Opinions

Sterke dramaserie van de BBC, bestaande uit zes afleveringen die onderling niets met elkaar te maken hebben. Centraal staat steeds een man of vrouw die ergens van beschuldigd wordt, waarna we zien hoe het zover heeft kunnen komen. De plotlijnen zijn niet overal even plausibel en niet alle afleveringen zijn even goed, maar overwegend is dit een meeslepende en goed uitgewerkte serie. Sterk geacteerd ook; met name Christopher Eccleston is hier geweldig. Wat heb ik om hem moeten lachen zeg, geweldig.

Verreweg de slechtste spin-off tot nu toe, met een amper boeiend plot en bordkartonnen personages. Sporadisch komt de boel een beetje tot leven, maar overwegend balanceert dit op de rand van de afgrond. Welgeteld 1 van de 8 afleveringen is echt de moeite waard (de 5e); de rest valt continu in herhaling of weet de aandacht er amper bij te houden. Caravan Of Courage: An Ewok Adventure steekt hier best goed bij af!

Verrassend leuke en sporadisch best aangrijpende driedelige documentaire over het kortstondige maar zeer succesvolle bestaan van het trio Linda, Roos en Jessica. Katja Schuurman en Babette Van Veen praten openhartig en met veel gevoel voor humor over de ups en downs van die bewogen tijd en er komt veel mooi archiefmateriaal langs.

Indringende, aangrijpende vierdelige miniserie over de 13-jarige Jamie Miller (Owen Cooper), die op een ochtend wordt gearresteerd voor de moord op een tienermeisje van zijn school. Stephen Graham, hier tevens mede-scenarist, is fantastisch als de vader van het gezin, maar de show wordt gestolen door Cooper, die hier zijn debuut maakt. Daar gaan we ongetwijfeld nog veel van horen. De hele cast is overigens eersteklas. Knap geschreven en werkelijk briljant gefilmd, met iedere aflevering bestaande uit één lange take.

Redelijk interessante vierdelige documentaire-serie over opkomst en ondergang van het destijds zeer populaire televisie-fenomeen Baywatch. De meeste betrokkenen komen aan het woord, al ontbreken er wel wat klinkende namen. David Hasselhoff is in ieder geval prominent van de partij in al zijn arrogantie, al moet ik altijd wel om hem lachen. De eerste twee afleveringen zijn erg oppervlakkig, maar gelukkig graaft men in de laatste twee een stuk dieper, wanneer de vele problemen en verslavingen van een aantal castleden belicht worden.

Mooie balans tussen drama en humor, met ditmaal Gervais in een wat meer herkenbare, menselijke rol. De goed getimede grappen zijn sporadisch nog best hard, maar ook de meer sentimentele elementen van de plot werken naar behoren. Heel wat bekende gezichten uit eerdere series van Gervais duiken op in belangrijke bijrollen.

Sterke tweede reeks, alhoewel de humor meer verschuift richting de botte grappen en grollen die we kennen van Gervais' eerdere werk. Jammer; blijkbaar had hij ditmaal wat minder vertrouwen in zijn personages en voelde hij de drang dit te compenseren. Onnodig, want het is juist de ongedwongen charme van de hoofdpersonen waar de kracht van de serie ligt.

Derde, laatste en helaas ook wel minste seizoen van dit komische drama. Een aantal belangrijke personages hebben het veld moeten ruimen en er is meer ruimte ingebouwd voor de enigszins geforceerde, ongemakkelijke harde grappen die we van Ricky Gervais gewend zijn. Jammer, want de zorgvuldig getroffen balans tussen zwarte humor en rake emotionele momenten was nu juist het sterkste punt van de serie. Nu is de balans een beetje zoek. Gelukkig zijn de charmante personages nog steeds de moeite waard en heeft Gervais een prachtige laatste scene voor de kijker in petto.

Indrukwekkende driedelige documentaire over de de aardbeving in Nepal in 2015, waarbij bijna 9000 mensen het leven lieten en 3,5 miljoen mensen dakloos raakten. De enorme omvang van de ramp wordt aan de hand van indringende persoonlijke verhalen van betrokkenen uit de doeken gedaan, ondersteund door beeldmateriaal geschoten tijdens de aardbeving. Uiteindelijk is de documentaire vooral een document over menselijk gedrag; goed, slecht en alles daar tussenin.

De zoveelste spin-off van Star Wars en wederom niet heel geweldig. Het personage Ahsoka (op de automatische piloot gespeeld door Rosario Dawson) is hier behoorlijk suf en vooral saai. De serie moet het dan ook vooral hebben van enkele kleurrijke bijrollen, waarbij David Tennant in positieve zin opvalt als de stem van robot Huyang. Van de acht afleveringen is alleen de vijfde echt de moeite waard, met een fijne gastrol van Hayden Christensen. De sfeer die in die aflevering wordt getroffen mist in de rest van de serie, hoe mooi en verzorgd alles er verder ook uit ziet. Er zal ongetwijfeld een tweede reeks komen en die zal ik vast ook weer gaan kijken, maar vooralsnog is dit niet heel bijzonder.

Zeer vermakelijke, verrassend openhartige documentaire waarin Charlie Sheen een boekje open doet over zijn roemruchte verleden. Wat bepaalde onderwerpen betreft lijkt hij zich er wat makkelijk van af te maken, maar overwegend komt hij oprecht over, waarbij hij de kleurrijke (en vaak ook schrijnende) verhalen met veel humor brengt. De documentaire is opgedeeld in twee delen van anderhalf uur, met het tweede deel vooral handelend over zijn periode als hoofdrolspeler in de sitcom Two And A Half Men. Ik vond het eerste deel boeiender, maar al met al is dit een eersteklas documentaire.

Prima serie over een succesvolle journaliste (Hilary Swank) die na een schandaal in New York noodgedwongen moet uitwijken naar een kleine krant in Anchorage, Alaska. Swank is heerlijk bot in de hoofdrol en ziet zich omringd door een prima supporting cast. Regisseur en producent Tom McCarthy (oa bekend van de film Spotlight) zorgt voor een uitgebalanceerde mix van drama, humor en spanning, met goed uitgewerkte personages en intelligente plotlijnen. Hier en daar maakt de serie zich er iets te makkelijk vanaf, maar de sympathieke hoofdpersonen en de eersteklas dialogen tillen de boel met gemak boven de middelmaat uit.

Spannende, mysterieuze japanse Netflix-serie over een soort parallelle wereld, waarin inwoners van een grotendeels verlaten Tokyo moeten deelnemen aan een grote reeks sadistische spellen om te overleven. Het Escape Room/ Saw-achtige uitgangspunt is niet bepaald vernieuwend, maar werkt wel. Tenminste, wanneer de serie zich focust op de spellen. Alles daarbuiten is nogal melodramatisch en weinig boeiend. De personages spreken ook niet bepaald tot de verbeelding. Goed gemaakt en onderhoudend, maar na de eerste paar afleveringen zakt de boel flink in, waarna het niet helemaal meer goed komt. Hopelijk is seizoen twee beter.

Langdradig, sentimenteel tweede en laatste seizoen, met vooral eindeloos geleuter over gevoelens en onnodig opgerekte (en nogal vergezochte) spelrondes, vaak verdeeld over meerdere afleveringen. Bij vlagen best spannend alsmede behoorlijk bruut en bloederig, maar het zeurt allemaal veel te lang door en uiteindelijk gaat het verhaal een richting op die eigenlijk helemaal niet boeiend is.

Een nogal frusterende kijkervaring, met enkele hele sterke afleveringen maar helaas ook een aantal zeer matige. De serie begint prima, maar gaandeweg komt de klad er behoorlijk in, met name door de verhaallijnen over de hybriden (robots met een menselijk bewustzijn). Die zijn simpelweg niet boeiend genoeg. Alles dat te maken heeft met de monsterlijke wezens die zijn meegenomen uit de ruimte (niet alleen xenomorphs!) is dan wel weer cool gedaan. Visueel is de serie dik in orde, al is de setting soms niet gepast en komt de titelfiguur er nogal bekaaid af. De beste aflevering is de vijfde, een soort mini Alien-film. Was de rest ook maar van die kwaliteit.

Brute, zeer gewelddadige miniserie, waarin verschillende groepen en individuen in de Verenigde Staten van 1857 proberen controle te krijgen over het land in het westen. Prima geregisseerd door voormalig akteur Peter Berg, die in de eerste aflevering nog even opduikt in een klein rolletje. Camerawerk en montage zijn mij soms iets te ADHD, maar overwegend is alles zeer effectief in beeld gebracht. De cast is ook prima. De veelal gruwelijke gebeurtenissen en naargeestige sfeer zullen niet iedereen kunnen bekoren, maar ik vond dit een meeslepend en spannend epos.

Wisselvallige, gekmakend onevenwichtige Star Wars-spinoff die fungeert als een prequel van Rogue One. Plot en personages komen moeizaam op gang en de eerste paar afleveringen zijn behoorlijk saai en futloos. Pas bij aflevering acht, wanneer de serie een behoorlijk onverwachte wending neemt, wordt één en ander oprecht spannend en boeiend. Bij vlagen is Andor echt goed, maar met twaalf afleveringen is dit duidelijk teveel van het goede.

Net als seizoen 1 is dit een nogal wisselvallige bedoening, met in de eerste helft een flink aantal dodelijk saaie afleveringen. Gelukkig is de tweede helft top; zodra het lost gaat in aflevering acht blijft de kwaliteit gehandhaafd tot de laatste seconde van aflevering twaalf. Dat is dan wel weer een hele prestatie. Iets minder afleveringen en plotlijnen had wonderen kunnen doen.

Een bijzonder aangename verrassing, deze groots opgezette animatieserie gebaseerd op een voor mij onbekend computerspel. De intelligente, volwassen aanpak van zowel personages als verhaal werpt al snel zijn vruchten af en de kwaliteit van animatie is echt ongekend. Het ziet er allemaal werkelijk fantastisch uit, met veel aandacht voor detail en prachtig kleurgebruik. De stemmencast is tevens eersteklas. Na de heftige climax van aflevering drie heeft de serie moeite om weer op gang te komen, maar gaandeweg wordt de spanning weer knap opgebouwd, vooral naar het spectaculaire einde toe. Hier mag wel een tweede seizoen van komen, wat mij betreft.

De spanningsboog wordt helaas niet continu in stand gehouden, zo zakt de boel halverwege flink in, maar al met al is dit best intrigerend. Gebaseerd op een podcast (!) en geproduceerd door James Wan, met een intrigerend uitgangspunt en veel creepy elementen. Echt eng wordt het nergens, de toon is wat dat betreft hoofdzakelijk onheilspellend, maar het sfeertje is knap getroffen. Goed gemaakt en gespeeld verder, maar wellicht had dit beter gewerkt als film. Acht afleveringen is gewoonweg teveel van het goede.

Zeer spectaculair in beeld gebrachte driedelige documentaire over een expeditie naar Groenland. Bergbeklimmer Alex Honnold is daar voornemens de Ingmikortilaq te beklimmen, een imposante zeeklif die uit de bevroren zee oprijst. Met een team van bevriende klimmers en wetenschappers stippelt hij een uitdagende route uit. De autistische Honnold heeft zich inmiddels ontwikkeld tot een mediapersoonlijkheid van formaat en is ook hier een genot om naar te kijken, ook al zorgt hij binnen zijn team herhaaldelijk voor problemen. Het getoonde gebied in Groenland is van een onaardse schoonheid; alleen daarom is dit al een aanrader.

Sterke en vaak ook erg grappige documentaire-reeks over leven en carrière van de austrian oak. De reeks is opgedeeld in drie delen, Athlete, Actor en American, met zeer openhartige interviews met Schwarzenegger zelf en een grote reeks vrienden en collega's, waaronder (uiteraard) James Cameron. Schwarzenegger blijkt, naast een bijzonder complex persoon, een zeer onderhoudende verteller te zijn en hij praat alles met zichtbaar plezier aan elkaar. Tegen het einde neemt de docu een verrassende emotionele wending, die dan weer een kant van de beste man toont die we tot nu toe niet vaak hebben gezien.

Gezien de Methuselah-achtige leeftijd van David Attenborough moeten we inmiddels bij iedere nieuwe documentairereeks van de BBC vrezen dat het zijn laatste kan zijn, maar so far so good. Dit is in ieder geval weer een hele mooie, zoals altijd voorzien van magistraal camerawerk en een niet aflatende stroom aan exotische beesten en vissen. De zeven afleveringen zijn stuk voor stuk prachtig, met uiteraard ook weer de inmiddels onmisbare making of aan het einde, vaak even boeiend als de afleveringen zelf. En de statige, rustgevende voice-over van Attenborough... magie. Hopelijk wordt die man 200.