Opinions

Een flinterdun verhaal dat uitgewerkt is als een middelmatige thriller. Qua sfeer valt het tegen en spannend is het sporadisch. De bekende koppen die hierin verschijnen spelen hun rollen redelijk, maar brengen niet dat beetje extra om het meer te kunnen noemen. Zoals wel vaker met Sharon Stone het geval is, kunnen de mannelijke kijkers hun hart weer op, mevrouw gaat regelmatig uit de kleren. Verder valt er eigenlijk weinig meer te vermelden, behalve het feit dat er meer uit deze film had kunnen worden gehaald.

Het verhaal van een pyjamafeestje dat door een gestoorde moordenaar verziekt wordt. Het is een eenvoudige slasher waarin een aantal vermakelijke kills zitten, een redelijke sfeer aanwezig is en waar het zo nu en dan ook nog wat spannend wordt. Een film die gemiddeld is in het genre, die bij vlagen redelijk vermaakt, maar ook een film die vermoedelijk vast niet al te lang in mijn geheugen zal blijven hangen.

Apart werkje van Dante. Hoewel het meer een kinderfilm is, is het best te doen voor meerdere doelgroepen. Een leuke uitwerking van zowel actie als komedie, waarbij de film gewoon vermaakt en geen moment saai is. Gewoon het type leuk tussendoortje.

Redelijk werkje met goede sfeer en een prima setting, maar een te trage opbouw en daardoor lang tijd wat aan de saaie kant. Ook kon de uitwerking een stuk beter, het was toch de gore dat te weinig aanwezig was.

Ik had al mijn bedenkingen toen deze film in de bioscoop kwam, maar om de één of andere reden wilde ik dit toch een keer zien. Resultaat is eigenlijk waar ik wel bang voor was, namelijk slappe hap. Een film vol met soapies, dus qua acteerwerk erg matig tot slecht. Qua spanning vond ik het overigens helemaal niks en de killer kon mij zeker niet overtuigen. Voor mij kwam het totaalplaatje teveel over als gekeken naar Amerika, maar op de muziek na (dat vond ik nog het beste van de hele film), heeft deze matige Nederlandse slasher geen enkele indruk kunnen maken op mij.

Ach ja, marketing. Het komt niet als een grote verrassing dat Steven Seagal door de uitgever als hoofdpersoon werd gepromoot, terwijl hij maar een bijrol heeft. So be it, maar verder is de cast niet bepaald sterk, met onder meer Rob van Dam. Het verhaal is echt flinterdun en de film bevat maar weinig actiescènes, welke overigens nogal vrij standaard waren. De film is ook totaal niet spannend, waardoor de korte speelduur echter wel vrij slepend is. Misschien ook niet verwonderlijk dat ik uiteindelijk 3 pogingen nodig had om deze film af te kunnen kijken.

Leuk eerste deel uit de lange disney classics reeks. Een kleurrijke, vol humor en leuke personages tekenfilm. Het hoofdpersonage is niet het leukste personage want de dwergen stelen de show toch wel. Vooral Grumpy en Dopey zijn hilarisch.

Soldier begint niet al te sterk en komt langzaam op gang, maar vanaf het moment dat Todd op de vuilnisplaneet wordt achtergelaten, komt de vaart erin. De tweede helft voornamelijk zorgt uiteindelijk voor een leuke wegkijker, waarin er meer dan genoeg te genieten valt qua actiescene's. Hoewel Kurt Russell als Todd weinig tekst heeft, is het toch wel een aardige rol van hem.

Een schijnbaar minder bekende Disneyfilm die meer in de richting van films als The Watcher in the Woods gaat. Ditmaal geen horror, maar vooral mysterie en fantasy met een enkele thriller element.
Heeft een aardig sfeer en is wat duister, maar het verhaal bied te weinig spanning om echt goed te kunnen vermaken. Duidelijk was dan ook wel dat dit meer voor een jongere doelgroep is. Hoewel dan wel de manier waarop Mr. Dark aan zijn einde komt net iets te eng zal zijn voor de allerkleinsten. Toch vermaakt deze Disney film nog wel enigszins, mede doordat het verhaal best leuk is en de film toch genoeg mysterie met zich meebrengt.

De minste van de drie Frankenstein films. Dit deel vond ik te langzaam op gang komen, en bevat een vrij kleine rol van het monster van frankenstein. Wel sfeervol, en een spannend einde waarin het monster door Wolf von Frankenstein in kokende olie wordt geschopt . De speelduur die dit keer een stuk langer was, had wat mij betreft best de speelduur van de vorige twee delen kunnen aanhouden. Nadat het tweede deel iets beter was, is het toch een teleurstelling dat het niveau daarna juist minder wordt. Overigens is de rol van Lugosi best leuk.

De poster van deze film en de titel trokken mijn aandacht waarna ik het een kans heb gegeven. Het is me vooral erg tegen gevallen. Had verwacht dat er wat meer horror in zou voorkomen maar de hoeveelheid gore en/of spanning is vrij minimaal. De humor vond ik hierbij in de meeste gevallen niet echt leuk. Daarbij komt ook het tegenvallende monster, wat qua looks, maar ook qua stem, lachwekkend slecht is. Het hoofd waarmee werd gebowld was iets wat ik wel verwacht had en vond ik tot de betere scenes behoren.

Onder aanvoering van Jake Gyllenhaal die een sterke prestatie neerzet vertelt Source Code het verhaal achter een soldaat die dankzij de Source Code telkens op het zelfde moment teruggaat in de tijd om op die manier een bomaanslag te proberen te verijdelen. Een sterk spelende Gyllenhaal, een vlot verhaal en voldoende spanning zorgen voor anderhalf uur vermaak. Kleine tegenvaller is het wat eenvoudige einde, maar voor de rest is het een behoorlijke film.

Wat een saaie film. De film heeft uiteraard visueel gezien het één en ander weg van Sin City. Maar deze films zijn echt totaal niet met elkaar te vergelijken. Echt een actiefilm vond ik The Spirit ook niet. Er zat te weinig actie in en constant werd de film volgestopt met conversaties. Dit zorgt ervoor dat ik het gevoel kreeg dat ik niet naar een actiefilm aan het kijken was, maar meer een soort van saaie detective. Verder zitten er teveel saaie personages in deze film en is dat personage dat gekloond word ofzo en alleen aan het grijnzen is, bloedirritant.

Een vrij sterke actiethriller waarin MI5 jacht maakt op een terrorist. De opening is al vrij spectaculair en zet de toon waarna de film met een vlotte vaart voorbij flitst. Daartussen zitten er nog een aantal goede actiescènes en voldoende spanning. Ook het acteerwerk is, in deze film gebaseerd op de serie, goed. Het niveau van Bourne zoals op de poster vermeld wordt niet gehaald, maar Spooks: The Greater Good weet zich op vele vlakken toch prima staande te houden wat leidt tot een prima film.

Lijkt erop dat ik één van de weinigen ben die deze klassieker van eigen bodem wat minder kan waarderen. Het thriller aspect vond ik een stuk minder, qua mysterie wel sterk doordat je toch de volle speelduur benieuwd bent naar de reden van de ontvoering , aangezien de dader al vroeg bekend wordt gemaakt. Daardoor komt het de spanning zeker niet ten goede, iets wat ik in zijn totaliteit niet interessant genoeg vind uitgewerkt. Acteerwerk was naar behoren, zeker van de Fransman.

Beter dan gedacht. Had er mede door Melissa McCarthy wat minder van verwacht, want ik vind haar helemaal niet grappig.

Toch had ze een aantal leuke grappen, maar dat met een grote bek kijk mij eens stoer zijn houding vond ik maar niks.

Buiten de grappen zitten een aantal goede actiescènes die van tijd tot tijd lekker grof en hard zijn.

Qua cast werd het best leuk vertolkt, vooral de rol van Statham vond ik hilarisch, ook de korte bijrol van 50 cent was leuk.

Wederom een vermakelijke Bond film, met genoeg actie en humor om de volle speelduur te vermaken. Daarbij komt ook nog de entree van de lange, ijzersterke Jaws, en dat zorgt voor extra spanning tussen Bond en Jaws. De rol van Jaws is zeer goed neergezet, en mede daardoor is hij naar mijn idee één van de meest memorabele schurken uit de Bond reeks.

Sterk, behoorlijk sterk. Een misdaad film over een agent die infiltreert in een maffiafamilie. Qua verhaal is State of Grace niet bepaald origineel, maar de film biedt volop vermaak. De film duurt dan wel ruim twee uur en kent niet bepaald een hoog tempo, toch weet het de volle speelduur te boeien. Opent al vrij snel met het nodige geweld en kent een aantal harde scènes zoals bijvoorbeeld het sterke einde. De film schenkt de nodige aandacht aan vriendschap en loyaliteit van hoofdrolspeler Terry Noonan en weet op het gebied van drama dus ook te raken. Met Sean Penn, Gary Oldman en Ed Harris in de cast is het nauwelijks denkbaar dat dit geen goede film kan opleveren, wat dus ook zeker niet het geval is. State of Grace is een prima film, waarin vooral Gary Oldman waanzinnig op dreef is.

Zonder meer in de trend van films als The Strangers en Ils. Probleem met Static is dat de film te langzaam opbouwt en het een lange tijd duurt voordat Rachel voor de deur staat. Tot dan toe is de film traag en saai en is het voornamelijk alleen maar gepraat onderling tussen de bewoners. Qua spanning is het allemaal maar matig, er wordt zo nu en dan maar weinig spanning opgebouwd wanneer de mensen met de maskers opkomen dagen. Veelal vol met clichés is deze thriller er één van het niveau dat er best meer uit had kunnen halen. Vooral het (vreemde) einde, toegegeven dit was wat minder standaard, haalde de film nog onderuit.

Een thriller die mij deed denken aan Disturbia (die wel eerder al eens gezien) maar The Stepfather viel me erg tegen. Het is meer een standaard type thriller, waarin de mogelijkheden eigenlijk nauwelijks benut worden. Er gebeurde niet echt veel, er was sprake van weinig spanning en dus legt deze film het aspect meer op het psychologische vlak. Jammer van de spanning, had wat mij betreft veel meer ingezeten voor deze thriller.

Stir of echoes is aan de ene kant een ietwat saaie mysterieuze thriller, maar anderzijds is het dan ook wel weer de kracht van deze film om te blijven boeien. Het is daardoor toch een zeer interessante psychologische thriller waarin Kevin Bacon een prima rol neerzet.

De film heeft uiteraard het één en ander weg van the sixth sense, waarbij het onderwerp gelijkenissen vertoont, maar deze thriller staat prima op zich.

Om te beginnen staat me bij dat toen deze film in de bioscoop kwam, qua recensies volledig werd afgebrand. En dus maakte ik me eigenlijk wel zorgen hierbij.... Onterecht.

Stolen begint al vrij spannend met de bankoverval, maar zakt eventjes in daarna als Will Montgomery wordt opgepakt. Als hij na 10 jaar weer vrij komt, dan begint de pret als zijn dochter wordt ontvoerd. Vanaf dat moment wordt de film spannend, komen er genoeg spannende actiescene's en ook enkele sterke auto achtervolgingen en blijft de vaart er ook in tot het (hoewel het uiteindelijk wel ietwat voorspelbaar werd) einde. Maar dat mag zelfs de pret niet drukken.

Nicholas Cage doet het overigens prima als Will Montgomery, hoogstaand is het ook weer niet, maar zeker niet verkeerd.

Prima film.

Leuke actiekomedie, met best een aardige rol van Stallone, hoewel overduidelijk dit niet tot zijn betere werk behoort uiteraard, en ook een redelijke rol van de dame die zijn moeder vertolkt. De aanwezig actie in de film is goed te doen en het kijkt over het geheel eenvoudig weg.

What's N.W.A. stand for, anyway?

"No Whites Allowed", something like that?

- No...

-Niggaz Wit' Attitudes.

De biografie van N.W.A. De hiphop formatie die hiphop op de kaart heeft gezet. Een boeiend drama dat ondanks een ruime speelduur van bijna twee-en-een-half uur een behoorlijk niveau haalt en op dat niveau blijft. Ook met wat humor, zo is de eerste keer dat Eazy-E gaat rappen hilarisch namelijk. Soundtrack dik in orde, met prima nummers die voor de kenners zeer herkenbaar zijn. Ook leuk dat moment dat Dr. Dre aan het pingelen is op zijn synthesizer en je al meteen Nothing but a g thang herkent. Het eerste wat in mij opkwam was dan ook '1, 2, 3 and to the 4, Snoop Doggy Dogg and Dr. Dre is at the door'.

Ook leuk dat niet alleen de leden van N.W.A. voorbij komen, maar er ook aandacht is voor andere grootheden in de hiphop scene die later mede dankzij N.W.A. zijn doorgebroken als Tupac, Snoop Dogg, Eminem en 50 Cent. Uiteraard ook hoe Death Row Records en Aftermath Entertainment zijn ontstaan en dat er aandacht is voor de film Boyz 'n the Hood waarin Ice Cube speelt.

Een prima film voor de hiphop liefhebber, waar ik er zelf één van ben. Heb mij hier dan ook prima mee vermaakt.

Hoewel regisseur Bartkowiak een prima debuut kende met Romeo must die en daarna nog Exit wounds en cradle 2 the grave maakte, en daarmee kon aantonen dat hij met weinig verhaal toch een spectaculaire film kan maken is dat bij deze film wel anders. De film kent redelijke vechtscene's van tijd tot tijd, maar ze ogen niet altijd even fraai. Ook de personages zijn niet interessant en Chris Klein werkt je op de zenuwen. Taboo van de black eyed peas als Vega, is wel het grootste dieptepunt van deze film.

Vreemd werkje. Een vrij standaard wraakverhaal waarin een geest voormalige collega's vermoord. Het draait niet om een flinke dosis gore, maar er zijn gelukkig wel een aantal degelijke kills. De dames zijn stuk voor stuk zeer irritant, waardoor je bijna hoopt dat ze hard worden aangepakt. De sfeer valt wat mij betreft te wensen over en echt spannend is het niet. Mede daardoor valt deze Aziatische horrorfilm nogal wat tegen. Het einde daarentegen is wel sterk.

Een vrij spectaculaire animatie die op gang komt als Rei een uitvinding ontvangt waarna een spannende reis volgt. Veel vaart, sterke actie momenten, ontploffingen, vernielingen en een dosis spanning volgen. De verwerkte techniek hierin is eveneens vermakelijk en enkele voertuigen zijn leuk in elkaar gezet. Zo vond ik die trein of wat het ook precies was tijdens die eerste achtervolging erg vermakelijk. Ondanks een relatief lange speelduur, zakt de film niet in en blijft het niveau hoog liggen.

Een film die vooral visueel punten scoort. Buiten de mooie beelden is het allemaal verder erg matig. De lijn tussen werkelijkheid en fantasie ging me al vrij snel vervelen en ook de actiescènes konden dit niet voorkomen. Het verhaal zelf is nogal saai en spannend is het nauwelijks.

Puur jeugdsentiment van mij. Het verhaal heeft inderdaad een hoop weg van Die Hard, maar dat maakt het voor mij niet minder leuk. Van Damme voert zijn rol naar behoren uit als brandweerman die de strijd aangaat met een aantal terroristen onder aanvoering van Powers Boothe die een goede badguy vertolkt. De actiescènes zijn rijkelijk aanwezig en de film bevat genoeg spannende momenten.

Voor mij behoort Sudden Death nog altijd tot de betere films van Jean-Claude Van Damme.

Zoals zovelen vergelijk ik ook deze film met kick-ass. Qua inhoud is het precies hetzelfde maar wat mij betreft is het alleen wel een stuk minder. De actiescènes zijn goed te doen, maar qua humor scoort het een stuk minder. Verder kijkt het redelijk weg en is de eindscène wel een fijne afsluiter. Redelijk uiteindelijk, alhoewel het wel wat mij betreft meer had kunnen zijn.