Opinions

Een simpel wraakfilmpje, als je niet veel diepgang verwacht dan is dat wel dik oké! Eigenlijk verdient deze film maar een 3,5* maar omdat de lead actress mij de hele speelduur zo kon bekoren, geef ik een half puntje extra. Matilda Lutz is echt een lust voor het oog! Revenge begint sterk, ik was meteen in het verhaaltje mee. De film is wel erg kleurrijk, ik heb het kleurenpalet op mijn beeldscherm zelfs moeten aanpassen. Het middenstuk had alleen wat spannender kunnen zijn, maar het slotstuk is toch weer een spektakel. Wat een massa bloed op de vloer van die villa, heel grappig ook dat Matilda uitglijdt in de liters bloed van haar slachtoffer! Dat ze die val overleefde was wel heel erg ongeloofwaardig. Had ze die drugs (wat was het ook weer, een soort paddo denk ik?) eerder ingenomen, dan had dit nog een verklaring kunnen geweest zijn hoe ze die pijn kon verbijten.

Volgens mij hadden ze deze film beter "The Gill Man" genoemd. Het monster lijkt minder op een prehistorisch 'creature' dan op een man in een rubberen pak met een vismasker. En het ziet er zeker niet uit als een monster dat een krokodil in tweeën kan breken, zoals in het begin van de film wordt beweerd.

Een leuke quote:
"What I'd give for a tall cold beer."
"Or a short warm blonde!"

En Clint Eastwood in zijn eerste kleine rol:
"There were four rats in there when i changed my lights, now there's only three. It is my considered opinion that rat number four is sitting inside that cat."

Inderdaad geen beste film, met een Blake Lively die van een loser omgetoverd wordt tot een vrouwelijke Jason Bourne. De autoachtervolging waarbij de hele tijd van binnenin de auto wordt gefilmd en het gevecht op de bus vallen nog mee, maar dan moet je wel eerst doorheen de erg trage en oninteressante eerste helft wakker zien te blijven. Lelijk gefilmd ook! De song van The Velvet Underground is dan wel weer leuk om te horen!

Mooie film, aangrijpend ook, alleen weet ik niet zeker of ik het helemaal begrijp. Ik las verschillende verklaringen op het internet maar gaat het nu om een game waarin het meisje keer op keer vermoord wordt, is het een coming of age drama zoals ook mikey al zei, of gaat het over iemand die zelfmoord heeft gepleegd en is alles slechts een droom?

Dat zinnetje wordt inderdaad erg veel gebruikt, ik hoorde het zo'n zes keer binnen de vijf minuten.

Deze low budget western die volgens IMDb in 18 dagen werd gedraaid, en dat is eraan te zien, heeft een erg eenvoudig verhaaltje en lijkt wel een episode van een of andere tv-serie. Jack Nicholson speelt ondermaats en heeft in deze film weinig charisma.

Een Adam Sandler en Rob Schneider film, dus wat kan je verwachten? En voeg daar dan ook nog eens het zwakkere Wilson broertje en... Vanilla Ice aan toe, tja dan krijg je dus dit soort misbaksels van een films.

Is er dan niets goed aan deze film? Jawel, Julia Jones als Smoking Fox is erg knap!

Het is wel eens leuk om terug in de jaren '80 te duiken met een oppervlakkig filmpje zoals dit. Grappig om die hoge stem van Tom Cruise te horen. En Rebecca De Mornay was toch een lekker vrouwtje zeg! Dat dansje van Tom Cruise was er wel wat over!

Een film waar je niet vrolijk van wordt. De setting van de post-apocalyptische wereld (waarvan de oorzaak niet wordt meegedeeld) is mooi in beeld gebracht en de minimalistische muziek van Nick Cave past ook goed.

Viggo Mortensen speelt de rol van gekwelde vader die alles zou doen om zijn zoon in veiligheid te houden (ook ten koste van andere overlevenden) tamelijk goed en Charlize Theron als de vrouw en moeder die het allemaal niet meer aankan is altijd een mooie verschijning. Het zoontje vind ik echter nogal een kneusje (met zijn lange haar lijkt hij ook meer op een meisje) en hij begon met zijn gezeur en zijn ge-"papa" al snel op mijn zenuwen te werken. Dat laatste was er de oorzaak van dat de emotionele band tussen vader en zoon mij niet zo heel erg aangreep.

Een klein detail dat mij ook opviel is dat zowel vader als zoon nog al hun tanden hebben, hoewel ze ondervoed zijn en er waarschijnlijk ook geen tandartsen zijn.

Tenslotte had ik ook zo mijn vragen bij het einde van de film, de zoon heeft de plaats waar zijn vader overleed nog niet verlaten of hij loopt al een nieuw, perfect gezinnetje (vader, moeder, broertje, zusje en hond) tegen het lijf. Maar toen ik hier de mogelijkse verklaring van nakada las, kon ik mij daar wel goed in vinden.

Inderdaad, die Cary Elwes is allesbehalve grappig (hij speelde niet voor niets de straight man in Liar Liar naast de wèl grappige Jim Carrey). Bovendien zat er geen enkele intelligente grap in deze film. Voor mij is dit de slechtste film van Mel Brooks.

Een van de meer verteerbare films met Jerry Lewis, waarin hij nog wel grappig doet maar niet overdrijft en niet teveel schreeuwt en gekke bekken trekt. Een leuk onschuldig jaren '50 sfeertje, zachte Technicolor pastelkleuren, maar een erg ongeloofwaardig verhaaltje (waarom neemt Clayton de taak op zich om voor de baby's van Carla te zorgen, terwijl hij niet eens de vader is?). Het gezang tussendoor is wel even doorbijten, want Lewis kan helemaal niet zingen. Een interessant detail is dat Jerry's zoon Gary Lewis de rol van Clayton als kind speelt, ze zingen zelfs samen een liedje.

"Is my cologne getting to you, Tiger? "
"No, but your father is."
"Kiss me quick before my cologne evaporates."
"Cut it out Sandy, you're gonna swallow your caps."

Een Guy Ritchie zoals we van hem gewend zijn. Een vlot verhaal, grappige figuren en voldoende gangster actie. Een leuke soundtrack ook! Ik heb me er alleszins weer goed mee vermaakt! Niet zo goed natuurlijk als Snatch en Lock, Stock and Two Barrels. Dat komt ervan als een filmmaker zo vroeg in zijn carrière met zulke knallers begint.

Deze film ingegaan zonder enige voorkennis, na het lezen van de titel 'Rogue Agent' en de naam James Norton (waarvan ik las dat hij graag de rol van James Bond zou vertolken) dacht ik dat het om een spionagefilm zou gaan. Maar dit is dus een thriller/drama dat gebaseerd is op waargebeurde feiten. Na enig nazoekwerk ontdekte ik dat James Norton in de verste verte niet op de echte Robert Hendy-Freegard (alias David Hendy/David Clifton) lijkt en dat het verhaal nogal afwijkt van de echte feiten, onder andere door verschillende gebeurtenissen met verschillende karakters door elkaar te gooien, iets wat wel vaker wordt gedaan in biopics. En dat blijf ik jammer vinden! Maar de film straalt een zekere charme uit en de hoofdrolspelers doen hun werk goed. Leuk om te zien hoe Alice (Gemma Arterton) niet bij de pakken gaat neerzitten, maar zelf achter Freegard aangaat.

Bovenstaande berichten omschrijven deze film erg goed!

En naast de expliciete seksscenes is er niet veel te beleven. Romance is al helemaal niet te bespeuren. Het verwondert mij dat deze film door een vrouw gemaakt is.

"How does it work?"
"What do you want me to say? It's like... I dunno... computer?"
En zo worden er wel meer rare opmerkingen gemaakt in deze film. Wellicht kon het script wat beter uitgewerkt worden, met betere dialogen.

"Are you a reporter?"
"Sure!"
En zonder controle van papieren laat de verpleegster hem een gevaarlijke gek in het psychiatrisch ziekenhuis bezoeken.

Ook is het gedrag van het koppeltje erg vreemd te noemen, wie gedraagt zich nu zo snel zo losbandig als rijkdom hem in de schoot komt te vallen?

Dit soort minimalistische films met slechts twee of drie acteurs en die zich op bijna één locatie afspelen, kunnen soms verbazend vermakelijk zijn. Met een goed idee dat op een spannende manier wordt uitgewerkt, kom je al ver. Deze film kon mij van begin tot einde blijven boeien.

Dit is de tweede film met de Belg Kevin Janssens die ik gezien heb, na Revenge (2017), en ik kan eerlijk gezegd aan zijn accent niet horen dat hij niet Engelstalig zou zijn. Olga Kurylenko is niet enkel een mooie verschijning, maar ze acteert ook aardig op niveau.

Een paar leuke liedjes van Elvis en dat is het ook zo'n beetje met deze film. Je kan net zo goed een cd opzetten van de King.

Het schijnt dat deze klassieker in de VS elk jaar rond Kerst op televisie wordt uitgezonden. Ik heb deze kinderfilm dan ook maar eens bekeken, het is inderdaad erg oubollig maar toch leuk gedaan met die stop-motion techniek. De liedjes zijn tof en die vertellende sneeuwman (stem van Burl Ives) is ook leuk. Een beetje raar dat het kleine ventje Hermey een nogal mannelijke stem heeft gekregen. Ik kan mij wel voorstellen dat die verschrikkelijke sneeuwman kleine kindjes moet hebben bang gemaakt! Enkel voor de allerkleinsten (hoewel die tegenwoordig liever YouTube filmpjes kijken of computerspellen spelen) of voor ouderen met nostalgische gevoelens.

Oké eerst en vooral, die Mathias heeft me toch een ongelooflijk slecht Duits accent zeg!
Regelmatig "ja" tussendoor zeggen en wat grommen, maakt nog geen overtuigend Duits accent!

Dan over de film zelf. The Ruins is een leuk horrorfilmpje. Jammer genoeg staat dit topic vol met spoilers, dus het verhaal had geen verrassing meer voor mij. Toch is de Mexicaanse jungle met de tempel een mooie locatie en gelukkig krijgen we genoeg levensecht bloed te zien. Het eerste slachtoffer dat valt, is heel onverwacht en ziet er realistisch uit. Het idee van de vleesetende planten is origineel en af en toe best spannend. Wel een beetje vreemd dat de planten enkel dode lichamen (of lichaamsdelen) verorberen en niet bijvoorbeeld het hele lichaam van de gewonde Mathias die buiten lag meenamen. En dan heb je nog die domme Eric die de met een mes bewapende Stacy benadert nadat ze Jeff neerstak. Dat is toch het toppunt van idiotie?
Het einde met Amy in de jeep is wel weer goed gedaan.

Leuke film, ik hou wel van een beetje minimalistisch en niet te gecompliceerd. Gewoon suspense en wat raadselachtig. Alleen komt het einde wat geforceerd over (de welverdiende wraakactie). Ook een beetje dwaas van die moeder om dochterlief op te sluiten in de kelder, waar toevallig alle bewijsmateriaal netjes in een kartonnen doos klaarligt zodat het hele plot meteen uit de doeken wordt gedaan. En wat was de moeder eigenlijk van plan met dat zwarte goedje in de kelder, wou ze de dochter vergiftigen of was dat om haar helemaal te verlammen?

Een redelijk vermakelijke actie-komedie met toffe peer Dwayne Johnson, die volgens mij nog niet helemaal aan het acteren gewend was. In latere films groeide hij echt qua komische timing. Hij ziet er in deze film nog wat donkerder uit dan in recentere films, meen ik. Ook Sean William Scott, bekend van de American Pie - films, en de onovertroffen weirdo Christopher Walken doen het weer goed. Zij brengen de nodige humor en lichtvoetigheid. Met een leuke cameo-rol van Arnold Schwarzenegger, die aan het begin van de film inderdaad het stokje aan Johnson lijkt door te geven . Leuke setting in de jungle!