Opinions

Kids. Don't buy drugs! Become a pop star, and they give you them for free!.

Love Actually is eigenlijk precies wat ik er van had verwacht; een warme, vlotte film met leuke verhalen, geestige dialogen, hilarische momenten en het hart op de juiste plek. Met name tegen het einde wordt het allemaal soms te zoet, maar de geweldige cast van Grant, Nighy, Freeman, Atkinson, Firth, Neeson, Rickman, Thornton - en ga maar even door - maakt dat meer dan goed. Vooral Nighy stal de show.

4 sterren.

Wat een pracht van een film!

Love Liza stond al een lange tijd bovenaan mijn to-see lijstje en vanavond was 't zover. En om maar met het sterkste punt te beginnen: Phillip Seymour Hoffman was werkelijk fe-no-me-naal. Wat een bijzonder sterke rol. Verder zit de film fantastisch in elkaar, bevat uitstekende muziek, veel humor en een hoop geweldige en zeer aangrijpende scènes. Vooral het einde, en dan met name dat laatste shot, is niet minder dan briljant. Verder ook geweldige bijrollen van onder andere Kehler en de altijd geweldige Bates. Eigenlijk kan ik gewoon geen verkeerd woord over Love Liza bedenken. De score is er dan ook naar.

5 sterren.

Een nieuwe film van één van je favoriete filmmakers is altijd feest, hoewel ik al ietwat minder enthousiast was over Jackson's droomproject King Kong dan zijn werk daarvoor. En wat betreft The Lovely Bones is dit zelfs de eerste film van Jackson die voor mij ruim onder de 4 sterren scoort. Want dit viel aardig tegen. Paar mooie plaatjes, een enkele sterke rol en af en toe behoorlijk sfeervol, maar verder deed deze film me opvallend weinig. En dat is eigenlijk voor het eerst bij een film van Jackson.

De wereld waar Susie zich in begeeft is hier en daar best mooi, maar na de zoveelste keer verliest het zijn kracht en doet het je weinig meer. Verder voelden de meeste karakters ook vrij leeg aan en deden me te weinig. Met name die Holly werkte nogal op mijn zenuwen (inclusief de Song to the Siren scène, dat ging me echt een aantal kilometers te ver). Maar het grootste mankement zat hem voor mij in de humor. Met zijn eerste drie films heeft Jackson bewezen een geweldig gevoel voor humor te hebben. Maar waarom deze film een verschrikkelijke comic relief krijgt in de vorm van oma Susan Sarandon is mij een groot raadsel. Prima actrice verder, maar wát een belachelijke rol.

Maar om het even over de positieve boeg te gooien; Stanley Tucci is fenomenaal! Vond het altijd al een fijne acteur en nu laat hij echt zien wat hij in huis heeft. IJzingwekkend karakter en prachtig neergezet door deze ondergewaardeerde acteur. Verder telt The Lovely Bones gelukkig een paar voortreffelijke en sfeervolle scènes, waarvan er jammer genoeg veel te weinig zijn. Het sterkste moment is zonder twijfel als Susie na haar moord thuis komt en in Harvey's badkamer terechtkomt. Erg sfeervol. En verder (uiteraard) een geinige cameo van de regisseur zelf. Moest overigens even gniffelen bij de laatste scène met Harvey (kreeg even een behoorlijke Bad Taste/ Derek flashback).

3 sterren.

Ok, Loverboy hoort zeker niet bij de top van de Nederlandse producties thuis, toch vond ik de film over het algemeen nog best aardig. Het verhaal werd redelijk boeiend verteld en de film wist, vooral te danken aan de niet al te lange speelduur van de film, niet echt te vervelen. De muziek was soms té duidelijk aanwezig, het acteerwerk was mager en het gebruik van splitscreens had van mij ook weggelaten mogen worden. Daarnaast bevat deze film de meest spuuglelijke begin- en eindtiteling die ik ooit heb mogen aanschouwen.

3 kleine sterren.

Erg aardige film. Ziet er visueel prima verzorgd uit en het acteerwerk van de twee hoofdrolspelers (en dan met name dat van Erin Kelly) is erg goed. Verder verloopt de film lekker vlot (korte speelduur helpt daar zeker aan mee) en weet Brooks een goed sfeertje neer te zetten. Erg jammer zijn echter de vele cliche's waar weer mee gestrooid moet worden. De personages (de nerd, de bitch, het strenge hoofd van de school) zijn alles behalve spannend en ook het verloop van het verhaal is verre van verrassend. Einde is wel weer erg aardig.

Dik 3 sterren.

Boeiend stukje film, dit. Het eerste deel van de film, met de drie jongens en de bankoverval, zit erg leuk in elkaar. Uitstekend gefilmd, plot zit leuk in elkaar en er wordt tevens een sterk potje geacteerd. De eerste 40 minuten vliegen dan ook voorbij. Het tweede deel van de film jammer genoeg iets minder. Het plot is nog steeds amusant, maar de vaart gaat er een beetje uit en de film zakt wat in. Desondanks is het ook hier visueel en qua acteren dik in orde. Ook een prachtig einde.

4 sterren.

Op de één of andere manier verwachte ik een film als Running Scared, zo'n zogenaamd en geforceerd hippe actie- thriller, die nergens ook maar een beetje boven het gemiddelde uitstijgt. Lucky Number Slevin wist me echter enorm te verrassen. Het begin zal voor een ieder even aftasten zijn, maar op een gegeven moment had het plot me in zijn greep. Het zit allemaal goed in elkaar, maar is daarnaast ook nog eens visueel aantrekkelijk en hier en daar ontzettend geestig (dat hulpje van The Boss met dat gebit ). En verder is Lucky Number Slevin ook een uitstekend podium voor bepaalde topacteurs om hun kunstje te doen. Willis is weer cool als altijd, Kingsley, Freeman en Tucci schitteren en ook Hartnett en een erg mooie Liu spelen goede rollen. Leuke, vlotte en kleurrijke film met een torenhoog amusementsgehalte.

4 sterren.

Ooh man, dit was fun. Ongelofelijk slecht, maar ook ongelofelijk veel fun. Deze horrorfilm uit de Filipijnen is heerlijk amateuristisch in elkaar gezet met idiote kostuums en heerlijke domme effectjes. Toegegeven, als de film focus legt op het drama, wordt het een beetje vermoeiend, maar zodra onze besnorde held in spijkerjasje aan het vechten gaat, is het om te gieren. Met zijn stok neemt hij het op tegen allerlei mannen, inclusief dus meneer Satan himself. Soms zit er werkelijk waar geen gang in de film en kijken we minutenlang naar twee personages die elkaar weer heel lang aankijken. Maar deze ellenlange, bijna niet door te komen momenten worden goedgemaakt met alle hilarische gevechten, compleet met 'pieuw, poef, pow' geluidjes.

2,5 sterren.

Regisseur Diego Cohen loopt steeds wat achter de feiten aan, blijkbaar. Zo maakte hij in 2014 nog een found footage film in de stijl van Blair Witch Project en Paranormal Activity en maakt hij in 2015 een film in de categorie ‘torture porn’, een trend die de afgelopen jaren ook al flink afgenomen is. Zijn film voegt ook niet erg veel toe aan wat er al bestaat in dat genre. Desondanks is zijn film Honeymoon op momenten best sterk; de hoofdrolspelers doen het prima, er hangt voortdurend een goede naargeestige sfeer en hij levert vooral één vrij weerzinwekkende scène af, die je bijna zelf gaat voelen. Waar hij compleet de mist mee ingaat is echter de muziek, door popliedjes, vioolmuziek en de soundtrack van The Terminator voortdurend af te wisselen. Het komt de sfeer in ieder geval niet ten goede.

3 sterren.