Opinions

Redelijk onconventionele western, die een beetje op gang moet komen, maar dan ook duidelijk beter is dan de rechttoe-rechtaan western die in die tijd gangbaar waren. Verder ook mooi geschoten, en goed acteerwerk. Vooral Marlowe deed het m.I. goed.

De sfeer was af en toe zelfs beklemmend, en dat kende ik nog niet van westerns uit de fifties. Aangenaam verrast!

Hoe je door correct te willen blijven het toch fout kunt doen. Zowel Mr. Stevens als Lord Darlington vallen in deze valkuil.

Anyways, dat ik deze niet eerder heb gezien. Er is zoveel te genieten. Het spel natuurlijk, het verhaal, maar let ook maar eens op de props. Twee minpuntjes: Hugh Grant was minder, maar dat komt waarschijnlijk door de rest. En de muziek was wat te aanwezig. Sommige scènes waren sterker geweest zonder.

Al met al weer een sterke Mike Nichols-film.

Krappe voldoende. Acteerwerk goed, thematiek behoorlijk zwaar, maar plot niet zo bijzonder sterk. En wel knappe subtiele verwijzingen erin (de reflectie van treinwagons in de ramen van een bus, de alarm hoorns e.d.), maar toch komt het nergens echt binnen.

En ondanks dit alles had ik af en toe associaties met RLT4-waargebeurdeverhalenopdevroegeochtendalsertochnoggeenhondkijkt; het is wat cheesy ofzo. Moeilijk om te zeggen bij deze thema’s, maar ik denk dat ik niet de enige ben.

Goed, maar niet geweldig. Het filmwerk was geweldig, maar het spiritualisme dat er uit sprak was wat clichématig. Ik bedoel: visioenen van overleden gezinsleden, dat is wel vaker voorgekomen . Op dat gebied haalt hij het niet bij Malick’s The thin red line, hoewel het geloof ik dezelfde cameraman is.
En hoewel het allemaal erg realistisch lijkt is er behoorlijk wat suspension of disbelief nodig. Na de val met zijn paard van de klif werd wel ongeloofwaardigheid op ongeloofwaardigheid gestapeld. Ook al zag het er realistisch uit. Ook is het moeilijk om geen vraagtekens te stellen bij de geloofwaardigheid van de karakters. Vrijwel iedereen is vijandig, is alleen dader of slachtoffer. En als ik het me goed herinner is er maar één humoristisch moment in de film: het happen naar sneeuwvlokken. Dus wie doet in zo’n wereld zo verschrikkelijk zijn best om te overleven?
Een tweede keer kijken... dat weet ik niet. Ongeloofwaardigheid en gore versus filmwerk. Hm.

Elke film krijgt een halve ster voor de moeite. Deze krijgt een punt daarbovenop voor de cinematografie. De rest, plot, acteerwerk, editing, muziek en ga zomaar door balanceerde tussen gejat, waardeloos, afgezaagd en bespottelijk. Meer woorden maak ik er niet aan vuil.

Bleek, zoals de Engelsen zeggen. Ook af en toe loodzwaar en pijnlijk om deze wereld te zien. Soms wel overdreven grauw en somber gefilmd, maar dat mag.

Mooi einde ook, juist omdat het onzeker is, Misschien dat ik de moed kan opbrengen hem te herzien, want ik vermoed dat ik wel wat symboliek heb gemist.

Aan de andere kant was het soms wel wat eentonig.

Ik had deze nog nooit een rating gegeven terwijl ik ‘m natuurlijk wel vaker gezien heb. Gisteravond was hij er op, en zapte ik er na een kwartiertje ofzo naar toe,
En oei, wat was het knullig allemaal. Mierzoete muziek. Clichés als wanneer je vlucht met een paard en over een stenen muurtje springt er voor het effect dan een paar stenen van het muurtje vallen. En dat dan meermalen. Kevin Costner met jaren 80/90 kapsel mét matje. Sowieso: het Amerikaanse en Australische accent van de voornaamste acteurs. Hedendaags taalgebruik met af en toe een ‘shall’. Alan Rickman die er nog een beetje humor in brengt en wel de leukste rol ervan maakt, maar te theatraal is. Vind ik Michael Wincott als Guy of Gisburne het beter dan als boef.
En dan de stompzinnige dingen in het verhaal! De Kelten (die overigens weggezet worden als barbaren terwijl zíj immers de oorspronkelijke bewoners waren) vallen de schuilplaats in het dorp aan. En wat zie je? Iedereen rent maar wat heen en weer terwijl Robin een bosje pijlen pakt en vier Kelten neerschiet. Een half uurtje daarvoor hebben we in een montage gezien dat iedereen getraind werd in vechten en boogschieten. Waarom iedereen een beetje rondrent wordt niet uitgelegd.
Of Christian Slater (really?) die de hele tijd een klein rolletje heeft maar opeens super over the top explodeert omdat hij Robin haat omdat het zijn halfbroer is... En zo kan ik wel doorgaan.

Nee, als tiener keek ik altijd trouw naar de jaren 80 BBC tv-serie. Dat moet ik denk ik ook niet terug zien, maar het is wel duidelijk dat Costner’s versie ongeveer net zo slecht is als Gere’s First Knight.

Het is inderdaad meer een familiefilm, maar deze zal ik niet snel aan de kinderen voeren. Behalve dan dat er wel veel betere familiefilms zijn is het ook niet zo gezellig als ik de hele tijd moet gniffelen omdat het zo tenenkrommend slecht is.

Amusant, maar niet uitzonderlijk. Dostojevski’s Misdaad en straf gaf de aanleiding, maar - niet verwonderlijk voor een film van wat 80 minuten? - het haalt het niet bij het boek. Toch amusante stukjes, niet alleen het afruimen van de tafel maar ook hoe de camera de reconstructie laat zien.

Maar op de een of andere manier wordt het niet écht spannend. Jimmy Stewart is wat houterig, Phillip gaat wel erg makkelijk plotseling over de schreef. Nu ja, het overtuigt niet helemaal,

Niet zo best. Het komt niet veel verder dan een sportfilm, wat opgeklopte rivaliteit, her en der wat half-memorabele one-liners en een paar randfiguren. Zo wordt de rol van de vrouw van Lauda wordt beperkt tot de stille kracht op de achtergrond (Stand by your man! Haak maar in!). Al met al te weinig om geboeid te worden.

En ligt dat nou aan mij, of waren de races gewoon niet spannend gefilmd? Je kunt soms gewoon zíen dat er niet met hoge snelheid gereden wordt.

Aan de pluskant: Acteurs gevonden die behoorlijk op de racers lijken. En een leuk sfeerbeeld van de mid-seventies.

Al met al: niet zo best.