Opinions

Ik kom hier veel positieve berichten en hoge stemmen tegen maar dat is niet hoe ik de film heb ervaren. Een verwachting was er gewoonweg niet want de film was toevallig op televisie vanmiddag. Wat mij betreft was het allemaal wat te zoet. De film laat zien dat een rouwproces serieus lang kan duren en in dat opzicht vond ik het ook goed gedaan. Maar toch raakte de film me niet echt en ook Hilary Swank kon mij niet overtuigen. Aan het einde had ik het ook wel gehad en mocht de film van mij klaar zijn.

Natuurlijk zaten er ook leuke dingen in de film. De eerste ontmoeting tussen Gerry en Holly bijvoorbeeld, dat bracht een leuke dialoog met zich mee. Wel weer een beetje jammer dat ze er in de hele film hetzelfde uitzien terwijl ze in sommige scenes toch 11 jaar ouder/jonger waren. Maar ook de stripscene van Gerry in het begin en de bootscene in Ierland waren leuke scenes waar ik wel om kon lachen.

Het einde leek in eerste instantie heel slecht te worden (Daniel en Holly) maar waar ik voor vreesde gebeurde toch niet. Gelukkig!

In principe is P.S. I Love You zeker geen verkeerde film maar mij kon die jammer genoeg niet raken. Toch waren er aantal leuke dialogen en scenes in de film waarvoor het toch enigszins waard was om de film te kijken.

2,5*

Stem met een half puntje verlaagd.

The Pacifier is vermakelijk en er zitten een aantal leuke stukken in. Grappig om Vin Diesel in zo'n rol te zien. Het hele gebeuren rond het huishouden was erg leuk. Het gedoe rond het geheime experiment vond ik dan weer niets.

3,5* was wat teveel van het goede, maar met 3* nog steeds een nette voldoende. Leuk, luchtig filmpje.

Origineel om een thrillerverhaal te animeren, jammer genoeg werkt het niet helemaal.

Animatie kent visueel ongekende mogelijkheden. Dat is al gebleken uit vele animatiefilms en dat is ook het geval bij Perfect Blue. De animatie is inmiddels al wat gedateerd maar dat terzijde. Met name het tweede deel van de film blinkt uit in montage. De eerste 45 minuten heb ik me echter lopen vervelen. Ik had geen feeling met de hoofdpersoon en ik vermoed dat dat hier, met zo'n verhaal, het nadeel van animatie is. Een echt persoon gek zien worden, komt veel meer over. Toch kantelde de film vanaf de verkrachtingsscene. Het werd spannender en spannender. Zoals melvddonk ook aangeeft, maakte die scene wel veel indruk. Nu spreek ik mezelf misschien wel tegen, maar zo heb ik het ervaren. Daarom ook moeilijk te beoordelen. Voor nu, een slechte eerste helft, een prima tweede helft.

3,0*

Paranormal Activity, mijn broer raadde hem me sterk aan. Nog niets over lezen of zien, kijk hem in het donker en je geluid vol open. Dit advies heb ik opgevolgd en gisteravond heb ik hem gekeken. Wat een geweldige zit!

De film begint met een soort intro over het koppel en hun probleem. Het oogt gelijk al heel low-budget en home made, maar zorgt wel voor realisme. Aan het camerawerk stoorde ik me dus ook niet, het hoort er gewoon bij. Het koppel acteerde in mijn ogen zeer sterk. De angsten en de stress die het teweegbracht. Vooral bij Katie was dit duidelijk zichtbaar en overtuigend. Micah kwam soms heel grappig uit de hoek en wilde er alles aan doen om de bizarre dingen te achterhalen.

Kracht van de film is natuurlijk wel de spanning en sfeer. Deze wordt heel erg goed uitgebouwd. Het bizarre gebeuren begint met kleine dingetjes, maar wordt steeds groter, meer bizar en opzienbarender. Schrikken doe ik niet snel, maar tijdens een aantal nachten van Katie en Micah voelde ik toch wel wat adrenaline door mijn lijf gieren. Je weet wel wanneer er iets gaat gebeuren, maar wat en hoe blijft een vraag. Ik was zo gefocust dat het allemaal nog meer op me afkwam. Natuurlijk een klappende deur, knallen, voetstappen, lichten die aangaan het is vrij simpel te doen, maar het is hier echt goed uitgewerkt. Het oogde voor mij echt realistisch. Toppunt was de scene dat Katie het bed werd uitgesleurd. Geweldig! Enige wat een klein beetje tegenvalt is het einde. Ook op deze manier ben ik wel tevreden, maar had anders gemogen.

Paranormal Activity is wel een film die je moet aanspreken en waar je eigenlijk een beetje voor moet gaan zitten. Ik geloof ook niet in het buitengewone, dus dat is opzich geen must. Het is wel zo dat je de spanning kan elimineren. "Oh, die film blijkt eng te zijn, wedden dat het allemaal niets is". Met zo'n gedachte moet je deze film niet kijken. Gewoon op je af laten komen en niets anders doen dan kijken. Ik vond het genieten geblazen, de engste film die ik ooit gezien heb!

4,5*

Warrige film.

En ik moet eerlijk zeggen dat ik nog steeds niet alle touwtjes aan elkaar vast kan knopen. Het einde is ook zo onduidelijk, met name die brief van MacCasey die nog opgelezen wordt. Het heeft iets weg van Saw, maar hier zorgt de moordenaar ervoor dat familie of bekenden de boobytrap af laten gaan. Geen onaardig uitgangspunt, maar nogmaals heel warrig. Daarnaast wordt er eigenlijk meer tijd in MacCasey zijn privéleven gestopt dan daadwerkelijk in de moordenaar. Duidelijk een B-productie. Visueel is het lelijk, met slow motion, dan weer versnelde beelden of flitsen. Heel donker gefilmd ook, waarschijnlijk om toch nog wat spanning en sfeer te creeën want dat stelde echts niets voor. Thriller? Eerder drama, maar ja, er zijn moorden gepleegd. Acteerwerk was vooral in het begin een lachertje evenals het script. In de eerste twintig minuten werd misschien wel vijftig keer 'fuck' gezegd. Het einde is best verrassend, mits ik het goed begrepen heb, maar ook dan vraag ik me nog dingen af.

1,0*

Wederom een leuke film van zowel het duo Pegg en Frost als regisseur Mottola. Het duo liet met Hot Fuzz en Shaun of the Dead al zien dat ze komisch talent hebben en ook Mottola bevalt me wel, al vind ik Paul wel iets minder dan Adventureland en Superbad. Vooral Paul zelf is erg grappig. Seth Rogen heeft de perfecte stem hiervoor, lekker droog en onbeschoft. Zoals Prudh al aangeeft gaan Pegg en Frost ook hier weer aan de haal met andere films en hier natuurlijk science fiction. Ik vond het echt prachtig toen Sigourney Weaver uit die helicopter stapte.

Gewoon een leuke komedie.

3,5*

Bijzonder en apart filmpje die me wel wat tegenvalt. Bijzonder in de zin van het verhaal en de tijd waarin het gemaakt is. Op de hoes stond al vermeld dat het onderwerp toendertijd nogal verontrustend was en dat kan ik ook wel begrijpen. Dat hij nu wordt geprezen als een meesterwerk kan ik minder begrijpen.

Qua acteerprestaties kon alleen Karlheinz Böhm mij bekoren. Zijn gezichtsuitdrukkingen waren zoveel zeggend. Vaak echt angstaanjagend maar soms ook zielig of vol blijdschap. Zijn doen en laten maakt hem echt overtuigend als psychopaat. Vreemd genoeg had ik soms toch wel een beetje medelijden met hem . De rest van de cast was of niet speciaal of overacteerde echt heel erg. Bijvoorbeeld Moira Shearer, die vond ik echt zwaar irritant overacteren. Haar moeder eveneens.

Jammer genoeg mis ik ook heel wat spanning en is het soms wat voorspelbaar. En vooral die spanning had ik toch wel meer verwacht. Visueel is het erg goed. Het beeld van Mark vanuit oogpunt van zijn camera, de close-ups van de slachtoffers en ander shots waren mooi. Maar samen met een goede hoofdrolspeler maakt het deze film nog geen meesterwerk.

Wel leuk om eens te hebben gezien!

3,0*

Zeer degelijke film.

Bewust zeg ik niet "zeer degelijke thriller". Zoals Jeauhan en Weertenaar al aangeven zijn bijna alle punten voldoende of beter. Cinematografie, acteervlak, het verhaal, het plot, ik kan het allemaal alleen maar positief beoordelen. Feit is wel dat het bij degelijkheid blijft. Er is niets speciaals aan The Pelican Brief en dat is wel gemis aan deze film want ik denk dat er meer van te maken was.

Bovenstaande terzijde heb ik wel uitermate genoten. Het verhaal vond ik goed en toen ik de film in de kast zag staan bij mijn schoonzus, wilde ik hem gelijk lenen. De manier waarop Grantham en Shaw het hele onderzoek doorlopen vind ik erg interessant en leuk uitgewerkt. Tussen Roberts en Washington was wel degelijk een click die vooral op het einde bestempeld wordt. De hele cast zorgt voor een degelijke vertoning met natuurlijk Roberts en Washington als uitschieters.

Enige kritiekpuntjes die ik heb zijn zoals ik al eerder heb gezegd dat er meer uit te halen viel en dat is jammer. Daarnaast was de spanning echt zoek. De constante achtervolging was zo standaard dat het niet meer opviel. Momenten die spannend hoorde te zijn waren het eigenlijk helemaal niet. Enkel op het begin ervaarde ik nog wat spanning, maar die was gaandeweg gevlogen. Laatste puntje is dat de speelduur iets korter had mogen zijn. Het schrappen van een aantal nietszeggende scenes had hier bij geholpen en misschien was de spanning dan ook wel meer tot zijn recht gekomen.

Tenslotte iets wat me opviel tijdens het kijken was toen Darby naar de bank ging onder een andere naam om een kluisje in te zien. Ze moest haar identiteitskaart of paspoort niet eens laten zien. Zeggen wie ze was en waar ze vandaan kwam samen met het sofinummer van de huurder was genoeg. Dit vind ik erg onwaarschijnlijk of dat moet normaal zijn in de Verenigde Staten.

Al met al heb ik gewoon genoten van deze matige thriller, maar goede film.

3,5*

De film doet zijn naam eer aan. Ja, het was echt dreadful!

Dat het geen goede film is kun je eigenlijk van tevoren aannemen. Toch kan het dan alleen maar meevallen. Jammer, want Penny Dreadful was een zware zit. Naast het gejank en gejammer van Penny gebeurd er weinig origineels. Deze films moeten het dan toch hebben van de kills, want de acteerprestaties zijn vaak ondermaats en de doos met clichés mag ook nooit ontbreken. Toch waren ook de kills niet van hoog of leuk niveau. Iets wat bijvoorbeeld bij "Simon Says" wel het geval was.

Enige pluspuntjes zijn de montage van de flashbacks en de het open einde.

1,0*

Toen ik nog jonger was vond ik deze film wel indrukwekkend(3,5*), nu totaal niet meer(2,5*).

Soms hangt er een eng sfeertje maar je zit niet met het spannende gevoel wat er nou eens gaat gebeuren. Er zitten een paar grappige momenten bij maar daar blijft het bij. Voor een keertje is deze film wel leuk om te zien. Verwacht er niet veel van want je krijgt ook niet veel. Duidelijke low-budget film die geen Wes Craven-niveau heeft.

Nog maar twee voorgangers. In een boekenhandel was het drie films voor 10 euro. Mijn vriendin koos deze film waar ik van dacht dat het niks was. 's Avonds toch gekeken en het viel enigszins mee.

De film begon erg vreemd. Whitney en Jimmy bij elkaar zo'n 10 min in de camera en ook verder in de film wordt dit nog een paar keer gedaan. Werk dan met een voice-over want dit vond ik niet geslaagd.

Het plot is echt matig, mede door tijdssprongen die in de film wordt gemaakt. Acht maanden later, één jaar later, drie maanden later, etc. Verder is het verhaal erg cliché en weet je al vanaf minuut één wat er uiteindelijk gaat gebeuren.

Echt romantisch wordt het nooit maar toch was er wel wat chemie tussen de twee hoofdpersonen te bespeuren. Er zijn een klein aantal leuke dialogen en grappige scenes in de zin van een glimlach. De restaurantscene bijvoorbeeld was erg over the top maar ik kon er wel om lachen. Qua acteerprestaties vond ik McCarthy een beetje overacteren, Eigeman deed het opzich niet slecht. Maar goed was het allemaal niet en dit komt mede door het gepraat in de camera. Het maakte het geheel nog ongeloofwaardiger.

Mijn verwachting was nihil en dan viel het toch mee. Vooral het eerste half uur is een moeilijke zit en ben je snel geneigd om hem af te zetten. Na een half uur komt er wat schot in en is het enigszins om naar te kijken.

Wat die hond overigens op die poster doet is mij een raadsel, die ben ik namelijk niet tegengekomen in de film

4,5 naar boven afgerond 2,5*.

Matige film.

De eerste deel was het allemaal best leuk. Ook al vond ik het verhaal een beetje onzin, het interesseerde wel. Vooral toen hij voor Dustin Hoffman ging werken die een leuk, ietwat overdreven personage speelt. Ben Whishaw zelf speelt sterk. De onwetendheid straalde van hem af en eenmaal in zijn element zag je hem opbloeien. Met daarnaast de prachtige decors en kostuums heb ik het met de sterke punten wel gehad.

Vanaf het moment dat hij naar Grasse vertrekt zakt de film weg. Het wordt langdradig en is totaal niet spannend. De benaming thriller snap ik wel vanwege de de vrouwen die worden vermoord, maar het oogt niet. Even dacht ik trouwens dat hij zijn laatste slachtoffer zou laten leven, maar toch niet. Uiteindelijk moest ik nog heel hard lachen toen het plein opeens uitbarstte in een complete orgie . Toen had ik het helemaal gehad.

2,0* voor het acteerwerk, de decors en de kostuums.

The Pianist is een prachtige film. Het waargebeurde verhaal wordt hier heel erg mooi weergegeven. Op mijn dvdhoes staat er in de laatste regel het volgende: "Elke stap wordt zonder veel commentaar genomen, alsof Polanski geen dramatisch verhaal vertelt, maar alleen wil zeggen: zo is het gegaan". Zo heb ik de film ook beleeft. Niet als gewone film of als gewoon verhaal. Je word helemaal in het verhaal meegesleept dat het is alsof je erin zit. Alles is ook realiteit en natuurlijk schrikbarend. Bijvoorbeeld de scene waarbij een groep duitsers een appartement van joden binnenvalt. De joden zijn aan het eten en worden gecommandeerd om op te staan. Opa in de rolstoel kan niet meer staan en wordt simpelweg met rolstoel uit het raam gegooid. Dit vond ik een zeer harde scene. Maar het is wel de realiteit, zo ging het er toen aantoe.

Adrien Brody speelt echt geweldig. Hij maakt het hele verhaal zo meeslepend. Het is ook helemaal terecht dat hij hier een Oscar voor heeft gewonnen.

Ik vond er een goede sfeer hangen. Meestal spannend en beklemmend. Wel had ik even een momentje in de film dat het even langdradig leek te worden maar dat momentje werd gelijk teniet gedaan door weer een goed stuk.

Een van de mooiste scenes wil ik hier toch nog wel even plaatsen. Op het einde als hij dat blik probeert open te doen. Dit blik blijft hij overigens meeslepen want ik ook al heel prachtig vond. Plotseling staat er een duitser voor hem waar hij voor gaat spelen. Dat hele moment vond ik echt prachtig.

Ik was wat aan het twijfelen tussen 4,0* of 4,5* maar nadat ik dit allemaal heb gezegd ben ik overtuigd van 4,5*. The Pianist is voor mij toch wel een van de beste oorlogsdrama's.

Pinocchio is een echte Disneyklassieker maar niet de beste Disney. De film is erg mooi getekend. Uiteraard de personages maar wat me vooral nog bij is gebleven is de onderwaterwereld. Dat zag er erg leuk uit. De muziek is goed, zowel op de achtergrond die voor het magische aspect zorgt en de leuke liedjes die gezongen worden.

Toch vind ik Pinocchio niet meer dan gewoon leuk. Het verhaal en de gebeurtenissen zijn leuk maar niet meer dan dat.

Leuke film met grappige, maar soms ook hele flauwe humor. Lekker retro met de old school arcade games. Ik ben te jong om alle games te kennen, maar toch voelt het nostalgisch aan. Qua acteerwerk is het niet best nee. Het is geen topcast, maar het is wel een leuk optreden van ieder. Ze lijken er echt zin in te hebben. Adam Sandler is geen steengoede acteur, toch kan ik altijd van hem genieten.

3,0*

Aardige film om eens te hebben gezien. De special effects en de actie zijn dik in orde. De film loopt echter over van de clichés en heroische momenten. De personages missen diepgang waardoor het ook echt enkel een rampenfilm is. Voordeel daarvan is dat het redelijk spannend is.

Van de originele serie uit de jaren 90 heb ik echt alles gezien. En uiteraard Mighty Morphin Power Rangers: The Movie uit 1995 ook. Als kind vond ik het echt geweldig. Wat een helden waren de Power Rangers. Vorig jaar heb ik nog eens een aflevering van de serie gekeken. Tenenkrommend slecht als je het nu kijkt, haha. Voor kinderen natuurlijk een topserie! Tegenwoordig speel ik nog wel eens Power Rangers op de SNES, dat blijft wel heel erg leuk!

Als fanboy kon ik deze film daarom niet missen. We krijgen een lange introductie voorgeschoteld over de vorming van de Power Rangers. Dit duurt wat mij betreft iets te lang en is iets te melodramatisch. Het deed een beetje aan als een teen drama. Gelukkig is er ook genoeg ruimte voor humor. Soms is het ontzettend flauw, maar toch ook meerdere keren oprecht moeten lachen.

Als de vijf tieners eenmaal echt de Power Rangers zijn gaat het los zoals in de oude serie. Het leek wel een aflevering van toen, maar dan in een hip jasje. Uiteraard mag de "Go Go Power Rangers" niet ontbreken. Het moment dat ie kwam vond ik niet het beste moment, maar natuurlijk leverde het wel een glimlach op. Verder vind ik gebruikte muziek best goed. Afwisselend qua genre en leuk gebruikt.

Het acteerwerk is niet al te best. Veel onbekende namen op Elizabeth Banks en Bryan Cranston na. Camerawerk en CGI is ook niet heel goed. Vind de actiescènes matig in beeld gebracht.

Geen hele goede film, maar ik heb wel genoten. Puur nostalgie, leuk!

Ook ik kan me vinden in de minder positieve berichten die hier gepost zijn. Ik wist niet goed wat ik moest verwachten maar toch heb ik er een heel tegenvallend gevoel aan overgehouden.

Het verhaal en het plot is zeer matig. We volgen Daniele de hoofdpersoon die een klote leven heeft, meer ook niet. Hij komt in aanraking met Vanina en vrienden, maar ook dat was niet boeiend. Ik vond de relatie met zijn vrouw nog het meest interessant. Op een bepaalde manier hielden ze toch van elkaar. Maar dat is ook een van de weinige positieve dingen die ik gezien heb. Natuurlijk is het genre drama maar dit is allemaal wat té.

Het einde vond ik verassend maar droeg verder niks meer of minder bij het hele verhaal.

Ik twijfel tussen 2* en 2,5* maar gaat toch meer richting 2,0*. Jammer!

Zo slecht, zo flauw, dat het toch grappig wordt. Het komt allemaal een beetje parodie-achtig over. Het valt in ieder geval niet serieus te nemen en had wel wat weg van The Holy Grail. Soms had ik het idee dat ik naar een kinderfilm aan het kijken was. In het eerste uur was er weinig om te lachen en was het eerder zuchten . Daarna gaf ik mezelf toch maar over en kon ik om een aantal dingen toch wel aardig lachen. Dat het er allemaal niet uit ziet en er slecht wordt geacteerd is hier geen punt en eerder de bedoeling. De neppe rat bijvoorbeeld, zo erg dat ik daar ook wel om kon lachen. Zoals ik al zei, je moet het niet te serieus nemen. Dat deed ik ook niet, maar het toch was het niet bijzonder genoeg.

2,5*

Aardig spannend filmpje. De sfeer zat er wel in en het verhaal was eigenlijk wel goed. Visueel zag het er ook goed uit en het acteerwerk was te doen. Toch mis ik iets aan de uitwerking, deze is een beetje rommelig en mist een bepaalde kracht waardoor dit een echt goede film is.

Mooie film van een andere Adam Sandler. Barry Egan gaat totaal niet zelfverzekerd door het leven. Zijn zussen zijn echte bitches en maken zijn leven er niet makkelijker op. De rol van Barry Egan is vertolkt door niemand minder dan Adam Sandler, voor mij één van de leukste komieken. In deze film speelt hij helemaal anders en ik wist niet dat hij dit in zich had. Hij speelde zijn rol als vreemde, zenuwachtige en onzelfverzekerde man dan ook erg goed! De rest van de cast was ook wel aardig maar Sandler was toch het hoogtepunt.

Als kijker leef je helemaal mee met Barry en krijg je echt medelijden. De situaties waarin hij terecht komt en die hij over zijn eigen laat komen zijn soms echt te erg. In de scene waarin zijn zus, Lena aan hem voorstelt, het werk op de achtergrond helemaal fout gaat en hij constant gebeld wordt door de sexlijn die hij eerder had gebeld werd ik zelf zenuwachtig. Dat was ook te danken aan de muziek die een goede sfeer creërde op dat moment. Sommige vonden dit misschien storend, ik vond het wel sterk. In de rest van de film was de muziek soms wat minder.

Wat ik vooral mooi vond om te zien was, hoe Barry veranderde door de liefde die hij voelde voor Lena. De mooiste scene van de film is dat Barry en Lena bijna bij Barry thuis zijn en worden aangereden door de vier broertjes. Barry stapt uit, slaat er drie tegen de grond en maakt de vierde bang. Het zelfvertrouwen straalde toen van hem af. Geweldige scene die me nog wel even bij zal blijven.

Kortom, prima film met een zeer sterke Sandler!

4,0*

Minste deel.

In dit derde deel van The Purge zit meer inhoud dan in de vorige delen, maar de uitvoering vind ik wel minder. Dat het genre horror is, ben ik niet mee eens. Dat was in deel 2 al minder, maar hier is de horror er wel helemaal vanaf. Het is een beetje griezelen, maar de sfeer van de vorige delen mis ik hier wel. Minder luguber. Met de actie zit het wel snor.

3,0*