Log

Een echte 13 in een dozijn romcom. Het basisconcept is origineel (iemand die de voicemail van een overleden zus blijft inspreken en een ander die het nummer heeft gekregen en de voicemails hoort), maar de hele uitwerking zou zo uit ChatGPT of Gemini hebben kunnen rollen. Echt alle standaard elementen van een standaard romcom hebben een plekje gekregen en het is allemaal wel héél erg voorspelbaar. Het goede nieuws is wel dat de film zichzelf op dat vlak niet al te serieus neemt en soms neigt het naar parodie ('this is the part where you are going to run').

De film klopte ook gewoon niet op alle fronten. Te vaak vroeg ik me af 'hoezo'? En 'waarom'? Ook die voicemails bijvoorbeeld: een telefoonnummer wordt in de US pas na minimaal 45 dagen weer uitgegeven (en meest 60 - 90 dagen). En Izzy leek me geen persoon om geen persoonlijke voicemail text te hebben ingesproken. En: als een nummer niet bestaat (gedurende die 45 dagen), kun je helemaal geen voicemail inspreken. En ga zo maar door. Feitelijk is de film gebouwd op een concept dat helemaal niet kan.

Wat me verder nogal stoorde was de overacting van Deutch. En ze kwam daarin niet geloofwaardig op me over: iik bleef naar een vrouw kijken die heel druk bezig was met acteren en een typetje probeerde neer te zetten. Te veel scenes waren ook te 'mooi' in scene gezet, te perfect, te 'hallmark'. Over overacting gesproken: Offerman kon er ook wat van als chef kok. Ik snap dat dit de bedoeling was, maar het was gewoon te veel over de top en werd niet grappig.

De overige rollen van bv. Robinson vond ik prima gespeeld, de soundtrack is okay. Camerawerk gewoon 'standaard'. Dus al met al eigenlijk een wat opgeklopte / opgeleukte Hallmarks film. En toch intrigeerde de film me voldoende om 'm uit te willen kijken en ik vond het geen verloren avond. Objectief vond ik het misschien een 1,5 of 2 sterren film maximaal, maar ik geef er minimaal een halfje bij omdat de film wel 'iets had'. Maar de hoge score op IMDB kan niet helemaal plaatsen.

Een onderhoudende Noorse oorlogsfilm. Puik acteerwerk, mooie beelden en het blijft dicht bij de waarheid en is daarmee ook een een soort geschiedenisles. Je kunt de film ook wat traag noemen want er gebeurt niet zo gek veel. De film kun je in 3 minuten samenvatten en dan heb je ook alle sub-plotjes meegenomen (die er bijna niet zijn). Dat geeft wel de vraag: is elke historisch belangrijke gebeurtenis ook geschikt en voldoende 'rijk' om een hele film aan te weiden? Deze balanceert op het randje.

Als je niet bang bent voor wat traagheid en waarde hecht aan de historische vertelling, dan zul je deze film wel kunnen waarderen. Als je 'gewoon' een oorlogsverhaal van WOII wilt opzetten is dit misschien niet de beste keuze. Voor mij 3 sterren.

Uitstekend geacteerd (vooral Caine speelt de sterren van de hemel) en de sfeertekening is goed gelukt. Geen vrolijke film, daar daar had ik ook niet op gerekend. Het begin van de film is traag. De toon wordt goed gezet en het leed dat zich elkaar opvolgt is goed voelbaar en mooi in beeld gebracht. De uitzichtloosheid en de hulpeloosheid is voelbaar. Dan kentert de film en wordt het een wraakfilm. De actie krijgt niet de overhand: het blijft in mijn optiek vooral een drama, maar er wordt geschoten en gemoord. Daar doorheen is een thrillerlijntje gevlochten, hoewel het nooit echt heel spannend wordt, zeker omdat je als kijker al lang weet waar de rechercheurs nog over aan het puzzelen zijn. Het einde gaf een onverwachte twist die ik niet zag aankomen, maar toch niet ver gezocht is. Daarmee ademt de film realisme uit. Wel is het zo dat sommige karakters wat dik aangezet zijn, vooral de jongeren. Aan de andere kant: als je ziet wat een paar jaar geleden in Parijs gebeurde, is het allemaal niet zo heel erg overdreven.

Al met al een uitstekende film en - ondanks dat het de zoveelste wraakfilm is - vond ik de insteek en manier van filmen origineel. Voor mij 3,5 - 4 sterren.

vote posted