Opinions

Ugh.

Ik ben verre van religieus (helemaal niet gewoon), maar na deze docu wil ik me ook geen atheïst meer noemen. Idolisatie van individueën (fototjes nemen met de sterren), gebrek aan empathie, gebrek aan sociaal inzicht, povere discussie technieken, samenkomsten onder gelijkgestemden ... je kan evengoed in de kerk gaan zitten.

Met Dawkins was ik al bekend, Krauss kende ik nog niet. Ik heb wel nogal wat mensen op Facebook zitten die te pas en te onpas moeten laten weten hoe dom religie wel is en hoe religie zo snel mogelijk uitgeroeid moet worden. Dat wordt al snel erg vervelend en het is dan ook geen verrassing dat je religieuze mensen op zo'n manier niet gaat overtuigen, als je zelfs al a-religieuze mensen afstoot. Maar Dawkins gelooft steevast in zijn methode, getuige de persoonlijke getuigenis die hij aandraagt in deze docu ... zeer wetenschappelijk, geweldig menselijk inzicht ook.

Probleem met deze docu is dat het niks meer is dan propaganda. Het gaat ook helemaal nergens over. De twee figuren staan een soort van centraal, maar eigenlijk is het "verhaal" van de docu de reis die beide heren maken. Dat gaat echter nergens heen en uiteindelijk krijgen we stukjes uit argumentaties op verschillende locaties ... wat rest zijn quotes en oneliners waarom wetenschap geweldig is en religie slecht is, waar vooral gefocused wordt op de slechte kanten van religie en de goede kanten van wetenschap. Nu ben ik het daar in essentie ook wel mee eens, maar de manier waarop het gepresenteerd wordt is echt wanstallig, het doet hun eigen punt absoluut geen eer aan.

Opvallend ook hoeveel comedians er meedoen ... want een leuke, grappige slogan is natuurlijk het ideale overtuigingsmiddel. Long story short, ook als niet-gelovige is deze docu een aanfluiting. Er wordt niks boeiends gezegd en de idolisatie-cultuur die er te zien valt is waardeloos.

0.5*

In het rijtje Aziatische suspense flicks is dit geen al te slechte, al is er eigenlijk geen sprake van suspense. 't Is meer een rechtoe rechtaan spookverhaal, waar het nooit spanned wordt, maar wel sfeervol is. Mooie shots en leuke muziek maken van deze film kijkbaar, in vergelijking met nogal wat van z'n soortgenoten.

Leuke film, al leg je best je verwachtingen toch niet te hoog. 3*

Edit: van losse eindjes weinig last gehad ... was nu ook niet het meest complexe verhaal ooit, en 't blijven spoken natuurlijk.

Horror in de blender.

Doorheen de hele film heb ik andere horror films gezien. Van de oudjes als Hellraiser en The Exorcist, tot de Aziaatjes ala Grudge en The Eye, zelfs wat Europees werk met Mirrors en The Broken. De film is verre van een regelrechte kopie maar stauwt zoveel in z'n korte speelduur dat elders ook al gebruikt werd dat de film wel erg wisselvallig wordt.

Toch viel er ook wel wat te genieten. Bij momenten erg sfeervol geschoten en er zaten een aantal aardige monster designs bij. Jammer genoeg zie de echt leuke eigenlijk nooit echt lang in beeld, had bijvoorbeeld graag die moeder met opengesperd gebit wat beter gezien.

Toch kon de hele mish mash mij niet zo boeien, viel ook bijna in slaap op sommige momenten. Acteerwerk was nogal pover, de soundtrack enkel opvallend als hij luid knallend schrikmomenten aankondigde.

Niet al te geweldig einde ook. 't Is allemaal wel aardig, had zeker meer ingezeten, maar is uiteindelijk niet meer dan de zoveelste die te weinig interessants wist te brengen.

2*

Weer een Shyamalan herziening, en ook deze beviel me niet. Vond hem wel iets beter dan The Sixth Sense, iets wat de eerste keer nog niet het geval was.

Shyamalan lijkt altijd wel leuke uitgangspunten te hebben. Een basis die op zich al lekker mystiek is. itt The Sixth Sense weet hij er hier enkele leuke scenes uit te halen. Probleem is een beetje de hoop garbage waarmee hij de rest van z'n film opvult. Willis vind ik goed (wanneer hij uit het hospital loopt lijkt hij ook echt unbreakable) maar Jackson is echt een farce, net zoals dat zoontje. Daarbij is het drama van zo'n triest niveau dat je afvraagt waar Shyamalan blijft proberen. Hij maakt er z'n personages alleen maar mee belachelijk.

Ergens halverwege loopt het dan ook nog fout wanneer de film overschakelt in superhero mode. Zal best dat het het uitgangspunt is van de film. Wel, da's dan een dom uitgangspunt. Of hoe je een leuk uitgangsprincipe verpest aan een kutgenre om het net dat ietsje minder kut te maken.

Het einde op zich is al helemaal belachelijk, maar dat komt vooral omdat ik helemaal op die superhero nonsens zat te wachten. Wat mij boeide was Willis' persoon. Zijn mysterie. Voor mij slaagt de film ergens een zijtak in en komt dan met een twist die mij geen fuck kan schelen. Irritant.

2*, omdat het af en toe, vooral in het begin, best sfeervol is. Al mag Shyamalon ook z'n visuele trucjes laten voor wat het is. Doe het goed of doe het niet.

Vond het iets beter dan verwacht.

Jolie's eerste film vond ik niet echt goed, daarom lagen m'n verwachten ook laag vooraf. Sowieso heb ik niet zoveel met oorlogsfilms, al wist ik eigenlijk amper waarover deze film zou gaan. Het verhaal van Zamperini blijkt uiteindelijk méér dan filmisch én onderhoudend genoeg voor een film van dit kaliber.

Je zou je kunnen verwachten aan overdreven episch geleuter en daar komt Jolie bij momenten ook wel akelig dicht in de buurt, maar steeds weet ze net de irritatiegrens te vermijden. Misschien omdat de film daarnaast wel relatief ingetogen is, zodat de epische momenten ook enigszins episch kunnen overkomen, in plaats van steeds maar weer epiek op epiek te proberen bouwen.

O'Connell doet het goed in de hoofdrol, ook de rest van de cast doet z'n best in vaak erg fysieke rollen. De muziek is een beetje dertien in een dozijn, visueel valt er net iets meer te beleven. Niet overweldigend indrukwekkend, maar soms toch wel mooie plaatjes.

De film voelt af en toe aan als afzonderlijke films die aan elkaar geplakt zijn, maar Jolie weet daar zelfs wat kracht uit te putten. Zo blijft het in ieder geval gevarieerd genoeg en weet ze de 120+ minuten toch nog te verantwoorden.

Degelijk werkje, al is het maar omdat films als deze vaak veel slechter uitvallen. Het had ook een tweede American Sniper kunnen zijn ...

3.0*

Hmmm.

Heb me de hele film afgevraagd wat nu de reden was voor Toyoda om deze docu te maken. De meeste docus hebben toch een duidelijk uitgangspunt of een bepaalde gebeurtenis/persoon waarrond wat opgezet wordt, dat kon ik hier eigenlijk nooit echt in terugvinden.

Uiteraard staat Kaji centraal maar waarom hij nu zo'n interessant persoon is om een docu rond op te zetten? Toch is het bokswereldje wel aardig om volgen en de hierboven beschreven scene lijkt even wat licht op het mysterie te werken, maar de scene duurt niet bepaald lang en daarna gaat de docu weer lekker doelloos verder.

Vooral de scenes daarna (hele tweede deel bijna) voelen redelijk overbodig aan. De herenigingen zijn wel oké, maar de bokswedstrijden slepen veel te lang aan. Je ziet een aantal fin de carrieres die op zich wel enige impact hebben, maar niet echt veel bijdragen.

Benieuwd dus wat Toyoda met deze docu wou bereiken. Al bij al schets het nog wel een boeiend beeld van het onglamoureuze bokswereldje, maar de wedstrijden zelf zijn pover, het amateurcamerawerk helpt zeker niet mee.

2.0*

Tja.

Hughes heeft slechtere films gemaakt, John Candy is ook wel een irritanter geweest. Maar dat is het dan ook wel zo'n beetje. Ik heb deze Uncle Buck nooit eerder gezien, maar toch voelt het alsof het een film is die ik al honderden keren gezien heb.

Het is dan ook een erg doordeweeks 80s dingetje. Met wat belegen humor, een stel kinderen in de hoofdrol, wat saaie ouders, moraaltjes etc etc. De kledij en de muziek zijn ook erg duidelijk erg tijdperkgebonden, liefhebbers van het hele 80s gebeuren kunnen hun hartje ophalen.

Maar verder is het een mager beestje. Hier en daar wel een geinig moment, echt vervelend is het ook niet, maar zo halverwege had ik het wel weer gezien, dan blijkt ook dat de film iets te lang doorgaat en dat het zich net allemaal wat té netjes oplost. Wel oké voor een keertje, maar geweldige cinema is het echt niet. Meer plankvulling voor de videotheek.

2.0*

Meh.

De buzz rond deze film wel een beetje meegekregen, maar verder geen enkel idee wat het zou worden. Ik kende de Safdie broertjes ook nog niet echt, dus handig dat deze gewoon op Netflix te zien was. Al had het achteraf gezien toch niet echt gehoeven, want ik zie het speciale van deze film niet zo meteen.

Behalve dan mss weer zo'n 80s synth soundtrackje, maar je zou denken dat we dat ondertussen toch wel weer genoeg gehoord hebben? De tijd dat dat retrohip was ligt ook alweer even achter ons. En de schuchtere poging om de 90s muziek uit het slop te halen (met Gigi d'Agostino) moet zo'n beetje de meeste slechte keuze ooit zijn.

Verder erg druk. Personages roepen veel (het typische Joodse/NY sfeertje) en de camera holt overal achteraan, maar niet op zo'n manier dat het ook nog eens mooi oogt. Dat is uiteraard niet zo makkelijk, maar genoeg voorbeelden waar dit al véél beter gedaan is.

Wast rest is een film over een vervelend personage, eentje waar uiteraard altijd alles fout bij gaat (of eigenlijk iemand die het constant voor zichzelf verziekt), ook dat voelde niet meteen erg fris of verrassend aan, inclusief het einde. Sandler is ook niet echt geweldig, veel te voorspelbaar en cliché. Net zoals de rest van de cast eigenlijk.

Door de snelheid en drukte nog wel redelijk dynamisch, maar er had makkelijk een half uur afgekund en wat frisse ideetjes hadden deze film toch ook echt wel goed gedaan. Nu is het vooral een allegaartje van oubolligheid die als blits verkocht wordt. Beetje te doorsnee.

2.0*

Stevig vermakelijk.

Maffe combinatie van actie, zombies en aliens die best goed werkt. De film knalt een aantal concepten bij elkaar en wordt daardoor maar een potje onzin (voor zover de ideeën apart al geen onzin waren). De broertjes houden het gelukkig allemaal wel luchtig genoeg waardoor het makkelijk te slikken valt.

Film ziet er bij momenten best erg aardig uit. Visueel leuk camerawerk, kleurgebruik was soms iets te fake donker maar verder ook bovengemiddeld. Jammer dat de effecten nogal tegenvielen en de editing soms te slecht is. Maakt de film iets gehaaster dan nodig.

Gore zit wel goed, humor ook. Zitten een paar erg grappige en smerige scenes in, het accent doet dan inderdaad al snel denken aan de oude Jacksons maar de vergelijking gaat maar op in enkele losse scenes.

Verdre is het hele einde te geschift voor woorden en misrekenen de broertjes zich ook een aantal keer, maar gezien hun tomeloze enthousiasme vond ik dat makkelijk te vergeven. Veel beter dan een film met zulk budget en verhaal recht heeft te mogen zijn, maar echt geniaal halen ze niet.

Wel uitermate vermakelijke pulp. 3.5*

Miller werkt zich op.

Verrassend goed uitgewerkt filmpje. 't Is Eigenlijk al een hele tijd geleden dat ik nog eens een geslaagde creature flick zag, daar valt deze zeker onder. De film verslikt zich een klein beetje in de allerlaatste scenes, maar tegen die tijd zit het sfeertje al goed verankerd.

Acteerwerk is aardig (behalve die vader) en al vanaf het prille begin heerst er een duister sfeertje, zonder echt te moeten steunen op "horrorscenes". De muziek helpt een stevig handje, de bleke filtertjes doen de rest. Daarna krijgt de film ook nog een 80s vibe mee (de twee jonge broertjes met hun geheim), maar op een wat frissere manier dan de meeste van die 80s revival films.

De scenes met het wezen zijn best cool, er valt steeds nét genoeg te zien en de film weet zelfs een spannend sfeertje op te wekken. Het einde had misschien iets mysterieuzer gemogen, al zit er tijdens de climax nog genoeg om genreliefhebbers zoet te houden.

Leuk dit. Miller groeit als regisseur, waardoor ik best zin heb in z'n volgende film.

3.5*

Beetje flauwe horror.

Wordt in een sociaal aanvaardbaar jasje gegoten, maar daarmee zit je wel met een aanloop die eigenlijk veel te lang duurt. De symboliek en politieke boodschap ligt er sowieso iets te dik op, daarvoor hebben we niet eerst een aanloop van 45 minuten nodig die alles nog eens uitspelt.

Wanneer de horror dan eindelijk om de hoek komt piepen, zijn er enkele geslaagde jump scares en is het alweer bijna gedaan. Het enige wat dan nog rest is een wat flauwe finale die wat goedkoop oogt (beperkte CG en een wapperend doek dat ik maar bezwaarlijk eng kon vinden. Qua horror schiet het toch tekort.

Was benieuwd naar deze film omdat horrorfilms zelden nog boven de 3* uitkomen op MM, wat deze dan zo speciaal maakt is me absoluut niet duidelijk. Vond het een redelijk pover filmpje dat enkel qua setting opvalt, maar zelfs dat voegt uiteindelijk niet veel toe.

2.0*

Leuk leuk leuk.

De link met Mulholland Drive en zeker ook Inherent Vice is niet zo heel moeilijk te trekken. We baggeren dik twee uur in Los Angeles rond, het is allemaal erg mysterieus en een beetje onsamenhangend, vaak ook wat vervreemdend. Op basis daarvan zou je denken dat Mitchell z'n karretje makkelijk aanpikt.

Maar qua sfeer is dit toch echt wel een andere film. Het is eerder guitig dan duister. Een beetje maf en weird, maar op een erg luchtige en frisse manier. Geen onderhuidse spanning, zware muziek of levenloze personages die ten onder gaan in een stad, wel iemand die mapjes uit dozen Frosties trekt om die over de map van Zelda 1 te leggen. Een beetje jonger dus.

Of je dat waardeert is wat anders. Ik vond het best geinig, maar af en toe verliest de film toch wat aan tempo. Mitchell slaagt er niet in om het 100% mysterieus te houden, af en toe is het gewoon iets teveel grappige gekte, waardoor de aandacht toch een beetje weggleedt. Zeker het einde had wel iets vinniger gemogen.

Maar da's beperkte kritiek voor een film die verder erg makkelijk wegkijkt. Zo laat Mitchell toch zien best wat in z'n mars te hebben. Ik zie hem nog wel eens alle elementen perfect op een rijtje krijgen om een meesterwerk af te leveren.

3.5*

Jammer.

Jammer omdat er niet zo heel veel van dit soort films gemaakt worden, en als er dan al eens eentje voorbij komt hoop je toch dat er meer mee gedaan wordt. Glazer doet ook best veel goed, maar faalt waar het écht zou moeten knallen.

Johansson doet als figuur wat denken aan Kusanagi (Ghost in the Shell), de film zelf meer aan Beyond the Black Rainbow. Alleen kan Glazer zich absoluut niet meten met deze films. Hoewel het allemaal lekker abstract, vaag en plotloos gehouden wordt, mist het deze film vooral aan audiovisuele zeggingskracht. Er zitten wel wat aardige abstracte beelden in en de soundtrack is op zich ook wel sfeervol, maar het blijft allemaal wat braafjes en veilig. Begrijp ik dan niet zo goed in een film als deze hoef je verder toch geen consessies te doen lijkt me zo.

Johansson doet het nog best goed (heeft ook niet al te veel tekst), met het intrige zit het ook wel goed en qua tempo is het perfect. Spijtig dat het soms te goedkoop oogt, dat de soundtrack te veilig is en dat het ontbreekt aan écht geniaal camerawerk.

Had wat meer mogen zijn, hopelijk was dit niet de éne film per jaar want dan is het helemaal een tegenvaller.

3.0*

Beetje een misser deze film.

Waar Black Cat, White Cat een aangename semimislukking was, draait het bij deze film eigenlijk helemaal de soep in.

Film is eigenlijk niet veel meer dan een hoop ondermaatse kolder verspreid over drie delen die weinig tot niets aan elkaar toevoegen. De film duurt dan ook veel en veel te lang. Dat hele derde deel hangt er maar als een vervelend, 30 minuut durend nawoord aan.

De humor werkt niet, het drama dat plots fors de kop op steekt de laatste 30 minuten nog minder. Niet moeilijk, aangezien we plots interesse dienen te tonen in personages die de vorige twee uur als dronken lapzwanzen door de film hobbelden.

Doe daarbij de tomeloos irritant kwetterende en continue voortdurende muziek en een film als deze heeft nog maar weinig kans op slagen.

Wel positief was het gezellige sfeertje dat doorheen de film blijft hangen. Ook het "underground" concept is erg aardig. Deed wat denken aan die volkstammen op vergeten eilandjes die nog steeds denken dat het oorlog is. Alleen had het allemaal veel beter (en mooier - hoe slecht was die make-up om hen ouder te doen lijken!) gemoeten.

Domste scene was de ontsnapping, toen ze midden in de filmcrew terechtkwamen. Humor die ook volop te bewonderen valt in slechte Vlaamse TVproducties.

Nee, niet mijn film. Begint valt dan allemaal nog wel mee, maar door de speelduur blijft het maar rekken, rekken en steeds meer en meer vervelen.

Zooi van 3 uur. Hier en daar wat frisse elementen, daarvoor nog een kleine 1.5*

Underground.

Gemiste kans.

Met het materiaal dat voor handen was had absoluut meer gedaan moeten worden, zeker omdat Eisenman best een eind komt en er continue het gevoel hangt dat er meer inzit.

De film faalt een beetje op het visuele. Om het lage budget wat op te vangen is er gekozen voor een duidelijke visuele stijl. Deze is echt iets te donker waardoor bij alle actie te herleiden valt naar schaduwen tegen felle lichtvlakken of lichtbronnen. Daarmee wordt het allemaal net iets te warrig en was ik geregeld kwijt wie nu net weer gegrepen werd.

Erg jammer, want zo gaat de film na verloop van tijd ook wat slepen. Duurt sowieso nog een minuutje of 10 te lang, maar verder draag ik de film toch best een warm hart toe.

Fijne locatie, ook gaaf om eens een keer een rave scene te zien waar er gewoon lekkere dance trance gedraaid wordt en niet van die halfbakken film-dance die toch niemand lijkt goed te vinden. Ik werd zelfs best benieuwd naar de playlist van de hele intro.

Verder niet origineel, een film die volledig steunt op z'n simpele concept, maar verder best tof en leuk uitgevoerd is. Jammer dus dat het visueel niet helemaal werkt zoals gehoopt.

3.0*

Descent: de onofficiële remake.

Ligt er hier wel vingerdik op. Enkel het begin is wat anders. In plaats van een stel vrouwen krijgen we een (bloedirritant) koppel dat op huwelijksreis gaat ... kamperen. Ieder zijn ding natuurlijk, punt is wel dat dit deel van de film veel te lang aansleept. Neemt zowat een halve film in beslag, terwijl de twee absoluut niet kunnen acteren.

Eens in de grot is het nog erg lang wachten alvorens er wat noemenswaardigs gebeurt. Zit het spel eindelijk op de wagen blijken de effecten goedkoop en de reacties van de hoofdpersonages compleet ridicuul. Toch weet Jaynes in het tweede deel wel wat sfeer te scheppen. De nauwe gangetjes, het ondergrond labyrinth. Zit best oké in elkaar.

Maar ver komt hij er niet mee. In alles echt 100 keer slechter dan z'n grote voorbeeld. Kan je die beter nog een keertje opnieuw kijken. Gelukkig duurt het allemaal niet te lang, maar dan nog is het eerste deel aardig saai.

1.5*

Erg fijn.

Dit soort onderwater films liggen mij sowieso wel, hebben meestal al een klein streepje voor. Dat regisseur Eubank achter deze film zat maakte het alleen maar interessanter. Z'n vorige film was erg sterk, dus was ik benieuwd wat deze film zou geven. Is me ook zeker niet tegenvallen, maar z'n eerder werk overtreffen doet Eubank niet.

De vergelijking met The Abyss is snel gemaakt, ook Sphere is nooit veraf. Maar Eubank kiest voor een wat duisterdere wending, iets meer richting de horrorkant op dus. In die zin deed de film me ook een beetje aan Life denken. Vond de monster designs trouwens wél erg geslaagd, vooral dan het eindmonster komt zo uit Blame! Lekker grotesque en over-the-top. De vergelijking met een film als Alien kan ook nog gemaakt worden, maar dan allicht enkel vanwege het wat tamme einde.

Verder een erg, erg kundige film, die de hele tijd spannend is, een paar memorabele scenes kent, z'n cast ook goed weet te gebruiken en weinig overtolligheden bevat. Geen ellenlange intros of al te veel emotionele onzin tussendoor. Het enige wat mist is dat éne dingetje dat het écht erg cool maakt. Was genieten van begin tot eind, maar dat speciale iets miste ik toch nog. Maar verder extreem tof blockbustervoer, jammer dat deze de bioscoop niet gehaald heeft. Onbegrijpelijk eigenlijk, gezien de troep die ze wel spelen.

3.5*

Verrassend goed.

Had hier niet veel van verwacht eigenlijk. Heb met zowel vampieren als weerwolven erg weinig en ook met links naar The Matrix en Blade kon ik niet zoveel. En hoewel dat alles wel klopt, vond ik Underworld er ver bovenuit steken.

Dat komt vooral door de stilering en het werk van Wiseman, die hier z'n beste werk aflevert. Het modern-gotisch tintje is fijn, de settings zijn rijkelijk en het camerawerk absoluut de moeite. Alles zit ook mooi vast in een blauw-koele waas, wat de film nog wat extra flair meegeeft.

Een paar mooie actiescenes zorgen ervoor dat het nergens saai of vervelend wordt, aangezien het verhaaltje verder maar redelijk matig is. Wat doorsnee gedoe rond een eeuwenlange battle. Al is het wat moeilijk in te schatten hoe dat in 2003, post-Blade maar pre-Twilight en Vampire Diaries uit de verf kwam. Ondertussen in ieder geval de zoveelste variatie op hetzelfde thema.

Lekker vlot nieuw-gotisch actiefilmpje dus. En het leukste is dat er nog een paar delen zijn. Hopelijk blijft de kwaliteit een beetje consistent.

3.5*

Redelijk bedroevend.

Het probleem is dat men steeds maar weer op zoek gaat naar manieren om meer verhaal aan deze reeks te breien. Maar laat dat nu net het punt zijn dat absoluut niet weet te boeien. Het gezemel over halfbloedjes en oorlogen en wat persoonlijk drama valt gewoon compleet uit de toon en houdt de film alleen maar op.

Maar ik begrijp dat het nodig was, want Foerster blijkt compleet niet bekwaam om een deftige actiescene op poten te zetten, nog enige cool aan de personages mee te geven. De pogingen zijn wel duidelijk maar falen keer op keer. Dan moet je uit armoe wel wat extra verhaal erin stoppen.

Het begon best aardig met Underworld, maar ondertussen is het gewoon een vervelende reeks geworden. Veel gedoe om niks en wanneer het dan wat leuks probeert te brengen is het sfeerloos en stijlloze onzin. Duidelijk in verkeerde handen, zal blij zijn als ze hier een einde aan maken.

1.5*

Slecht vervolg.

Nu balanceerde het eerste deel al op een wankel evenwicht. Qua setting en thematiek boeien deze films me meestal niet, maar Wiseman wist toch een mooi en stijlvol filmpje af te leveren. Hij bouwt daar in deze sequel eigenlijk gewoon op voort, maar gaat op twee punten in de fout.

Het visuele stijltje wordt wel gehandhaafd, maar de monsters zijn veelvuldig in beeld en zien er jammer genoeg vaak erg slecht uit. De actiescenes hebben ook te lijden onder een overdaad aan povere CG, waardoor het visueel toch allemaal iets minder is. Bij momenten komt het camerawerk er nog wel aardig uit, maar dat was in de eerste film toch allemaal stukken beter.

Ten tweede wordt de setting uitgebreid met een teveel aan kitsch en vervelende legendes en lores. Dat zat ook wel al wat in het eerste deel, maar daar bleef het relatief beperkt. De onzin die op de kijker losgelaten wordt in dit tweede deel wordt dan ook nog eens met een iets teveel aan serieux gebracht, waardoor het bij momenten erg lastig om doorkomen was. Het boeide me helemaal niks, dus alles wat er aan extra plot en personages bij betrokken werd was gewoon saai.

Acteerwerk en dergelijke zijn matig, maar daar moet deze film het sowieso niet van hebben. Jammer dat Wiseman geen degelijk vervolg aan z'n eerste film wist te breien, hopelijk maakt z'n opvolger er iets beter van, al is die kans statistisch gezien niet al te groot.

2.0*

Oef.

Ging deel 2 al stevig bergaf, is het hier finaal gedaan. Wat een vreselijke onzin is dit derde deel. Duidelijk straight-to-dvd voer waar zo min mogelijk budget en/of regisseurskwaliteiten aan verspild zijn, vond het niet om aan te zien.

De poging om de sfeer van de vorige films hoog te houden is compleet mislukt. Wiseman is misschien geen geweldig regisseur, maar het broddelwerk dat hier op het scherm wordt getoverd is bedroevend. Leek meer een Uwe Boll fantasy vervolg.

Het plotje is ook echt te belachelijk voor woorden. Standaard gemorrel met vampieren en weerwolven, een onnozele romance en wat platte actie. CG is ook niet aan te zien, de weerwolven zijn domme creaturen, de cirkeloogjes van de vampieren ogen niet veel interessanter.

Mnee, Awakenings wil ik nog wel eens zien, dat ziet er mij ten minste een cinema-waardig vervolg uit, dit was echt een lamme cash-in. Yuk.

0.5*

Zeer fijne herziening.

Was deze film deels vergeten, mede omdat ik hem ook ben gaan verwarren met Toyoda's Unchain. Maar Iwai's oude films hebben de tand des tijds erg goed doorstaan. Merkte het laatst al bij Picnic, ook deze Undo is eigenlijk met de jaren een klein beetje beter geworden.

Visueel erg netjes, sterk acteerwerk, mooi concept en een strakke speelduur. Bouwt erg mooi op, zonder veel onnodige zijsprongetjes. Einde ook erg mooi, klein beetje abstract, en vooral emotioneel zonder sentimenteel te zijn. Iwai verdient ondertussen wel een mooie boxset.

4.0* en een uitgebreide review

Had meer kunnen/mogen/moeten zijn.

Na het eerste kwartier had ik er eigenlijk echt wel zin in. De film gaat enorm te leen bij Alien, maar op zich wel aardig tussen al die slasher/killer films van de laatste tijd. Leuk om nog eens een monsterfilm te zien.

Montage was opvallend goed, zeker het eerste half uur, daarna wordt het allemaal iets flauwer. Af en toe goed gebruik van de soundtrack (en dan bedoel ik niet de schrikeffecten) en aardig goed gefilmd. Vond de film niet te donker, wat wil je nu bij een film als dit?

Leutwyler gaat goed om met z'n lage budget, maar verknald het toch een beetje met z'n beest. De CG is bij momenten echt abominabel slecht (die vleermuizen) en het design is gewoon teveel gepikt van Giger's Alien (enkele scenes worden bijna letterlijk gelift ook).

Had makkelijk een extra ster kunnen opleveren, nu mist de film z'n kansen op de momenten waar hij echt had kunnen scoren. Verder toch aardig gore stukjes en een lekker sfeertje. Jammer dat Leutwyler het niet kan afmaken.

2.5*, redelijk vermakelijk, maar van een kersje is geen sprake. Tijd voor nog eens een echt goeie monsterfilm, heb er wel weer eens zin in.

Absoluut jeugdsentiment inderdaad. Maar om daar nu 4* of meer aan te geven is mij wat veel.

Vandaag herzien en zo fantastisch was het allemaal niet meer. Wel een hoop geinige personages (Falkor en die berg vooral), leuke decors, lekker snel plot, maar verder kan ik er niet zoveel meer mee.

Veel minder als muziek blijven films vers vind ik. 2.5* verdient deze nog wel, als kinderfilm zeer geslaagd, maar meer ook niet.

Eén van die Westerns die ik vroeger ooit gezien heb en mijn afkeer dus deels op gebaseerd is.

Blijf het een genre vinden waar je ver moet zoeken en diep moet graven om wat interessants terug te vinden. Het is een verhaaltje van 3 keer niks maar dat hoeft niet erg te zijn als er iets tegenover staat.

Jammer genoeg moet het altijd zo serieus allemaal. Nu heeft Eastwood wel een boontje voor gewichtige films, maar zonder de relativerende toon vind ik hem vaak gewoon misplaatst serieus. Voor simpele revenge stuff als dit hoef ik echt geen zwaarwichtige en dramatische personages. Vooral niet als er twee uur lang geen fluit gebeurt.

Acteerwerk vond ik verder ook pover, al is het vooral omdat iedereen zo hard z'n best doet om zo dramatisch mogelijk te klinken. Daarbij is het hele opa-showdown gegeven niet meteen geweldig geloofwaardig.

Enige wat deze film nog een beetje interessant maakt is dat er geen good guys inzitten. Verder visueel pover, een soundtrackje van niks en veel te veel misplaatste serieux.

1*

Zeer positieve verrassing.

Orr windt er geen doekjes om, The Unforgiving gaat vol voor Orr's visie en heeft lak aan subtiliteit. De less is more fans kunnen deze dan ook beter overslaan. Niet dat het zo goor of extreem is, het is meer Orr's stijl die in your face is.

VIsueel sterk, mooie digitale look met sterke contrasten die de film een erg rauw sfeertje geven. De soundtrack is nog opvallender, allom aanwezig en steeds opbouwend naar nieuwe climaxen. Niet voor iedereen, maar als het goed valt is het indrukwekkend.

Acteerwerk had iets beter gemogen (vooral Macquet dan), het verhaaltje is redelijk standaard maar voldoet absoluut. Alles bij elkaar, sterk genrefilmpje waarin Orr vooral zelf overtuigt door z'n geweldig stijl en ongegeneerde aanpak.

4.0* en een uitgebreide review

Had beter gemoeten.

Ik vond het concept wel interessant, een gehele film die zich afspeelt op één computerscherm. In het begin is het ook wel leuk, linkjes die doorkomen en dan openen in een browser via YouTube. Je ziet enkel wat er op het scherm gebeurt, erg geschikt voor een horrorfilm omdat je maar een beperkt zicht krijgt op de realiteit.

Jammer genoeg is het alleen niet zo eng. Dat je weinig tot niks ziet is geen probleem, dat zag je in The Blair Witch ook niet, maar het "onzichtbare" in deze film wordt nooit echt eng. Laura is een wat suffe entiteit, maar met zinnetjes als "we're going to play a game" en wat suffe onthullingen krijg je de spanningsboog niet strak.

Acteerwerk is op zich wel oké, het concept wordt ook wel nauwkeurig gevolgd (maar misschien wat teveel visuele distortion, dat werd na een tijdje wat vervelend) maar ondanks dat de film de 90 minuten niet eens haalt wordt het toch wat saai na een tijdje. De moorden zijn niet leuk genoeg, de dreiging is niet groot genoeg en het boehoe-techniek gehalte van de film ligt iets te hoog.

Had beter gemoeten, jammer want nu het concept al éénmaal gedaan is wordt het lastig voor andere films om met eenzelfde opzet op de proppen te komen. Hopelijk neemt iemand de handschoen op en levert die een wat betere film af.

2.0*

Fijn.

Film dankt veel van z'n charme aan de geweldige locatie. Prachtig eiland en geweldige setting voor 90 minuutjes aan spanning.

Wel jammer dat het deel met de vissers eigenlijk iets te opvallende filler is. Kan je zo uit de film halen zonder ook maar iets aan de rest van de film af te doen, maar blijkbaar durfden de makers het niet aan om het bij een economischere lengte te houden. Toch een beetje een verkeerde keuze.

Verder een fijne, soms best aparte soundtrack en een verhaaltje dat wel weet te boeien. Een duidelijk is wat er net gaande is op het eiland verdwijnt de spanning wel een beetje (zoals steeds), maar toch wordt de film best waardig afgesloten.

Setting en een fijne soundtrack, daarmee weet de film een aardig sfeertje vast te houden. De rest is best oké maar weinig verheffend.

3.5*

Zeer povere remake.

Het origineel was een sterk en sfeervol suspense filmpje waarbij het einde erop uit was om nogal wat vraagtekens open te laten. De remake is al vanaf het begin bezig alles duidelijk uit te spellen. Dat maakt dat de film een veel beter te volgen verhaal heeft, maar het maakt de film zelf absoluut niet beter. Daarbij zijn er nogal wat aanplaksels die overbodig aanvoelen.

Visueel valt er ook al niks te beleven en het acteerwerk is bij momenten ook niet al te best. De doodsteek zijn de pogingen tot enge scenes die compleet niet uit de verf komen en bijna komisch aandoen.

Had gehoopt op iets beters, maar dit was een erg flauwe en povere remake die het origineel zwaar tekort doet. Vond er weinig tot niks aan.

1*

Beetje overroepen.

Lijkt wel dat men deze vooral zo goed vond om wat hij niét is. Mnee, het is geen opgeblazen sentimentele draak geworden, in de plaats krijg je een relatief kale registratie van de gebeurtenissen op en rond vlucht U93.

Allicht een moedige keuze van Greengrass, maar de film werd er wat mij betreft niet meteen beter door. In het begin was het nog wel interessant, al blijft het wel een beetje vreemd dat men het minst interessante vliegtuig heeft uitgekozen. Zowat na halverwege blijkt dan waarom. De inzittenden keren zich tegen de kapers en verijdelen een nog grotere ramp, waardoor je als kijker alsnog wat heldendom voorgeschoteld krijgt.

De scenes op het vliegtuig vallen echter tegen. Het realisme zag ik er niet zo in, het voelde af en toe wat aan als een magere TV-verfilming. Camerawerk ook echt belabberd en de muziekale begeleiding voegt ook niet geweldig veel toe. Het feit dat het hier om een befaamde en tragische gebeurtenis gaat voegt wel net iets extras toe, maar da's dan eerder buiten de kwaliteit van de film om.

Vond het een redelijk gelaten kijkervaring, had toch meer inleving verwacht bij deze film. Bottom line is denk ik dat Greengrass gewoon niet zo'n beste regisseur is. Heeft me nog geen enkele keer kunnen overtuigen, ook deze film bevat teveel gemist potentieel.

2.0*