Opinions

Onwaarschijnlijk slappe film met de slechtste quote aller tijden: 'you knackwurst eating hypocryt!'. Verder is het uitkijken naar de oversized soeppan en een gast die zomaar ineens een soortement stammenkoning blijkt te zijn (ik zat niet echt op te letten, maar hier snapte ik echt niks van).

1*.

De grote Oscar-favoriet was wel uit te zitten, maar kon me toch niet helemaal bekoren. Film kan zich nooit helemaal losrukken van het onderwerp (zelden zal er over iets suffers een film van dit statuur zijn gemaakt), ondanks dat het er allemaal impeccable uitziet en Firth geboren is voor deze rol. De (invloed van de) speeches van George worden volgens mij ook schromelijk overschat, alsof het kanonnenvoer aan het front of het volk in de Underground daar nou zo op zat te wachten.

3 sterretjes dan maar.

Die Director's Cut had van mij niet gehoeven, wat een ont-zet-tend lange zit is Kingdom of Heaven op deze manier geworden. Cinematografisch is het wel ok, maar boeien deed de film zelden en te veel storende elementen (dat heldhaftige gezeur, de romance) deden de film uiteindelijk de das om. Dit soort epen trekt me sowieso al niet erg en dan duurt het maar en duurt het maar en duurt het maar...

2 nipte * voor de schone look.

Prima te doen niets-aan-de-hand filmpje met een opvallend robuuste cast om het onzinverhaal in goede banen te leiden. Voor Firth is het spelen van zo'n suave agent natuurlijk een kolfje naar zijn hand, en ook Strong is weer lekker bezig (zoals bijna altijd). Alleen Jackson ging wat stapjes te ver in zijn geschmier, waardoor zijn rol lichtelijk ging irriteren. Gelukkig was zijn blade babe altijd bij de hand om in te grijpen.

De twee verhalen (het evil plot gebeuren en de opleiding van de jongeren) werd adequaat gecombineerd waardoor het tempo hoog bleef en de kleine observaties over high en low society pasten naadloos in het geheel. Heb me er mee vermaakt, al is het cartooneske geweld soms wat ongepast heftig.

Een heerlijke, keiharde en cynische film-noir klassieker. Ralph Meeker is werkeijk sensationeel goed als de ultieme private dick Mike Hammer die op een avond een blondine van de weg plukt die voordat ze het loodje legt nog net duidelijk kan maken: 'remember me'.

Het is het startpunt van een zoektocht via een overdaad aan personages (meteen het grootste minpunt) naar 'the great whats-it', een zoektocht gelardeerd met drank, fout volk, bevallige dames en veel, heel veel, geweld. Mike moet menig gemikte vuistslag uitdelen aan de diverse goons, en als de informatie niet snel genoeg tot hem komt is-ie ook niet te beroerd om min of meer onschuldige omstanders eens een vingertje klem te zetten of een paar petsen met de vlakke hand uit te delen.

Onze antiheld zelf heeft het overigens nog veel zwaarder te verduren; de beste man wordt regelmatig in elkaar gemept, van een trap af gegooid, vastgebonden, geïnjecteerd met een waarheidsserum, bijna opgeblazen en uiteindelijk neergeschoten; nee alleen echte tough guys kunnen deze jaren '50 geweldsexplosie overleven, gelukkig is Mike daadwerkelijk één van de toughest die er zijn.

Over het einde is al het één en ander gezegd, ik kan alleen maar concluderen; gaat dat zien, gaat dat zien, want het is zó bizar dat het eigenlijk te cool voor woorden is. Geweldig vermaak!

4*.

Schwimmer is geweldig miscast en de film dreutelt maar wat verder. Weinig te genieten.

1,5*.

Een haast ouderwetse film, zonder al te veel opsmuk, maar met een ontroerend verhaal (de scene met de brief is adembenemend), schitterende beelden (ik wil naar Kabul!) en een sterke cast (vooral ook de jongetjes). Ook een film die uitnodigt het boek toch maar te gaan lezen, en dat ga ik dan ook zeker doen. Gewoon Goed.

3,5*.

MIAUW, Ann-Margret is hothothot als kitten van dienst die niet alleen het hoofd van een politicus op hol brengt, maar ook menig kijker rode oortjes bezorgt. Vooral het eerste deel van de film waarin de twee langzaam een band opbouwen is erg prettig. Zodra de wel zeer gecultiveerde 'gang' verschijnt wordt het ietsjes rommeliger maar het mag de pret nauwelijks drukken. Ann-Margret en Forsythe (van Dynasty) maken er al met al een leuk spel van.

Vooruit, 3*.

Tuinier is perfect en heeft een hoog aaibaarheidsgehalte, maar Kamerling heeft me nooit echt kunnen bekoren en Wouterson maakt er helemaal een potje van. Het verhaal is wat fragmentarisch en gaat niet echt in op de psychische gesteldheid van Wouterson, maar weet nog wel enigzins te boeien en (heel) soms zelfs (een beetje) te ontroeren.

Een gekke film om te kijken als je weet dat Buch's kind nog gewoon in leven is...

2*.

Goed gesproken.

Slappe hap deze film, suf verhaaltje en mist de charme van de serie. James Doohan heeft de slechtste cameo aller tijden; 'hey look, it's the guy from star trek!'...'beam me up' (oid).

1,5 sterren.

Amusant Van Damme werkje met goedkope ontploffingen, meer gedaantetwists dan mogelijk kan worden gehouden en de 2 grootste non-acteurs bij elkaar. Wat deze film dan toch toonbaar maakt is het lekkere tempo en een paar goede actiescenes (met name met de schuivende containers). Ik heb echt veeeel slechtere films gezien, dus van mij mag-ie weer uit de flop 100.

2,5*.

Verbazingwekkend hoe deze film is uitgestrekt tot ruim 2 uur, want daarvoor is veel te weinig materiaal aanwezig. Een euvel dat overigens ook The 40 Year Old Virgin al trof (en Superbad eigenlijk ook).

De groep stoners rond Rogen en de familie rond Heigl zorgen eigenlijk voor de leukste momenten (Rodd, Mann en Hill zijn allen geweldig), pas als de twee hoofdrolspelers samen het scherm delen gaat het mis; geen chemie, te veel ongeloofwaardige momenten, onechte emoties. Wat Heigl nu precies in Rogen ziet (buiten de vader van haar kind) is en blijft volkomen onduidelijk.

Een paar hilarische momenten (de gesprekjes tussen Allison en haar bazen, de fantastische DOORMAN! scene), maar de film valt op romantisch vlak door de mand en is, ik kom er toch weer op terug, werkelijk veeeel te laaaang.

2*.

Leuk plot, matige ontwikkelingen. Het gegoochel met cijfers was interessanter dan de familiaire verhaallijnen. Vrouwtje werkte op de zenuwen met haar constante geschreeuw. Einde ietwat potsierlijk. Komt over als een gemiste kans, dat heb ik nogal vaak met die Cage films van tegenwoordig. Jammer, want ik mag hem altijd graag zien.

2*.

Die voice-over Echt hoor, dommer kan het niet .

Nee, best is het allemaal niet natuurlijk. Vooral een hemeltergend saaie film over oninteressante mensen en hun weinig gedenkwaardige relaties, het was wat dat betreft een mooie driestrijd; wie oh wie van de karakters deed me aan het eind het minste? Voor een film als deze vrij pijnlijk.

Een vrij nutteloze film dus, en buiten de prachtige tropische locatie ergens halverwege vrijwel niet te genieten. Komt dat dochtertje ook nog eens met wat ontroerende (not) quotes... brr... Op de één of andere manier lukt het Nederland maar niet een mooie, oprechte film over ziekte te maken (zie ook mislukkingen als Ik Ook Van Jou en Turks Fruit).

Het boek las ik niet, was ik maar zo verstandig bij de film geweest. 1*.

Treurige en bovenal zielloze verfilming van misschien wel het beste Nederlandse jeugdboek ooit. De sympathieke Stach uit het boek is veranderd in een arrogante flapdrol en de importantie en urgentie van de opdrachten (er worden er ook doodleuk een paar overgeslagen) komt totaal niet uit de verf.

Halcyon zegt het hierboven goed. Wel een film met een paar vermakelijke geweldadige scenes, maar ook een film van ruim 2 uur zonder een beetje een aardig verhaal...

Hit and miss: 2,5*.

Schitterende, ultiem deprimerende film. Extreem benauwend, hypnotiserend, beangstigend, absorberend. Met de andere Qatsis ben ik nog niet bekend, maar daar gaat snel verandering in komen.

Een meesterwerk. 4,5*.

Prachtige muziek, prachtige beelden. De 'reddingsscene' is indrukwekkend maar dan begint het pas... Per minuut ga je meer en meer meeleven, denken en voelen met de hoofdpersonen. De mysterieuze scenes aan het eind zijn fascinerend. Een pareltje, knap van Tykwer om hiermee te komen na het zoveel vlottere Lola Rennt.

4*.

I want to go to the poor children in Africa and teach them yoga

Een leuke, zij het iets te lange docu (ik zag de versie van 84 minuten). In de eerste helft lijkt het een geinige SB Cohen-achtige 'lachen met new-age gekkies' te worden (iets waar ik ook wel voor te porren ben), maar de omslag heeft een serieuzere ondertoon en valt eveneens zeer te pruimen.

Kabam! 3,5*.

Hilarische en prachtig aangeklede film, op alle fronten een lust voor het oog. Deel hommage, deel parodie, de Oosterse 'Shaun of the Dead' is al net zo leuk als zijn Britse broertje. Binnenkort toch maar eens Shaolin Soccer proberen.

4*!

Degelijke animatie voor jong en oud, maar te voorspelbaar om een topper te worden; bij de eerste scene kun je de laatst al uittekenen. Paar aardige typetjes en grappen, een beetje fun met slomo's, het was allemaal wel te behapsnappen.

2,5*.

Chaotische en potsierlijke film vol dubieuze schetsen, die zichzelf helaas veel te serieus neemt. Het houterige acteerwerk (alleen Zane voldoet feitelijk) en de vreselijke soundtrack zijn tot daar aan toe, maar het constante gejeremieer en een gebrek aan actie doen de film uiteindelijk de das om. Veel te lang en weinig boeiend, al is de film wel een curiositeit om haar invalshoek.

Een milde 1,5*.