Opinions

Genoten van deze I Origins!

Het eerste halfuur is zo goed als perfect, daarna zakt het een beetje in, maar Cahill slaagt er in om doorgaans de film een best uniek sfeertje op te bouwen en dan te eindigen in een sterke climax, eentje die me nog een tijdje gaat bijblijven. De soundtrack stond me echt meer als aan (The Do,Radiohead) , Michael Pitt schittert en verder kan ik alleen de film aanraden.

En inderdaad, je kunt beter de trailer overslaan.

Een opzich interessante, maar veel te veel op sensatie beluste documentaire over de Manson sekte. Alsof de feiten nog niet heftig genoeg zijn.

Derde Wan, derde geslaagde Wan

Grotendeels heb ik er hetzelfde gevoel als bij The Conjuring aan over gehouden. Ik vond de film namelijk niet echt eng, en op een paar na zijn ook de schrikmomenten niet effectief.

Het is bovendien, net zoals Poltergeist, een zware film. Een pauze is niet af te raden.

Maar, langs de andere kant is het een heel sterke film; een goed en sterk uitgewerkt verhaal. Geen rol die echt slecht wordt neergezet en het is bij momenten heel erg sfeervol. (+een goede soundtrack, niet te vergeten)

Hopelijk haalt Chapter 2 dit niveau ook, waar ik voor vrees

Met dit bericht ga ik me aansluiten met enkele mensen hun mening en er zullen er nog wel velen zijn die zich hierin kunnen vinden.

Een idioot verhaaltje, dat geschreven is door de leden van Daft Punk (of ben ik verkeerd?), dat nogmaals heel erg onnozel evenzeer saai is.

Daarnaast laat ook de animatie zelf de wensen over; er is weinig te beleven op het scherm.

Positief aan dit Interstella 5555 zijn enkele songs van Daft Punk (One More Time!).

Wat hieruit volgt is dat dit beter tot zijn uiting zou gekomen zijn als je alleen naar de sound luisterde. Datzelfde was ook het geval met deze van Lynch, waar ik aan moest denken.

De actualiteit wat betreft dit onderwerp heb ik niet gevolgd, maar de film vond ik echt goed. Zeer amusant en grappig, Seth Rogen is een meester geworden in dit soort komedies.

Mijn kennismaking met Marc Didden is toch wel geslaagd, Ik zou het bijna de Vlaamse On the Road kunnen noemen.

Met name het typisch Belgische sfeertje dat doorgaans heel de film in de lucht hangt (Het is realistisch en ben ik nog niet zo heel vaak in een Belgische film tegengekomen.) en de dialogen zijn erg fijn en doeltreffend.

Die dialogen deden me trouwens aan die van My Own Private Idaho (1991) denken, ookal weet ik niet hoe dat komt.

Zeker een aanrader voor wie de 2 films die ik hierboven heb vermeld goed vinden.

Tussendoor gezien op Sundance Channel

En hij is toch wel goed meegevallen.

Eliza Hittman geeft met It Felt Like Love een intiem en uitzonderlijk realistisch beeld weer van een 14-jarig meisje en haar gedachten.

De meeste scènes zijn erg confronterend, zelfs voor een jongen. Ook het zomers sfeertje doorgaans heel de film wordt goed neergezet.

Naar het einde van de film toe komt alles (een beetje) eentonig over omdat er te weinig plotwendingen komen, hij kon niet de hele speelduur boeien.

Ondanks dat een sterke, maar vooral realistische film.

Mooie auto's in beeld, een coole Michael Caine en 2-3 grappige momentjes met Benny Hill. Meer heeft deze The Italian Job niet te bieden.

Nergens bevredigend, ondanks de sterrencast en een duidelijk groot budget. Platte boel. En ik was van het origineel al niet de grootste fan.