Opinions

Vaak veel flarden van deze film gezien en mede doordat het verhaal in de loop der jaren genoeg aandacht heeft gehad, was het dus bekend en nooit de behoefte gehad om deze film weer "helemaal" te kijken, tot nu.

Ik ben een liefhebber van WWII films en over het algemeen vind ik het prettig als een film rond de 2 uur(of langer) duurt, zodat er ruimte is om een verhaal te vertellen.

De film is in het begin wat onsamenhangend en begint pas na 45 minuten echt een verhaal te krijgen, maar dat kan naar mijn mening nooit oninteressant zijn. Wat ook geldt voor de rest van de film. Het is immers gebaseerd op waargebeurde feiten, dus dit is wat het is en hoe de verhaallijn loopt. Schindler's list in 1,5 uur bestaat gewoon niet (gelukkig).

Sommige scènes waren echt enorm indrukwekkend/akelig in beeld gebracht en de keuze voor zwart-wit is geweldig!

(stel je eens voor, de as-regen, waar deze vandaan komt....)

Ik kan mij vaak irriteren dat mensen klagen, dat films als deze, niet in het Duits zijn en dat er wat "Hollywood" in zou zitten.

Het lijkt wel of dat door een of andere reden gezegd "moet" worden....

Ik denk dat je de boodschap dan niet begrijpt en te weinig inlevingsvermogen hebt "op dat moment".

Dit zijn verhalen die verteld "moeten" worden en dat is ook in deze film voortreffelijk gedaan! (Tevens heb ik de Duitsers aanvankelijk wel Duits horen praten en de Polen Pools, wat over ging in het Engels voor de film, wat ik juist kon waarderen).

Hoewel ik Liam Neeson een te vriendelijke uitstraling en te sympathiek hoofd vind hebben, heeft hij hier een fantastische rol neergezet en ook alle andere rollen vond ik erg geloofwaardig.

Het toegevoegde einde, met de acteurs en overlevende bij het graf van Schindler en de roos (van Neeson), vond ik erg aangrijpend.

Niets zeggen, alleen laten zien....

Een meesterwerk!

5*

Op en top detective!

De setting, de sfeer, de rust in de film, het hele verhaal, echt goed!
Deze film houd je vast van begin tot eind, met een gruwelijke ontknoping.

Ook de cast is geweldig gekozen, waarbij ik mij totaal niet (en nooit) ergerde aan Brat Pitt. Naast de "rust zelve" (Freeman), moet gewoon een iets wat drukker personage staan. Twee Freemans zou niet werken, zeker niet als de 3e, Kevin Spacey, ook nog een op het toneel verschijnt.
Daarbij mag best wel wat meer rekening gehouden worden dat dit een film is van 25+ jaar geleden en dat dit toen totaal geen afwijkend beeld is van acteerprestaties in bepaalde rollen.

Het enigste wat naar mijn mening "nog beter" had gekund was het onderzoeken naar de moorden.
Ook al waren de moorden geen bekende en random gekozen als ze maar aan het "7 zonden" profiel voldeden, het zou nog meer spanning met zich meebrengen wanneer ze de volgende stap van de moordenaar op het spoor zouden komen. Nu werden ze simpelweg gebeld of getipt dat er weer een lijk was, het ging eigenlijk vanzelf.
Dit zou ook iets meer ruimte kunnen geven aan Kevin Spacey, die pas echt in beeld komt tegen het einde.
Waarbij zijn eerder mank lopen als nog onbekende gedaante, ineens was verdwenen, Usual Suspects hint?

Een film die na 25 jaar nog steeds boeiend is, spannend is en dus nog steeds met gemak mee kan (of zelfs veelal beter dan wat er is) is een topper!

Erg goed!
9
4,5*

Erg goede dramafilm!

De hele setting was ook in perfecte sfeer van begin 60er jaren neergezet, met geweldige oldtimers!

Maar ook de kleding, kapsels, brillen en huizen met inboedel waren dik in orde (Ook het vele roken hoorde daar bij).

Zeker ook een goed verhaal, waarmee nog maar eens wordt aangetoond dat er voor een goede film niet heel veel hoeft te gebeuren, een gruweldaad en hevige emoties zijn voldoende.

Wel moeten emoties als angst, ongeloof, pijn en wraak (refererend naar WO2 gruweldaden) wel heel erg geloofwaardig overkomen, maar dat heeft Noomi Rapace uitstekend gedaan, wat een top actrice!

Tegelijkertijd is het wel jammer dat zij de enigste is die de film draagt, de rest was nog net geen middelmaat, zelfs van het karakter "Karl" zou je uiteindelijk een gedaanteverwisseling verwachten, maar dat bleef helaas ook uit. Hierdoor wordt mijn beoordeling een halfje lager, maar blijft goed.

8-

3,5*

Aardige film, veel schieten en knokken als in de vroegere 80/90 actiefilms, alleen mag je qua acteren, verhaallijn en spanning wel wat beter verwachten in vergelijking met toen.

De acteerprestaties van Atkins in de conversaties zijn heel erg matig en hij heeft ook bar weinig charisma, hierin moet hij het echt afleggen tegenover Van Peebles, die niet veel meer is dan een zogenaamde "b" acteur met veelal bijrolletjes.

Wat zeker wel dik in orde is zijn de Martial Arts, daarin blinkt Atkins weer uit. Dit is ook waar je deze film voor zou moeten kijken, de rest er omheen is niet veel bijzonders.

Voor het genre en de verwachting is de film voldoende en leuk genoeg, maar eigenlijk is voldoende te veel voor het complete plaatje.

2*

(De hoes van de film en het verhaal geven een verkeerd beeld en kloppen niet, wellicht zijn deze eerder gemaakt en zijn ze daarna nog aan de film wezen sleutelen. Best kwalijk, zou eigenlijk nog een -0,5* verdienen...!)

Wanneer je het altijd vriendelijke en zachtaardige uiteindelijk van Coster-Waldau (die ik altijd de zal blijven zien als Jamie Lannister) zo'n naar beneden lopende cartelsnor op plakt en wat tattoos geeft is het meteen een gangster baas, maar wel met nog steeds dat zachtaardige uiteindelijk.

Dit geeft eigenlijk precies aan hoe het verhaal in elkaar steekt.

Een doodnormale man komt, door een moment van onoplettendheid, in de gevangenis terecht en moet er daar alles aan doen om in eerste instantie geaccepteerd te worden.
Hij moet bepaalde keuzes maken om in leven te blijven en zo veranderd hij langzaam in een crimineel die een moord niet schuwt om uiteindelijk zijn gezin te beschermen. Dat is meteen de drama kant van dit genre, want de keuze die hij maakt betekent dat hij z'n gezin sowieso kwijt zal raken, doordat zij hem zien veranderen in een moordenaar en dat niet zullen begrijpen.

Het verhaal zit goed in elkaar en de spanning blijft naar hoe de film verder zal verlopen.
Alleen de flashbacks, die veelal (ook hier) iets toevoegen, kwamen in het begin erg verwarrend over Je krijgt al te zien: een crimineel die vrijgelaten blijkt te zijn, naar een gebeurtenis van voor de gevangenis, terwijl je nog niets hebt gezien van dat hij in de gevangenis heeft gezeten en daar uiteindelijk wederom in terecht komt nadat hij even vrij was gelaten, waardoor het niet meteen duidelijk was welke tijdlijn het "nu" is.
Uiteindelijk heb je een langer stuk van de film nodig om alles duidelijk te krijgen, waardoor het dan ook erg goed in elkaar past. Toch had een soepeler begin in mijn ogen een verbetering geweest.

Richting het einde begint toch steeds weer meer de "gewone" man in hem door te schemeren, om dit vervolgens direct weer te ontkrachten in een erg brute laatste scène, waarin dan pas eigenlijk de titel van de film tot z'n recht komt.

Erg goed, verrassend, goede geloofwaardige cast en totaal anders dan andere gevangenis films door de dramatische tint die de film heeft.

8
4*

Vaak kunnen 90's thrillers nog prima mee in deze tijd en zijn vaak nog beter dan wat je nu voorgeschoteld krijgt, maar soms zijn ze erg oud qua alles....

Single White Female is zo'n film waarbij je per direct het gevoel hebt van "wat heb ik opgezet?".

Het is een erg lege film, weinig ambiance, vaak niet meer dan 2 tot 3 mensen in beeld, amper achtergrond geluid en geen hoogstaand acteerwerk.

Er zit in het begin weinig boeiend verhaal in en komt eerder over als een romantische film, waarin 2 geliefden hun ups en downs hebben.
Ook komt Jennifer Jason Leigh geregeld in beeld met een ontbloot bovenlijf, wat niet direct passend is in het verhaal.
(Of juist wel omdat het tot dan toe nog nergens over gaat)

Wel wordt het langzamerhand duidelijk dat ze steeds vreemder wordt in haar gedrag en vanaf dat moment begint de film meer te boeien en komt er ook voldoende spanning in.

Uiteindelijk zet Jennifer Jason Leigh toch een aardige rol neer als geflipte moordenaar en heeft de film toch nog een aardige climax.

Ooit heb ik deze film gezien toen deze als "nieuwe dagfilm in de videotheek" kwam en het is mij altijd bijgebleven dat dit een erg goede film was.
Ik denk dat dit het voor die tijd (1992) ook was.
Voor nu goed genoeg om te herzien, geen topper maar ondanks de matige start zeker niet slecht!

Ruime 7
3*

Als er niets anders te zien is, is er altijd wel een bar slechte film met Dwayne Johnson.

Toch er weer ingetrapt en gekeken....

Slecht emotieloos geacteerd en zeer onrealistisch.

Ook op de filmposter had ik het natuurlijk al kunnen zien, aan zijn vingertoppen hangend ver boven de grond....

Deze man beklimt wolkenkrabbers met een stukkie touw en een rolletje ducktape, kan met een "hout poot" 200 meter hoge hijskranen beklimmen en meters verspringen door de lucht, houd zware loopbruggen in bedwang met z'n armen en heeft altijd geluk dat er op grote hoogte geen wind is.

Totaal overbodig dat hij een "handicap" en een zoontje heeft, zonder deze gegevens wat de film exact het zelfde.

De "boeven" hebben een speciaal iemand om met een computersysteem te werken, maar zijn vrouw(die ineens ook martial-arts beheerst) weet met een paar handelingen ook alles te regelen.

Dit was voor mij het enigste aardige stukje in de film: "Oja dat is Neve Campbell" en toen weer verder.....

Hoop je op hersenloze actie, is het een prima film, hoop je op een enigsinds realistisch en spannend verhaal dan zou ik deze echt overslaan.

Waarom Dwayne Johnson zoveel geld verdiend, in zo enorm veel films speelt en telkens zulke slechte prestaties neerzet is voor mij echt een raadsel, maar dat zal waarschijnlijk echt aan mij liggen. Blijkbaar is er een groot publiek voor.

Slecht

0,5 *

Wat mankeren filmmakers toch de laatste tijd dat ze zonder schaamte bagger aanbieden, daarbij vraag ik mij ook meteen af waarom vele dit soort films (en er zijn er tegenwoordig veel van) redelijk tot goed waarderen..?

Zijn de ideeën op? Zijn de acteerprestaties niet meer van belang? Moet er met alle geweld in elke actiefilm zogenaamde goedkope humor in gestoken worden? Is dit het niveau waar aan we moeten gaan wennen?

The Meg, Skycraper, Hobbs & Shaw, John Wick 3, om maar een paar vergelijkbare titels te noemen.....

- spanning is er totaal niet

- humoristisch is het ook niet

- de vecht scenes zijn erg matig en heel traag

- bijna alles opgelost zonder een wapen, net Baantjer.

- als er uiteindelijk geschoten wordt, is alles mis

- henry en vriendin hebben geen enkele toevoeging

Films uit bijvoorbeeld de jaren 90 en begin 00, waar ze nog niet half de mogelijkheden hadden als tegenwoordig, zijn stuk voor stuk meesterwerken in vergelijking tot de bagger van nu, heel erg jammer....

Bar slecht

0,5 *

Veel enthousiasme gehoord en gelezen, maar wat mij betreft een erg matige film.

Het verhaal is niet origineel, maar lijkt wel interessant.
Toch krijg ik in eerste instantie een beetje zo'n tienerfilm gevoel als scream. Slecht acteerwerk en slechte keuzes die de personages maken.

James McAvoy wordt naar mijn mening te veel geëerd om wat hij deed, zo bijzonder was het niet. 2 x vluchtig een vrouwelijk personage, geregeld een klein kind, 2 manlijke personages die oppervlakkig en het zelfde waren en uiteindelijk The Beast. De rest van de zogenaamde 23 persoonlijkheden kwamen niet aan bod.
Ik vond hem ook erg veel weg hebben van Edward Norton, alleen zet die veel betere rollen neer in dit genre. Anya Taylor-joy speelde als enigste wel geloofwaardig.

Toch blijf je wachten op een spannend verloop en het waarom, met een eventueel shockerend einde.
Dit shockerende einde kwam er, maar niet als gehoopt.
Opeens veranderd het plot in iets heel slechts en onrealistisch.

Ook de flarden van wat er met Casey gebeurd is passen totaal niet in de sfeer van de film. Het was wel duidelijk dat The Beast waarschijnlijk maagden nodig had, maar daar was de misbruik van Casey totaal niet passend voor. Ook het einde van de film gaat eigenlijk over dat Casey een beslissing neemt om af te rekenen met haar verleden, waardoor het eigenlijke verhaal als een nachtkaars uit gaat.

Als zogenaamde grappige verwijzing moet Bruce Willis de film nog redden in het allerlaatste shot, maar ook dat is wat mij betreft niet gelukt...

Klonk leuk maar dik onvoldoende!
1,5 *

Een film van ruim 25 jaar geleden die ondanks de typische 80's/90's setting nog prima mee kan.

Goed verhaal met veel spanning, vlot lopend, genoeg actie en een zeer verrassend einde.
Goede rol van Bruce Willis en altijd leuk om Tom Sizemore en Dennis Farina (blijft voor mij altijd Albert Lombard) te zien in een film ook al weet je bij Farina van te voren al dat hij een badguy is.

Vooral jaren 90 had erg veel actiethrillers en in mijn herinnering eigenlijk altijd goed.
Jammer dat er nu een tekort is aan dit genre.

Gewoon goed!
8
4*

Goed, maar ook veel jammer, er had veel meer ingezeten...

De film begint echt goed.
Geen stafleden bij elkaar die een probleem bespreken, geen laatste testen, geen afscheid van familie, geen lancering, maar ze zijn al onderweg naar de zon en niet ver verwijderd van Mercurius.
Ondanks deze keuze wordt het verhaal ook gewoon duidelijk en zit je als kijker direct in de film.

Het verhaal is toch enigszins uniek; de zon.
Boeiend dus, met een prima soundtrack er onder die de spanning er goed in houd.
Ook het acteerwerk is prima en hoewel er niet heel veel verschillende shots en locaties zijn, is de film visueel ook redelijk in orde.

En toch gaat er iets mis.
Ondanks de 107 minuten, had er zeker nog wel een een half uur tot drie kwartier extra mogen zijn, want de film wordt op sommige momenten echt afgeraffeld.
De onderlinge strijd die zouden moeten voortkomen uit de fouten en keuzes die er gemaakt zijn was er amper tot niet en het afscheid nemen van de personages volgde elkaar in een rap tempo op. Ook het verhaal rond de Icarus1, die toch een prominente rol heeft, wordt eigenlijk vrij weinig mee gedaan en dat is jammer.

Maar de slechtste keuze was het plot, dit maakte het goede verhaal echt helemaal kapot en was echt niet nodig.
Natuurlijk gebeurde er veel wat niet kanhet vasthouden aan een paal en je blijft in het ruimteschip hangen, terwijl naast je, door de luchtdruk de bouten en de complete deur uit de muur worden getrokken, het overspringen zonder ruimtepak bij een enorm lage temperatuur, maar daar is het een film voor, wanneer je daar in mee gaat is het toch nog enigszins realistisch voor dat moment.
Maar de keuze voor een soort van geëvalueerd overblijfsel uit Icarus1 die de boel saboteert was echt heel slecht. Vanaf dat moment werd het weer een ruimte film als alle andere, met ineens ook erg matige camerabeelden.

Een einde waarbij er eerder veel verkeerde keuze gemaakt zouden zijn, onenigheid tussen de bemanning en onvoorziene gebeurtenissen waar geen rekening mee gehouden was, waarbij "normale" opoffering nodig zou zijn voor de missie, met een einde wat stof tot nadenken zou geven. Nu was er in het eindshot een soort van adoratie van de bom en combinatie met de zonnevlammen maar dat maakte totaal geen indruk meer, omdat het even daar voor in de laatste scènes alleen nog maar ging om Pinbacker had vele malen beter gepast.

Met meer aandacht, iets langere speelduur en een betere (serieuzere) uitwerking had dit echt een topper kunnen zijn.

Nu van goed, naar uiteindelijk "redelijk".

7
3*

Matige film, niet vervelend om een keer gezien te hebben, maar zeker niet meer dan dat.

Omdat er verder niets over de achtergrond van Cooper verteld wordt, blijkt Momoa een dood normale kerel te spelen, maar toch heeft hij ineens vecht skills.
Heel vreemd, alleen op basis van dat hij "groot" is?

Als hij dan veelal ook nog weet te winnen van getrainde tegenstanders, die bovendien een vuurwapen hebben, begint de twijfel al toe te slaan.

Als na wat traumatische gebeurtenissen zijn dochter "ineens" in de sportschool rake klappen kan uitdelen, wordt het al wat meer ongeloofwaardelijk en lijkt dat ook totaal geen toevoeging te zijn voor de film.

Er zit genoeg actie in de film, maar weinig "echte" spanning. Het verhaal is ook niet slecht, maar wel wat simpel verteld en weinig diepgang: Hij wil wraak op de gene die hij verantwoordelijk houd voor de dood van zijn vrouw en elk obstakel dat hij tegen komt weet hij te overwinnen zonder al te veel moeite.

Ook de FBI komt heel tam over en lijken zich niet te druk te maken. ondanks dat ze weten wie ze zoeken, het kenteken van de auto's weten en die op camera hebben, rijd hij op tolwegen, langs camera's en verblijft hij in motels. Toch zijn ze telkens ruim te laat .

Als een film opend met een scène, die pas tegen het einde terug komt, weet je dat er of iets gruwelijks is gebeurd of er een grote plottwist komt.
Maar in beide gevallen was daar totaal geen aanleiding toe en leek deze opbouw ook weer totaal overbodig.

Maar toch kwam de plottwist daar, uit een hoek die je totaal niet verwachtte en ook niet zag aankomen.
In eerste instantie krijg je het idee dat zijn dochter ook is omgekomen bij de metro en dat hij haar constant inbeeld. Dat hij 2 persoonlijkheden heeft die van hem en zijn dochter en dat hij dus zelf contact heeft gelegd met de FBI. Maar dat blijkt dus niet zo te zijn, het is echt totaal anders, zelfs zo anders dat het heel jammer is dat de eerste gedachte niet de plottwist was, omdat dat de film nog wel zou redden.
In eerste instantie heb je echt wel even een moment van "wow", maar helaas wilde de makers je waarschijnlijk zo op het verkeerde been zetten, dat het hierdoor wederom ongeloofwaardelijk werd.

Zijn dochter was en kwam de hele film al over als een erg jong meisje. Het was al iets wat onwaarschijnlijk dat Momoa als grote reus van al de tegenstanders won, maar dat zo'n "kind" nu dus al die getrainde kerels de baas was.... Nee...!

Op zich was het wel goed dat na deze wending de film daarop nog lang genoeg door ging en ook prima alles liet zien wat er gebeurde en gebeurt was.
Ook was er genoeg ruimte qua speelduur om een treffend einde te maken (een 2e kans om de film te redden), maar ineens was het einde daar al en was dit dus weer niet gelukt.

Redelijk verhaal, voldoende actie, redelijk geacteerd, maar weinig spanning en matig uitgewerkt.
Niet vervelend om een keer te zien, maar wel veel "jammer" en had "veel beter" gekund.

5+
2*

Prima misdaad thriller!
Behoorlijke cast, genoeg spanning en prettig om het verhaal te volgen!

De film komt uit 1997 en hoewel de setting, het camerawerk en het acteerwerk doet geloven dat de film 10 jaar eerder is opgenomen is dit zeker niet storend, het geeft juist een bepaalde sfeer.

Met Quaid, Glover, Ermey en een kleine rol voor Fichtner, heeft de film genoeg goede acteurs, maar ondanks dat wordt je niet omver geblazen door het acteerwerk.
Het is moeilijk te omschrijven, rustig, geen gekkigheid of overdreven emoties, eigenlijk past het uitstekend in het verhaal wat ook geen extreme uitschieters heeft maar wel genoeg spanning en houd je aandacht vast.

Het wordt al snel duidelijk wie de moordenaar is, het verhaal wordt verteld en het loopt ten einde hoe je zou verwachten. Hierdoor zou je kunnen denken dat er nog een grote plottwist komt, maar nee, gewoon een "eind goed al goed" en toch was dit erg prettig!

Het enigste minpuntje was (mits ik het gemist heb) dat het waarom niet werd verteld. Bob was een hele vriendelijke kerel met veel vrienden, waarom hij aan het moorden was geslagen en waarom hij Frank moest hebben en zijn zoontje uiteindelijk ontvoerd, is totaal niet duidelijk, evenals dat niemand aan de bel trekt dat er een vreemd jongetje in een gezin is geplaatst , toch is de film interessant en spannend genoeg om dit er bij te nemen.

Wanneer je houd van een typisch "90's thriller verhaal", is deze film echt aan te raden!

8-
4*