Log

Prachtige film! Geen film voor iedereen denk ik. Je kunt dit best een trage film noemen waarin feitelijk niet zo heel veel gebeurt. Je kunt het verhaal zonder problemen in één minuut aan iemand vertellen (en dan hoef je het niet samen te vatten). Alleen al het begin: vader vertelt een verhaal aan z'n dochter voor het slapen gaan: één scene die ca. 10 minuten duurt. Heel bijzonder. Maar het gekke is dat ondanks de traagheid de film wel boeit en nergens in kakt. De twee hoofdrolspelers acteren geweldig. Vooral Affleck acteert erg overtuigend. Mooie beelden ook van hoe ze door het bos zwerven (opgenomen in British Columbia). Wat ik ook goed vind: de wereld na een dodelijke pandemie wordt hier erg realistisch neergezet. Geen futuristische-over-de-top decors met volledige anarchie, maar een wereld zoals deze zich werkelijk zou kunnen ontvouwen na een dergelijk voorval. Ook de paar actiescenes zijn erg realistisch (en daarmee overigens niet erg spectaculair).

Enige kritiek punt is dat je niet zo heel veel meekrijgt van het plan dat de vader heeft, de geschiedenis van de afgelopen 9 jaar en de maatschappelijke problematiek van een wereld zonder vrouwen. Een film hoeft niet alles voor te kauwen, maar hier had ik graag meer van gezien. Het had de film meer context kunnen geven. Maar eerlijk is eerlijk, echt afbreuk aan de film doet het niet. Al met al nog steeds 4 sterren waard.

vote changed, original voice was 3,5 stars

vote posted

vote posted

vote changed, original voice was 3,0 stars

Beter dan verwacht. Wat me vooral verraste was het realisme dat ze in de film hebben weten te brengen. Realisme qua locaties, hoe mensen reageren etc. Niet zwaar over de top (zoals je zo vaak ziet bij dit soort films) of alles meteen een soort sciencefiction jasje stoppen. Acteerwerk is bijzonder goed, eigenlijk van de hele cast wel. Ook de relatie tussen de twee hoofdpersonen ontwikkelt zich geloofwaardig en vloeiend. Film is ook continu spannend: geen 'inkakmomenten' maar wel met voldoende aandacht voor de relaties en emoties (niet allemaal bommen en granaten).

Natuurlijk zitten er ook clichés in de film (bijna niet te vermijden), wordt de VS als het centrum van de wereld gezien en zijn er wat toevalligheden die niet helemaal logisch zijn. Het einde was iets te zoet naar mijn smaak. Jammer dat ze het nodig vonden om de scenes op Groenland in IJsland te filmen. Die landen lijken niet eens op elkaar qua natuur. En de CGI was wel héél bedroevend slecht. Maar al met al toch wel net wat beter dan het gemiddelde in het genre. Dus 3,5 sterren.

Prima 'oplichtersfilm' met een leuke twist. Acteerwerk is puik. Vooral Alison verraste me positief. Maar ook Cage komt goed uit de verf (wat niet altijd het geval is bij zijn latere films). Het verhaal wordt goed vertelt en de verandering die Roy doormaakt wordt geloofwaardig en vloeiend neergezet. Leuke sfeer in de film en prima mix tussen misdaad en drama. De film verveelt nooit. De filmmuziek vond ik soms wel wat 'off'.

Mijn grootste kritiek is eigenlijk dat het verhaal achteraf gezien veel te veel aan toevalligheden en niet voorspelbare of controleerbare events aan elkaar hangt. Dat doet afbreuk aan de geloofwaardigheid. Daarom haal ik er een half sterretje af. Maar voor de rest een degelijke 3 sterren film.

Dit is géén recensie van het werk van Bruno en Malik, maar van de film die erover gemaakt is. En die viel tegen. Deze kan (helaas) niet in de schaduw staan van het briljante Intouchables (2011) dat ik 5 sterren heb gegeven.

Acteerwerk is briljant, zeer goede soundtrack (doet wat denken aan Intouchables), camera werk is prima. Technisch is deze film perfect gemaakt. Het gaat mis bij het concept. Wat wil je vertellen? Wat wil je overbrengen? Het lijkt erop dat ze hebben getwijfeld of ze een documentaire wilde maken of een speelfilm. Het is een onhandige mix tussen beide geworden. Daarbinnen hebben ze de keuze gemaakt om het perspectief bij Bruno en Malik te leggen. Ook dat pakt niet goed uit. Je ziet van alles een beetje, maar niets wordt uitgediept. Daardoor mis ik emotionele binding met de personages. Ik had liever gezien dat het perspectief had gelegen bij één patiënt en zijn/haar omgeving, zodat één verhaal uitgediept zou kunnen worden (zoals een beetje is gedaan met Valentin en Joseph). Geen van de verhaaltjes / zijplotjes uit de film wordt afgemaakt: het daten, de romance in het ziekenhuis. Het enige verhaal dat naar de finish wordt gebracht is het verhaal van de inspectie en de (soort van) overwinning van Joseph in de trein. Maar de emotionele binding en context ontbreekt om bij mij echt impact te hebben.

De eerste helft vond ik zo slecht dat ik heb overwogen om de film af te zetten. Het ging nergens heen. Het had een aflevering kunnen zijn in de serie 'een dag in het leven van een hulpverlener in de GGZ'. Gelukkig wordt in de 2e helft iets meer focus gekozen. Maar nog steeds bracht het me weinig. Een voorbeeld: waarom is Dylan naar Bureau Halt gegaan? Wat waren zijn motieven? Waarom is hij geselecteerd? Hoe is hij opgeleid? Hoe heeft hij het traject met Valentin ervaren? Maar dit geldt eigenlijk voor alle karakters in de film (bv. de inspectie dame en heer).

Tja, ik zou geneigd zijn om 3 sterren te geven uit sympathie voor het werk van Bruno en Malik, maar dat doe ik niet. De film is voor mij niet meer dan 2 sterren waard. Het start in het begin met 1,5 ster en weet zich naar het einde misschien naar 2,5 sterren op te werken. Voor mij is dit onvoldoende. En dat is zonde, want het werk van deze twee heren verdient meer. En er zit ook meer in. Begin met het maken van een scherpe keuze, zou mijn advies zijn: wordt het een documentaire of een (deels gedramatiseerde) speelfilm? En maak er dan het meesterwerk van dat het onderwerp verdient.

Leuk concept, aardig geprobeerd, maar te saai, te vlak. Vooral de eerste helft is moeizaam om door te komen. Er gebeurt niet zo veel en de emoties zijn te vlak. Geen hoogtepunten, geen dieptepunten, geen droefenis, geen blijdschap. Daardoor kabbelt het wat voort met het risico dat je in slaap valt. Vrij snel wordt duidelijk - en door de hoofdpersonen geaccepteerd ? - dat ze uit twee verschillende jaren met elkaar corresponderen. Maar de film slaagt er niet in om de tijden goed uit elkaar te houden waardoor je langzaam de draad kwijt raakt. Wie liep voor op wie, hoe kan dat dat hij dat wist, hoe kunnen ze elkaar ontmoeten.... In het begin is het allemaal te volgen, op het einde was ik het spoor bijster. Qua acteerwerk doet Bullock het aanzienlijk beter dan Reeves, maar ondanks de moeite die ze er in steken, het gaat nooit echt vliegen. Het blijft gewoon te mat.

Al met al viel het me tegen. Een leuk concept en ik zou zeggen: materiaal voor een (betere) remake. Deze krijgt 2,5 ster. Er zijn leukere films in het genre zoals het briljante About Time (2013). Daarbij verbleekt dit niemendalletje.

Het zal 'officieel' best een goede film zijn, maar het kan mij niet pakken.

Dit is typisch zo'n film die je moet passen. Het is een stop motion film zoals de Fantastic Mr. Fox (die me aanmerkelijk beter beviel). De film is fantastisch mooi gemaakt (wat een werk heeft hier ingezeten), maar stop motion en ik zijn sowieso geen natuurlijke match. Het grootste probleem van deze film is dat de film erg afstandelijk is: de manier van spreken, de muziek, de manier van filmen. Het houdt afstand met de kijker waardoor ik emotioneel geen enkele binding kreeg met de honden of met Atari. Dit lijkt (helaas) wel een trade mark van Wes Anderson te zijn (ik had hetzelfde met The Fantastic Mr. Fox). Het verhaal is dit keer ook nog eens erg dun. Er gebeurt niet zo gek veel. Het is allemaal nogal apart in beeld gebracht (moet je van houden of niet), maar op mij kwam het wat gekunsteld over (anders om het anders).

Op zich zitten er een paar leuke (terugkerende) grappen in en ik moet zeggen dat Scarlett Johansson echt wel een leuke Nutmeg neerzet (maar ook hier: even onderkoeld als de andere karakters). Dat onderkoelde en afstandelijke geeft de film een sfeer waar je van moet houden denk ik.

Dus mijn advies: als je van stop motion houdt, je raakt de eerste 10 minuten in de ban van de film en je waardeert het aparte sfeertje: vooral afkijken. Zo niet: stoppen en iets anders opzetten. Ik geef 2 sterren omdat het op zich kunstig is gemaakt en ik waardeer het risico dat ze hebben genomen met het maken van zo'n film. Maar een echt leuke filmavond was het helaas niet. Al met al wordt dit toch mijn laatste Wes Anderson film denk ik.

Een in basis okay film, maar met een compleet uit de bocht vliegend einde zodat het voor mij uiteindelijk een prul is.

Het begin vind ik echt heel sterk (3 sterren). Dan kakt de film wat in en wordt het wat saai (2 sterren). Maar kan ik ook nog hebben. Bij de 2e helft komen er interessante ontwikkelingen en is de film op z'n best (4 sterren) maar de laatste 30 minuten gaat het he-le-maal mis. De film verandert dan in een B-film kwaliteit horror film (2 sterren) en de laatste 10 minuten moet er nog absurd SF element in gebracht worden (1 ster). De film ontspoort hier compleet en liet me met het gevoel achter: wat moet ik hier nu mee??? Daarnaast zit er nog een (te) grote plot hole in: hoe zit het nu met het meisje dat Howard in het verleden ontvoerd zou hebben?. Dat is materiaal voor een veel beter einde voor de film maar daar is dus niets mee gedaan. Jammer.

Ik kende de vorige films van Cloverfield niet (anders was ik minder verrast door het absurde einde), maar zelfs nu ik er wel wat over gelezen heb: er worden dingen gecombineerd die je beter niet kunt combineren in een film. De eerste driekwart van de film was goed. Had daar gewoon een fatsoenlijk einde vastgemaakt en je had echt een goede film gehad. Of had het Cloverfield element veel meer ruimte gegeven gedurende de film en maak er een echte SF film van. Ik bedoel: als je naar de Chinees gaat, sluit je ook niet af met een tiramisu? Het past gewoon niet lekker bij elkaar.

Sterren? Tja, al met al vond ik het misschien 1 ster. Ik geef er twee omdat de eerste 75% echt wel goed was. Maar aanraden kan ik deze film niet.

Een aardige film over een seriemoordenaar die gebaseerd is op ware gebeurtenissen. Voor de afwisseling vond ik Cage hier echt een ijzersterke rol neerzetten (wat ik niet had verwacht.... altijd een beetje hit-miss en vooral in zijn latere films laat hij het erg afweten). Ook de andere acteurs doen het allemaal prima. De film schetst een uitermate realistisch beeld. Toch was ik niet helemaal overtuigd door de film.

Er wordt weinig gedaan met de fantastische natuur die Alaska te bieden heeft. Ik snap dat het 'waargebeurd' aspect hier beperkingen geeft. Ook vond ik vooral het eerste deel van de film niet zo best. Rommelig gefilmd, de dialogen gingen erg snel (lastig te volgen) zeker als je in het begin nog niet weet welke namen en zaken daadwerkelijk van belang worden in de film. Camerawerk is soms ook schokkerig wat ook niet helpt. En dan is er op een gegeven moment ook nog geklooid met de chronologische volgorde. En tot overmaat van ramp leek het meisje in de flashback erg op de prostituee die we gedurende de film volgen. De film gaat ook snel en langzaam tegelijk: de dialogen gaan snel en zijn soms moeilijk te volgen. Maar er gebeurt eigenlijk niet zo veel en wordt zelfs wat saai.

De 2e helft van de film is een stuk beter. Hier begint er soms zelfs wat spanning in de film te komen, de film krijgt meer richting en omdat duidelijk is geworden welke elementen van belang zijn (welke verhaallijnen daadwerkelijk worden uitgewerkt) is de film ook beter te volgen.

Uiteindelijk kom ik tot 3 sterren. Je hoeft niet bang te zijn dat Cage teleurstelt. Je moet wel van films houden waarbij het soms meer een verhaal is dat verteld wordt, ondersteund door filmbeelden. Een echte seriemoordenaar film zou ik zeggen.

Het was het gewoon net niet, maar goed genoeg voor een avondje popcorn vermaak. Tommy Lee Jones en Ryan Reynolds acteren het sterkst, maar hebben helaas maar een kleine rol. Kevin Costner speelt op de automatische piloot. Gary Oldman en Antje Traue spelen dramatisch (cliché, overacted.... vreselijk... ). De rest hangt er wat tussen in. De op papier sterke cast can de film niet redden. De locaties zijn vaak ook erg cliché gekozen, wat het geheel geen goed doet. Hoewel het concept van herinneringen implanteren bij iemand anders natuurlijk volledige fictie is, kun je dit dan nog wel op een realistische, geloofwaardige manier uitwerken. Dat is bij deze film niet gelukt. De hele opzet klopt ook niet: totaal ongeloofwaardig dat die paar CIA agenten (een klein team) verantwoordelijk worden voor het voortbestaan van de wereld zonder verder overleg met hoger geplaatsen of zelfs de president. De keuzes die ze maken zijn ook niet geloofwaardig (bv. als je hoort dat iemand de Dutchman heeft gezien op een airport, ga je Jerico niet meteen laten schieten. Normaal zou je altijd op 2 paarden gaan wedden. De film zit vol van dat soort 'fouten').

De film had ook zeker goede momenten en zeker na een zwakke eerste 30 minuten wordt het wel beter. Zeker als Jerico herinneringen terug krijgt en emoties gaat voelen stijgt de film in niveau. Op het einde wordt het weer plat actievermaak dat je al 100 keer in andere films hebt gezien.

Het is gewoon allemaal net te veel over de top om serieus genomen te kunnen worden. Dat samen met de matige acteerprestaties maakt dat ik blijf steken op 2,5 ster. Ik denk een prima film als je een avond dom popcornvermaak wilt en je verstand even uitschakelt.

Ik had hier niet zo'n hoge verwachtingen van, maar het bleek een verrassend goede film te zijn. Prima geacteerd. Het was vooral allemaal erg realistisch gefilmd en je voelt de wanhoop, paniek en angst. Ook de fouten die gemaakt worden zijn realistisch: als je in extreme stress zit, dan worden je hersens deels uitgeschakeld en doe je vaak domme dingen. Je gaat ook te snel handelen waardoor dingen fout gaan.

Wat ik iets minder vond was de uiteindelijke bevrijding zelf: ik geloof niet dat je door lucht in een zwemvest te laten lopen je een rotst omhoog kunt krijgen en ook het grapje met de bandenspray: het lijkt me sterkt dat dit in de praktijk zou kunnen werken. Maar toch leuk verzonnen. Ook jammer dat Ida het uiteindelijk toch moest overleven. Beetje makkelijk. En er zaten verder een paar overbodige scenes. Ook hadden het trauma en de relatiespanningen wat meer uitgewerkt mogen worden (een kwartiertje extra had de film goed gedaan).

Al met al een prima korte film die 3,5 ster waard is.

vote posted

vote posted

Een fraaie film over een jongenskoor, maar er had meer ingezeten.

De muziek is prachtig (als je er van houdt), de acteerprestaties zijn redelijk. De film heeft ook zeker mooie momenten. Toch miste ik de echte dramatiek. Ook vond ik sommige scenes op de één of andere manier niet helemaal logisch. Alsof er net te veel in gesneden is. De film had potentie voor 4 sterren, maar toch blijk ik om deze reden op 3 sterren hangen.

Een aanrader als je houdt van films rond het thema 'loser met verborgen talent wordt helemaal hot' of als je erg houdt van de typische koormuziek van jongentjeskoren. Anders kun je deze misschien beter overslaan. Er zijn betere films in het genre. 3 sterren.

Note: ik moet er wel bij vermelden dat ik deze film niet in m'n eigen 'thuisbios' keek, maar op vakantie op een kleiner scherm met bagger geluidskwaliteit. Ik denk dat deze film veel beter tot z'n recht komt door een mooie geluidsinstallatie en op groot scherm.