Opinions

Wat een negativiteit hiero!

Heb 'm in de bioscoop gezien, en vond 't mooie ervaring: lekker los associëren op prachtige beelden. Niet zo sterk als Koyaanisqatsi maar sterker dan Powaqqatsi.

Goed, maar minder sterk dan The Thin Red Line. De stijl is dezelfde: mooie beelden van natuur en mensen, karakters die met commentatorstemmen poëtische teksten spreken en zo hun ziele-oerselen blootgeven. Dat is allemaal erg mooi.

Maar in The New World zijn er minder karakters. Daardoor is er meer herhaling en minder afwisseling in wat de commentatorstemmen bespreken. Meer een mantra en minder een rijk pallet. Ik heb overigens de verlengde versie gezien.

Desondanks een prachtfilm.

Tegenvallend.

Er zit wat humor in, er worden tijdens de reis wat archetypen als karakters opgevoerd zodat het blijkbaar een catharsis is. Maar de humor te bedekt, de karakters te oppervlakkig, het tempo te traag, en de afstand tot de hoofdpersoon te groot.

Geef mij maar Slow West, die trok ik een stuk beter.

Een vreemde mix van gore, mythologie en actie. Maar niet bepaald Shakespeare, hoewel er bekende elementen inzaten: verschuilen achter een weefgetouw, een schedel van een hofnar, en het hoofdplot natuurlijk. Maar waar Hamlet waanzinnig is - of speelt - is Amleth rechttoe rechtaan een moordmachine met een ijzeren hart.

Daarnaast verbraken de bekendere acteurs voor mij de betovering, want het besef dat je naar Nicole Kidman of Willem Dafoe zit te kijken past niet echt bij Noorse mythologie. Ook hoofdstuktitels als ‘The Gates of Hell’ verbreking die betovering want teveel metal geluisterd om een gniffel te kunnen onderdrukken.

Voor nu een 7, maar ik wacht een tweede kijkbeurt af.