Opinions

Vrij aardige Kafka-verfilming, al is het werk van Kafka niet altijd even makkelijk verteerbaar. Dat geldt ook voor Het Kasteel, en deze Zamok-verfilming - vergelijkbaar als bij Het Proces is ook hier een soort van strijd tussen een individu en een ondoorgrondelijke, onbegrijpbare bureaucratie. K is landmeter en komt in een dorpje terecht, alwaar hij naar het kasteel wil, waar de beslissingen worden genomen. Niet dat hij echt bedreigd wordt of echt onvriendelijk wordt bejegend, maar hij wordt door een cast aan karakters van het kastje naar de muur gestuurd. Balabanov weet op zich de surreële waanzin van Kafka goed te verfilmen, met niet onvriendelijke maar ook onbetrouwbare en compleet nutteloze dorpelingen. Ook als hij aan de vrouw raakt in het dorp wordt het niet veel beter of minder surrealistisch. Maar het blijft toch ook een beetje een verstikkende exercitie, die per constructie nergens heen gaat. Balabanov is hier ook nog vrij boekgetrouw en de naargeestigheid van z'n latere werk is niet echt aanwezig, en dat vind ik stiekem wel een beetje jammer. Alsnog wel een voldoende voor Zamok.

Nog een pareltje uit de Nederlandse cinema. De Zeemeerman heeft reputatie met een fraaie 4e plek in de Flop 100 en een score van 1.18 hier op MM. Ik snap ook wel waar het vandaan komt, want er is een hoop heel slecht aan deze film. Een belachelijk plot (kijk maar naar de synopsis) met heel veel hak-op-de-tak scenes, een compleet ongericht en onsamenhangend zootje qua genre en scenes, verschrikkelijk overacteren van eigenlijk de hele cast, en nog een paar maffe special effects. Met best nog wel wat bekende koppen, ik zag in ieder geval Huub Stapel, Manuela Kemp, Daniel Boissevain, Ben Cramer en Katja Schuurman voorbij komen, en er waren er nog wel meer. Maar hoe slecht dit ook is, het is zo van de pot gerukt dat ik hier best nog wel op momenten om heb kunnen lachen. En dat kan ik van lang niet elke film met een score als dit zeggen.

Wat een cool filmpje. Pakistaanse low-budget horror, dat zie je niet elke dag, maar leuk is het wel. Het basisverhaal is welbekend: een groep vrienden (3 mannen en 2 vrouwen) uit de stad raken per ongeluk verzeild in een afgelegen stuk platteland, waar het wemelt van de maffe locals en ontlichaamde hoofden, zombies, moordenaars en ga zo maar door. Waarna ze natuurlijk stuk voor stuk bijna allemaal het loodje leggen. Kwalitatief mankeert er nog wel wat aan. De filmkwaliteit is niet geweldig met vaak nogal onnatuurlijke belichting, de acteurs waren nou niet echt geweldig, en heel logisch handelen de personages ook niet. Maar een kniesoor die daar op let; ik kon het in ieder geval wel hebben hier.

De film barst van de sfeer en is met heel veel liefde gemaakt, en bezit best wel wat (goedkope en niet zo overtuigende) gore en ontzettend veel coole scenes - die burka-killer met een goedendag is fantastisch. Nu hou ik wel van dit soort exotica (het deed me in die zin denken aan Leak/Mystics in Bali), maar hoe dan ook, ik heb een film lang met een dikke grijns op de bank gezeten.

Ik had tot het uitkomen van deze film nog nooit van de Zillion gehoord, en ook Frank Verstraeten, Dennis Black Magic en al dat soort figuren, ik had geen flauw idee. Disco's vind ik niet zo boeiend, en zeker niet dit soort hippe tenten met rijen van een uur en foute portiers. En dan ook nog eens 2.5 uur, dus het was zeker niet zo dat ik nou echt uitkeek naar deze film.

Maar verdomd, ik heb me goed vermaakt. Weliswaar gaat het óver een disco (en alles eromheen), maar de mainstream jaren '90 muziek was sowieso wel een beetje nostalgisch en de disco is vooral kapstok voor het verhaal. Het is een soort van Belgische versie van Casino, waarbij op sterk geacteerde wijze een paar ontzettende eikels worden neergezet, met Frank Verstraeten nog wel als toppunt (nou ja, dat Albanese tuig kan er ook wat van). Het is een boeiend en spectaculair verhaal, vol muziek, drugs, seks en geweld. Ik weet eigenlijk niet zo goed wat waarheid is en wat er voor het verhaal is bij verzonnen - maar het is een best absurd verhaal, en het spreekt voor de film dat dit onderscheid tussen feit en fictie niet zo makkelijk te maken is. Het gaat wat teveel richting actiefilm zo tegen het einde, en niet alle stukken van de film zijn even interessant, maar alsnog een verrassend boeiende film over een bizarre geschiedenis.

Hmmm, deze film deed het toch niet voor mij. Zivi i Mrtvi is voornamelijk een grauwe en rauwe oorlogsfilm. Jazeker, bovennatuurlijke elementen zitten erin, maar het horrorlabel is toch niet heel passend. De film ziet er behoorlijk donker uit, en bevat veel gevechtsscenes tijdens twee oorlogen - de Joegoslavische burgeroorlog in de jaren '90 en de Tweede Wereldoorlog - maar ik vond de film best verwarrend in de manier waarop er geschakeld werd tussen deze twee perioden. Misschien is het ook deels de boodschap dat oorlogen en hun ellende op een bepaalde manier inwisselbaar zijn, dat zou kunnen. Hoe dan ook, de oorlogsscenes en de interactie tussen de soldaten kwam weliswaar vrij overtuigend over, ook zeker geen slecht acteerwerk. Maar ik kon weinig met het plot deze kijkbeurt, en daardoor werd het een wat moeizame en lange zit.

Andreas Schnaas heb ik wel eens vaker voorbij horen komen, vooral als de man achter Violent Shit. Maar nog nooit wat van 'm gezien, en deze kon ik in tegenstelling tot VS makkelijk kwijt in de horrorchallenge. Ik kan het alleen maar met de bovenbuurman eens zijn. Het is ontzettend bagger, maar wel op een hele leuke manier. Het is goedkoop, het is bloederig, het is meuk, maar wel met twee aspecten die de film vrij kijkbaar maken.

Ten eerste, ik weet niet of er ook echt een Duitse dub bestaat, maar net zoals iedereen hier heb ik een Engelse dub gezien, en die is zo slecht, het is bijna niet te doen. Niet alleen qua timing of synchronisatie, of teksten (ook allebei dikke bagger op een stokje), maar vooral ook de accenten, waarbij een slungelachtige, sukkelachtige Duitser plots klinkt als Shaft en waar zijn collega ook een bizar accentje aangemeten krijgt. Er komen ook een hoop oneliners voorbij, en Schnaas lijkt sowieso te willen alsof zijn film in inteelt-Mississippi of West Virginia is gemaakt met karakternamen als Leroy Bob. Leroy Bob die als baby duidelijk een pop is, maar alsnog binnen de minuut bloederig uit elkaar gescheurd wordt door een zombie.

En ten tweede, wat een effecten, grandioos. Alles is overduidelijk nep, maar dat belet Schnaas niet om overal bloedfonteinen op los te laten en overal darmen uit te laten komen. Zelden zoveel bloed en zoveel overduidelijke nepheid daarin gezien. Ik was wel blij dat de film maar een goed uurtje duurde, want op een gegeven moment weet je het wel een beetje, maar in de tussentijd is dit de definitie van 'so bad it starts to get good again'. Nou ja, good zal niemand dit noemen, maar ik heb deze challenge al minder kijkbare films gezien.

Inderdaad, indrukwekkend gemaakt gezien het budget, maar uiteindelijk ook niet echt de moeite waard tenzij je inspiratie zoekt hoe je voor weinig geld een aardig uitziende film bouwt. Het is een zombie-actiefilm met de nadruk op actie - in het begin zie je een legereenheid tegen zombies vechten, en tegen het einde van de film zijn ze nog steeds tegen zombies aan het vechten. Ja, er gaan wat mensen dood in de tussentijd, maar plot valt nauwelijks te ontdekken, en de schokkerige filmstijl vond ik ook wat storend. Respect voor wat ze wel hebben neergezet hoor, maar ik was er al redelijk snel klaar mee.