Opinions

Ja, mooi. Veel humor, vrije stijl maar de tragiek ontbreekt niet. Echt een tragikomedie, dus, waarbij goed gekeken is naar Fargo (de film of de serie). Maar genoten hoor, ook van het acteerwerk. Aanrader.

Liet me koud.

Gemengd. Het einde wijkt behoorlijk af van het boek, zoveel dat zelfs de titel niet langer klopt. Er fiel im Oktober 1918, an einem Tage, der so ruhig und still war an der ganzen Front, daß der Heeresbericht sich nur auf den Satz beschränkte, im Westen sei nichts Neues zu melden. Dat is nogal anders dan echt in de allerlaatste uren in het slagveld gestuurd te worden
Voor de rest is het ook behoorlijk van dik hout zaagt men planken. De jaren 30 versie - en ook het boek - waren toch een stuk subtieler.
En dan nog die natuurshots tussendoor - die hadden geen betekenis zoals in The thin red line, maar meer een soort intermezzo. En die muziek effecten - was dat om het publiek ervan te overtuigen dat het toch echt een hedendaagse film is?
Het acteerwerk zorgt voor een voldoende, zeker de rol van Kat was goed.

Voor een afscheidstournee toch best oké. Nog één keer de grootste hits door artiesten die hun hoogtepunt allang voorbij zijn, nog één keer duiken in nostalgie, een buiging…

En ook al is het verhaal minder sterk dan in deel 1 en 3, toch werd het wel met flair verteld. Ik heb me daarom wel geamuseerd; het is in ieder geval een stuk beter dan Crystal Skull.

En als peilstok hoe het staat met AI in films is dit toch ook wel indrukwekkend; ik vond de verjongde Ford toch best overtuigend. Dat belooft nog wat.

Al met al prima voor een avondje vermaak, maar het blijft maar een popcorn-film.

Ik ben een hogere mening toegedaan dan de gemiddelde score hier. Tykwer is wat wisselvallig (Cloud Atlas, brrr), maar dit is toch van begin tot eind een vakkundig gemaakte film. Goed geschoten, behoorlijk goed plot, prima actie, en net op het moment dat het me opviel dat er toch een moraal ontbrak werd dat er met de verhoring ook nog even snel ingepropt.

Dit is hoe een James Ind film of Bourne of whatever zou moeten zijn. Pulpy genoeg om lekker weg te kijken, maar ook weer geen stupiditeiten die je met een klap doet realiseren dat het allemaal maar een film is.

Veel geschreeuw, weinig wol. Regisseur laat veel zien, maar er wordt maar weinig verteld.

Mijn nieuwe favoriete kerstfilm.

Ik had ‘m nog nooit gezien, maar wat een menselijke film zeg. James Steward zal wel nooit mijn favoriet worden, en ook hier is hij wisselvallig, maar er wordt mooi opgebouwd om de karakters te leren kennen, met een goede draai aan het eind - zat flink te snotteren. Hartverwarmend, dat is het.

Vette actiescènes!
Maar niet heus.
Niet dat ik dat nu bepalend vind voor de film, maar ook de rest van de film ontsteeg de kwalificatie Hollywood vermaak niet. Ach jee, een vader die zijn zoon half onterfd heeft, maar het hem allemaal vergeeft als hij ziet hoe dapper hij is. Oei, een driehoeksverhouding, maar de blonde wint het van de zwarte. Oh nee: de dappere Saksen worden onderdrukt door die geniepige Franzosen! En eigenlijk is mijn beschrijving niet erg veel oppervlakkiger dan hoe deze elementen in de film verbeeld worden. Toch is hij best amusant hoor, ik heb best een zwak voor Hollywood vermaak uit de jaren 50 . Maar een film als The Vikings met Kirk Douglas is een stuk sterker, ook al laat die ook wel eens een steekje vallen.
En ik heb het boek van Walter Scott nooit gelezen (shame!), maar ik heb zo'n vermoeden dat die wel een stukje beter was dan deze verfilming.

Al met al is Ivanhoe prima te pruimen... als je geen hooggespannen verwachtingen hebt. Het is wat het is.