The Remains of the Day (1993)

Elegante film met een bepaalde statuur, die hooggehouden wordt door de sterke cast, waaronder Anthony Hopkins en Emma Thompson. Hopkins speelt voortreffelijk de rol van Mr. Stevens, een butler die waardigheid en plichtsgevoel zo hoog in het vaandel heeft staan dat zijn persoonlijke en emotionele ontwikkeling achter lijkt te zijn gebleven. Zijn vermogen om emoties te tonen wordt telkens op de proef gesteld en de komst van Miss Kenton maakt het er niet makkelijker op. Dit alles speelt zich af in de voordagen van de Tweede Wereldoorlog, waarbij het huis het toneel is van beslissingen die de koers van het land (en Europa) bepalen. Wat deze film echter zo bijzonder maakt (en het oorspronkelijke boek, waarschijnlijk) is dat Stevens nooit echt lijkt te ontdooien. Zelfs wanneer miss Kenton toenadering zoekt en tot slot in huilen uitbarst kan hij het niet opbrengen om enige compassie te tonen, hooguit een standaard beleefd antwoord. We komen ook nooit echt te weten in hoeverre hij hiermee worstelt. Of hij echt probeert een beetje menselijkheid te tonen, of dat hij zijn plichtsbesef zwaarder vindt wegen. Het mag zo nu en dan wat traag en rustig zijn, en qua verhaal heeft het niet zo ongelooflijk veel om het lijf, maar het zoeken naar wat er nu werkelijk in Stevens hoofd omgaat is wat de film intrigerend en onderhoudend maakt. Het sublieme acteerwerk van Hopkins is daarbij van grote waarde. De film is niet voor iedereen -als kind had ik er vast niet zoveel aan gevonden- maar wie dit soort Engelse aristocratische drama kan waarderen is het de moeite waard. Als Game of Thrones-fan kan ik het niet laten om ook even op te merken dat er maar liefst 3 acteurs uit de serie meedoen: Lena Headey (Cersei), Peter Vaughan (Maester Aemon) en Rupert Vansittart (Lord Yohn Royce).

Goed personeel is moeilijk te krijgen. Een rustige ingetogen film over het leven van dienend personeel in Engeland. Een inkijkje hoe het er aan toe ging bij de Engelse aristocratie. Prachtige rollen van Anthony Hopkins en Emma Thompson, het was een genot om naar de subtiele onderhuidse spanningen te kijken. Een romance die nooit tot volle wasdom heeft kunnen komen door de extreme loyaliteit, perfectionisme en dienstbaarheid van mr. Stevens. Door de sprongen in de tijd blijft het verhaal ook boeiend.

Ik ben blijkbaar de enige die aan In the Mood for Love moet denken. Ook zo'n film met een onderhuidse liefde die niet tot wasdom komen kan vanwege een besef van plicht. Al is die film wel beter, intenser in mijn herinneringen, maar ook met een veel mooiere cinematografie. Neemt niet weg dat deze film interessant was met uitstekend acteerwerk van Thomson en Hopkins, maar ook met een interessante blik in het huishouden van een Engelse aristocraat. 2,5*.