Opinions

Goede film noir. Geestige momenten, een goed in elkaar stekend verhaal in de geest van de films uit de jaren '40, een coole Gould, leuke eindeloze varianten op het nummer the Long Goodbye en snelle dialogen zorgen voor een van de betere films in het genre. 4 dikke sterren.

Als vechtfilm, avonturenfilm of komedie op zich schiet de film te kort, maar als combinatie toch behoorlijk geslaagd. Vermakelijke onzin, hoewel sommige stukken te braaf en vooral te lanmgdradig zijn. Wanneer het lekker over the top is (het gevecht met de naaldhakdames bijvoorbeeld) is de film op zijn best. Voor de liefhebber. 3,5 sterren.

{edit} Alternatieve titels: Operation Condor 2: The Armour of Gods, Armour of God Ik ken de film als Armour of God. Dit is geen sequel toch?{/edit}

De film kent zeker zijn problemen in de uitwerking van het verhaal en karakters, maar is uiterst genietbaar. Eerlijk is eerlijk, vooral op de momenten dat er geschoten wordt is het erg fijn. Lekker rauw en mooi in beeld gebracht. De shootout op het einde is geweldig, het gebruik van slowmotion op verschillende momenten ook en de lekker avontuurlijke setting doet voor het grootste deel de rest. Liefhebbers van Peckinpah gaan dit waarschijnlijk goed vinden. Mensen die beweren dat Eastwood bijna in zijn eentje het western genre overeind hield na de hoogtijdagen, kennen Hill nog niet. Heerlijke films maakt die toch. Zit ergens tussen mainstream en absolute cult in. Nu op zoek naar meer van hem.

Vond het zogenaamde slimme plot maar onzin. Er wordt in 2 seconden uitgelegd waarom men geen lijken meer kan verbergen in de toekomst 'because of gps and stuff'. Jaja. En vervolgens wordt het lijk in de verbrandingsoven gedumpt. Nee, dat is in de toekomst wel te traceren zeker dan. Maar als ik dat dan maar heb aangenomen, snap ik vervolgens niet waarom ze iemand niet gewoon een kogel door zijn kop jagen en hem dan terugsturen. Dit voorkomt een hoop gedoe, zeker als de Looper zichzelf moet doodschieten (maar ja er was natuurlijk een innerlijk conflict nodig).
Bovendien leek bovenstaand gedoe op sommige momenten (de vrouw van Wilis) opeens niet meer belangrijk. Ook snap ik niet waarom er zo'n hele organisatie nodig was. Je ziet de Looper een paar mensen omleggen, met veel tijdsverschil. Erg veel tijd kost dit niet. Er wordt niet erg efficiënt gewerkt. Hup je stuurt iemand terug en stuurt er nog direct een aantal achter aan met een paar minuten verschil. Het slaat nergens op dat dit in de tegenwoordige tijd van de film zo veel later gebeurd (of zou het alleen precies 30 jaar terug kunnen, wat me helemaal onzinnig lijkt) en iemand ruimt ze achter elkaar op. Middagje werk met twee man en je hebt zo een heel stel weggewerkt. De hele noodzaak van het terugsturen van mensen vond ik volstrekt ongeloofwaardig. En zo zijn er nog wel veel zaken die ik maar onzinnig vond.

Geloof me, ik ben helemaal niet zo'n azijnpisser als het om dit soort dingen gaat, normaal gesproken neem ik van alles voor lief. Vind bijvoorbeeld Back to the Future veel geloofwaardiger in zijn eigen realisme. Hier zijn dingen zo omdat het nodig is om het verhaal voor te stuwen, in plaats van dat het de boel juist op weg helpt (of anders gezegd de boel heeft de plot veel te veel nodig). Hier staat dus alles wel erg in dienst van het zogenaamde slimme plot. Verder vond ik het wel aardig, maar niet erg bijzonder. Actie was oke, maar niet erg speciaal. Eigenlijk wat tam. Acteren, muziek etc. etc allemaal niet erg bijzonder. De spanningsboog ervoer ik niet genoeg en ik zat eigenlijk steeds te wachten op wat meer. Het gaat niet helemaal los. Vond het verder erg gemiddeld. Jammer, want had wel zin in een leuke onzin film (maar dan wel andere onzin dan hier. 2,5 sterren.

verreweg het beste deel van de trilogie. veel magischer en veel afwisselender en daardoor energieker en leuker om naar te kijken. de massale scènes in de andere delen waren ook mooi, maar daar draaide die delen eigenlijk in zijn geheel om.

de scènes waarin ze onder aanval liggen in de mijnen is het beste van 9 uur LOTR. de zwarte ruiters, die cavetroll, dat schepsel in het water (voordat ze de mijnen in gaan), die demoon, de uruk-hai orks (hoe spel je dat in godsnaam), het verraad van Saruman, Bilbo, de openingsscène (dat vertel stukje) het zijn allemaal punten die dit deel wel briljant maken.

puntjes van kritiek die ik op de trilogie heb (slappe dialogen/ oneliners en de suggestie van de dood) zijn hier nog niet ergerlijk.

verhoogd naar 4,5.

Vind dit bij nader inzien een beetje een kwalijke film. Probeert de film ons echt iets te leren over universele problemen (bijv. de situatie in Afrika) en tegelijk ligt het dramatisch zwaartepunt bij een wapenhandelaar en zijn broertje? Is bijna nog erger dan Blood Diamond.

Ik vond het erg vermakelijk. Op een of andere manier is deze film altijd een beetje langs me heen gegaan. Van jeugdsentiment is dus geen sprake, maar ook zonder nostalgie blijft de film na 23 jaar gewoon erg vermakelijk.

Tuurlijk is de spanning er alleen als je een jaar of 9 bent, maar dat stoorde me eigenlijk niet. Zelfs de 'gore' was eigenlijk nogal kinderachtig, maar ook dat vond ik nog wel vermakelijk, het haast camp. Dat in combinatie met af en toe best leuke humor (Corey Feldman als een van de frog broertjes), foute muziek, krampachtige visuele trucjes etc. etc. Als je het een voor een af gaat, is het allemaal nogal brak, maar als combinatie heeft de Lost Boys iets onweerstaanbaars.

Ik ben wel benieuwd wat dit in handen van een goede regisseur (vind Schumacher verschrikkelijk) was geworden. Veel beter in elk geval dan dat kleffe Twillight gedoe, waar geen greintje humor te bespeuren is en de acteurs zichzelf veel te serieus nemen. 3,5 sterren.

geweldige film. ik ken ten eerste weinig films waarin het gebruik van de muziek zo goed is (erg leuk de versie van het nummer van Tim Buckly).

sfeervol, vaag, spannend; typisch Lynch.

blijf met een hoop vragen zitten, maar heb toch wel het idee dat ik het redelijk begrijp. ik ga nu eerst maar eens de link van agony hierboven doorlezen.

4,5 sterren

[edit] het was minder vergezocht dan ik dacht [/edit]

Wat is die Capra toch een lekker ongenuanceerde, pacifistische idealist. Ik kan me best voorstellen dat mensen dit niet trekken, maar ik vind het onweerstaanbaar.

Moet zeggen dat ik met name de avontuurlijke scenes op het begin en eind erg vermakelijk vond. De idealiserende gemeenschap is best vermakelijk, maar duurt wel wat lang. Op een gegeven moment was het wel duidelijk. Had toch liever meer van het avontuurlijke meegekregen op het eind. Op een gegeven moment vat die knakker die hem achtervolgde nog een avontuur samen, waarbij Indiana Jones een saaie boekhouder lijkt. Daar had ik meer van willen zien. Dan had het helemaal fantastisch geweest. Nu was het gewoonweg weer zeer vermakelijk.

4 sterren, maar Capra heeft zeker betere films gemaakt.

Toch wel een aardige herhalingsoefening, wat beter dan ik hem mij herinnerde. Het is eigenlijk jammer dat er helemaal niets origineels aan de film is. Ook in alle individuele scenes draait Spielberg wel heel erg zijn draaiboek met verteltrucs af. Als de personages met zijn allen door een raam aan het gluren zijn, weet je natuurlijk dat de T-rex opduikt in het raam achter hun. Veel scenes zijn ook echt precies hetzelfde als in deel 1. De scene met die truck bij de afgrond zit ook in deel 1 (maar toen zaten ze vast in een boom), een slechterik (hier Stromare) dwaalt af en komt onschuldig uitziende dino's tegen (dat zijn ze niet en hij is de lul), de betoverende ontmoetingen met de stegosaurussen, de scene met die raptor's, het zit allemaal letterlijk in deel 1 al. Je hoort elke oneliner van mijlenver aankomen, je ziet alle ontwikkelingen, toekomstige slachtoffers en dreigende gebeurtenissen van nog verder aankomen. En dat is toch jammer.

Want het is best vermakelijk. Zelfs wat mooier gemaakt dan deel 1 (wat natuurlijk ook weer niet zo heel vreemd is). Veel vaart en lekker avontuurlijk. Setting blijft leuk. En dat is het wel zo'n beetje en ik moet eerlijk zeggen; dat compenseert een hoop, maar zeker niet alles.

Vanaf Temple of Doom werden zijn projecten zo nu en dan al wat ambitieuzer/pretentieuzer en eigenlijk gewoon vervelender, maar vanaf deze film leek Spielberg het wel definitief een beetje kwijt te raken. Zijn films bleven altijd wel wat hebben en ergens wel vermakelijk, maar met uitzondering van SPR, waren de meeste van zijn films ontzettend voorspelbaar geworden. Hij lijkt een beetje doorgeslagen in zijn methodes en trucjes, die hij zichzelf heeft aangeleerd in zijn successen als, Jaws, E.T. en Indiana Jones. Hij laat tegenwoordig in bijna al zijn films zijn draaiboekje los met cliches en formules. Zijn films zitten vol moraaltjes die vervelender zijn geworden dan ze ooit waren. Echt jammer, want het blijft een filmmaker met erg veel talent.

3 sterren voor deze film, hoewel ik mijn minpunten wat uitgebreider beschrijf wegen ze uiteindelijk net zo zwaar als de pluspunten.

Niet oninteressant, maar inmiddels ook niet meer opzienbarend. Grootste teleurstelling Is dat het nogal plat is. En dan heb ik het niet over de seksscenes, maar over het dramatische aspect. Hoewel ik de verliefdheid wel geloofde, gaat Noe veel te lang in op het gehuilebalk, wat iedereen in zijn leven wel eens meemaakt. Ik vond het niet zo veel toevoegen aan het onderwerp Love uiteindelijk. En het wel erg opzichtige self-conscious gedoe is een beetje vermoeiend. Visueel aardig, enkele goede scènes ( ook wel enkele seksscenes) en vond Muyock erg overtuigend (als enige eigenlijk). Daardoor heel nipt 3 sterren.

Tegenvaller. Zooitje door elkaar gedonderde liefdesverhalen die me stuk voor stuk niet konden boeien. De humor werkte amper, vond de samenhang flauw (erg gezocht en mager) en de romantiek kwam helemaal niet uit de verf. Oorzaken zijn een gebrek aan chemie tussen de acteurs, matig geschreven (en heel duidelijk dat het was geschreven) grappen en het ontbreken van elke mogelijke diepgang. Saaie avond. 1,5 sterren, omdat ergernis uitbleef.

Wel erg flauw af en toe. Van zijn slapstick films uit zijn beginperiode (de andere zijn Sleeper en Bananas) is dit duidelijk de minste. Wel heel erg nadrukkelijk geinspireerd door mensen als Buster Keaton en met name de Marx broers. Vind sowieso dat Allen pas echt na deze periode in vorm kwam. Uitgesproken grappig zijn, is niet helemaal zijn ding. Hij is beter als ie iets subtieler is. Of beter; slapstick is niet helemaal zijn ding. Daar leek ie hierna achter te komen.

Er zaten zeker een aantal goede grappen in, zeker op het eind. Toch vind ik dit een van de minste van de ruim 20 Allen's die ik zag. Het hele uitgangspunt is eigenlijk, "wat als ik nu in het Rusland van begin 19de eeuw zou zijn geboren?" En dan natuurlijk ontzettend uitvergroot. Nogmaals, zeker niet onaardig, maar de lach-of-ik-schiet humor is door anderen en ook door hemzelf al beter gedaan. Ruime 3 sterren.

Dit is gewoon de Marx brothers film van Harpo. Harpo is normaal gesproken vooral leuk als aangever of even tussendoor voor de verandering. Een film die met name om hem draait lijkt vooraf niet zo’n goed idee. De beroemdste en volgens vele beste (mijzelf inclusief) broer, Groucho, hangt er een beetje bij. Dat er weinig waardering is voor de film is niet zo’n verrassing, zeker niet als je weet dat Groucho de film zelfs niet erkende als Marx brothers film. Dat ik het eigenlijk best de moeite waarde vond, ging dan ook tegen mijn verwachting in..

Er zit best veel afwisseling in de film. De muzikale intermezzo’s en musical nummers zijn soms wel aardig, maar houden af en toe wel de boel op. De Harpo slapstick die hier centraal staat is wel aardig. De scène waarin er een complete inboedel uit zijn zakken komt (en tot slot een hondje) is wat dat betreft het hoogtepunt, net als de kleptomanische scène in de kelder. Groucho met zijn verbale grappen en Chico met de voor hem typische zaken zijn minder geslaagd, maar zorgen dus in elk geval voor variatie. De achtervolging op het eind waar ze alle drie samenkomen is het hoogtepunt van de film. Op andere momenten is dit weer de moeite waard door een rolletje van Monroe of wat knipogen naar eigen films.

Vond het tempo (op enkele musical nummers na) goed en heb me er zodoende eigenlijk prima mee vermaakt. Krappe 3,5 sterren.

Tegenvaller. Flauw verhaaltje rond een seriemoordenaar, dat nergens echt bijzonder wordt. Echt slecht is het niet, maar veel meer dan een langgerekte aflevering van een willekeurige Amerikaanse Crimeserie zit er blijkbaar niet in. De potentie zat hem in de tussenwereld, maar daar lag te weinig focus. Nu zijn het niet meer dan wat flarden, waarvan er slechts sommigen aardig zijn.

Vooral erg braaf, standaard, weinig bijzonder en nog wat meer van dat soort kreten. Dat valt best tegen van iemand die ooit films maakte als Bad Taste, Meet the Feebles en Braindead. Daar is niets meer van over. 2 sterren, verder kom ik niet.

Heerlijke film, weer van Fulci. Moet even op gang komen. Daarna is het een heerlijke ouwerwetse gangsterfilm, met de gore zoals alleen Fulic dat in beeld kan brengen. Wat wil je nog meer? Veel gore momenten dus, maar vooral de gezichtsverbranding is een nieuw hoogtepunt in gruwelijkheid.

Fulci is een held. 4 sterrren.

Erg sterke koppeling van de lange droomsequentie aan het (sterke) giallo verhaal. Goed gefilmd, mooie vrouwen, zo nu en dan aardige gore & stijlvolle scènes en ook nog een aantal fraaie en langgerekte achtervolgingen. Veel meer heb ik niet nodig met een biertje erbij. Fulci is echt een held.

Wat een goeie film. De film laat zien dat liefde en seks onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn. Deze film is spontaan, open en eerlijk. De seksscènes zijn dit dan ook, waardoor het vrij expliciet is, om de simpele reden dat dit het dichtst bij de waarheid komt. De kracht van de suggestie werkt niet als je wilt laten zien dat seks, vrijheid en openheid met elkaar verbonden zijn. Waar seks zo'n wezenlijk onderdeel is van liefde. Als je wilt laten voelen dat passie, lust en houden van een vanzelfsprekende combinatie zijn. Medem wilde laten zien dat seks gaat om op je gemak zijn bij iemand (verbondenheid zelfs), laat de humor ervan zien, maar ook het verlangen, de obsessie. Ik weet zeker dat dit voor geen meter had gewerkt als de acteurs krampachtig de kleren aan hadden gehouden, netjes onder de lakens hadden gebleven of door geforceerd de camera weg te draaien. Weg mediterrane zwoelheid. Zet dan vooral nog maar een Hollywood drama uit de jaren '50 op. Ik ben vooral blij met een stukje lef. Expliciete scènes die nooit een doel op zich zijn, maar een middel. Als het hier niet functioneel zou zijn, vraag ik me af wanneer dit in godsnaam dan wel zo is.

De film is verder sprookjesachtig mooi (met schitterende cinematografie). Het vertelperspectief, waar realiteit en fictie door elkaar heen lopen, maakt het nog interessanter. Seks is vaak een fictief onderdeel van ons dagelijks bestaan. Echte seks en fantasie zijn hier een. Maar het is ook een prachtig drama, waar ontzettend goed geacteerd wordt. De muziek is speels en dan weer prachtig, maar altijd in complete harmonie met de prachtige beelden. Ik kan nog wel even doorgaan…, maar dat doe ik niet. 4,5 sterren.

Geinig filmpje, toch wel hoor. Heerlijk in de stijl van Lock Stock, Snatch en Boondock Saints. En dat staat gelijk aan weinig originaliteit, snelle dialogen (die een beetje gezocht aandoen, maar wel vermakelijk zijn), een vrolijk sfeertje, een flauwe twist op het eind (hoewel ik hem niet zag aankomen; beetje konijn uit de hoge hoed), veel flashbacks en gebrei in het vertelde verhaaltje en acteurs die het zichtbaar naar hun zin hebben. Prima vermaak dus, maar verre van perfect. 4 kleine sterretjes.

Ben groot fan van Visconti. De ene film van hem is nog mooier dan de andere. Als ik met een geweer op mijn hoofd een minpunt moet noemen aan de regiestijl van de beste man, zou dat zijn dat ie vrij lang van stof is. En dat komt in geen film zoveel tot uiting als hier. Dat zit hem niet alleen in het feit dat dit maar liefst 4 uur (!) duurt, maar vooral dat het langgerekte scenes zijn, waar meestal geen vaart in zit.

Er valt genoeg te genieten. Zelden zag ik zulke fraaie decors, rekwisieten en kostuums. Sowieso zijn alle opnames buiten een plaatje. Dit is nu ook echt weer zo'n film die je eigenlijk op een groot scherm moet zien.

Het leek trouwens of Berger steeds meer in zijn rol groeide. Tegen het eind vond ik hem behoorlijk indrukwekkend. Deels waren zijn lijkbleke gezicht en weggerotte tanden daar debet aan, maar het leek wel alsof ie volledig op ging in zijn personage.

Er zijn weer een goot aantal pluspunten te verzinnen, het blijft immers een film van Visconti. Toch vind ik dit zijn minste film. Hij blijft wat te veel hangen in lang uitgesponnen scenes van weelderigheid. Hij is echt wat lang van stof hier en ik zou goed snappen wanneer je dit saai vindt. En dat is mijn manier om dat woord genoemd te hebben, zonder het voor eigen rekening te nemen. 3,5 sterren.

Waarom wordt er eigenlijk zelden aandacht besteed aan de regisseur Jackie Chan? Hij heeft 15 speelfilms geregisseerd, waar ik meer dan de helft van heb gezien en ze zijn allemaal behoorlijk de moeite waard. Dragon Lord is niet een van zijn beste films, maar heeft een aantal erg sterke (en lang uitgesponnen) scènes.

De film kent welgeteld drie hoogtepunten, netjes verdeeld over het begin, midden en eind. De film start met een aardige soort van rugby achtige scene. Vervolgens is de film een dik half uur het aanzien amper waard. Dan komt er precies op de helft een merkwaardige voetbalwedstrijd die echt even nodig was zeg. En dat is meteen een heel gave scène. Erg knap gedaan ook met lange takes, waardoor je kan zien dat veel acties ‘echt’ zijn.
Even los van de hoogtepunten is de tweede helft van de film beter te pruimen dan de eerste. Jammer dat die twee wedstrijden verder weinig met de film te maken hebben. Of eigenlijk hebben de niet benoemde scenes geen toegevoegde waarde. Gelukkig komen de aangeleerde skills van die sportwedstrijden een beetje terug in het lange eindgevecht. De door mij beschreven “momenten” bestrijken overigens wel gewoon de helft van de speelduur. Jammer dus dat de overige 50% behoorlijk vervelend is.

Daarom slechts 3 sterren. Met een film als deze wordt het duidelijk dat het verhaaltje helemaal niet zo ondergeschikt is. Had de plot (of zeg maar alle momenten dat er geen martial arts te zien zijn) een leukere kapstok gevormd, had ik Dragon Lord een stuk meer gewaardeerd. Nu is het een beetje een mixed bag.