Log

Een top thriller. Ik ben ontzettend verbaasd over de slechte reviews.

Als je niet houdt van films over het vermoorden van een president: dan beter niet kijken. Als je allergisch bent voor films waarbij je dezelfde gebeurtenissen vanuit verschillende perspectieven meemaakt: dan beter ook niet kijken. In alle andere gevallen: een aanrader.

Er wordt erg goed in geacteerd en de film heeft een ontzettend hoog tempo bijna zonder rustmomenten. En dat past de film prima. Ik zat 1,5 uur op het puntje van m'n stoel. Dit soort films zijn niet eenvoudig te maken, maar het werken met het terugkerende event vanuit verschillende perspectieven is hier erg goed geslaagd (in tegenstelling tot de film die ik gisteren keek: A House of Dynamite (2025). Hier voegt elke nieuwe take echt wat toe aan het verhaal en langzaam ontrafel je stap voor stap hoe de vork in de steel zit. Alles hangt met elkaar samen en aan het einde zie je alle verbanden. Dit keer voor afwisseling ook geen plot-holes en de film is - ondanks de snelheid - uitstekend te volgen. In het begin is het vooral een thriller. Aan het einde verschuift het genre wat naar actie met een spectaculaire autoachtervolging.

Eén jammer detail: nadat de blauwe auto de trap af rijd ligt de voorkant in de kreukels. In de volgende scene is de auto weer volledig gerepareerd. Even later is ie weer kapot etc. Jammer dat ze daar niet wat meer aandacht voor hadden. Okay, en misschien wat patriottisch en op momenten erg Amerikaans. Voor de rest: een ondergewaardeerde top film. Voor mij 4,5 ster.

Dit had een film met 4 - 5 sterren kunnen worden, maar het is helaas niet gelukt. Blijft ergens tussen 2,5 en 3 sterren hangen. De cast acteer prima en het geheel ademt een sfeer van realisme uit. De soundtrack is ook spot on en de film geeft je ook echt het gevoel van de spanning, de druk, de spagaat tussen er zijn voor je land en er willen zijn voor je familie. Waar gaat het dan mis?

Ten eerste in het gebruikte jargon. Natuurlijk helpt het gebruik van oneindig veel afkortingen en technische termen in het gevoel van realisme, maar de balans is zoek. Vaak had ik werkelijk geen idee meer waar ze het over hadden en wat er mee bedoeld wordt. Je kunt het realisme overbrengen met een iets beter gedoseerd gebruik van dit soort jargon.

Het drie keer herhalen van de film vanuit een ander perspectief is iets waar ik zeker voor te porren ben (bv. bij top films zoals Lola Rennt (1998). Bij films zoals Lola Rennt voegt het écht iets toe aan het verhaal, de beleving en de boodschap. Bij A house full of dynamite is dat helaas veel minder het geval. Het 2e en 3e deel voegen maar weinig toe aan wat je al wist van deel 1. Echt saai wordt het gelukkig niet, maar het komt de spanning zeker niet ten goede.

Tot slot, wordt in de film een vals dilemma gepresenteerd en dat zat me de hele film dwars. Er wordt gedaan of Amerika de keuze heeft: terugslaan (met de kans op een wereldwijde kernoorlog) of niet terugslaan en je overgeven. Bij deze laatste optie gaat de film er expliciet van uit dat je niet meer kunt terugslaan nadat de eerste bom is ingeslagen (er moet voor de inslag een beslissing worden genomen). Dit is echter niet het geval. Als deze film ooit realiteit zou worden (laten we hopen dat dit nooit gebeurt), zal de reactie van Amerika (mits er een President aan de macht is macht is met een redelijk en rationeel denkvermogen) helder zijn: afwachten, intelligence aan het werk zetten en dan met dubbele kracht terugslaan om een duidelijk signaal af te geven. Op de plek waar de bom zou inslaan liggen geen kernwapens van de VS en zijn geen top politieke leiders aanwezig. Kortom: de slagkracht van Amerika wordt er niet mee geraakt. Dit maakt dat de film voor mij onder de 3 sterren doorzakt. Voor wie meer over dit valse dilemma wil lezen: The False Choice at the Heart of Netflix’s Nuclear War Thriller, “A House of Dynamite” - Modern War Institute - mwi.westpoint.edu

Kortom: een film met een mega-potentie die helaas niet wordt waargemaakt en daarmee op of zelfs onder de middenmoot blijft hangen. Mijn advies: als je dit soort films 'aardig' vind: sla deze over. Als je dit soort films fantastisch vindt (zoals ik): kijk de film met gereserveerde verwachtingen. Voor mij 2,5 - 3 sterren waarbij kritiekpunt drie het voor mij doet doorslaan naar 2,5 ster.

Op zich een prima film, maar het is feitelijk een copy van deel 1, maar dan in een andere omgeving. Maar: als je zin hebt in een 'look-a-like' van het origineel, krijg je deze wel in uitstekende kwaliteit. Natuurlijk: de verassing van de aard van 'nobody' is er niet. Maar ook voor de rest is het bijna letterlijk een copy van deel 1 inclusief het a-team achtige einde (dat hier bijna home-alone achtig wordt qua slapstick). Daarmee was deel 1 wel echt een stuk beter. Toch is het gelukt om ook hier wat nieuwe elementen in te brengen (die ik niet zal verklappen) en maken ze op een leuke manier gebruik van de herhaling (zoals in de openingsscene). Onder het motto: maak van je zwakte je kracht. Daarmee is het eigenlijk aan jezelf of je de film wilt zien. Wil je een 'nobody' zien zoals het origineel maar dan net anders? Vooral kijken. Heb je daar niet zo'n zin in? Beter wat anders opzetten. Ik had er wel zin in. Vandaar 3 sterren.

Uitstekend film, beter dan verwacht. Erg goed acteerwerk en ook het script zit goed in elkaar. Ik was van het begin tot het einde geboeid, juiste speelduur, juiste snelheid, goed te volgen, geen plotholes. Leuke droge humor, snoei harde actie, voldoende rustmomenten. Eigenlijk niets op aan te merken. Het einde deed me erg denken aan de A-team uit m'n jeugd . Okay, misschien was het einde een beetje over de top. Maar toch voor mij al met al 3,5 ster.

Ik kan me volledig vinden in de samenvatting van teigertje. Prima vervolg op het ook al goede Red. Uiteraard hier en daar over de top geacteerd, met over de top actie. Wel allemaal goed in beeld gebracht, leuke humor in puik acteerwerk. Veel actie, maar ook rustmomenten. Kritische noot: de film gaat erg snel en voor mij waren er nogal wat plot holes (of ik heb de aanwijzingen in de snelheid gemist) waardoor de logica van de acties me soms ontging. Desalniettemin prima film voor een popcorn avondje in het weekend. Van mij mag Red 3 het levenslicht zien. 3,5 ster.

Sterke film, losjes geïnspireerd op de gebeurtenissen bij Goldman Sachs (GS) aan de vooravond van de financiële crisis. GS koopt hypotheken op, verpakt ze in pakketjes en verkoopt ze vervolgens door in de vorm van (achtergestelde) obligaties. Als de huizenmarkt in Amerika steeds slechter wordt, blijken de risico's (structureel) radicaal verkeerd te zijn ingeschat waardoor het bedrijf op een faillissement afkoerst. Op dat moment staat het bedrijf voor een belangrijke keuze: het verlies nemen (en failliet gaan), of alles op de markt dumpen, de financiële crisis inleiden maar er zelf goed uitkomen. Het antwoord van GS kennen we allemaal...

Je ziet wat er zich gedurende ca. 24 uur afspeelt in de board room en daaromheen bij GS in deze periode. Je ziet hoe men de verbinding met de reële wereld is kwijtgeraakt, verstrikt is geraakt in een wereld die draait om meer, meer en nog meer. Hoe gestuurd wordt op risico's door naar één getalletje te kijken waar de besluitvormers de betekenis niet meer van kennen ("ik ben niet op deze positie gekomen door mijn intelligentie" aldus de grote baas). En toch worden alle karakters als redelijke mensen neergezet. Mensen die voor lastige keuzes staan en doen wat de meeste zouden doen: overleven. Moreel verwerpelijk en tegelijk te begrijpen. En dat is knap bij zo'n beladen onderwerp.

Het acteerwerk is magnifiek. Ik kan me voorstellen dat deze film niet voor iedereen is. De grootste kritiek op de film: ze hadden wat meer mogen uitleggen over de aard van de producten, wat er mis ging etc. De korte momenten met uitleg zullen voor veel mensen die wat verder weg staan van deze (ingewikkelde) materie niet altijd goed te volgen. Hoewel sommige zich daar mogelijk niet aan storen, zou de film meer impact hebben gehad en meer hebben kunnen bijdragen aan begrip over deze belangrijke periode als ze hier andere keuzes in hadden gemaakt. Dat is een gemiste kans. Mijn tip zou zijn om vóór het kijken je een beetje in te lezen in de aard van de financiële crisis en wat hier fout is gegaan. Voor mij 3,5 ster. Met meer uitleg was het 4 geworden.

vote posted

Wel okay, maar zeker niet meer dan dat. Ik stoorde me aan hoe onderkoeld de film is gefilmd inclusief de decors en het acteren. Je leeft niet mee met de hoofdpersonen die zelden lachen. Emoties zijn er nauwelijks: alles is heel erg ingetogen zoals sommige Science Fiction films dat kunnen hebben: veel wit, schoon, minimalistisch, glanzend. Vaak nog een blauw filter erop en soms juist een geel filter. Ik houd daar niet van. Het verhaal zat wel goed in elkaar en - als je opdracht is om als een ijskonijn te acteren - moet ik zeggen dat de acteurs het goed doen. De film weet het concept waar ze voor gekozen hebben met DNA manipulatie ook nog redelijk goed door te trekken zodat het geloofwaardig is. Kortom, er is veel goed aan deze film, maar het blijft allemaal erg afstandelijk. Daarom blijf ik steken op 3 sterren.

De serie ken ik niet. Een animatiefilm gericht op volwassen. Op zich vond ik de film niet slecht, maar het was gewoon niet mijn ding. De humor kon ik wel waarderen (droge, cynische humor), maar de film wist me emotioneel gewoon niet te betrekken. Ik stond erbij en keek ernaar. De karakters bleven op afstand. Het verhaal zelf stelt niet veel voor en kon ik uiteindelijk maar deels volgen (komt mede door de ontzettend hoge snelheid). Ook als je met ondertitels kijkt moet je echt het Engels volgen, want meer dan de helft zijn woordgrapjes die vertaalt hun charme deels verliezen. Voor mij 2 sterren, maar ik kan me levendig voorstellen dat een liefhebber van dit soort animatie er drie sterren of meer voor geeft.

Tja, als je een film kijkt die 1,7 scoort op moviemeter en een 4,6 op IMDB kan ik niet zeggen dat het tegen viel. Misschien eerder omgekeerd: het viel wel mee. Maar dat maakt dit natuurlijk nog geen goede film. Objectief gezien kun je er veel, heel veel op aanmerken. De acteerprestaties zijn wel héél erg slecht (behalve gelukkig van de twee hoofdpersonen Pat Morita en Hilary Swank). De overige acteurs acteren op het niveau van een Hallmark film. Maar ook de rest van de film zoals camera werk, regie en vooral de soundtrack zijn echt van B kwaliteit. Vergelijk de oorspronkelijke Karate Kid met de eerste film van Flodder, dan kun je deze The Next Karate Kid qua niveau vergelijken met de serie Flodder die veel later gemaakt is. Ik moet nog een speciale oneervolle vermelding maken over de soundtrack. Knap hoe niet-passend ze deze steeds hebben weten te krijgen bij de scenes. Af en toe verwacht je dat Tom en Jerry plotseling elkaar achtervolgend door het beeld komen rennen. Verder ademt de film ook heel erg de jaren 80 sfeer uit, niet alleen qua mode en auto's, maar ook qua acteer en filmstijl (en dat is geen compliment). Verwacht ook geen flitsende vechtscenes. Ik ken geen andere karate film met zo'n saaie, ongeloofwaardige en slome moves. Het ziet er echt niet uit. Het is duidelijk dat één acteur te oud is geworden en de andere er gewoon geen talent voor heeft. Misschien de volgende keer toch meer met een stand-in werken vanuit wat andere camera posities?

Nee, goed is het niet. Maar zoals gezegd, dat mag je misschien ook niet verwachten met deze scores. Ik was gewaarschuwd. En toch.... en toch vind ik de film wel erg hard beoordeeld. Ik blijf genieten van het acteerwerk van de charmante Morita en de chemie met Swank is prima. Ik - ik geef het toe - heb ook gewoon wel genoten van de nostalgie van de oude Karate Kid films. Ik heb me er wel mee vermaakt. En soms hartelijk moeten lachen om hoe cliché en hoe slecht het allemaal is. Voor mij 2 sterren voor het vermaak. En okay, objectief gezien mag er best een sterretje af en klopt de score dus eigenlijk wel op Moviemeter en IMDB.

Een prachtige romantische / sprookjesachtige coming of age verhaal. Het concept waarin een ouder iemand haar jeugdverhaal vertelt met behulp van lange flashbacks is niet nieuw, maar het werkt hier prima. Acteerwerk is van erg hoog niveau en het is een mooi verhaal dat wordt verteld: een mix van romantiek, een sprookje en de rauwe werkelijkheid van de oorlog. Ik kon me prima inleven in de jonge hoofdrolspelers en ze wisten me in hun wereld mee te voeren. Het verhaal - ook de rauwe kant - wordt verteld zoals een 15 jarige deze waarschijnlijk beleefd. Het is ontdaan van een stuk hard realisme dat je in veel andere oorlogsfilms wel ziet. Bovendien is het een verfilming van het verhaal van de oma. Ze vertelt het met een reden tegen haar kleinzoon Julian. Ook dat verklaart dat de film er voor kiest om de nadruk te leggen de relatie tussen Sara en Julian.

Een opvallend detail: kleinzoon Julian is dezelfde Julian als in de film Wonder (Film). In deze film is Julian één van de pestkoppen van Auggie en hij wordt van school gestuurd. In White Bird kan hij zijn draai op de nieuwe school niet vinden en ontmoet Julian zijn oma die haar verhaal deelt om Julian te raken en anders over het leven en zijn rol daarin te laten denken. Je hoeft zeker Wonder niet gezien te hebben om deze film te kunnen waarderen (het is echt maar een klein detail en een foto van Auggie komt heel snel even in beeld waardoor het mijn aandacht trok), maar Wonder is sowieso een aanrader om te kijken (voor mij ook 4 sterren). En als je dat dan toch doet, zou ik ze in chronologische volgorde kijken (dus eerst Wonder). Anyway, ook deze sleept voor mij 4 sterren naar binnen.