Opinions

Fijn om deze remake van het toch wel meesterwerkje uit 1976 mee te pikken. Er wordt veel 'gekopieerd ', maar dat vormde geen probleem, met dank aan het verhaal dat ik natuurlijk wel gaaf blijf vinden en de (nieuwe) speciale effecten die goed uitpakken. Wel een paar punten van kritiek ;de figuranten deden echt flauw net zoals een paar actrices, Moretz speelt goed maar is ronduit te mooi voor deze rol en het idiote einde ( ).

Een twists and shouts comedy zou ik het noemen. Vrolijk springen van plottwist naar plottwist, wat gepaard gaat met het nodige geschreeuw (onnodig en irritant). Nooit bloedstollend spannend, nooit hilarisch maar boeiend blijft het wel (itt bv. het schromelijk overschatte Clue uit '85). De losse regie, een resem heerlijke acteurs en de 'ghahaha'-lach van Cary Grant helpen daarbij.

Topkapi was nog beter, daar deed Charade me ook aan denken.

Vond dit vooral een lege film die bij mij punten scoort op de chaotische momenten en zijn korte speelduur. Een perfecte speelduur achteraf gezien, kwartiertje langer en het was minder geweest.

Spannend vond ik het niet, nergens. Fijn concept wel, maar nja ik zag er niet veel in (o ja, dat open einde moest niet)

Naar mijn mening heeft dit derde deel een zwakker verhaal dat opvallend kinderlijk is. Het geheel is dan ook veel minder magisch dan zijn voorgangers. Visueel blijft het natuurlijk een streling voor het oog, met verbluffende (3D-)beelden en ook de verschijning van Will Poulter is fijn en geeft een positief en eerder komisch effect mee aan dit deel.

Ondanks de vele gebreken (dialogen, verhaal, et cetera) is deze Cocktail toch een aangename en vooral geen vervelende zit (in tegenstelling tot Flashdance, een ietwat vergelijkbare film) geworden. Tom Cruise speelt heerlijk in deze feelgood-movie, er zitten voldoende momenten in waar hij me liet glimlachen. Leuk om eens gezien te hebben!

Kende het verhaal niet en ondanks dat de film begint met te zeggen dat het gebaseerd is op waargebeurde feiten lijkt het allemaal erg ongeloofwaardig, maar heb in de recensie van The One Ring gelezen dat het een enorm getrouwe verfilming van een ware gebeurtenis is, dus is dat geen punt van kritiek.

Er wordt sterk geacteerd, de personages kunnen overtuigen en het eerste halfuur is dan ook erg intrigerend en leuk om te volgen. Hierna zakt de film in, er komt teveel van hetzelfde, te weinig variatie waardoor het toch saai wordt na een tijd.

Verder heb ik me wat gestoord in de pogingen om de film 'hipper' te laten uitzien door gebruik te maken van nietszeggende en eveneens lelijke close-ups.

Hm.. een absurde, maar wat saaie film omdat ik veel tijd voor nodig had om erin te komen, maar wanneer ik er eenmaal was bleek het bijna briljant te zijn, en daardoor blijf ik nu met gemengde gevoelens achter. Opvallend: de dialogen in de auto waren niet interessant, erbuiten wel (vooral die met zijn vrouw en met Giamatti vond ik sterk). Verder een verrassend sterke rol van Pattinson, die over genoeg charisma beschikt.

Zeer matig derde deel na het sublieme Cube (1997) en Cube 2: Hypercube (2002) die ik nog niet heb gezien.

Te beginnen met de traps die saai en ongeïnspireerd waren.. die allereerste blijkt dan nog de beste. Of beter gezegd de 'leukste', want de film gaat (on)bewust(?) de komische kant op, maar daar kon ik helemaal niks mee. Er hangt dan ook een heel lelijke sfeer, als er al sfeer is, waar ik helemaal niet van hou.

En van lelijk gesproken komen we bij het visueel gedeelte, waar een klein beetje mee wordt gespeeld, maar dat absoluut niks opbrengt, integendeel zelfs. Het verhaal zelf getuigt ook van geen inspiratie, want wat was dat belabberd seg! dat gecombineerd met de B-acteurs die niks te bieden hebben en waar niemand een beetje naturel acteert, nja..

Snel vergeten..