Opinions

Verdienstelijke britse politie-serie, niet heel bijzonder maar wel gewoon dik in orde. Plot en personages zijn iets te lichtgewicht om genregenoot Broadchurch naar de kroon te steken, maar de cast levert degelijk spel en de zes afleveringen zijn intrigerend en spannend genoeg om verder te willen kijken. Op naar seizoen twee dus.

Eersteklas vierdelige documentaire, verrassend sterk in elkaar gezet door akteur/ regisseur Fisher Stevens. Mooi archiefmateriaal genoeg natuurlijk, maar wat dit echt de moeite waard maakt zijn de openhartige, grappige en soms ook aangrijpende interviews met de beste man zelf, alsmede die met echtgenote Victoria. Geen glossy oppervlakkig promopakket derhalve, maar een meeslepend en fascinerend portret van een uniek talent.

Uitstekende, zij het soms nogal uitputtende, tweedelige documentaire over leven en carrière van zanger/ muzikant Billy Joel. Zoals zo vaak het geval is is het eerste deel interessanter dan het tweede, mede omdat er na 1990 weinig productiefs meer uit Joel's handen is gekomen. Veel mooie en oprechte verhalen gelukkig van de beste man zelf en er zijn leuke interviews met collega-muzikanten en bewonderaars. Maar vijf uur is wel aan de te lange kant; tegen het einde is de rek er behoorlijk uit.

Iets te gekunsteld, met te veel toevalligheden en verrassende wendingen, maar deze vierdelige ierse politiethriller is in ieder geval wel onderhoudend. James Nesbitt hebben we wel eens meer charismatisch en vooral beter gezien, maar hij is acceptabel in de hoofdrol. Er schijnt een tweede seizoen te komen, maar gezien de finale lijkt me dat niet echt wenselijk en/ of de moeite waard.

Slechts zes afleveringen in dit eerste seizoen van deze uitstekende ierse politieserie, maar stuk voor stuk zijn ze de moeite waard. Eigenlijk wordt alles alleen maar beter naarmate de plotlijnen vorderen. De personages boeien vanaf het moment dat ze worden geïntroduceerd en ook visueel steekt de serie zeer sterk in elkaar. En het beste nieuws: er komt een tweede reeks!

Uitstekende tweede reeks van deze intense britse politieserie, over een team van nieuwelingen die het voor hun kiezen krijgen in Belfast. Geweldige personages, boeiende plotlijnen en precies de juiste combinatie van spanning en drama. Hier lust ik wel pap van. Goed dan ook om te vernemen dat seizoenen drie en vier inmiddels het groene (blauwe?) licht hebben gekregen.

Ook bekend als The Mandalorian seizoen drie. Het is tekenend dat de afleveringen waarin de titelfiguur niet meedoet tot de betere van de serie behoren. Niet dat alle fouten te wijten zijn aan het niet bijster interessante personage; de verhaallijntjes zijn gewoonweg niet zo boeiend en de scripts zijn rommelig en onsamenhangend. Qua sfeer is dit meer dan ooit een western, soms wel heel erg letterlijk. De laatste drie afleveringen zijn duidelijk de beste, maar nergens wordt The Mandalorian overtroffen. En bepaalde aktiescenes zijn om te huilen zo knullig. Die suffe woke crisisjeugd op die gekleurde scootertjes... dat is beneden alle peil en wil je zeker niet in Star Wars zien.

Sterke tweedelige documentaire over opkomst en ondergang van tennisfenomeen Boris Becker. Regisseur Alex Gibney interviewt hem in 2019 en opnieuw in 2022, wanneer Becker's financiële problemen zijn uitgegroeid tot een rechtszaak. Beide delen, de toepasselijk getitelde Triumph en Disaster, zijn de moeite waard en bevatten een schat aan fraaie archiefopnamen en interviews. Becker is een moeilijk te doorgronden, vaak arrogant persoon, maar uiteindelijk had ik wel met hem te doen, hoeveel foute beslissingen hij ook gemaakt heeft in zijn leven. En dat zijn er heel wat.

Bijna tien jaar na het laatste seizoen hebben de makers van deze geweldige serie het toch aangedurfd om op de proppen te komen met een vierde reeks. En gelukkig maar, want dit doet absoluut niet onder voor de eerdere seizoenen. Birgitte Nyborg (weer magistraal gespeeld door Sidse Babett Knudsen) is inmiddels minister van buitenlandse zaken en raakt betrokken bij een oliecrisis op Groenland. De plotlijnen steken zoals altijd intelligent, meeslepend en spannend in elkaar en de personages zijn nog steeds erg intrigerend. De koek lijkt hiermee echt op te zijn, maar je weet het nooit.

Onweerstaanbaar licht surrealistisch australisch drama over het complexe leven van een jongen (Felix Cameron) die zich staande probeert te houden in het Brisbane van 1983. Qua toon en plot stuitert de miniserie allerlei kanten op, maar alles wordt vakkundig op de rails gehouden door de geweldige cast. Nieuwkomer Cameron in subliem in de hoofdrol, maar ook meer gevestigde namen als Travis Fimmel, Bryan Brown en Simon Baker doen het hier geweldig. Visueel ziet her er ook allemaal prachtig uit. Sporadisch zakt de boel een beetje in, vooral wanneer bepaalde onwaarschijnlijke plotlijnen zich aandienen, maar gelukkig duurt dat nooit lang. Gebaseerd op het gelijknamige boek van Trent Dalton.

Prima derde seizoen, al hebben sommige personages moeite om interessant en vooral relevant te blijven. Gelukkig torent de angstaanjagende Homelander (Antony Starr) boven alles en iedereen uit. Hij is en blijft de voornaamste reden om te blijven kijken. Verder de gebruikelijke dosis botte en over-de-top bloederige aktiescenes, met ditmaal ook de nodige speeltijd gereserveerd voor allerlei freaky seksuele shit. Al met al nog steeds de moeite waard, maar de serie begint langzamerhand wel wat slijtage te vertonen.

De klad begint er helaas in te komen bij The Boys. Dit is met afstand het minste seizoen tot nu toe, met onnodig opgerekte (en weinig boeiende) verhaallijnen en vervelende nieuwe personages. Daarnaast zijn bepaalde expliciete scenes duidelijk slechts toegevoegd voor de shock value; inhoudelijk voegen ze niets toe. De beste aflevering is die waarin Homelander zijn verleden confronteert. De finale kan er ook mee door, maar hopelijk wordt de serie spoedig afgerond.

Originele, prettig gestoorde miniserie over een veelbelovende regisseuse (Rosa Salazar) die in 1990 naar Los Angeles, vastbesloten om haar eerste film te regisseren. Daar verandert haar droomproject al snel in een nachtmerrie. Afwisselend grappig, gruwelijk en angstaanjagend, met geweldig spel van Salazar, Catherine Keener en Eric Lange. De karige plot schiet sporadisch een beetje tekort, maar het script bevat zoveel bizarre details en maffe personages dat je hoofdzakelijk ademloos zit te kijken hoe alles en iedereen heerlijk ontspoort. Doet wel wat denken aan het werk van David Lynch, maar is uiteindelijk wel echt zijn eigen ding.

Zeer onderhoudende documentaire-reeks over een aantal up-and-coming tennisspelers, die een jaar lang gevolgd worden tijdens een aantal grote prestigieuze toernooi's over de hele wereld. De reeks is duidelijk gemodelleerd naar Formula One: Drive To Survive, eveneens van Netflix, maar daar is natuurlijk niets mis mee. If it ain't broken, don't fix it. Gaat hopelijk meer seizoenen krijgen.