Pee Chang Nag (2007)

Best goed vermaakt met The Screen at Kamchanod (oftewel Pee Chang Nag) - een horrorverhaal van Thaise bodem. We volgen het team van Dr. Yut, die onderzoek doet naar een mysterieuze gebeurtenis enkele jaren terug: bij een filmvertoning in de jungle, bij een tempel in Kamchanod, zijn volgens de weinige beschikbare bronnen geesten gesignaleerd en mensen verdwenen. Yut, zijn vriendin en zijn collega's hebben de film weten te traceren, en gaan op onderzoek uit. Bij de eerste vertoning van de film voor het team blijkt het inderdaad niet pluis: vanaf die tijd zien ze allerlei verschijningen, geesten, mysterieuze gebeurtenissen, en dit trekt uiteraard lang niet iedereen in het team even goed. In dit middenstuk wordt wel het hele register aan cliche-spookeffecten en jump scares uit de kast getrokken, dat we kennen uit vele andere films (en met name ook uit die tijd). Maar ondanks dat er inderdaad wel wat minder originele vondsten gebruikt worden, en ondanks dat de acteurs niet meer dan gemiddeld zijn, blijft het lekker wegkijken. Het is een leuk, mysterieus verhaal wat uiteindelijk ook toebouwt naar een te verwachten maar toch passende climax, een nieuwe vertoning van de film in Kamchanod. Ik denk dat veel mensen die enigszins wat met (Aziatische) horror kunnen, en niet compleet een hekel hebben aan J-Horror-achtige films (denk Ju-on, Ringu), een prima avondje kunnen hebben met The Screen at Kamchanod. Ik trok het in ieder geval prima.

Was weer een leuk Thai's horrorfilmpje. En ook wel weer even leuk om na vele jaren weer eens een stapeltje Asia horror besteld te hebben. Dit was zeker niet slecht, al merk ik wel dat ik al over bepaalde dingen heen ben gegroeid. Het verhaal is nog wel ietwat aan de dunne kant. We volgen een groepje dat zich klaar maakt voor een vertoning van een film in het mystieke Kamchanod, een tempel in Thailand. De vorige crew was in de greep van geesten en al snel krijgt ook de nieuwe crew, al geesten te zien tijdens de planning. En ja... De film lijkt het er bijna om te doen. Bijna elke minuut komt er een spookje of een jumpscare tevoorschijn. Soms leuk gevonden, maar op een gegeven ogenblik sloeg het een beetje dood. Veder nog een schrijnende relatiedrama ertussenin... en een nog best wel sterk einde. Niet slecht, maar toch net een beetje te gericht. Desalniettemin vermakelijk; met kippenvel momentjes van dien. 3,5*

Licht belachelijk thais horrorwerkje over een mysterieuze filmvoorstelling in het Kamchanod bosreservaat, voor een onzichtbaar publiek, waar naar verluidt geesten opdoken. Voornaamste probleem is dat de film niet eng is; de timing van de jumpscares is belabberd en de enge momenten zijn zo voor de hand liggend dat ze vooral op de lachspieren werken. Het akteerwerk is tenslotte ook niet best.