mijn respect voor! Daarnaast schijnt het een kopie te zijn van Criterion, dus het beeld is kennelijk niet veel beter te vinden (ik heb betere kwaliteit gezien bij restauraties, maar het is allemaal prima te volgen ) De score van Timothy Brock klinkt ook helemaal toppie. Enige grote nadeel is dat de dvd echt hélémaal kaal is (er staat zelfs geen menu op de dvd)! Dus als je geen subtitle knop op je afstandsbediening hebt, kun je de subs niet uitzetten.

De film zelf was echt een genot om naar te kijken. Het gaat eigenlijk niet echt ergens over: Nanook+gezinnetje doen hun ding met af en toe wat intertitles. Toch kwam het geheel echt heel interessant over: de vreemde gewoontes, maar vooral de vrolijke onschuldige mensen. Heel puur, zoals Co Jackso ook al aangaf. En dus erg aangenaam om naar te kijken. Het mag dan wel grotendeels in scene zijn gezet, maar dat neemt niet weg dat het wél echt het ijslandschap is, en dat alles wat gebeurd in de film dus echt voor de camera is gebeurd. En dat wekt indruk. Alles is vanaf statief gefilmd maar deze beperking van bewegingsvrijheid is helemaal niet zichtbaar omdat alle handelingen van Nanook+ meteen mijn aandacht hadden. Al met al oogt Nanook als een "kleine film" die erg goed wegkijkt. Een erg toegankelijke stille film die ik vast nog een keer ga opzetten.

Waar deel 1 van Die Nibelungen zich richt op Siegfried en zijn grootsheid, gaat deel 2 over zijn weduwe, en haar drang naar wraak naar de moordenaar van Siegfried.. Deel 1 ging over een ontdekkingsreis van Siegfried en deel 2 voornamelijk over de onderlinge relaties: de decors zijn hierdoor wat eenzijdiger (maar nog steeds erg mooi).

Het leuke is, zoals al eerder genoemd, dat elk karakter redelijk legitieme motivaties heeft voor zijn/haar handelen. Het einde van de film kende ik al (uit een of andere docu over expressiosme als extra op een andere silent): het knalt erin als een malle, de grootste strijd tussen de hunen en de nibelungen is prachtig om te zien.

Wel heeft de film ook wat oneffenheden: Sommige camerastandpunten komen nogal uit de lucht vallen: zo zie je eerst een persoon tegen een huis staan, en bij de close up veranderd de achtergrond opeens naar iets heel anders. Soms lijkt dit een bewuste keuze, soms niet. ik weet niet zo goed wat ik ervan moet maken... Ook de montage laat wat te wensen over af en toe zeker als je de film naast metropolis of spione legt: qua skills zit Lang hier (nog) niet in topvorm.

Maar het verhaal en de decors maken veel goed. Het theatrale acteerwerk komt in mijn ogen goed uit de verf.

4 sterren. Topvermaak. Je denkt bij jezelf van: 'huh?!' Maar dan heb je alweer iets gemist. Of de film mist zelf weer iets, er is veel mis in ieder geval. Gelukkig is er de band die de boel weer even recht trekt met een lekker nummer. Daarna datzelfde nog 2 keer. En zo is het maar net. Coole effecten, puik acteerwerk en een montage om u tegen te zeggen.

Best een leuke film hoewel de horror ver te zoeken is qua toon. Er lopen allemaal rare monsters rond, maar nergens wordt het eng of unheimlich. Sterker nog, het is eerder komisch en luchtig door de oneliners en karikaturen (ik moest op een gegeven moment aan basket case 2 denken). Ik heb de directors cut gekeken maar ik moet zeggen dat het allemaal nogal chaotisch verloopt. Het plot lijkt te groot voor de film waardoor veel scenes en plotwendingen abrupt voelen en personages slecht uitgediept. Kostuums zijn cool, muziek is ook lekker fantasy (Danny Elfman), maar toch beklijft het allemaal niet echt.

Coole video nasty. Ik vond de kills erg gaaf en de opzet vsn de film ook interessant. Nadeel was het geluid dat soms onverstaanbaar zacht is, en daarna opeens loeihard. Irritant om met de afstandsbediening in de hand te moeten kijken, maar goed, het is ook behoorlijk lowbudget allemaal. De film kakt een beetje in op een gegeven moment, maar dat mag de pret niet drukken. Ik heb de 88 films versie gezien. Niet de langste versie zie ik, maar wel uncut en uncensored volgens het label zelf, en zo zag het er ook uit hahaha. I love goedkope horror.

Die DeCoteau toch... Na Sorrority Girls in the Slimeball-o-rama en Creepozoids wéér een knaller van de onderste plank. Nightmare Sisters is een facepalm van een film. Acteren kan niemand, het script (voor zover aanwezig) lijkt op de set te zijn geschreven en de special effects ... de special effects.. Erg genoten weer. Er zit een enthousiasme en trash gehalte in wat ik erg waardeer. En tetten, die zitten er ook in. En rare homofobe grappen, terwijl DeCoteau zelf een man vsn de herenliefde is. En een soundtrack die echt geknipt is voor de film. Wat dacht je van de klassieke sucky sucky sucky sucky succubes? Of incredible incredible incredible incredible incredible incredible two headed transplant? Rake tracks zeg ik je.

Tempo zit er ook in. Er gebeurd de hele tijd toch weer iets dat fascineerd, en voordat je je verveelt is de film weer afgelopen. Mooi.

Dit is cool. Ninja action, synths, aerobics. Whats not to like?

De eerste scene alleen al maakt deze film het kijken waard, en dan is onze sexy aerobics chick nog niet eens geintroduceerd! Hoe dit lager dan een 3 scoort is mij een raadsel...

4 werpsterretjes recht in je gezicht

Dit was ok. De film komt wel echt traag op gang en de personages missen wat kleur. Daar staan de coole effecten tegenover en een spannende tweede helft. Al met al had ik hier wat meer van verwacht, de reputatie als een van de betere zombie films vind ik m niet waar maken. Het is niet slecht, maar kan echt niet tippen aan fulci's werk of de latere italiaanse zombiefilms. Maarja, daar zeg ik het al: die kwamen allemaal een stuk later.

Gave zombiefilm die niets meer is dan dat: geen uitleg over hoe en wat, geen flashbacks of zijsporen, alleen maar zombie zombie zombie. De hoofdpersonages zijn compleet geschift met als dieptepunt een gast die voorstelt om de zombies het huis binnen te laten omdat ze misschien iets zoeken (ofzo). De synthmuziek vond ik een extra pluspunt. Het blijft fascinerend hoe italianen dat toch deden destijds... Geen ander land dat zo'n typisch sfeertje neerzet. Al met al een aanrader voor zombiefans en italiaanse trash fans. Het einde was trouwens wel een minpunt: gaat er een electrische zaag aan, stopt de film [\spoiler].

Coole italian trash film. Michael Sopkiw is een baas, de rest van de cast is gereduceerd tot beeldvulling. Plottechnisch wordt er elke jungle adventure cliché aan elkaar geplakt, dus dat levert weinig originele, maar wel erg amuserende cinema op. Er gebeurt altijd wel weer wat! Een paar goede grappen (bewust en onbewust) en een kick ass soundtrack maken de boel af.

Ja daar ben ik het wel deels mee eens, alhoewel ik moet zeggen dat ik de sfeer wel lekker vond. Heel anders dan Judex. Waar Judex een soort dromerige sfeer heeft, heeft Nuits Rouges een soort van absurdisme over zich heen hangen. Ik vond de typetjes (karikaturen en clichematig als ze waren) wel erg fijn om naar te kijken: mooie outfits, koppen die geen uitleg nodig hebben en veel maskertjes/pruiken en meer van dat soort dingen. Daar is duidelijk veel tijd en liefde in gestoken. Het is echt een film die zegt: dit is niet echt maar een entertainend filmpje. Het kleurgebruik helpt hier ook aan mee: alle interne decors zijn echt heel retro: ik zei op een gegeven moment nog net niet "GOH, WAT MODERN" toen ik een arcadekast in het decor zag staan (hmmm, klopt trouwens ook wel voor een film uit '74 bedenk ik me nu). De tijd waarin de film zich afspeelt is een raar fenomeen:het is weer echt een soort van Feuillade serial remake (jaren '10 tot '20 dus), maar dan heel erg jaren zestig, en dat dan weer retro in beeld gebracht.

Het plot is helaas echt heel slecht: veel onnodig moeilijkdoennerij zoals een treinscene waarin de slechterik besluit om over het dak van de trein te lopen in plaats van simpelweg dOOr de trein te lopen, en heel veel meer van dat soort knullige fouten. Erg vreemd voor een film die voor de rest best professioneel in elkaar steekt om hier niet even op te letten. Dat plot was voor mij dan ook de dooddoener om dit geen goeie film te vinden ondanks het fijne wegkijkgehalte. krappe voldoende omdat het idee wel erg leuk is.

De film doet wat je verwacht: je laten schrikken. De wijze waarop valt alleen tegen. Harde jumpscares en cheesy make up. De non in kwestie ziet er bijna grappig uit met haar gekleurde lenzen en de spanning is dan ook ver te zoeken nadat je een close up van dr hebt gezien. Qua logica verwacht de film echt totale suspension of disbelief. Enige vorm van terugdenken hoe iets ook al weer zat levert vragen op. Vooral hoe de kwaadaardige non bijna almachtig is, behalve in haar poging om de personages te vermoorden. It makes no sense at all. Het acteerwerk was matig, vooral father Burke valt op, doordat hij erbij loopt als een actieheld a la bruce campbell. Beetje misplaatst. Tot slot moet het einde een universum met wat andere films creeeren. Geen idee waarom. Zal wel wat te maken hebben geld en Hollywood's angst om een nieuwe op zichzelf staande film te maken.