Opinions

Hm.

Tijdens het kijken vroeg ik me af: waarom draait het bij Ocean’s Eleven c.s. vooral om hoe de heist verloopt en zijn de acteurs en hun prestaties daaraan ondergeschikt, en is het bij Ocean’s Eight dat ik tijdens het kijken vooral let op:de acteerprestaties van de dames en lijken de intriges daaraan ondergeschikt?

Helena Bonham-Carter in haar zoveelste verwarde rol, Sandra Bollock - ik doe echt mijn best om geen oordeel over de fysieke verschijning van de actrices te geven... maar het is toch best lastig om haar botox-verleden te negeren - verder terecht dat ze de film draagt. Cate Blanchett is soms bijna overtuigend als stoere vrouw door breed te lopen enzo - maar ook vaak niet. Anne Hathaway is over the top, maar dat past.

Want waar in Ocean9s Eleven e.d,. de humor bijzaak was, voert hij hier de boventoon. Regelmatig tongue-in-cheek, maar toch. Dat de balans hiernaar doorslaat is niet erg, alleen is de humor wel netjes.

Samengevat - en dat geldt voor den ganschen reeks: eigenlijk heb je genoeg aan de soundtrack. Die maakt echt de helft van de film.

Aardig.

Een vergelijking met de remake ligt voor de hand, maar de verschillen zijn behoorlijk groot. De humor is hier veel minder tongue in cheek en meer - tsja, hoe noem je dat? - komedie. De vaak niet zo leuke ouwe jongens krentenbrood humor, die Griekse bedenker van de heist met z’n karikatuur. De drijvende kracht van hoe de heist nu eigenlijk minutieus in elkaar steekt ontbreekt in dit origineel. In plaats daarvan gaat het veel meer over de personages zelf.

Maar er zijn ook overeenkomsten. Ten eerste: voor een film uit 1960 is het een opvallend vlotte film met relatief snelle cuts en mooi gefilmd. Niet zo smooth als de remake, maar wel een stuk vlotter dan tijdgenoten. En ten tweede de relatief grote ondersteunende rol van de muziek. In de remake is het erg belangrijk om de coolheid van de operatie en de personages te belichten. Hier gaat het in eerste instantie om een podium om de Rat Pack hun liedjes te pluggen. Maar het zijn wel coole liedjes, en de rest van de soundtrack heeft ook zeker wat cools.

Mijn voorkeur gaat uit naar de remake. Het acteerwerk in het origineel vind ik niet erg sterk (en dan met name Dean Martin), het plot zit niet zo genieus in elkaar (voorbeeld: het losse draadje met de echtgenote en maîtresse van Ocean), het abrupte einde- ik vind het gewoon van een lager niveau. Maar toch best aardig, en ik sluit niet uit dat ik ‘m nog wel eens wil zien.

Opvallend hoe sterk de meningen over deze film verdeeld zijn. Naar mijn mening zijn naast de soms slechte CGI en de clichés vooral de luiheid in het script oorzaak dat deze film niet al te best is. Waarom met een vliegtuig het Witte Huis aanvallen en iedereeen in hoogste staat van paraatheid brengen als de eigenlijke aanval via de grond gaat? Waarom er uren over doen om de code te ontfutselen? Lijkt me lopende band werk, toch? Maar aan de andere kant zit er vaart in, en is de cast degelijk, en wordt in ieder geval soms geprobeerd de schijn van geloofwaardigheid in stand te houden. Er zijn een boel slechtere films. Ikzelf kom op net onvoldoende uit, vooral omdat het script veel beter had moeten maar ook kunnen zijn.