Opinions

Game of Death is een aardige film die het het voornamelijk moet hebben van het einde waarin de echte Bruce Lee speelt. Een look-a-like vind ik opzich geen probleem, maar het maar net hoe je er met omgaat. In het begin proberen ze het vermijden van de look-a-like zijn gezicht zo erg dat het hele beeld lachwekkend overkomt. De eindscene die bij mij nog in mijn geheugen stond is erg memorabel en maakt veel goed. Na het zien van deze film krijg ik wel gelijk zin in andere Bruce Lee's. Dan wel waar hij 'echt' in speelt.

3,0*

Echt een lekker spannend filmpje! Ben niet echt fan van Michael Douglas, maar hier ben ik er wel tevreden over. The Game wordt voor de kijker op een gegeven moment ook een game. Wat is nou waarheid en wat is gelogen? In het begin werd er iets gezegd waarna ik al een vermoeden had hoe het ging aflopen. Toch zet Fincher je steeds weer op een ander been en dit doet hij op een spannende manier. Ik had het toch liever anders zien eindigen. Het is nogal vergezocht en wat als hijaan de andere kant van het gebouw springt? Of 20 meter naar links of rechts? Of zichzelf door zijn hoofd schiet, alhoewel de link met zijn vader gezien het springen hier natuurlijk duidelijk is. Misschien een klein detail, maar het kwam groot op mij over. Erg jammer want voor de rest was het best geslaagd.

3,0*

Toch iets meer van verwacht.

Ik had stukken meer actie verwacht dan ik heb gezien. Natuurlijk, het camerwerk en de montage "als game" had wel iets, maar het haalt wel het niveau van de actie naar beneden. Het had van mij is minder "gamer" mogen zijn. Het scherm was mij wat te druk. Toch is het visueel verder wel leuk en goed. Neem bijvoorbeeld het soort "Second Life". Het overkomen van deze hele omgeving was erg leuk.

Andere verrassing was dat hij vrij snel de gevangenis uit was terwijl de trailer anders doet vermoeden. Kable, gespeeld door Gerard Butler is zoals Macmanus al aangeeft zeker geen Jason Statham. Gerard Butler mist inderdaad de charisma die zijn personage moet hebben. In 300 was hij toch wat overtuigender dan hier.

Al met al zit het met de actie wel snor en er zitten een aantal leuke vondsten in. Ik vond hem qua verhaal erg veel op Death Race lijken, maar die uitwerking was toch wat beter.

3,0*

Een film waarvan ik niet wist wat ik ervan moest verwachten. Het genre drama/komedie klopt helemaal. Het leven van Andrew is een beetje een zooitje en bij terugkeer ontmoet hij Samantha. Hier stort hij zijn hart bij en kom je te weten wat hij heeft meegemaakt. Vrij dramatisch. Hiertussen zijn er leuke stukken waarvan je zeker een glimlach op je gezicht krijgt. Ik heb ook geen moment gehad dat ik het beu was(ook al was het al na 0.00). Ik werd helemaal in de film meegesleept en het gaf me een warm gevoel. Een ware feel good movie. Braff en Portman zaten goed in hun rol. Het einde was te verwachten maar dat moest ook vind ik. Dat hoorde erbij.

Hierboven staat trouwens dat de dvd 112 min duurt. Op mijn dvd hoes staat 98 min. Ik heb het niet echt gecontroleerd maar ik had wel het idee dat 98 meer in de buurt kwam. Dat mensen niet nog 10 min film verwachten

Jammer dat ook hier de echte Pokémon-magie niet genoeg aanwezig. Het verhaal is nogal slap en de animatie is te simpel. Wel leuk dat Charizard, Ash komt helpen. Toch nog een klein beetje van die magie. Vooralsnog blijft Pokémon Heroes de beste film in deze reeks.

2,0*

Ik ken de animaties, maar ik heb ze nooit gezien. Geen idee of het beter of slechter is. Eigenlijk doet het er ook niet toe. Van deze Ghost in the Shell heb ik in ieder geval genoten. Niet zozeer vanwege het verhaal want daar viel wat mij betreft zoveel meer uit te halen. Van mij had het iets langer mogen duren om het compleet te maken. Sowieso vloog de film in een sneltrein voorbij. Audiovisueel is het super gedaan. Goede muziek, gave beelden en een goede sfeer. Ook de actie is prima in orde!

Ben heel benieuwd naar de animaties.

3,5*

Vette actie en kijkt lekker weg. Het verhaal was vrij simpel en het verslaan van zijn tegenstanders gaat te gemakkelijk. 1x kijken is genoeg. Maar ik heb genoten.

Een aardige thriller die, zoals voorgangers al zeggen, langzaam op gang komt. Wel wordt er vanaf de eerste minuut in "The Glass House" voor een goede sfeer gezorgd. Het huis is natuurlijk ook best creepy met al dat glas. De cast doet het best goed en halverwege lijkt het zelfs nog een echt sterke film te worden. Jammer genoeg stapelden de clichés zich vervolgens op. Echter vind ik dat nog niet eens het grootste probleem. Het vreselijke einde wel. Toch blijf ik mild in mijn oordeel want het was verder gewoon een leuke zit.

3,0*

Ik blijf het toch vermakelijk vinden, die Steven Seagal-films. Ook The Glimmer Man was soms echt genieten. Naast de aardige actiescenes heb ik ook een aantal keer goed moeten lachen. Mooie one-liners, vernederende momenten of op het laatst een rubber hekwerk, zo slecht dat het grappig werd. Steven Seagal krijgt hier zelfs een flinke stomp op zijn neus. Gewoon leuk.

3,0*

Maffiafilms of misdaadfilms, het is nog steeds niet echt mijn genre, vaak vind ik ze goed maar mist net hetgene wat ze geweldig(5*) maakt voor mij. Ik ben druk bezig om er zoveel mogelijk te zien en wie weet wordt het toch is mijn genre. Ook The Godfather is zo'n voorbeeld. De film waar zoveel mensen vol lof over praten. Ik had hem nog nooit gezien. Vorige week stond ik in de Free Record Shop met een film in mijn handen die ik toen wilde halen. "3 voor 25" zag ik erop staan en ik koos er nog twee uit, waaronder The Godfather, eindelijk! Een bijna drie uur lange speelduur zou voor een lange zit zorgen. Vandaag was ik er klaar voor.

Het verhaal is bekend, niet zo heel speciaal maar prachtig uitgewerkt. De toon qua sfeert wordt gelijk op het begin van de film gezet. Aan de ene kant blijdschap en feesten, aan de andere kant zakendoen in een duistere kamer. De hele "maffiesfeer" om het maar even zo te noemen is gelijk aanwezig en wordt voor de rest van de film uitgebouwd. De sfeer zorgt er ook voor dat je gelijk wordt meegesleept in de film. Het leek soms wel of ik daar in de kamer zat. Dit bleef ook gedurende de film en hij werd mij dan ook geen moment saai of te lang.

Naast de sfeer zorgen ook de acteerprestaties voor een prachtige film. Stuk voor stuk zetten ze een geweldige prestatie neer. Brando is fantastisch! James Caan, die ik nog niet op deze manier heb zien spelen was ook zeer aangenaam.

Visueel was het in orde en met de muziek had ik geen problemen. Veel mensen stoorden zich hieraan maar daar had ik geen last van. Nogmaals de lange zit valt mee, je word helemaal in de film meegesleept en de film is klaar voordat je het weet.

Maar zoals ik al eerder mist ook deze film net weer iets. Voor mij moet een vijf-sterrenfilm of iets speciaals zijn voor mij of een film waar ik na afloop met een open mond zit (of natuurlijk beide). Maar dat is dan ook het enige wat ik hier mis want het is (ook) voor mij een prachtige film!

Goed voor:

4,5*

Nu ben ik zeer benieuwd naar de andere twee delen. Ik ga deze ook maar eens aanschaffen binnenkort.

Wederom een leuke Bond!

Ik durf nu al te zeggen dat de eerste drie Bond-films tot de beste van de reeks horen. Goldfinger mist de spanning en sfeer die From Russia with Love wel had, maar heeft verder alles in huis dat een Bond-film moet hebben. Goldfinger is de perfecte badguy en Oddjob is een geweldig hulpje. Samen met Jaws de leukste rechterhand uit de hele serie. Natuurlijk ontbreekt ook de mooie Bondgirl met een nog mooiere naam niet en is het genieten geblazen met de Aston Martin die allerlei snufjes tevoorschijn tovert.

3,5*

Sterk waargebeurd misdaaddrama. De film begint leuk waarin we kleine Henry zien opgroeien. De vertellende stem werkt gelijk goed, het verhaal wat overigens heel goed is trekt gelijk je aandacht en dit blijft de hele film zo. Op acteervlak wordt er heel goed gepresteerd. Allemaal zitten ze goed in hun rol en komen ze zeer overtuigend over. Het camerawerk is goed en waar alles zich afspeelt is goed voor de sfeer. Het past allemaal in het maffiaplaatje.

Over de hele film gezien gebeurd er misschien weinig maar dit vond ik niet erg. Vooral de vertellende stem wekt steeds weer interesse en zorgt ervoor dat de aandacht er constant bij blijft. Ik was dan ook zeer benieuwd naar het einde en die had ik min of meer toch anders verwacht. Of het echt bevredigend is weet ik niet maar ja, het is waargebeurd.

Toch weet ook deze maffiafilm mij net niet te raken. Qua gevoel mist het dat speciale waardoor het voor mij nu ook echt duidelijk wordt dat dit genre nooit mijn hart zal veroveren. Genieten? Dat zeker wel, ook bij Goodfellas! 4,0*

Mijn laatste film in het jaar 2010 en ik heb er geen spijt van.

Vroger keek ik altijd The Goof Troop, de serie waarop deze film is gebaseerd. Prachtige serie altijd! A Goofy Movie heb ik toen ik klein was ook wel eens gezien, maar ik ben het grotendeels vergeten. Vandaag dus maar weer eens gekeken naar al die jaren. Wat me vooral is opgevallen is dat de grappen nog steeds erg leuk zijn. Vooral Goofy met zijn knulligheid is heel grappig en ik heb dan ook een paar keer hard gelachen. Er komen ook nog een aantal bekende gezichten voorbij zoals Donald en Mickey als lifters en natuurlijk een animatieversie van Michael Jackson, die naast de vrolijke leuke muziek voor een popnummertje zorgt.

Zo'n vishengel wil ik trouwens ook wel!

3,5*

Leuk, die Clint Eastwood.

Weinig verrassend en misschien wat te stereotyp, maar wat heb ik genoten van de acteur Clint Eastwood. Heerlijk hoe hij Walt vertolkt, die norse man met zijn grove taalgebruik. Ik heb ook een paar hard kunnen lachen. Hilarisch als Walt, Thao gaat leren een mannelijk gesprek te houden. Maar ook de rondleiding bij de buren. Echt grappig. Ik had eigenlijk een gewelddadig wraakfilmpje verwacht. Niet dus! Van het einde stond ik helemaal niet te kijken, maar het was zeker mooi en gepast.

4,0*

Heerlijk filmpje!

Geen bijzonder verhaal, maar wel een goede setting en sfeer. Eenmaal aangekomen op de locatie is het wachten tot het moment dat er iets fout gaat. Maar wat? De spanningsopbouw is goed en verdwijnt pas op het einde. Speelduur is wat dat betreft ook prima. Gelukkig verloopt het niet al te voorspelbaar en overdrijven ze ook niet in gebeurtenissen. Het acteerwerk is oké. Naast Patrick Stewart en Anton Yelchin geen bekende gezichten.

4,0*

Goed regisseursdebuut van Nai-Hoi Yau die hier een stijlvolle misdaadfilm neerzet. De achtervolgingen en het surveillancewerk zijn realistisch en gewoon leuk om te zien. Verwacht geen dikke actie-scenes, hier wordt een kat-en-muisspel met aardig wat spanning in beeld gebracht. De film heeft zo zijn minpuntjes, maar ik til er niet te zwaar aan. Met het einde kon ik ook wel leven.

3,5*