Opinions

Niet best.

Leek wel videotheek filler uit de jaren '90 dit. Een bekend horror riedeltje dat zonder al te veel overtuiging, zonder enige spannend en met betrekkelijke foute CG gebracht wordt. Met Cage die compleet verloren loopt in dit onding.

Je vraagt je af wat Edel ertoe aangezet heeft een film als deze te maken. Het is meer iets voor een beginnend regisseur die zich probeert te bewijzen en plots een grote acteur op z'n terugweg weten strikken heeft. De zoveelste revival van het horrorgenre ligt alweer even achter ons, het plotje brengt niks nieuws en de spanningsopbouw loopt compleet verkeerd.

Het is niet zo verwonderlijk dat deze film nu al uitgebracht wordt, binnen een maand is het Halloween en dan is de competitie moordend. Dan maar wat vroeger uitbrengen en hopen dat mensen nu al zin hebben in een Halloween-horrortje, ongeacht de kwaliteit van de film zelf.

Beter gewoon niet kijken, want zelfs als filler schiet het nog regelmatig tekort. Cage is echt all over the place tegenwoordig, toch jammer want op zich vind ik hem als acteur meestal wel te pruimen.

1.5*

Slechte Woo.

Begint op zich nog wel aardig, maar zinkt echt helemaal weg. Na een uur is alle lol er wel van af en blijft er nog een uur harken over.

Woo maakt er qua scifi echt een zootje van. De basis is een hoop science fiction geleuter, maar de wereld waarin de personages leven ziet er ouderwets out. Alleen dat draagbaar telefoontje van Affleck al. Beetje goedkope mix van ver-in-de-toekomst tech en een "heden" dat ondertussen gewoon oud oogt.

Affleck en Thurman zijn ook een dramatisch centraal duo. Vooral Thurman is een halve ogre in deze film. Kan niet acteren en is gewoon bloedirritant. Ook de rest van de cast stelt niet veel voor, behalve misschien Giamatti die nog wel een geinig bijrolletje had.

Verhaaltje is melig, vooral omdat er één of ander halfbakken moraaltje over "de highlights of life" en "without a future there is no hope" inzit. Allicht dat het in het originele verhaal van Dick misschien wat subtieler naar voren kwam, maar ik vond het aardig misplaatst in wat verder een redelijk domme actiefilm is.

Mnee, ben nu zo'n beetje door Woo's Amerikaanse werk heen (enkel het obscure Black Jack nog) maar ben blij dat hij terug naar Hong Kong gekeerd is. Dit soort platte Hollywood onzin is niks voor hem, zeker niet als hij er geen volbloed actiefilm van mag maken.

1.0*

Best leuk.

Al is het volgens mij een eerder goedkoop projectje geweest. Ik zag ergens een "Project Puzzle" vermelding staan, dat duidt er meestal op dat een aantal mensen de handen in elkaar geslagen hebben om het geld te verzamelen. Het oogt in ieder geval om sommige momenten wat karig. Maar gelukkig zeker niet altijd.

Aparte opzet, dat wel. Een soort van Saw, maar dan op z'n Japans, in een schoolgebouw, met kindermoordtuig. Beetje vreemde mix van elementen ook, maar het werkte. De film weet wel te intrigeren, 't is ook best lang afwachten alvorens Puzzle het achterste van z'n tong laat zien, maar uiteindelijk is de payoff wel leuk.

Acteerwerk is oké, visueel wat karig maar verzorgd genoeg, het is vooral via de opzet en wat verrassend harde momentjes dat de film wil scoren. En dat doet deze Puzzle gewoon goed. Uiteindelijk niks opzienbarends, maar wel leuk voor een keertje.

3.0*

Because I just came down with a serious case of inadequacy.

Ik doe het niet zo vaak, beginnen met een quote. Maar bij deze film is het bovenstaande stukje dialoog toch het ideale bewijs van de wat schizofrene sfeer van deze animatie (en voor zover ik er over kan meepraten, de Charlie Brown/Snoopie sfeer in het algemeen).

Het lijkt inderdaad een film die érg kinderlijk is. En dat is het soms ook écht gewoon. Maar luttele seconden later hoor je dan plots een quote of zie je een referentie waar kinderen echt hélemaal niks mee aankunnen. En dan niet op de "volwassen humor van Pixar" manier, maar op een volwaardig volwassen manier.

Het leuke is dat je dat ook gereflecteerd ziet in de animatiestijl. Sommige shots ogen extreem simpel, maar wanneer de camera plots beweegt blijkt er heel wat meer detail en kunde te zijn dan het origineel leek. Die constante slinger tussen kinderlijk simplisme en gezonde diepgang (zonder dat het écht serieus) wordt is wat deze film bijzonder maakt.

't Is misschien wat jammer dat net dat visuele geklooi in deze film tot uiting moet komen. Snoopie heeft z'n eigen stijltje dat ze hier om een modernere manier vorm proberen geven, maar het zou de Amerikaanse CG animatie goed doen om ook met nieuwe films wat meer te experimenteren met verschillende stijlen, ipv steeds datzelfde plastieken, kleurrijke stijltje boven te halen. Dan is dit 100x interessanter.

Veel lijn zit er niet in de film, maar dat zelden een struikelblok voor mij. De film oogt aangenaam, lief en vooral liefdevol. Een leuk opgewekt filmpje, waar onder het kinderlijke oppervlak toch heel wat meer borrelt dan enkele stills van de film kunnen vatten. Zonder op luchtigheid en frivoliteit te moeten inboeten. Deed me op dat vlak ook een beetje denken aan de laatste Winnie the Pooh film.

3.5*

Mindere Bay.

Duurde me toch iets te lang. Eigenlijk had de film wel mogen stoppen na de aanval op Pearl Harbor, maar uiteraard moet het bioscooppubliek z'n revange nog even hebben. Jammer genoeg heeft Bay daar dan wel nog 45 minuten film voor nodig. Hij maakt daar dan maar dankbaar gebruik om de romance nog even een angstig zetje in de goeie richting te geven, beetje laf.

Wat me verraste was dat de film de Japanse macht met enige nuance in beeld bracht. Normaal worden ze neergezet als de laffe kamikazes, Bay maakt tijd om een wat eervoller personage in beeld te laten komen. Gek in een film die verder toch vooral als Amerikaanse patriotisme.

De oorlogsscenes zijn diegene waar Bay zich duidelijk het meest kan uitleven. De romance is melig en sleept oneindig lang aan. Volgens mij heb ik ook al eens een exacte kopie in een andere film gezien, al kan ik me niet meteen meer voor de geest halen welke dat dan zou geweest zijn.

180 minuten is gewoon teveel, zeker omdat de helft van de film eigenlijk niet werkt. Veel visuele bravoure, dat wel, maar wanneer het niet gepaard gaat met de nodige actie oogt Bay niet al te scherp. Hij kan zich maar beter richten op de zaken waarin hoe goed is, iets wat hij later gelukkig wel zou beseffen.

2.0*

Felix op de fiets.

Ik heb er niks mee, die gelukszoekers, maar af en toe pik ik toch een docje mee, al is het maar als geheugensteuntje dat het echt niks voor mij is. Zelfs vanuit dat perspectief is deze docu compleet ruk, want compleet, maar dan ook compleet inhoudsloos.

En niet eens in de zin dat wat er gezegd wordt zaken zijn waar ik niks mee kan. Het is gewoon een lompe vakantievideo geworden, niks meer, niks minder. Felix fietst en bezoekt wat bekende landmarks. Dan weer in het groen, dan weer in een stad. Iemand komt goeiedag zeggen, daarna fiest Felix verder.

Wordt het hem allemaal teveel, maakt hij er een lekkere vakantie van. Vrienden of papa komen af en er is tijd om heerlijk wat te snorkelen. Echt labeuren om jezelf te ontdekken in moeilijke tijden zit er niet echt bij. Eindigen doet de film met de bekende leuze: "life is a journey". Ik spoiler het maar even, hoeven jullie deze bullshit niet meer te kijken.

Enige lovenswaardige aan deze film is dat Felix het tot 90 minuten kunnen rekken heeft. Onmenselijke prestatie.

0.5*

Degelijke Thaise horror.

In 2010 ondertussen één enorme opstapeling van genreclichés, maar de uitvoering is behoorlijk.

Schrikken is er al een tijdje niet meer bij, de film is nooit meer dan lekker sfeervol, maar die sfeer nestelt zich wel aardig. Paar mooie scenes, zoals de eerste screening van de film in de bios. De scenes met geesten waren minder eng, maar nog steeds wel leuk om zien.

Naar het einde toe wordt het allemaal wel aardig vaag. Uitleg is spaarzaam en vond het niet meteen erg logisch of extreem klaar uit de doeken gedaan. Niet zo'n probleem verder, maar je moet er wel een beetje tegenkunnen.

Visueel leuk, bij momenten zelfs sterk. Soundtrack iets minder overtuigend, het verhaaltje vermakelijk maar vaag. Geen topper wat mij betreft, wel een lekkere gaatjesvuller.

En weer een erg random keuze om deze uit te brengen in België.

3.5*

Die Burton.

Eigenlijk is het wel zo'n typisch regisseur voor een leuke debuutfilm. Vol overgave en zonder remmen. Dat is zowat het enige wat deze film echt redt want die Pee-Wee heeft het toch echt in zich om oer irritant te zijn. De eerste 5 minuten is hij dat ook daadwerkelijk, daarna vindt zijn personage steeds meer een plaats binnen de film.

Leuk dat Burton hier voor een echt pure uitwerking van z'n universem gaat. De film mag vooral voor kindjes zijn, de stilering en creativiteit gaan ver over de grenzen van het modale wat de film toch nog erg leuke maakte.

Zitten een aantal leuke en geslaagde grappen in (large Marge), ook een héél aantal minder leuke dingen. Hoogtepunt vond ik Gojira set, geloof direct dat een man als Burton fan moet zijn van die reeks.

Constant op de irritatiegrens, maar Burton houdt het in balans. Visueel leuk uitgewerkt, maar uiteindelijk wel vooral een film voor een jonger publiek en echt geniaal wordt het nooit.

2.5*

Leuk.

Maar wel met een stevige kanttekening bij, want deze nieuwe Pee-wee is gewoon 200% Pee-wee Herman. Al hinnikend en rochelend dwarrelt Ruben door deze comedy, zonder zich wat aan te trekken van het feit dat het allemaal wat icky en vreemd oogt.

Ik weet nog steeds niet echt of deze film nu daadwerkelijk voor jonge kinderen bedoeld is, in dat opzicht misschien nog wel het best te vergelijken met die wat vreemde kinderprogrammas die vroeger in Villa Achterwerk te zien waren. Alleen vind ik Ruben dan wel véél genietbaarder. Irriteert hij je (wat ik me ook perfect kan voorstellen), begin dan beter gewoon niet aan deze film.

Het is een simpel roadfilmpje geworden, dat in gang gezet wordt door een erg geinige Joe Manganiello. Altijd leuk wanneer acteurs zich niet te groot voelen om een rol als deze in te vullen. Zie je niet zo vaak in Amerika. Verder erg fragmentarisch, maar dat hoort wel bij Pee-wee. Veel typetjes en korte segmenten die vaak eenzelfde verloop kennen. Meer dan een rode draad voor de humor is het ook niet.

Weinig drama naar het einde toe, het duurt niet te lang en er zitten een paar grappige cameos in ( Stephanie Beatriz van Brooklyn Nine Nine, als je ze kan spotten). Grootse cinema is dit uiteraard niet, maar als lekker vermaak dat een beetje ongemakkelijk aanvoelt is dit gewoonweg perfect.

3.0*

Flauwtjes.

Het is niet zo heel moeilijk om te zien waar de film z'n imago vandaan heeft. Alleen, Peeping Tom is nu 60 jaar oud en van dat "gedurfde" karakter schiet nu helemaal niks meer over. Wat rest is een wat flauwe en truttige film.

Misschien als Mark's personage wat interessanter geweest was, maar als psycho is het maar een mak typetje. De klassieke verhaallijntjes uiteraard, maar het is vooral de nogal stroeve acteerwerkprestatie van Böhm die het personage wat in de weg zit.

Audiovisueel stelt de film ook niet zoveel voor. Nogal lelijke kleuren en matig camerawerk zorgen ervoor dat het verder ook nooit echt sfeervol wordt. Veel meer dan af en toe een beetje verrast opkijken gezien de thematiek en leeftijd van de film, maar dat was het ook wel zo'n beetje.

Gelukkig duurt het niet al te lang, maar da's ook maar een schamele troost.

1.5*

Gedurfde film. Na honderden Aziatische ghost films durft deze het aan gewoon alles uit die eerdere films mak te herhalen, zonder ook maar een poging te doen om eng te zijn, of om wat nieuws te brengen.

Echt nergens wordt het eng, het ziet er allemaal enorm belabberd en generiek uit, zoveelste in het rijtje dus. Verder niks over deze film te zeggen, er is gewoon niks over te vertellen.

Als Koreaanse films even knap waren als hun posters, het zou wereldcinema opleveren. Pure flut dit, vermijden als de pest. 0.5*

Leuk idee.

Het heeft even geduurd (iets meer dan 4 jaar zelfs) maar eindelijk dan toch dit zesde deel kunnen bekijken. Typisch voor die "ene missende film" is dat het gevoel hem eindelijk gevonden te hebben de verwachting domineert, ook hier.

Buiten het erg leuke idee en de schaamteloze uitwerking (Leatherface als icoon zomaar opvoeren in een compleet ongerelateerde film vond ik best verrassend) is het een redelijk tam filmpje. Rustige opbouw, horrorelementen die eerder het drama ondersteunen dan omgekeerd en een niet echt geweldige audiovisuele uitwerking maken het soms een beetje saai.

Gelukkig duurt het niet lang en zijn er genoeg scenes waarbij de film weer gaat opleven. Al bij al een leuk filmpje dus, dat het moeten hebben van het basisidee en afzonderlijke scenes.

3.0*

Bron?

Uiterst lollige take op jaren '80 kitsch. Zowel onrechtstreeks gegrol (dei stukjes 'zombie invasion' ) als rechtstreekse verwijzingen (Karate Kid).

Inderdaad, met een film als deze, vol kindertjes, krijg je al snel het idee naar een kinderfilm te kijken. Plaza gaat hier goed mee op en zit soms echt op het randje parodie. Veel grappen in ieder geval, en een opvallend aantal geslaagde. Duister is het verder ook af en toe, vooral op het einde dan, al draait de film daar volgens mij niet bepaald om. Het zou mij dan ook ten stelligste verbazen moest Plaza echt een "angstaanjagende" film willen maken hebben, daarvoor heeft hij teveel lol met kitsch.

Best van kunnen genieten, visueel trouwens erg sterk afgewerkt weer, je zou echt niet zeggen dat dit voor TV gemaakt is. Soundtrack is wansmakelijk maar wel erg leuk gekozen. En verder vooral erg lollig, met als hoogtepunt de fake horror.

3.5*

Aardig maar zeker niet meer dan dat.

't Is echt borderline horror, eigenlijk meer een doorgeslagen drama. Inderdaad op zich wel goed geacteerd en goed in beeld gebracht, maar de enige slaap die je hieraan kan verliezen is gepieker rond de voorgeschotelde moraal.

Men moet misschien toch maar eens wat beter nadenken over de titels als men zo'n reeksje lanceert, het schept toch vaak wat verkeerde verwachtingen.

Weet waar je aan begint dus, film komt erg traag op gang en eigenlijk enkel in de laatste 10 minuten gebeurt er ook wat. Waar de term "experimenteel" vandaan komt begrijp ik niet zo, oerconservaties en degelijk, maar uiteindelijk wel sfeervol.

3*

Goeie film.

Al vind ik de originaliteit in het verhaal niet zo. Redelijk standaard haunted house gevalletje, waarbij dat geleuter met de kat weer bijgehaald moet worden. Nooit veel voor gevoeld eigenlijk.

Gelukkig is de sfeer sterk. Moeilijk te geloven dat dit voor TV gemaakt is eigenlijk, qua afwerking, zowel visueel als soundtrack, nogal wat niveautjes beter dan de MoH reeks.

Vond de film vooral effectief in elkaar gedraaid. Paar sterke, spannende scenes en een aardig verloop van het verhaaltje. Einde was redelijk voorspelbaar maar passend.

Film die het moet hebben van sfeer en daar best wat uit weet te puren. En lekker kort, toch meestal een voordeel bij films als deze.

3.5*, maakt me benieuwd naar z'n oudere werk.

Zeer aangename verrassing van Balaguero.

Een wat conventionelere stijl deze keer, maar wel uiterst verzorgd en sfeervol. Cool gebruik ook van wat lijkt op een vibrocam. Niet zo intens gebruikt als een Aronofski dat doet, maar wel veel meer. Voegt zeker wat toe aan de filmbeleving.

Verder een lekker economische speelduur, vlot tempo en een aantal geweldige creeps. Vooral zoonlief werd geweldig neergezet.

Balaguero is wat mij betreft het beste wat de Spaanse horror heeft voortgebracht. Hij mag lekker filmpjes in eigen land blijven maken. Sfeervol, af en toe lekker goor, beetje pervers en stijlvol.

4*

Misschien net iets te fijnzinnig voor een film als deze.

Vond het best goed, daar niet van, maar onze Spaanse vrienden gaan nog wat verder dan de Aziaten. De eerste 60 minuten valt er buiten wat duistere spanning eigenlijk hélemaal niks te beleven. Het is niet dat de film niet boeit, maar van horror is er echt geen sprake.

Kundig gefilmd en naar het einde toe wordt het allemaal wel interessanter, met een fijne climax, maar de horror blijft toch erg beperkt. Vraag me af of de film buiten deze reeks om dezelfde aanduiding zou gekregen hebben.

Wel aardig goed geacteerd en degelijk in beeld gebracht, maar na alle dramafilmpjes in deze reeks begin ik toch wat te snakken naar echt lekkere horror. Iets wat toch een klein beetje mist. Verder wel een fijn filmpje, dat vooral op het einde weet te overtuigen.

3*

Vond het ook nog best geinig.

Vooral leuke gore (je zit toch een beetje te wachten op de moorden afgeleid van hun acties). Zitten een paar lekker smerige en effectieve scenes in.

Vond Meat Loaf helemaal niet schokkend slecht, die eer was eerder weggelegd voor de muziek en het nogal matte effect wat je als kijker krijgt bij de "ongelofelijke vachten". Dat windeffectje kon nu niet meteen een wauw! effect oproepen, misschien ligt dat bij doorgewinterde vachtfans iets anders.

Kijkt zoals de meeste van die MOH filmpjes erg aardig weg, heeft genoeg gore om het allemaal leuk te houden, maar is uiteindelijk niet erg speciaal en wegens het verhaaltje misschien wat te mak.

3.0*

Ik ben het héél erg eens met het eerste deel van -fal's bericht. Die levend groene kleuren die verkleuren naar zwart, afgewlisseld met mooie gele en oranje tinten leveren prachtige plaatjes op. Nadat Wisit al eerder Citizen Dog en Tears of the Black Tiger van een compleet geschift kleurenpalet wist te voorzien, laat hij hier zien dat hij ook binnen een bepaalde kleursfeer perfect zijn mannetje kan staan. Visueel vaak oogverblindend.

Qua tempo, editing en camerawerk zelf ben ik iets minder enthousiast. Ging mij vaak iets te snel. De horrortrucjes zijn inderdaad talrijk maar de film blijft een zekere romantische kant houden die ervoor zorgt dat het nooit echt helemaal als een horrorfilm aanvoelt.

Het einde vormt daarin wel een erg mooie pay-off. Sterke climax die plots wel een zekere spanning en enge sfeer neer weet te zetten. In het begin vond ik de sfeer een beetje dubbel en af en toe clashen, maar het einde brengt alles mooi samen, en de kleurenpracht is meer dan voldoende voor extra credit.

Kleine maar verdiende 4*

Tof.

Ik ben niet de grootste fan van timeloop films, vooral omdat ze toch vaak een zeer gelijkaardige structuur (en een vast eindpunt) hebben. Meestal is het erg snel duidelijk wat het doel van de loop is, de rest van de film wordt dan gespendeerd aan het uitvoeren van de perfecte loop. Deze film keert het om, waardoor je eigenlijk niet zo heel goed weet waar het nu naartoe gaat.

Verder kundige regie, audiovisueel op niveau, goed acteerwerk en perfect gepaced. Het is nu niet dat deze film er op al die punten echt bovenuit steekt, maar er valt ook zeer weinig op aan te merken. En dan is het toch vooral leuk dat je halverwege de film nog niet echt een goed idee hebt over het verdere verloop.

4.0* en een uitgebreide review

Perfect uitgevoerd modern sprookje.

Sprookjes zijn moralistisch, voorspelbaar en zitten bomvol clichés. Penelope is dan ook nog eens een zoetsappig dus wie de film wil afbranden heeft munitie genoeg.

De film maakt zich daar verder ook geen zorgen over en probeert zo goed mogelijk een modern sprookje neer te zetten zonder al te veel schroom. Visueel erg mooi en kleurrijk, vooral de kamer van Penelope ziet er erg mooi uit. Verder leuk camerawerk dat zelfs klassieke scenes (wanneer Penelope ontsnapt en voor het eerst de stad ziet) een leuke uitstraling geeft.

Verder zit er genoeg humor in de film en is de toon consequent luchtig. Echt drama wordt gemeden wat volgens mij een slimme zet was. Zit ik niet op te wachten binnen zo'n film.

Wat mij betreft was het plaatje compleet en komt de film makkelijk weg met het opschrift "modern sprookje", waarmee de anders zo makkelijke kritiek niet geldt voor deze film.

4.0*

Oude Wai-Keung Lau.

Het is geen geheim dat Lau een regisseur is die al doende geleerd heeft. Dat maakt zijn vroege films meestal wat lastig om doorheen te komen, al blijft het voor de liefhebber van het werk van Lau wel boeiend om te zien hoe hard hij getimmerd heeft aan z'n oeuvre.

Deze Against All is een zeer basic filmpje. Een piepjonge Nick Cheung raakt onbedoeld verwikkeld in de zaakjes van de Triads. Stoer als hij is laat hij zich niet kennen, wat de boel alleen maar explosiever maakt. Voeg wat racegedoe toe (want dat wat toen hip) en je hebt een plotje dat je kan dromen.

Acteerwerk is niet best, visueel valt er zeer weinig te beleven en ook de soundtrack is vaak niet aan te horen. Maar in de actiescenes zitten soms al wat leuke accentjes en dit soort filmpjes zijn op hun slechts nog steeds best vlot. Enkel voor de liefhebber dit, en dan is het nog niet al te best, maar de echte Lau-adept moet deze uiteraard wel gezien hebben.

1.5*

Njah, Rooker.

Hij is wel weer hot momenteel. Zit weer in een aantal films, met z'n rol in The Walking Dead ook een populaire reeks op z'n naam. Blijkbaar werd Rooker daar wat overmoedig door, want zelf een film regisseren ... het is niet voor hem weggelegd.

Aan het scenario zullen ze niet veel geld kwijtgeraakt zijn, al 100 keer gezien. Gek wel dat het een typisch found-footage gegeven is, maar dan zonder de found footage. Cameraploegje in een gesticht, maar het camerawerk is eerder traditioneel. Al is de kwaliteit dan niet zoveel beter dan het handycam werk in die fake amateurvideos.

Acteerwerk ook belabberd. Rooker mag er dan ook even inzitten, hij kan het niveau niet echt opkrikken. Verder een wat flauwige twist en een compleet gebrek aan spanning. Het zit gewoon erg goedkoop in elkaar allemaal.

Mnee, laat Rooker maar gewoon z'n werk voor de camera doen. Hij mag sowieso wel wat betere films gaan uitkiezen wil hij z'n carriere weer echt op de rails krijgen, regisseren moet hij maar gewoon aan anderen overlaten.

1.0*

Tegenvallend.

Film als deze staat en valt met "het freaky koppel". Wat mij betreft valt de film vooral. Waar zulke personages in de juiste mate angst, geschiftheid en humor moeten uitstralen brachten ze alleen een theatraal stukje saai overacteren. Het joch was al even irritant.

Ster van de film is eigenlijk die hond, die het best van allemaal acteert. Behalve dan wanneer hij vervangen wordt door z'n pluche stunt-double. Sowieso waren de effecten belabberd, met als dieptepunt een mes dat duidelijk zijwaarts uit een buik wordt getrokken. Dat het budget misschien wat krap was, mij best, maar registreer zo'n scene dan niet van dichtbij. De zombies (bij gebrek aan beter) stelden ook echt niks voor, het joch was ook al irritant.

Wel leuk was het huis met al z'n gangen en vallen. Ook daar valt de film af en toe door de mand, als mevrouw Evil met haar mes zomaar door de voordeur knalt terwijl de hele buurt niet binnen raakt, maar gezien de B-intenties zijn zulke dingen niet echt dramatisch.

Vond het eigenlijk helemaal niet grappig, de horror was ook al ver te zoeken. Enige wat rest is campy fun zoals de man die in z'n SM pak als een regular Robocop door het huis zoeft.

Als laatste had er ook nog een kwartiertje afgemogen, met het einde had ik minder problemen, al komt dat waarschijnlijk omdat ik de rest van de film op hetzelfde niveau vond.

Nogal stevige misser van Craven. 1.5*

Best oké.

Vroeger al eens gezien, toen ik een jaar of 16 was denk ik. Herinnerde me niet zo heel veel meer van deze film, behalve dan de rol van Harrelson. Achteraf is me weer duidelijk waarom, want hij is toch de spil van deze film. Hij geeft Flynt geweldig vorm, dik aangezet op een manier waar er maar weinigen mee wegkomen.

Het verhaal is verrassend vlot en fris voor een film die zich toch vooral in rechtbanken afspeelt. Da's normaal mijn ding niet zo, zeker niet wanneer ze nog eens over de twee uur gaan, maar hier had ik er absoluut geen probleem mee. Formas zorgt voor vlotte regie met een goed tempo, zo hoort het ook.

Verder is Flynt natuurlijk een ideaal subject voor een biopic, maar da's absoluut geen garantie op succes. Als je kijkt wat voor saaie films dat genre heeft voortgebracht, doen Forman en cast het gewoon erg goed. Geen meesterwerk, daarvoor is het dan weer niet uitzonderlijk genoeg, maar best leuk om een keer gezien te hebben.

3.0*

Uitgebracht onder het mom van een Prom Night film, geen idee of deze nu ook echt bij de reeks hoorde.

Wat wel zeker is, is dat dit ver beneden het niveau van menig amateurfilm bengelt. Dit wordt gecamoufleerd door een poging tot humor maar faalt schandelijk. Lelijke, onnozele, vreselijk geacteerde debiele achterlijke en vooral domme lompe stomme film.

Onding eerste klas, daarmee is de nogal treurige Prom Night reeks ook achter de rug. Enkel voor die hard 70s/80s horror fans die verder totaal niet meer weten wat te kijken.

0.5*

Wordt maar eens tijd dat ik een Western ga kijken die niet door Leone geregisseerd is, want veel variatie zit in zijn films niet in lijkt mij zo.

Wel de beste van de drie, al is het maar omdat deze een uur minder lang duurt. Verder is dat horlogemelodietje wel schattig en zit er een mooi shot in van de wegrijdende Van Cleef. Daarmee is het positieve alweer gezegd.

Leone toont twee zaken. Close-ups van acteurs die enorm moeilijk proberen kijken, en overzichtsshots van vreselijk lelijke en verdorde landschappen. Ieder zijn ding maar ik vind dat niet spannend, mooi of leuk. Gewoon lelijk.

Clintwood is gewoon barslecht, Van Cleef zette in het begin nog een aardig mysterieus personage neer maar verglijdt halverwege de film in gebrekkig stoer acteerwerk. Die melige twist op het einde maakt het allemaal nog wat erger, waardoor ook zijn personage niet veel meer waard is als de film is afgelopen.

Ik vind het gewoon helemaal niks. Verhaaltje dat nergens over gaat, gerekt tot 2 uur terwijl er niks te zien is behalve wat lelijkheid van erg dichtbij en erg veraf.

0.5*

Matige thriller.

Begon nog wel enigszins hoopgevend maar wordt al snel een redelijk doorsnee onderzoeksthrillertje. Eentje waarbij je al snel aanvoelt dat er op het einde wat twistjes zitten die toch niet al te spannend zullen zijn. En zo geschiede het ook.

Zo'n film waar eigenlijk ook niet zo héél veel mis mee is, behalve dan dat de regisseur véél te veel aandacht besteedt aan het plot en vergeet dat presentatie ook belangrijk is. Wie genoegen neemt met een vlot uitgewerkt plot zal hier z'n gading wel vinden, maar voor mij was het wat minnetjes.

Gelukkig duurt het niet al lang en valt er verder ook niet zo heel veel slechts over te zeggen. Acteerwerk is wel oké, pacing is vlot en echt vervelen doet het ook niet, maar memorabel is het absoluut niet. Oké als snel tussendoortje, verder niet zo boeiend.

2.5*

Beetje frustrerend.

Geen idee wat het juist is, maar de laatste tijd toch al wat films gezien waarvan ik vooraf het idee had dat ze perfect binnen m'n smaak zouden vallen, maar die uiteindelijk toch altijd een beetje tegen lijken te vallen. Ik denk niet dat ik één of andere smaakshift heb ondergaan, dus moet het wel iets anders zijn.

Deze film deed al snel denken aan Beyond the Black Rainbow, die moet ik dan misschien als toets maar een keer opnieuw kijken. Het begin van Perfect is verder ook de perfecte illustratie van mijn probleem met deze film. Mooie, abstracte beelden, lekker pulserend effectje, ik had er echt meteen zin in. Maar die zin werd ook meteen wat minder bij het horen van de voice-over. Ik behoor zeker niet tot de groep die voice-overs zonder boe of bah naast zich neerlegt, maar ze moeten wel een mooie esthetische functie hebben. Niet het wat scherpe, half-filosofische gezemel wat je hier voorgeschoteld krijgt.

Perfect is een film waarbij het duistere randje echt geweldig is, maar tegengewerkt wordt door een vervelende vorm van hipster chique. De monologen zijn van het type innerlijke spirituele zoektocht waar ik jeuk van krijg, het terugharken naar de late 80s/early 90s paste ook geheel niet bij de rest van de film. De muziek komt dan ook nooit vol tot z'n recht en de kitscherige oubolligheid die af en toe boven water komt (CRT schermpjes, oude computer graphics) valt maar moeilijk te verantwoorden. Als laatste heb je ook nog een vervelend Biebertje dat de hoofdrol toegeschoven krijgt.

Het is allemaal erg jammer, want Perfect is een uitermate gestileerde film die bij momenten echt geweldig is. Het is een film die voor 50% compleet aansluit bij mijn smaak, maar verder ook een paar keer serieus uit de bocht gaat. Da's allemaal niet zo'n ramp, maar dit soort filmpjes zijn al redelijk zeldzaam, dus wanneer het dan niet volledig matched is het een teleurstelling.

3.5*

Vermakelijk.

Weer zo'n film waar iedereen over een Twist (met hoofdletter!) spreekt terwijl er die eigenlijk niet is. Zowel de poster hierboven als de film zelf plaatst drie koppels naar voor als "daders". Ofwel had er nog een outsider bijgekund, ofwel was het dus één van de drie koppels. Dat is al redelijk vroeg duidelijk, dus om dan nog van een Twist te spreken als het uiteindelijk het hoofdkoppel blijkt ... nah..

Vermakelijk filmpje verder. Lekker met de knipoog gespeeld, mooie locaties en best vlot allemaal. Vakantiegevoel zit er bij mij ook nog redelijk in dus dat viel ook goed mee.

Wel draait de film op het einde een beetje qua toon. Het draait meer naar actie en wordt inderdaad wat ridicuul gezien de rustigere toon van het begin. Toch werkt het redelijk, mede door aardig filmwerk op het einde. Mooie scene met de rennende mensen.

Enige grote tegenvaller was de straf voor de slechterikken. Hou er sowieso meer van als ze in dit soort films sterker blijken, en al helemaal met zo'n titel natuurlijk. Jammer iets, wat de film toch meteen een half puntje kost.


Verder vermakelijk. Vlotte film, mooie locaties en best leuke humor soms. Alleen wat jammer van het einde dus.

3.0*