Log

Niet aan mij besteed.

Het eerste uur kun je eigenlijk integraal wegstrepen (of samenvatting in 10 - 15 min). Dan komt een middenstuk dat potentie heeft, maar alles in het verhaal blijft te veel hangen. Er komen geen duidelijke antwoorden (alleen suggesties). Het einde is bovendien tamelijk absurd symbolisch. Ik kon er allemaal niet zo veel mee. Ik snap het ook niet: als je 3 uur tijd neemt voor dit (toch wel eenvoudige verhaal), waarom je dan deze keuzes zo maakt.

Kate Blanchett doet het wel prima (respect: je zou al die ellelange teksten uit je hoofd moeten leren!) maar eigenlijk doet de hele cast het wel prima. De sfeer van de film is wat afstandelijk, leeg en depressief. Misschien niet mijn voorkeur, maar prima te verantwoorden. Het is het script waar ik niet zo veel mee kan. Ook de geluiden die ze hoort en wat ze vervolgens aantreft. Het zal best allemaal symbolisch bedoeld zijn, maar voor mij een brug te ver.

Ik had er best hoge verwachtingen van en houdt ook van klassieke muziek (fijn dat ze kiezen voor het Cello concert van Elgar als 2e stuk, toch wel één van mijn favorieten). En desondanks viel de film bij mij niet goed. Ik kan er al met al niet meer dan 1,5 - 2 sterren voor geven.

Note: Tár - Filmkrant bevat een prima recensie die je beter na de film kunt lezen (veel spoilers) en uitleg geeft over diepere lagen, symboliek en andere verwijzingen die ik heb gemist. Het helpt wel om de film iets meer in perspectief te kunnen plaatsen.

Een geweldige film in het genre van de Before Sunrise (1995) serie. De filosofische gesprekken zijn in het begin iets meer gekunsteld. Bovendien begrijp ik als kijker niet helemaal waar de felheid in de discussies vandaan komt. De film haalt het niveau van Before Sunrise daarmee niet. Maar waanzinnig knap hoe je van het eenvoudige concept van deze film (twee jonge mensen die voor hun eigen redenen samen naar Spanje en Portugal reizen in een camper) een 2,5 lang durende interessante film kunt maken. Ik heb me geen moment verveeld. De tijd vloog letterlijk voorbij. Vooral Mala Emde acteert grandioos. Ze is zeer overtuigend. Anton Spieker moest in het begin wat 'inkomen' maar trok later wel bij. Toch blijft het Mala die de film draagt. Er zit gelukkig een goede chemie tussen beide spelers en de relatie tussen beide ontwikkelt zich vloeiend en geloofwaardig. Een echte roadmovie zoals ene roadmovie hoort te zijn. Je hebt het gevoel de reis zelf een beetje te hebben gemaakt. Een aanrader voor iedereen die van roadmovies houdt en zeker als je houdt van romantische 'praat' films in de sfeer van Before Sunrise. Want eerlijk is eerlijk: er wordt veel gepraat en daar moet je van houden. Voor mij eindelijk weer een film die ik 5 sterren kan geven. In 2027 een vervolg zoals in de 'Before' Trilogie?

Aardige film met het inmiddels overbekende thema van tijdreizen / tijd mysteries. Ik houd wel van dat soort films, maar vaak ontsporen ze op een gegeven moment omdat ze de regels die ze zelf hebben verzonnen over hoe de verzonnen tijdsdimensie werkt niet meer consistent hanteren. En dat gebeurt hier ook. Vanaf het moment dat de vader wordt opgepakt tot en met het moment dat hij de radio repareert is er geen interventie geweest vanuit het heden. Dat betekent dat de toekomst vast lag en dat in het heden de resultaten daarvan altijd al zichtbaar moeten zijn geweest. Toch zie je dat als hij de reparatie uitvoert de radio op dat moment zichzelf repareert in het heden. Dat klopt dus niet.

Verder vond ik het acteerwerk een krappe voldoende. Quaid is een bijna perfecte Harrison Fort immitatie qua ogen, manier van kijken en zijn mondtrekjes. Maar het komt wel wat gestunteld over. Caviezel doet het niet veel beter. Allemaal niet slecht, maar het komt niet boven het gemiddelde uit. Gelukkig wordt de film naar het einde toe wel wat spannender (in het begin kabbelt het wat voort). Maar desondanks voelt de film gedateerd aan.

Deze kun je prima overslaan. Er zijn echt leukere films in dit genre. Een krappe 3 sterren.

Een prima film. Overigens, geen komedie, maar eerder drama/romantiek. Er wordt prima in geacteerd. In het begin valt de film iets te veel in herhaling, later verdwijnt dat. En - eerlijk is eerlijk - de herhaling heeft ook wel een functie in het geheel om het leven en de 'sleur/routine' daarin te schetsen. Acteerwerk is goed. Veel grote namen. Leuk om Tony Danza weer eens te zien na 'who is the boss' herinneringen uit mijn jeugd. Er worden wel duidelijke typetjes neergezet wat soms tegen het overacting aan zit (maar het blijft net aan de goede kant van de lijn). De film heeft ook een kenmerkende filmstijl/camerawerk. Heel erg emotioneel betrokken werd ik niet. Maar al met al toch gewoon een degelijke film die 3 sterren waard is. Ik geeft echter een half sterretje extra omdat de film een ongemakkelijk onderwerp bespreekbaar maakt dat nog niet zo heel vaak in films is uitgewerkt en bij veel mensen nog taboe is: porno verslaving en de impact daarvan op je leven. Ook bij tegenspeelster Barbara Sugarman is het onderwerp onbespreekbaar. En het onderwerp wordt op een luchtige manier gebracht, maar wél met een duidelijke les/advies. Ik denk dat voor sommigen deze film een wake-up call zou kunnen zijn (hoewel.... waarschijnlijk kijken ze naar 'andere' films ipv deze film...). Voor mij dus 3,5 ster.

Een sympathieke film, volledig gefilmd vanuit de belevingswereld van Maisie. En dat is knap gedaan. Iedereen acteert erg goed en overtuigd, maar de ster is toch wel Aprile. Maar, ik vond ook Alexander bijzonder goed uit de verf komen in deze film. Toch ben ik niet zo overtuigd als de meeste reviewers hier. Na verloop van tijd verloor de film mijn aandacht. Het was een herhaling van zetten en gebeurde niet zo veel nieuws. Het kabbelde wat te veel voort. Richting het einde schakelt de film een tandje bij en weet de film er een bevredigend einde aan te plakken. 3 sterren.

Dit was niet zo best. Na het zien van het vorige deel (wat ik erg kon waarderen) was dit een tegenvaller.

Vooral het eerste deel was erg slecht. De gevolgen van de hartaanval van Marcus wordt veel te sterk uitvergroot en uitgemolken. Het is onbenullig, draagt niet bij aan het verhaal en is ook niet grappig. Gelukkig verdwijnt het in het 2e deel iets meer naar de achtergrond. De film komt dan wat meer in balans en is beter te hachelen. Maar nog steeds zijn er keuzes gemaakt die ik niet kan begrijpen. Okay, het is fictie en dat auto's uit zichzelf na een ontploffing 6 meter in de lucht springen en drie salto's maken, kan ik doorheen kijken. Maar dat direct nadat een vliegtuig een noodlanding heeft gemaakt er een compleet research center met tenten en hightech communicatie middelen is opgebouwd gaat echt te ver. Of één iemand die een complete stalen kooi incl. persoon weet tegen te houden met een touw. En dat touw (dat niet beweegt of schuurt) gaat ineens rafelen. Of een zwaar gewicht uit de fitness school dat je vastmaakt aan een stuk stof om er vervolgens mee te gaan zwaaien zonder dat de stof bij de eerst actie volledig uitscheurt. Het zijn een paar voorbeelden van tientallen gebeurtenissen waarbij je denkt 'yeah, right...'. En dat is jammer en haalt de film voor mij omlaag. Dat samen met het oeverloze geleuter tussen de twee 'bad boys' maakt dat ik echt niet meer dan 2,5 ster kan geven. Het is goed dat er geen vervolg meer is gekomen in deze serie.

Ik zou deze film in principe overslaan tenzij je nu eenmaal de hele Bad Boys serie wilt bekijken. Maar verwacht er niet te veel van.

Op zich een sterke film. Vooral Jasna acteert erg overtuigd (wel wat weinig variatie in haar emotie, maar dat is te verklaren gezien de situatie en het relatief korte tijdsbestek waarin de film zich afspeelt). Het is zeker geen 'leuke' film. Een film over een donker hoofdstuk uit de Nederlandse geschiedenis. Ik begrijp nu beter waarom het niet perse een goed idee is om met een Nederlandse auto door Bosnië te rijden.

Je ziet hoe de Dutchbatters alleen worden gelaten, geen steun krijgen en machteloos staan tegenover de troepen van Mladic. Maar je ziet in de film ook inschattingsfouten die gemaakt worden. Cruciale regels die worden overtreden. En ik zag Dutchbatters die er niet zijn voor hun eigen land, hun eigen vrijheid, hun eigen families. Ik zag mannen die op missie zijn gestuurd, hun werk zo goed mogelijk proberen te doen, hulp proberen te krijgen (wat niet lukt), het verschil willen maken, maar die vooral ook weer heelhuids naar huis willen keren en dus weinig risico nemen. Of is het incompetentie? Ook zie ik emotioneel beperkte betrokkenheid bij wat er gebeurt. Was de betrokkenheid er niet of heeft de film er voor gekozen om het niet te tonen? De Dutchbatters hebben zich in de film volledig in de 'underdog' positie laten manoeuvreren en kijken apathisch toe naar wat er gebeurt terwijl iedereen weet wat er gaat gebeuren met de mannen in de bussen.

Begrijp me niet verkeerd: ik veroordeel niemand. Ik heb naar een film gekeken en heb me er verder niet erg in verdiept - anders dan het nieuws destijds - dus kan geen inhoudelijk oordeel geven over wat er daar daadwerkelijk is gebeurd. Maar het effect van de keuzes die gemaakt zijn zoals in de film getoond is schrijnend en vooral Karremans wordt neergezet als iemand bij wie het tussen de vingers door glipt en onmogelijke keuzes heeft gemaakt (of moeten maken?) Een vreselijke situatie voor de betrokken Serviërs maar ook voor de Dutchbatters zelf die moeten leren leven met de consequenties van hun handelen.

Terug naar de film: wat ik moeilijk vind te begrijpen is dat Aida haar positie niet meer inzet (als jij mijn familie niet helpt, vertaal ik niet meer voor je). Ze heeft immers een krachtig onderhandelingskaart die ze niet inzet. En wat ik ook niet begrijp is de vastberadenheid van de Dutchbatters om voor iemand die jou helpt niet iets terug te doen. Want 'dat het niet kan' geloof ik niet. Waarschijnlijk valt dit ook onder het kopje 'geen risico nemen'.

Een film waarna je niet vrolijk je bed in stapt en die nog een tijdje bij me bleef rondzingen. Toch goed om gezien te hebben. Ik geef 3,5 sterren.

Ja, er komt een hoop ellende voorbij, maar de zware thema's worden niet loodzwaar gebracht. Er blijft een soort luchtigheid in de film zitten waardoor dit ook deels een coming of age verhaal is van een meisje in een situatie met veel ellende. Het gaat ook over je eerste liefde, vriendschap, vertrouwen, je los weken van je ouders etc. Er zijn veel mooie momenten tussen de drama's door. Er wordt goed geacteerd en de film heeft een uitstekende soundtrack. Beetje Ken Loach achtig qua sfeer en setting.

Wat ik minder vond is de montage. Er wordt gewerkt met korte flashbacks. Is artistiek bedoeld, maar voor mij - vooral in het begin - wat verwarrend en het voegde voor mij niet veel toe. Later, als je de montage stijl een beetje leert kennen, wen je er aan en stoort het niet meer. Ook duurde het even voor ik begreep wat de positie was van alle karakters.

Al met al een uitstekend Engels drama in de 'Ken Loach' stijl. Mooi momenten worden afgewisseld met vreselijke drama's, maar het wordt niet loodzwaar. Voor mij 3,5 ster waard.

Ik zou hebben durven wedden dat de film gebaseerd was op een toneelstuk, maar dat is volgens mij niet het geval. Het heeft er wel alle karakteristieken van: een beperkt aantal spelers, alles speelt zich of in een paar (binnen) ruimtes en de film leunt op de sterke dialogen. Het resultaat is dan ook een ingetogen film die sommige saai zouden kunnen noemen. Of een film die rustig voortkabbelt. Ik kan vaak niet zo goed tegen saaie, langzame films, maar deze bleef me volledig boeien: sterk acteerspel, goed in elkaar gezet verhaal en interessante & onverwachte plotwendingen. En de plotwendingen zitten mooi verspreid door de film (niet aan het einde één grote plotwending waarbij de voice over even het verhaal moet uitleggen). Moet wel zeggen dat het toch echt Mark Rylance is die de film naar dit hoge niveau tilt. Ja, een sterke film. Eigenlijk geen kritiekpunten. Voor mij 4 sterren waard.