Opinions

Echt bijster bijzonder, op enkele prachtige scenes na, was dit niet. De 8mm beelden (met de gedachten van de hoofdrolspelers eronder) waren grotendeels idd erg mooi, maar ik vond het verder maar gewoontjes. Had het gevoel dat ik het al vaker én beter geizen had.

Waarom Glue die Moviesquad prijs won ontgaat me hier dan volkomen...

2*

Redelijke docu, maar helaas zaten er toch ondanks de vele leuke beelden en interviews enkele minder stukken in.

3*

Alhoewel Goal natuurlijk zo voorspelbaar als al zijn genre broeders en zusters is, weet het toch met fris spel (zowel van de acteurs, alswel het gedoe op het gras) en visuele pracht te overtuigen. Zo heerlijk feel good, dat je de mankementen wel voor lief wil nemen.

3,5*

Vandaag voor de zoveelste keer gezien en ik betraptte mijzelf er voor de eerste keer op dat ik minder geboeid zat te kijken dan alle vorige keren. De muziek en de cast zijn dik inorde, maar zoals Redlop al zei is het verhaal nogal leeg. Dit stoorde me niet heel erg, maar het was de eerste keer dat het me echt op viel. Ik doe er dan ook een half puntje af. 4,5*

Enkele scènes waren geniaal, maar hét mankement van Miike is dat hij problemen heeft met een lange speelfilm voortdurend boeiend te houden. De ene weirdo is nog niet uit het beeld verdwenen of de volgende komt al weer om de hoek kijken, maar of het allemaal nou echt leuk en goed is...niet echt.

Hetzelfde als bij de meeste Miike's dus. Enkele briljante scènes (ik noem het hondje, de yakuza auto en uiteraard de pollepel-moord) steken met kop en schouders boven het geheel uit. Jammer, want de man heeft de potentie om gewoon goeie films te maken...

3*

Minder dan City Lights (die ik gister zag), maar echt veel scheelt het niet. Ik zag trouwens de latere (kortere) versie van Chaplin. Is er nog veel verschil tussen deze twee uitgaven? Voorlopig voor deze 3,5*, maar ook deze zal ik één dezer dagen nog wel eens kijken (dan denk ik de originele versie uit 1925).

Het eerste uur is zo goed als geen reet aan en wordt er wel heel erg duidelijk geprobeerd om maar niet de woorden 'kerk' en 'geloof' te laten vallen. Doet hierdoor nogal krampachtig aan. Na dit eerste uur krijgt het geheel wat meer vaart en wrdt het zowaar nog een leuke film.
Ian McKellen, als de ubercoole ijsbeer Iorek Byrnison staal groots de show. "I only lift heavy things", om een halfuur later bij een andere ijsbeer z'n kaak eruit te rossen.
Erg grappig...

3*

Blijft één van de leukste Bond Films. De beste met Brosnan, in ieder geval. Blijft toch altijd leuk, knokken tegen de russen...

Na de vele (voor een film die nog niet eens in de Nederlandse bioscopen is geweest) lovende kritieken op MM was ik zeer benieuwd naar deze film. Dus het kwam dan ook goed uit dat ik afgelopen week voor vier dagen in Berlijn was, waar ik dan ook de film gekocht heb (bij het enorme KaDeWe).

Maar dan nu over de film. Met de Berlijnse muur heb ik zelf niet zo veel (ik was drie toen hij viel), maar als je de achtergronden ervan weet hoeft dit eigenlijk ook niet voor deze film.

Het scenario vond ik prachtig (toch wel bizar verhaaltje zonder dat het storend gaat werken), ook hier weer wordt getoond dat een tragikomedie wel heel erg goed kan werken en één van de grootste dingen waar ik van onder de indruk was was de schitterende muziek. Dat deed me ook erg aan Amelié denken.

Verder zit de film vol met leuke typetjes (de vriend van Alex was echt schitterend) en erg leuke verwijzingen naar andere films.

Al met al een film die je boeit, amuseert en bij mij voora raakt. Ik merk dat de laatste tijd wel vaker dat sommige films me écht raken (de laatste keer was dit bij Tillsammans) en als een film dat bij mij weet voor elkaar te krijgen is ie heel erg goed.

Dus het oordeel van gotti: Hij is heel erg goed. Tot nu 4,5*, maar als ik hem weer terug ga zien kunen dit er wel eens 5 gaan worden...

Mwah. Waar de vorige nog iets fris had, moeten we het hier hebben van een matig plotje met Russen en plutonium en een John McClane die echt een beetje te oud wordt.

Vandaag deze film als pure gok gekocht (wat ik overgens zelden doe), samen met Passolini's Il Vangelo Secondo Matteo. Ik heb destijds alleen maar de recensie van Linda S. gelezen (die hem toen in de V.S. zag en en naar mijn herinnering nogal positief over was), dus ik begon met nogal een objectieve kijk aan de film, aangezien ik er verder weinig over gehoord en gelezen heb.
Toen de film met het geweldige intro-muziekje begon, dacht ik dat dit wel eens heel goed kon worden. Maar na een kwartiertje kijken had ik het idee dat het op een subtiel "mijn leven is naar de kloten en ik ben erg ongelukkig filmpje" zou uitlopen.
Op de één of andere manier zorgde Gyllenhaal er voor om mij en de film weer positieve energie in te blazen. Gyllenhaal's rol deed me overgens een beetje denken aan zijn meetserlijke rol in Donnie Darko. Een innerlijk ingineus mannetje, maar voor de buitenwereld totaal onbegrepen. Gyllenhaal was samen met Anniston, maar vooral Reilly zeer goed bezig; voor Reilly ook letterlijk aangezien hij een borst van Anniston nodig had om zijn sperma te lozen (we houden het netjes)Eén van de weinige humoristische momenten in deze lichtelijk deprimerende en mistroostige film.
Mede Gyllenhaal wist de film dus redelijk op te krikken (en nee hier ga ik geen woordgrap over maken...), maar helaas zaten er in de verhaallijn nog wat cliché punten, die ik zelf wellicht anders gebracht zou hebben. Bijvoorbeeld Anniston die seks met Bubba moet hebben in ruil voor Bubba's zwijgzaamheid over Anniston affaire met Gyllenhaal. Dit was met name naar het einde toe één van de weinige minpunten van de film.
Ook een "mooi" en in eerste instantie toch wel verassend einde, maar naarmate ik steeds meer over dat einde ga nadenken eigenlijk totaal niet. Dit wordt helemaal duidelijk als Anniston voor het stoplicht staat en zich af vraagt welke richting ze nou moet nemen; er wordt hier zo de nadruk op haar slechte leventje, dat je als kijker ook echt gaat denken dat ze voor Gyllenhaal gaat kiezen.
Kortom: bij vlagen erg sterk (wellicht hebben de makers van About Schmidt ook naar deze film gekeken) en ook het geheel steekt met kop en schouders boven de wekelijks verschijnende "Hollywood-butt" uit.
Maar hellaas werd het niet het (kleine) meetserwerke waar ik op gehoopt had. Wellicht binnenkort nog eens kijken. Je haalt zo'n tweede kijkbeurt altijd veel meer uit zo'n film. Op dit moment neig ik naar 3,5* te gaan...

Net weer sinds lange tijd gezien. Ontzettend goed script vooral en het is niet zozeer Williams die mij nu erg opviel (wist nog wel dat ie erg sterk was), maar vooral Minnie Driver was erg sterk. Heerlijk geschreven en vooral gespeeld, die rol.

Halfje d'r bovenop...

4,5*

Wat blijft dit een ijzersterke film zeg!! Heb hem al weer een tijdje geleden gezien en ik vond het tijd om hem maar weer eens te kijken. Alles is in deze film gewoon perfect. De cast (De Niro & Pesci), de muziek, de dialogen, het verhaal en natuurlijk de regisseur. (Sinds vandaag staat deze man ook erg hoog in mijn regisseurs lijstje) Mijn favoriete quote wordt dan nu ook: "As far back as I can remember, I've always wanted to be a gangster." D'r zijn maar weinig maffiafilms die het niveau van deze film halen (The Godfather I & II en misschien Casino) Maar ik had deze film al met 5 sterren beloond dus hoger gaat helaas niet. Een plaatsje in mijn top 10 dan? Ik denk er nog even over na.

Heb denk ik met hoge verwachtingen naar deze film gekeken, want hij viel mij een beetje tegen. Ondanks de uitstekende cast en de prachtige weergeving van twee totaal verschillende 'leefwerelden' kon het me vaak gewoon niet boeien. 2,5*

Mooie combinatie tussen de hockeywedstrijden, afgewisseld met gesprekken tussen de dames en de coach en tussen de dames onderling.

3,5*

Alle ingrediënten zijn er: turnzoon op weg naar goud, veeleisende vader in een rolstoel waardoor zoon ook zijn zorgzame kant laat zien en de mooie Physio waar zoon een oogje op heeft. Het dilemma is geboren.

Maar echt beklijven doet de film helaas niet. Een paar mooie scènes (vooral die tussen Wristers en Haverkort) maar het meerendeel blijft te veel aan de oppervlakte om echt te emotioneren.

Vaart, schmaart. Prima film.

Uiteraard niet geheel vlekkeloos (nogal slordig camerawerk), maar qua scenario en acteren zit het wel snor, hoewel de twee dames Cusack wel bijna van het doek spelen. Erg knap...

4*

Eastwood is een klootzak waar je meteen van houdt, door de grote dosis relativering die hij in zijn rol weet te stoppen. Volgens mij heb ik nog nooit zoveel gelachen bij zo'n dramatisch verhaal.

4*

Adams blijft heerlijk, maar verder is het een hoop braaf gedoe...

2*

Komt binnen als een bom, zeker aan het eind. Prachtig gesitueerd in de sneeuw, muziek van Morricone en vooral een fantastische Kinski als sluwe bandiet. Na C'era una Volta... (van Sergio 1) misschien wel één van de beste westerns die ik ooit zag...

4,5*

Het eerste uur van Gravity is het beste wat ik de afgelopen tien jaar in de bioscoop gezien heb. Daarna ontaard het helaas in een te clichématige vertelling, waarbij het scenario net iets te gewiekst in elkaar zit om echt te emotioneren.

Toch 4* voor het meer dan briljante eerste uur. Was denk ik sinds Jurassic Park niet meer zo onder de indruk van alle visuele effecten.

Het zal lichtelijk een jeugd-sentiment stem zijn(heb hem vroeger versleten op video), maar Grease op groot scherm is aan te raden. Gek genoeg zat er maar een handjevol mensen in de zaal, dus helaas begon het op te vallen toen ik wilde mee zingen.

Blijft erg leuk. Vrolijk en fris, waar grote onderwerpen worden aangekaart, zonder dat het echt zwaar wordt, zoals het een echte musical betaamt. Fijn.

4*

Niet zo heel druk.

Jammer dat -na Morlang- Penning heeft gedraaid op een envoudige HDV camera. De redenen zijn begrijpelijk -je kan overal zonder problemen draaien- maar de kijkervaring wordt er helaas wel minder prettig door. Daarnaast duurde het net wat te lang voordat er daadwerkelijk iets gebeurde.

Misschien wel dé tegenvaller van het festival omdat ik er erg veel van verwachtte...

2,5*

Eens met starbright boy. Bij vlagen best leuk, maar haalt nog lang niet het niveau van Hil to the Conquering Hero. Christmas in July was ook wat leuker.

3*

Met vlagen wel aardig.

Hier en daar wel interessant, maar overall te weinig bijzonder om echt bij te blijven. Greengrass kan veel beter; dat zagen we al met de twee Bourne films...

2,5*

Tegenvallende film en de vergelijking met Schindlers List en The Pianist is dan ook niet op zijn plaats.
Zoal velen vond ik de film ook té Amerikaans. Keitel speelt een Duitser, maar praat dan met een heel fout Amerikaans-Duits accentje. Ook de mensen onder elkaar in het kamp spreken verschillende talen, maar spreken in de film gewoon Amerikaans. Dit leverde een hele rara situatie op:wanneer het groepje mensen van het kamp met Keitel en de dokter in de kleedkamer is spreekt het groepje mensen wat weg moet gewoon Amerikans net als alle anderen en dan komt Keitel: "Don't speak Hungarian" .
Wel vond ik de film na een uur iets aangrijpender worden en ik had hier ook sommige momenten dat ik wel even moest slikken.
Toch geef ik er niet meer voor dan 2*, omdat het toch niet de impact op mij maakt als Schindlers List en vooral The Pianist deed.

Vroeger wel de Griezelbus boeken gelezen, maar was er nooit echt kapot van. Was wellicht leuker geweest om de korte verhalen op zich te verfilmen, want het is nu duidelijk te merken dat er echt een verhaal om enkele leuke momenten heen bedacht is.

De twee jonge hoofdrolspelers waren niet best; het meisje daarentegen (Smit; de dochter van Oene Kummer, las ik net) vond ik stukken beter (deed me een beetje aan een jonge Caro Lensen denken; zie ik graag vaker terug...). En uiteraard de immer sexy Schijf weet te bekoren en dit keer opnieuw met haar sexy stem (net als in Van God Los)...

Niet Kuijpers beste, maar best aardig...

3*

Had juist wel wat problemen met dat einde. Ik geloofde het eigenlijk al niet meer vanaf het moment dat Benning op Huston motelkamer kwam. En die eindscène vond ik nogal een flauwe toevalligheid hebben.

Jammer, want hier had veel meer ingezeten volgens mij...

2,5*

De minste van Van Warmerdam, maar toch nog 3,5* (zo zie je maar...)

De film ziet d'r geweldig uit, het verhaal begint leuk, maar wordt later flauw en cliché en ik heb hier en daar dubbel gelegen van het lachen. Maar toch was de film het meerendeel net niet, terwijl het bij films als Kleine Teun en De Jurk allemaal net wel en bij De Noorderlingen en Abel wél was.

Begrijp me niet verkeerd, de film was heerlijk om naar te kijken, met typische van Warmerdamse absurdistische trekjes, maar de film haalt het niveau van zijn eerste vier films niet.